Perverte Nederlandse selectieve verontwaardiging ten aanzien van Israël [Rosanne Hertzberger]

selectVergeet de antisemieten – het zijn de idioten waar we bang voor moeten zijn.”
[Liel Leibovitz, 27 dec. 2013 – bron]

De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties heeft in 2013 precies dertien resoluties aangenomen waarin het woord ‘Palestinian’ voorkwam, tegenover vijf resoluties waar het woord ‘Syrian’ in voorkwam. Van die vijf resoluties met het woord ‘Syrian’, gingen er trouwens vier over ‘Syrian Golan’ en alle mensonterende misdaden van Israël in dat gebied. Eén resolutie ging over de Syrische mensenrechten.

Rosanne HertzbergerIk kijk niet eens meer echt op van selectieve verontwaardiging over Israël. Ook deze week gingen sunnieten en shi’ieten verder met elkaar uitmoorden in Syrië en Irak maar maakten wij ons in Nederland vooral druk over Israël. Het Nederlandse waterbedrijf Vitens wil niet meer samenwerken met het Israëlisch waterbedrijf Mekorot.

En het pensioenfonds PGGM wil niet meer investeren in Israëlische banken. Als je niet beter zou weten, zou je bijna gaan geloven dat de contracten met Israëlische bedrijven de grootste ethische dilemma’s vormen voor het Nederlands bedrijfsleven. Dat Israël de grootste bad guy is onder onze handelspartners.

En goed, we handelen ook veel met Israël. Maar met Saoedi-Arabië, bijvoorbeeld, handelen we twee keer zoveel. Een land waar 10 miljoen migranten onder erbarmelijke slaafachtige omstandigheden werken. Saoedi-Arabië heeft de Arabische lente in eigen land afgewend door duizend tegenstanders in de gevangenis te gooien. In Saoedi-Arabië krijg je zes jaar cel voor het verspreiden van het christendom en 200 zweepslagen als je als vrouw slachtoffer wordt van verkrachting. Zeven mannen kregen er vorig jaar de doodstraf voor roofovervallen die ze gepleegd hadden toen ze minderjarig waren. Ze werden gefusilleerd. Opmerkelijk, want normaal worden ter dood veroordeelden in Saoedi-Arabië onthoofd voor een publiek.

Maar goed, het merendeel van onze ruwe olie wordt geleverd door dit land. Het is misschien leuk om principes te hebben en bedrijven te boycotten, maar tanken is ook leuk. Naast olie importeren kun je trouwens prima andere samenwerkingen aangaan in het land. RoyalHaskoningDHV sloot vorig jaar trots een joint venture af met het Saoedische ministerie van Transport.

Een paar dagen later kondigden ze aan al hun activiteiten in Oost-Jeruzalem op te schorten. Weet je wie trouwens ook olie heeft? Qatar. In Qatar zijn nog nooit echte landelijke verkiezingen geweest. Verder heeft Qatar net als Saoedi-Arabië ook wat christenvervolgingsproblematiek en een half miljoen slaven in dienst. Over dat laatste kunnen we maar beter niet beginnen, anders komen die voetbalstadions voor het wereldkampioenschap nooit af. Niemand gaat Qatar boycotten om slavendrijverschap. Integendeel, we gaan er lekker voetballen.

Maar voordat we gaan voetballen in Qatar, gaan we eerst voetballen in Rusland in 2018. En volgende maand zijn er de Winterspelen. Met Rusland handelen we ongeveer tien keer zoveel als we met Israël handelen. Shell verlengde vorige maand nog zijn LNG-contract met Gazprom, een bedrijf dat als een syndicaat wordt gerund, geholpen door de overheid met verrassingsgevangenisstraffen en bedrijven die onteigend worden. Dat was trouwens niet de belangrijkste reden tot ophef. Greenpeace had voornamelijk wat milieutechnische bezwaren. Maar een oproep tot boycot wegens mensenrechtenschendingen en in het gezicht plassen van de algemene rechtvaardigheid? Shell peinst er niet over.

Weet je trouwens met wie we, dankzij Shell, ook ongeveer twee keer zoveel handelen als met Israël? Met Nigeria. Dat hypercorrupte land waar niemand mensenrechten lijkt te hebben behalve degene die ze kunnen aanschaffen. PGGM, het bedrijf dat niet meer wil investeren in Israëlische banken, investeert wel in Nigeriaans staatspapier. Dit is de conclusie: iedereen doet onafgebroken zaken met de grootste schurken van de wereld. En niemand maakt zich daar echt druk om omdat we collectief onze rijkdom en comfort belangrijker vinden dan de rechten van onze medemens in verre landen.

Nu voor Israël een uitzondering maken is een nogal smakeloze parodie op het idee van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Vooral omdat zo’n Israëlboycot niet alleen om principes gaat. Ik vermoed dat verschillende Arabische landen deze Nederlandse bedrijven met open armen zullen ontvangen aan de onderhandelingstafel om over nieuwe samenwerkingen te praten.

door Rosanne Hertzberger

Rosanne Hertzberger (1985) doet promotie-onderzoek aan de UvA in de moleculaire microbiologie. Daarnaast schrijft zij columns voor NRC Handelsblad. Ze studeerde Life Science & Technology in Leiden/Delft (met studieperiodes in Parijs en Lausanne) en deed haar afstudeerproject bij Nestlé Research Center in Zwitserland, die haar promotie-onderzoek daarna wilden financieren. Ze is daar nu vanaf 2009 mee bezig (tot, hopelijk, eind dit jaar). Het onderzoek gaat over zuurstofstress en H2O2 productie van melkzuurbacteriën. Rosanne hier op Facebook.


Met dank aan Anja & Bas voor de hint.

3 gedachtes over “Perverte Nederlandse selectieve verontwaardiging ten aanzien van Israël [Rosanne Hertzberger]

  1. Hugo, groen was de lievelingskleur van de Mohammed dus je mag zonder meer aannemen dat de kleur van de t-shirts heel bewust door dat stel malloten is gekozen.

    Like

  2. Aan de groene t-shirts te zien zijn het (Belgische) leden van de anti-Israëlgroep “Coordination Boycott Israël” (COBI) die om de haverklap wel ergens opduiken waar van die grote lekkere Israëlische dadels en sappige sinaasappels worden aangeboden. 😉

    PS: groen is de kleur van de Islam, kijk bv. naar de vlaggen en hoofdbanden van de terreurgroep Hamas. Ik heb zo het vermoeden dat de groene kleur van de t-shirts dan ook geen toeval is.

    Like

  3. Ik kan niet zien of het wel Nederlanders zijn en of de foto in Nederland is gemaakt. Neemt niet weg dat wij in Nederland een aantal losers hebben die zich voor de Arabische kar laten spannen, denk maar even aan de malloot Dries van Agt. Ik weet wel dat CAPJPO een Franse organisatie is die in hun verklaring hebben staan dat zij zich inzetten voor een rechtvaardige vrede in het Midden-Oosten. Nu vraag ik, staat de verklaring haaks op de acties die zij ondernemen of staan de acties haaks op hun verklaring.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.