Arabische wereld markeert dood van Sharon ‘de Slager’, Westerse pers volgt slaafs de haatretoriek

sharon-doodGaza, 11 januari 2014. Palestijnen in Khan Younis, Gazastrook, verbranden doorkruiste foto’s van de overleden Israëlische premier Ariel Sharon terwijl ze zijn dood uitbundig vieren (foto: Abed Rahim Khatib/Flash90)

Toen ik vanochtend de berichtgeving doornam over de dood van Ariel Sharon, schrok ik toch wel even op. Zo bijvoorbeeld de Nederlandse omroep NOS die schrijftSharon wordt hier herdacht als slager of bulldozer” (door Sander van Hoorn), De Telegraaf bloklettert: “‘Advocaat van de duivel’ overleden” enz. Ook Belgische kranten gaan op diezelfde teneur door. Het Nieuwsblad bv titeltIsraëlische ex-premier Ariel Sharon, de slachter van Beiroet, overleden“; De Morgen schrijftBulldozer Ariel Sharon donderde over iedereen heen” (door Frank Schlömer) of Le Soir met “Ariel Sharon, le «bulldozer»” (Baudoin Loos) en meer van dat.

hugo3Ik dacht meteen, ‘Maar verdorie zeg, waar halen ze toch al die rotzooi vandaan?’ Totdat ik de Arabische kranten en de pers in het Midden-Oosten begon door te nemen “Arab world marks death of Sharon ‘the butcher’” (Arabische wereld markeert de dood van Sharon ‘de Slager’). Ha zo, blijkbaar sprokkelen zij hun nieuws rechtstreeks bij de Arabieren, de Palestijnen, de islamisten en Jihadisten van over de hele wereld en in het bijzonder het Midden-Oosten, die zoals iedereen weet al 65 jaar in oorlog zijn met de Joodse staat (op Jordanië en Egypte na.)

In hun optiek klinkt dat ook logisch en consequent. Want wie de vernietiging van Israël nastreeft vertrouwt natuurlijk enkel de Arabische bronnen en nooit pro-Israëlische bronnen in het Westen, laat staan de goed gestoffeerde informatieve artikels in de Israëlische of in de Joodse pers. Een hele leugen verkoopt namelijk en mass nog altijd beter dan een halve waarheid of de waarheid pur sang.

Terloops gezegd: de massacre in het Palestijnse vluchtelingenkamp Sabra en Shatilla werd noch door Ariel Sharon bevolen noch uitgevoerd door het Israëlische Leger (IDF) maar daarentegen uitgevoerd door een Libanese Falangisten-militie onder het commando van Elie Hobeika, de daadwerkelijke ‘Slager’ dus en niét Sharon, als wraak voor de moord op de Libanese president Bashir Gemayel die gepleegd werd door Syrische nationalisten. Die werkelijke oorlogsmisdadigers hebben zich nooit moeten verantwoorden voor een internationaal tribunaal omdat niemand ooit naar hen heeft gezocht.

Inwoners van Gaza verbranden foto’s van Sharon en delen snoepjes uit om zijn dood te vieren; Fatah woordvoerder en Human Rights Watch (HRW) uiten hun spijt dat de oud-premier niet berecht werd voor oorlogsmisdaden. Palestijnse en Arabische leiders en hun media markeerden op zaterdag de dood van de voormalige Israëlische premier Ariel Sharon met een uitbarsting van afschuw voor de man die ze bestempelden als een ‘crimineel’ en een ‘slager.’

Fatah boegbeeld Jibril Rajoub noemde het een schande dat Sharon voor zijn daden nooit berecht werd voor een internationaal tribunaal: “Sharon was een misdadiger, die verantwoordelijk is voor de moord op [de Palestijnse president Yasser] Arafat, en we hadden gehoopt om hem te zien verschijnen voor het Internationaal Strafhof als oorlogsmisdadiger,” citeerde het AFP Rajoub.

De officiële vertegenwoordiger van de PLO, Dr. Mustafa Barghouti vertelde aan de BBC dat de Palestijnen geen positieve herinneringen overhouden aan aan Sharon. “Niemand moet elk sterfgeval vieren. Maar helaas moet ik zeggen dat de heer Sharon geen goede herinneringen laat bij de Palestijnen. Helaas volgde hij een pad van oorlog en agressie en een grote falen in het maken van vrede met het Palestijnse volk,” zei hij.

snoepjesSommige Palestijnen in de Gazastrook vierden wel de dood van Sharon, berichtte Safa, het Palestijnse persbureau. Volgens het bericht gingen de inwoners van Khan Younis de straat op om de dood van de voormalige Israëlische premier te vieren, verbranden foto’s van hem en deelden snoepjes uit aan voorbijgangers (plaatjes hierboven en helemaal bovenaan.)

In Libanon zei de minister voor Sociale Zaken Wael Abu Faour dat hij zich niet zou verkneukelen over de dood van Sharon, al was hij “een crimineel die zijn leven had gewijd aan de dood en het lijden van anderen,” berichtte de in Beiroet gevestigde krant The Daily Star. “Met het overlijden van Sharon, is er nu minder kwaad in deze wereld,” zei hij.

Karl Sharro, een Libanese blogger die in Londen woont, twitterde kort nadat het nieuws van Sharon’s overlijden bekend raakte, dat de bottom line van Sharon’s dood is dat de Israëlische generaal-die-staatsman werd, niet (meer) zou worden berecht:

In the end, Ariel Sharon died without facing justice for his crimes across Palestine and Lebanon. That’s what matters.

— Karl Sharro (@KarlreMarks) January 11, 2014

Hamas, de islamistische terreurgroep die in 2007 de controle over de Gazastrook veroverde, twee jaar nadat Sharon eenzijdig de Israëlische troepen en kolonisten uit het gebied had teruggetrokken, noemde de dood van Sharon de dood een ‘historisch moment’ dat de ‘verdwijning van een crimineel wiens handen waren gedrenkt in Palestijnse bloed’ markeerde. Khalil al-Haya van Hamas zei dat Sharon aan generaties van de Palestijnen leed had veroorzaakt. “Na acht jaar, gaat hij in dezelfde richting als de andere tirannen en misdadigers wier handen bedekt waren met Palestijns bloed,” zei hij.

Sommige Palestijnen spraken hun teleurstelling uit dat Sharon niet bercht werd of een gewelddadige dood was gestorven. “Ik heb altijd gewenst dat hij zou worden gedood door een Palestijns kind of een vrouw, zoals hij altijd kinderen en vrouwen vermoordde,” zei Mohammed el-Srour, een bewoner van het vluchtelingenkamp Sabra die in het bloedbad zijn vader en vijf broers en zussen had verloren.

In Qibya, het dorp dat Sharon’s troepen overvielen in 1953, houden de bewoners telkens een herdenkingsoptocht in maart van elk jaar. De 65-jarige dorpsbewoner Hamed Ghethan zei eerder deze week dat hij het jammer vond dat Sharon en anderen die bij de aanval betrokken waren, aan straf ontsnapt waren. “We hoopten dat de wereld onze stem zou horen en voor de rechter zouden trachten te brengen,” zei hij.

De internationale mensenrechtengroep Human Rights Watch verwoordde in een verklaring: “Het is een schande dat Sharon naar zijn graf is gegaan, zonder uitzicht op gerechtigheid voor zijn rol in Sabra en Chatilla en andere misdaden.”

Een twitteraccount geassocieerd met Hamas twitterde meerdere berichten die afscheid namen van ‘de slager van Sabra en Shatila,’ twee Palestijnse vluchtelingenkampen in Libanon, waar christelijke Falangisten schutters in 1982 een bloedbad uitvoerden:

#AreilSharon,the Butcher of Sabra and Shatila dies #SabraSahtilamassacre #Palestine #Israel pic.twitter.com/hdfKwrRGGT

— Al Qassam Brigades (@qassambrigade) January 11, 2014

Yousef Munayyer, directeur van The Palestine Center in Washington, DC, twitterde dat Sharons erfenis enkel ‘vernietiging, collectieve straf en oorlogsmisdaden’ inhoudt:

If Ariel Sharon has any legacy it is this: where ever he went, he wrought destruction, collective punishment and war crimes.

— Yousef Munayyer (@YousefMunayyer) January 11, 2014

Hussein ‘ibish, senior fellow bij de American Task Force on Palestine, schreef in een artikel van Buitenlandse Zaken kort na de dood van Sharon dat, “Voor de meeste Arabieren, geen Israëliër in de geschiedenis meer synoniem staat voor geweld en het Israëlische expansionisme dan Ariel Sharon. [..] Zijn naam roept meteen de ergste bloedbaden op, het diepste pro-nederzettingen fanatisme en meest extreme nationalistische provocaties in het Palestijnse lastenboek ten aanzien van Israël,” schreef ‘ibish.

Het Palestijnse Ma’an Nieuws Agentschap in Bethlehem op de West Bank, schreef in zijn doodsbrief voor Sharon dat de eenmalige IDF stafchef “een bloedige strijd en erfenis had achtergelaten in het land dat hij ‘thuis’ noemde. Bijgenaamd ‘de Bulldozer’ zal Sharon door Palestijnen en vele andere Arabieren worden herinnerd voor zijn betrokkenheid bij en het leiderschap van bloedbaden in verschillende landen en zijn rol in het onderdrukken van de Palestijnse nationale beweging in de loop van tientallen jaren,” schreef de krant, die overigens door de Europese Unie wordt gesubsidieerd.

Het officiële persbureau Wafa bleef opmerkelijk zwijgzaam, en berichtte helemaal niets over de dood van Sharon op zaterdag, noch in het Engels en noch in het Arabisch.

In Egypte, koesteren diegenen die aan de touwen trekken van de media werd weinig wroeging geuit bij het overlijden van Sharon. “Sharon is jaren geleden gestorven, vandaag moet hij zich verantwoorden voor zijn opperste rechter,” schreef de Egyptische acteur Nabil al-Halafawi op Twitter:

شارون مات من سنوات.. اليوم تم نقله إلى قاعة المحاكمة.

— نبيل الحلفاوى (@nabilelhalfawy) January 11, 2014

De Egyptische tv-presentator Khayri Ramadan twitterde ook dat “De moordenaar Ariel overleden is en gegooid wordt in de vuilnisbak van de geschiedenis vanwege zijn wreedheid en zijn mishandeling van onze broeders in Palestina en Libanon.”

In Iran, berichtte de Engelstalige PressTV kort over de dood van Sharon, opmerkend dat “Sharon de premier was van het Israëlische regime 2001-2006 en rechtstreeks verantwoordelijk was voor oorlogsmisdaden tegen de Palestijnen en Libanezen:

I’m surprised to see many #Iran Social Media users share news of Ariel Sharon’s death, express joy & call him a “killer” & “butcher”.

— Negar Mortazavi نگار (@NegarMortazavi) January 11, 2014

Een twitteraccount geassocieerd met de Opperste Leider Ayatollah Ali Khamenei, twitterde in contrast enkele uitspraken van wijlen Ariel Sharon:

♦ The Zionists’ all hopes relied on this vulture (Ariel #Sharon) to bring down the rising nation of #Palestine to their knees. 5/4/2002

— khamenei.ir (@khamenei_ir) January 11, 2014

♦ He (#Sharon) was their last hope. However from the first day when he came into power, the #Palestinian Intifada gained in flames. 5/4/02

— khamenei.ir (@khamenei_ir) January 11, 2014

Ziezo, ik hoop dat ik bij deze genoeg extra stof heb bijgedragen aan de subjectieve pro-Palestijnse journalistiek in Nederland en België. Ik hoop wel dat zij in de toekomst nauwgezet hun oorspronkelijke (Arabische/Palestijnse/Iraanse) bronnen zullen vermelden net zoals ik ook steeds mijn bronnen vermeld. Indien zij toevallig toch op zoek zouden zijn naar de volledige waarheid en werkelijke objectiviteit zouden willen nastreven in de berichtgeving omtrent het Israëlisch-Palestijns conflict, kan ik daar eveneens ruimschoots aan voldoen.

Maar wel opletten: de (in hoofdzaak vertaalde) berichten die Brabosh.com brengt, zijn voor 95% afkomstig van Joodse en/of Israëlische journalisten, intellectuelen en deskundigen. Indien u erin zou slagen om uw diep geankerde weerzin voor de Joodse/Israëlische pers te overwinnen, zult u merken dat u beter in staat zult zijn om op eigen houtje de hele waarheid te achterhalen, over het complete verhaal te berichten en op die manier aldus een waardevolle bijdrage te leveren aan vrede tussen Palestijnen en andere Arabieren met de Joodse staat Israël.


Bronnen:

  1. The Times of Israel:
    ♦ Arab world marks death of Sharon ‘the butcher’ – Gazans burn Sharon photos, hand out candies to celebrate his death; Fatah official, HRW regret ex-PM wasn’t tried for war crimes [lezen]
    ♦ For Arab world, there was no late shift to peace by ‘butcher’ SharonResponse to PM’s death in Middle East media focuses firmly on Sabra and Shatila massacre, opposition to Oslo peace process; door Elhanan Miller [lezen]

Gerelateerd op Brabosh.com:

11 gedachtes over “Arabische wereld markeert dood van Sharon ‘de Slager’, Westerse pers volgt slaafs de haatretoriek

  1. Tussen een gebeurtenis en de reactie is een ruimte. In deze ruimte heb je als geciviliseerd mens de mogelijkheid om een keuze te maken hoe je wil reageren. In deze reactie ligt je persoonlijke ontwikkeling, je kennis, je groei en vrijheid.
    Maar als ik de reacties ziet in de Arabische wereld, met name in het westen van Jordanië en het noordoosten van Egypte kan ik deze niet anders omschrijven als, barbaars.

    Like

  2. Wat mij verbaast is dat geen reactie gevolgd is van: “De visionaire staatsman die ons de Gaza strook gaf” of iets dergelijks. Niet dat dat Israël veel heeft opgebracht maar dat terzijde.

    Dat de Pallies de dood van welke Jood dan ook vieren met zoetigheid is al langer bekend; mogen ze pijnlijk stikken in hun plezier.

    Dat gelul over Sabra en Chatilla hangt me overigens al lang de keel uit. Arabische christenenen (Falange) vermoorden Arabische moslims (PLO) na talloze provocaties en Palestijnse moorden en de Joden krijgen de schuld.

    Hoe dan ook rust in vrede Ariël, met u is een groot man gegaan die we zullen missen.

    Like

    1. Over Sabra en Shatila blijft de meest woeste en bloeddorstigste verhalen circuleren. Eerder had ik er dit al over teruggevonden:

      De bloedbaden werden aangericht door Libanese christelijke Falangisten, die in de oorlog de vijanden van de in de kampen gevestigde PLO waren. Israël gaf toestemming aan de Falangisten om in de kampen naar strijders, bunkers en wapens te zoeken.

      Toen de Israëli´s te weten kwamen dat de Falangisten bovendien wraak namen voor hun kort daarvoor gedode aanvoerder Bashir, gaven ze opdracht aan de bondgenoten om te vertrekken. Israël zette de Kahan-commissie in, die van oordeel was dat de Minister van Defensie en de opperbevelhebber van het leger het bloedbad zouden hebben moeten zien aankomen.

      Terwijl honderdduizenden Israëli´s verontwaardigd tegen het eigen leger demonstreerden en de westerse media zich bij deze verontwaardiging aansloten, interesseerde zich in de Arabische wereld bijna niemand voor het bloedbad.

      Aan het tweede bloedbad in 1985 door de sjiietische Amal-milities op de vluchtelingen van de kampen Shatila en Burj-el Barajneh werd ondanks meer dodelijke slachtoffers nauwelijks aandacht geschonken door westerse journalisten en bleef in grote mate onbekend. Geen wonder: er waren geen Israëli´s in de buurt.

      Uit: De zeven meest gangbare fabels en leugens over het Palestijns-Israëlisch conflict [David Harnasch]
      https://brabosh.com/2013/03/27/pqpct-ofl/

      Like

      1. ter informatie: volgende week zaterdag zal Werner Trio in zijn programma of radio Klare Inge Neefs interviewen over haar boek “Gaza op mijn hoofd”. Als specialist wordt ook Ludo Abicht uitgenodigd. Alerheid is hier op zijn plaats

        Like

  3. Israel heeft vandaag dringend nood aan een Sharon om de Arabieren en hun Europese slaafse volgelingen precies uit te leggen waar ze hun klachten kunnen hangen……aan de boom.

    Leiders zoals Ariel Sharon zijn maar op een hand te tellen en zeker niet te vinden in de Arabische wereld of in Europa. Daar regeren alleen maar sadistische despoten of keffende schoothondjes.

    Europese ”journalisten” kwaken maar wat zonder enige kennis van zaken en die moet je dus gewoon gewoon laten kwaken. Hun domheid is gewoon te pijnlijk voor een reactie.

    Like

  4. Feesten omdat iemand als Ariël Sharon is overleden geeft aan dat je niet verder bent gekomen dan holbewonersmentaliteit en dat is heel kwalijk als het 2014 is.
    Des te erger is het dat Europa de Arabieren weer nakwaakt met rare uitlatingen zoals in bovengenoemd artikel. Ik krijg steeds meer afkeer van palestijnen en alles wat daar rond hangt met een zogenaamde vluchtelingen en slachtofferrol. Lees de San Remo verklaring uit 1922 er op na om te zien dat Israel aan de Joden behoort, palestijnen kunnen naar Jordanie verkassen, maar daar worden ze ook uitgekotst en dan is er weinig meer om Joden in hun eigen land dwars te zitten uiteraard.
    Ariel Sharon, rust in vrede.

    Like

  5. Mocht Abu Mazen ooit de pijp uit gaan ( de Fatah-President) die mede de Israelische atleten in Munchen heft vermoord, dan hoop ik dat dit zwijn naar de hel gaat gaat voor zijn afschuwelijke daad. Juist deze was een massa-moordenaar en terrorist van het eerste uur voor van de palestijnen.

    Like

  6. Absoluut platvloers onrespectvol provocerend van de VRT was het opvoeren van Abou Jahjah op Reyers laat ten opzichte van de joodse gemeenschap in rouw voor de heldhaftige generaal die zijn land in iedere arabische agressieoorlog gered heeft. Daarom is hij zo gehaat door de vijanden van Israël. Abou Jahjah mag zo hard roepen als hij wil, dat neemt niet weg dat in Beyrouth Libanese falangisten van Hobeika de moord hebben gewroken van het kristelijke dorp Damour en hun president Gemayel.

    Like

    1. Ik lees in Het Nieuwsblad: “Van de goed tweehonderd jihadisten die vanuit België zijn vertrokken om in Syrië te gaan strijden, zijn er al een twintigtal omgekomen,” zegt Minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders,” en hij voegde eraan toe: “De meeste Belgische Syriëstrijders zijn zo extreem islamistisch dat zelfs het Syrische vrijheidsleger hen weigert.”

      Het zou me niet verbazen als straks in de VRT studios op de Reyerslaan een groot onthaal wordt voorbereid op de “heugelijke thuiskomst” van de overlevende 180 Jihadisten, compleet met bloemen en kransen. België’s beste betaalde Israëlbasher Rudi Vranckx mag de medailles uitreiken voor “bewezen moed en het verdedigen van het vaderland tegen de Joodse Lobby om België over te nemen.” 😦

      Reynders: ‘Al 20 Syriëstrijders gedood’
      http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20140113_00925267

      Like

  7. @drwilly. De VRT onrespectvol?

    Onrespectvol gedrag ontstaat uit domheid en volgens de VRT is Tel Aviv de hoofdstad van Israel!

    Met dit soort onbenullen moet je niet in discussie willen gaan. De Abu Jahjah’s van deze wereld zijn meer hun niveau!

    Like

Reacties zijn gesloten.