Vredesakkoord maakt geen einde aan Palestijnse eisen: Hoe Israël en Palestijnen denken over grenzen (JCPA)

israel-peace2

Het Jerusalem Center for Public Affair (JCPA) bracht op woensdag 8 januari 2014 een rapport online van Pinhas Inbari omtrent hoe de Israëliërs en de Palestijnse Arabieren de vredesonderhandelingen bekijken die sinds eind juli 2013 aan de gang zijn. Brabosh.com heeft voor u de belangrijkste hoofdlijnen vertaald, het feitelijke rapport loopt daarna verder in het Engels.

hugo3Enkele zaken in het eerste overzicht worden al meteen duidelijk:

Wat de Palestijnen betreft maakt om het even welke overeenkomst geen einde aan hun eisen, het zal met andere woorden geen einde maken van de Palestijnse territoriale aanspraken (op het gehele grondgebied van Israël!) en het betekent de facto dat welk akkoord ook, dit geen einde aan het Israëlisch-Palestijns conflict zal maken.

  • Een intern, strategisch document dat in 2013 werd opgesteld in het kantoor van de Palestijnse onderhandelaar Saeb Erekat, stelt dat het doel van de huidige door de VS geleide gesprekken niet is om een akkoord te bereiken, maar eerder dient als een alibi om Israël een oplossing op te leggen. De Palestijnen stmeden in om de gesprekken te hervatten maar dat pas na ontvangst van een schriftelijke toezegging van John Kerry om de Palestijnse positie omtrent de 1967 lijnen te steunen.
  • Toch zijn er herhaalde signalen geweest dat de Palestijnse leiders aanspraken maakten op Israëlisch grondgebied binnen de grenzen van 1967. In 1999 was de PLO van plan om de Oslo-akkoorden te vervangen door Palestijnse territoriale eisen op basis van het Verdeelplan (Partition Map) zoals die verscheen in Resolutie 181 van de VN Algemene Vergadering van 1947 en hiermede te kennen gaf de Palestijnse territoriale eisen te willen verlengen.
  • Nadat Israël zich eenzijdig terugtrok uit de Gazastrook in 2005, eisten de Palestijnen de annexatie bij Gaza van het Israëlische grensdorpje Netiv Ha’asara. In de onderhandelingen over de water kwestie, eisen de Palestijnen niet alleen het water van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook op, maar ook een deel van het Israëlische waterbekken alsmede de Zee van Galilea. Ze eisen ook de soevereiniteit op over de al-Hama enclave op de Golanhoogtes, want dat was een deel van het Britse Mandaat voor Palestina.
  • In september 2011, vertelde Mahmoud Abbas in de Algemene Vergadering van de VN dat hij het lidmaatschap van ‘Palestina’ aanvroeg in de Verenigde Naties ‘op basis van de grenzen van 1967.’ Maar in de formele Palestijnse Aanvraag bij de VN, is er helemaal geen enkele verwijzing naar de grenzen van 1967, maar alleen naar Resolutie 181 uit 1947. Er is dus aanzienlijk, cumulatief bewijs dat de Palestijnse leiders zijn aanspraken op Israëlisch grondgebied blijft handhaven binnen de grenzen van 1967.

Sinds de Annapolis Conferentie in 2007 (plaatje rechts van L. naar R.: Olmert, Bush en Abbas), werden de problemen van de grenzen en de veiligheid bovenaan de agenda geplaatst van de Israëlisch-Palestijnse onderhandelingen, inclusief de huidige onderhandelingen.

Annapolis Conferentie in 2007 - plaatje rechts van L. naar R.: Olmert, Bush en AbbasHet klopt dat Israël de kwestie van de Palestijnse erkenning heeft gekoppeld aan het recht van het Joodse volk als een natie-staat en de kwestie van de vluchtelingen blijft van het hoogste belang voor de Palestijnen.

Toch blijft de internationale gemeenschap de grenzen en veiligheid beschouwen als de meest ergerlijke problemen op de Israëlisch-Palestijnse agenda. Het doel op dit moment is om alle zaken op te lossen binnen negen maanden na de start van de gesprekken.1 Sinds Annapolis echter wordt prioriteit toegewezen aan deze twee kwesties.2

Lees verder “Vredesakkoord maakt geen einde aan Palestijnse eisen: Hoe Israël en Palestijnen denken over grenzen (JCPA)”

Joden ‘veilig’ in Antwerpen dankzij extra bewaking, camera’s, wegblokkades, gepantserde deuren enz.

beveiliging2Joods geboren zijn kan uw gezondheid beschadigen

Toen de omvang van de holocaust algemeen bekend werd was de algemene kreet “Nooit meer!” op ieders lippen. De beelden van de uitroeiïngskampen Aushwitz, Treblinka en zovele anderen werden een nachtmerrie voor ieder weldenkend mens. Hoe kon een land met zulk een hoog wetenschappelijk vernuft zo laag moreel zinken. Men was overtuigd dat de les van de geschiedenis zulke uitspattingen voor immer gingen onmogelijk maken.

Een generatie later beleven Joden in België opnieuw de insidieuze verdachtmakingen en laster die de holocaust voorafgingen.

Joodse school in AntwerpenIs het normaal dat Joodse kinderen naar scholen gaan die omringd zijn met hoge muren, prikkeldraad, en gepantserde deuren?

Is het normaal dat deze scholen dag en nacht door een bewakingsdienst moeten worden bewaakt?

Is het normaal dat voor alle Joodse instellingen, synagogen, communautaire centra parkeerbelemmeringen voor autobommen geïnstalleerd zijn?

Is het normaal dat het woord “Jood” als alledaags scheldwoord door moslim kinderen op school wordt gebruikt, ook onder elkaar?

Is het normaal dat Joodse kinderen niet meer in openbare parken in Brussel kunnen spelen omdat zij worden aangevallen?

Lees verder “Joden ‘veilig’ in Antwerpen dankzij extra bewaking, camera’s, wegblokkades, gepantserde deuren enz.”

Behulpzame banden van Amira Hass (Haaretz) en de westerse pers met de Palestijnse stenengooiers

pallywood-exit

Is dit Palestijns “verzet” of… de rode loper uitleggen voor crimineel geweld jegens Joden, op naar de volgende Oscar uitreiking? En hoe zit het met diegene die dat rotsbrok gooit? Was dat wel een ‘Palestijn’ of was het iemand van de westerse pers zèlf? Voor alle zekerheid dragen de meeste  westerse journalisten een veiligheidshelm. Je weet maar nooit… [© Posters4Israel]

Door de lezers van Honest Reporting, kreeg onlangs Amira Hass, columniste bij de extreemlinkse Israëlische krant Ha’aretz de prijs uitgereikt voor de Most Skewed Moral Compass 2013 (meest schots en scheve morele kompas van het jaar 2013.) Die ‘onderscheiding’ viel haar te beurt door de wijze waarop zij het opnam voor de Palestijnse stenengooiers en ook toen zij na de ontdekking van een terroristentunnel van Gaza naar Israël de constructie van deze mega gebetonneerde terroristentunnel verrechtvaardigde.

Lees verder “Behulpzame banden van Amira Hass (Haaretz) en de westerse pers met de Palestijnse stenengooiers”

Video: Arabische Israëliërs vertellen waarom zij bij Israël willen blijven en niet bij ‘Palestina’

Arabische Israëliërs vertellen waarom ze Israëliër willen blijven
Arab Israelis describe how they want to remain Israeli

Het voorstel van minister Avigdor Lieberman om Arabische dorpen in Israël in de driehoek van Umm al-Fahm waar zo’n 300.000 Israëlische Arabieren, over te hevelen naar de Palestijnse Autoriteit als deel van een landruil in het kader van het vredesproces, wordt ook in Israël stormachtig onthaald.

israeliarabNiet dat er veel kans bestaat dat het voorstel ooit wordt aangenomen, maar het idee heeft de pers gehaald (zoals gewoonlijk enkel de Israëlische en Arabische) en de reacties zijn dan ook navenant.

Lieberman lijkt hier werkelijk de spreekwoordelijke “stok in het hoenderhok” te hebben gegooid. “Het heeft niks met het vredesproces te maken,” schreeuwen de tegenstanders “maar alles met de racistische instelling van Lieberman.” En ook: “Lieberman komt uit Rusland. Laten we hem terug naar Rusland voeren en hem uit het vliegtuig naar zijn heimat schoppen.” En meer van dattum…

Lees verder “Video: Arabische Israëliërs vertellen waarom zij bij Israël willen blijven en niet bij ‘Palestina’”

Nederlandse boycot van de Joodse staat breidt uit: Pensioenfonds PGGM bevriest beleggingen

bank-hapoalimBank Hapoalim is één van de vijf Israëlische banken die worden geboycot geënt op het huidige Nederlandse boycotbeleid ten aanzien van Israël. Het was ooit anders. Wat hierbij vergeten wordt is dat de gewone Palestijn andermaal de dupe wordt van het verhaal. ‘Collateral damage’ (randschade), lacht Europa cynisch dit feit weg van tafel, conform de Europese queeste om Israël – en alléén Israël – internationaal van het wereldtoneel te isoleren en weg te toveren. 

De economische boycot door Nederland van Israëlische bedrijven lijkt zich verder uit te breiden. Op woensdag 8 januari 2014 besloot PGGM, één van de grootste pensioenfondsen van Nederland, zijn beleggingen in vijf grote Israëlische banken te stoppen. De boycot  treft de Bank Hapoalim, Bank Leumi, First International Bank of Israel, Israel Discount Bank en Mizrahi Tefahot Bank.

Eerder al besloot het waterbedrijf Vitens om zijn samenwerking met het Israëlische nationale waterbedrijf Mekorot te bevriezen en het ingenieursbureau Royal Haskoning DHV beëindigde zijn betrokkenheid bij de bouw van een afvalwaterzuiveringsproject in Oost-Jeruzalem. Naar verluidt zullen nog andere Nederlandse bedrijven een boycot van Israël overwegen.

Lees verder “Nederlandse boycot van de Joodse staat breidt uit: Pensioenfonds PGGM bevriest beleggingen”