De ‘dieudonnisering’ van de geesten: Antisemitisme brengt het volk aan het lachen [Giulio Meotti]

quenelle-dieudonneDe ‘dieudonnisering’ van de geesten

Strassbourg, Frankrijk. ‘Komiek’ Dieudonné M’bala M’bala (links) leert zijn volk de ‘quenelle’, de omgekeerde Hitlergroet. Het gepeupel in Frankrijk kan – na een verplichte pauze van ca. 70 jaren – eindelijk weer alle registers opentrekken en openlijk Joden haten, echter zolang het maar gebeurt met een brede grijns. Mohamed Merah, de Slager van Toulouse, keek vanuit zijn graf verbaasd naar het spektakel en proestte het uit van leute en plezier. 😦

Toen Dieudonné zijn ‘anti-zionistische’ politieke lijst presenteerde tijdens de Franse verkiezingen van vier jaar geleden (plaatje rechts), koos hij voor een manifest waarin 20 mensen lachend in de cameralens staren, terwijl hij een pseudo-fascistische groet doet. Thans is dat gebaar, de ‘quenelle’ groet, niet enkel iconisch geworden in de geïslamiseerde gebieden van Frankrijk, maar ook in de arena van het voetbal.

quenelle-groetMaar het zou een vergissing zijn om het etiket van ‘nazisme’ op Monsieur Dieudonné vast te pinnen. Deze Parijse komiek is in feite een kampioen van ‘islamo-progressiviteit’ van Frankrijk, een categorie bedacht door Catherine Kintzler. Zijn monologen zijn overtekend en de ster Dieudonné wordt altijd verwelkomd door menigten die schreeuwen “Viva viva Dieudonné, vrijheid van meningsuiting.” Er zijn mensen die hem zelfs de ‘Franse Malcolm X‘ noemen.

De sleutel tot zijn succes is in de eerste plaats zijn gemengde etnische identiteit: etnisch, want zijn moeder is Bretoens en Dieudonné’s vader afkomstig uit Kameroen, maar vooral zijn religieuze afkomst: “Ik ben islamitisch-christelijk,” zegt de komiek. Dus de komiek is de “native speaker de la République.” Dan, zelfs fysiek, maakt Dieudonné zijn minachting voor de Joden populair, met zijn engelachtige en bebaarde gezicht, voortdurend vergezeld van een krassend gelach, die de Parijse aristocratie fascineert.

Dieudonne is een belangrijke pion binnen de Franse en militante islamitische ‘linkerzijde’. Althans volgens ‘La Galaxie Dieudonné’ (Editions Syllepse), het boek geschreven door drie journalisten: “Ondanks zijn provocaties, blijft Dieudonné profiteren van een kapitaal aan sympathie dat niet te verwaarlozen is. Veel gevaarlijker omdat zijn ambitieus politiek project…”

Het probleem met Dieudonné is dat zijn antisemitisme mensen aan het lachen brengt. Eerst wordt het een Boutade en een paradox. Dan wordt het een dadaïstisch gebaar van afwijzing van ‘het systeem’. Tot slot verandert het in een onzinnig oxymoron naar de afzender (“Ik was een slaaf, noem me geen racist”). Dieudonne brengt mensen aan het schateren wanneer hij in tv-show zegt “Ik veeg mijn achterste af met een Israëlische vlag.

Hij wil niet dat mensen zich zorgen maken wanneer hij naar Teheran trekt voor een ontmoeting met de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad en werft fondsen voor een nieuwe film die ‘stinkt naar de Holocaust‘. Hij laat mensen lachen wanneer hij vertelt dat hij “de bladzijden omtrent de Holocaust uit het geschiedenisboek van zijn dochter scheurde” en dat het Zonisme de “AIDS van het Jodendom” is.

Hij brengt mensen aan het lachen toen hij in de Zénith – een zaal in het centrum van Parijs met een capaciteit van 6000 stoelen – op het podium de beruchte Holocaust ontkenner Robert Faurisson uitnodigt, bekend van het bestaan van de gaskamers, en Dieudonné hem beloont met een prijs in de vorm van een gele Davidster, hem toegekend door die “vervalste Joodse kampen.

Dieudonné amuseert iedereen met zijn persoonlijke vorm van antisemitisme: het linkse publiek met zijn witte slavernij discours, het anti-Amerikanisme en kolonialisme, het nooit afgestompt gevoel van schuldigheid; hij wakkert de wrevel aan onder de verpapuerde jeugd in de buitenwijken, de uitgeslotenen, de paria’s, hij oordeelt de neo-nazi’s met anti-Europees nationalisme en hij prikkelt vooral de moslims met zijn laster tegen de Joodse staat.

Dieudonné’s ‘quenelle’ belichaamt een wrok, een ziekelijke bleekheid, een verborgen passie, die van de armen tegen de rijken, van de immigranten tegen de lokale bevolking, van niet-Joden tegen Joden en, natuurlijk, van iedereen tegen Israël. Wanneer Dieudonné op de televisie tegen de Joodse journalist Eric Zemmour zegt “Heb je ooit zelf je gezicht al eens bekeken? Je ziet eruit als een kameel,” eraan toevoegend “Je hebt de Maghreb verraden en je blijft daar mee doorgaan,” mensen schateren het uit, want, onder dit alles, is dit ook wat ze werkelijk denken.

Achter die obscene grijns ligt het geheim van de populariteit van antisemitisme.

door Giulio Meotti


Antisemitisme met een grimlach

De nationale sport die Jodenhaat populariseert:
Quenelle groet uitbrengen op gevoelige Joodse plaatsen

quenelle-kotelQuenelle groet aan de Kotel (Klaagmuur) in Jeruzalem

quenelle-berlijn
Quenelle aan het Holocaust Herdenkingsmonument in Berlijn

Anne-Frank-quenelle2
Quenelle aan een affiche van Anne Frank

quenelle-auschwitzQuenelle in het voormalig vernietigingskamp van Auschwitz-Birkenau


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

Bronnen:

  1. Arutz Sheva:
    ♦ Dieudonné: Anti-Semitism That Makes People Laugh – The problem of Dieudonné is that his anti-Semitism has people laughing. Jews should take it seriously; door Giulio Meotti [lezen]
  2. Slate.fr Blog:
    ♦ La dieudonnisation des esprits, une (grosse) quenelle qui vient d’en bas – Un reportage de juin 2013. Le soir de la fête de la musique, Dieudonné tenait son grand meeting annuel, «Le Bal des Quenelles», entre festival d’humour et université d’été politique. Grâce à un ensemble de signes cryptés, il a formé en dix ans une petite contre-culture autour de lui: vous l’avez vu récemment dans Top Chef, Secret Story ou encore Pékin Express… Sans même le savoir [lezen]
  3. De Redactie.be:
    ♦ Het nieuwe antisemitisme – Als zaken uit de hand lopen zwengelt de publieke opinie het debat aan. Dat er in Frankrijk een debat stond aan te komen omtrent het antisemitische parcours van “komiek” Dieudonné en zijn aanhang stond in de sterren geschreven. Je moest al je best doen om niet in de gaten te hebben dat Dieudonné, ondanks herhaaldelijke veroordelingen door de rechtbank in Frankrijk, antisemitische uitspraken en daden steeds verder liet ontsporen; door Michael Freilich [lezen]
  4. Harry’s Place Blog:
    ♦ Quenelles and conservatories: context is all – As might have been predicted, Spiked sees the whole Anelka story as a storm in a teacup. Tim Black appears to treat the issue of antisemitism with deliberately obtuse flippancy; door Sarah AB [lezen]

Gerelateerd op Brabosh.com:

  • Franse topspeler brengt antisemitische ‘quenelle’ groet uit tijdens voetbalmatch +video [lezen]
  • Franse Joden organiseren verzet tegen Dieudonnés ‘quenelle’ neo-nazi groet [lezen]
  • Hacker website Dieudonné: ‘Joden moeten stoppen met hun belagers de andere wang aan te bieden’ [lezen]
  • Boycot de boycotters! Franse rechtbank deelt zware straffen uit aan Israëlboycotters [lezen]
  • De neo-nazigroet ‘quenelle’ – een variant op de Hitlergroet – maakt snel opgang in Europa [lezen]
  • In Frankrijk is het antisemitisme weer helemaal ingeburgerd; door Guy Millière [lezen]
  • Israël plant grootscheepse operatie om op 3 jaar tijd tienduizenden Franse Joden te repatriëren [lezen]
  • Alle vertaalde artikelen van Giulio Meotti op Brabosh.com in de rubriek ‘Giulio Meotti‘ (35 artikelen) [lezen]

meotti-boekDe auteur Giulio Meotti, een Italiaanse journalist verbonden aan het dagblad Il Foglio, schrijft een twee-wekelijkse kolom voor Arutz Sheva. Zijn artikels verschijnen om de regelmaat in verscheidene publicaties zoals The Wall Street Journal, Frontpage, Commentary e.a.

Hij is de auteur van het bekende boek “A New Shoah” (2008), waarin een onderzoek werd gedaan naar de persoonlijke verhalen van Israël’s slachtoffers van de terreur, gepubliceerd bij uitgeverij Encounter. Onlangs publiceerde hij een nieuw boek omtrent het Vaticaan en Israël onder de titel “The Vatican Against Israel: J’accuse” (2013) uitgebracht bij Mantua Books. Lees hier een interview met de auteur omtrent zijn laatste boek.

2 gedachtes over “De ‘dieudonnisering’ van de geesten: Antisemitisme brengt het volk aan het lachen [Giulio Meotti]

  1. Ongelooflijk, wat een Jodenhaat zit er in dat geesteszieke brein van die ‘komiek’ en in dat van zijn fans!

    Like

  2. Ja het is alweer zolang geleden dat ze in het aars van hun idool uit Braunau am In hebben mogen poeren dat ze nu massaal verlangen naar het poeren in het aars van Mohammed.
    Antisemitisme en haat jegens degene die de joodse religie nastreven is in Frankrijk de normaalste zaak van de wereld. Zelfs de verzetsheld De Gaulle maakte zich hieraan schuldig door blijvend te ontkennen dat de Franse politie en justitie bij de Jodenvervolging tijdens de Tweede Oorlog een actieve rol hebben gespeeld, nog maar te zwijgen over François Mitterrand.
    Deze malloot, voormalige Vichy- en Croix de Feu-functionaris werd wel door het Franse volk van 1981 tot 1995 als hun president gekozen.
    Maar als Dieudonné, Mohammed echt wil bevredigen adviseer ik hem de naam van zijn Heimatland aan te passen in Vichyrijk.

    Like

Reacties zijn gesloten.