Voor de Amerikanen zijn niet alle gevangenen gelijk: Jonathan Pollard al 28 jaar opgesloten

Video: Jeruzalem, maandagavond, 8 april 2013. Honderden Israëliërs betogen voor de vrijlating van Jonathan Pollard, een Israëlische agent die op dat ogenblik reeds meer dan 10.000 dagen achter de tralies zit in een Amerikaanse gevangenis. De manifestatie vond plaats tegenover het David Citadel Hotel in Jeruzalem, waar de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry zijn intrek had genomen.

hugo3Jonathan Pollard, heeft geen bloed aan zijn handen, in tegenstelling tot de 3 x 26 Palestijnse terroristen en gevangenen die Israël tot op heden onder druk van de Amerikanen heeft vrijgelaten, enkel in ruil voor het recht om de Palestijnen rechtstreeks te mogen aanspreken tijdens het recent hervatte vredesproces. Op 21 november 2013 had Pollard reeds 28 jaar van een levenslange gevangenisstraf uitgezeten voor een feit waarvoor in de VS normaal  slechts 10 jaar opsluiting voor bestaat.

Altijd wanneer men probeert met de Amerikanen te praten over een mogelijke vrijlating van Jonathan Pollard, zeggen zij dat dit een interne Amerikaanse aangelegenheid is; en ze zeggen dat een Amerikaans staatsburger die voor een ander land gespioneerd heeft, bestraft moet worden met de volle hardheid van de wet. Bovendien zou het fout zijn om een ambtenaar, wiens daad het beeld van de hele Joodse gemeenschap beschadigd zou hebben, vrij te laten; ook zou Pollard´s gevangenschap andere Joden in de openbare dienst ervan afschrikken zich net zo te gedragen.

Free-Jonathan-Pollard-PosterVoor de Israëli´s is Pollard´s vrijlating echter een principekwestie, omdat deze gebonden is aan de oude Joodse traditie van het vrijlaten van gevangenen (“pidyon shvuyim”). De Amerikanen weten dat Pollard´s daad de VS niet bedreigd heeft, maar uitsluitend een hulp voor Israël was – voor een bondgenoot, die met de VS de belangrijkste informatie van de geheime dienst deelt en die in de strijd tegen de terreur de meest betrouwbare partner is.

Maar de Amerikanen zijn tegelijkertijd van plan zich te mengen in Israëls interne aangelegenheden en zij zorgen ervoor dat Palestijnse terroristen worden vrijgelaten uit Israëlische gevangenissen. Zodra deze eenmaal vrij zijn, worden ze door de president van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, en de andere terroristen tot voorbeelden uitgeroepen.

Het is betreurenswaardig dat de VS sinds Pollard gevangen zit meerdere spionnen hebben vrijgelaten, die daadwerkelijk schade hebben toegebracht aan de veiligheid van de VS. Diezelfde Verenigde Staten die (vanwege Pollard) van “interne aangelegenheden” spreken, eisen nu dat Israël als onderdeel van het krankzinnige vredesplan terroristen vrijlaat die Israëlische burgers vermoord hebben.

Tegelijkertijd weten de Amerikanen heel goed hoe vernietigend deze stap was, die zich extreem inmengt in Israëls interne aangelegenheden; een stap, die Palestijnse en islamitische terreur aanmoedigt en voor berusting bij het Israëlische publiek zorgt.

Intussen worden dankzij de informatie m.b.t. de NSA van Edward Snowden de bewijzen sterker dat de Amerikanen, die zo bezorgd waren vanwege hun eigen “interne aangelegenheden”, onze interne aangelegenheden bespioneren en dat hun geheime diensten er voortdurend mee bezig zijn Israëlische politici te observeren en terreinen betreffende veiligheidskwesties en sociale zaken te bespioneren, waarvoor een netwerk van agenten en elektronische bewaking wordt gebruikt. Is deze huichelarij verrassend?

Wanneer men de toenemende motivatie van de VS met het oog op datgene bekijkt wat zij “Palestijns probleem” noemen, dan is dit heel merkwaardig gezien hun algemene zwakte bij andere belangrijke vragen van Midden-Oostenpolitiek en gezien hun uiteenvallende betrekkingen met hun Arabische bondgenoten. De “Arabische Winter” heeft ook de Amerikanen volkomen duidelijk gemaakt dat het “Palestijnse probleem” voor onze zwaarbeproefde regio, waarin miljoenen echte vluchtelingen in dodelijk gevaar verkeren, niet belangrijk is.

De mysterieuze belangen die Amerikanen en Europeanen ertoe brengen druk uit te oefenen op Israël om zelfs geen woningen te bouwen in die gebieden waarvan al heel duidelijk is dat ze bij een vredesakkoord onder Israëlische heerschappij blijven, zijn zowel verbazingwekkend als verdacht. Tegelijkertijd wordt van Israël in naam van een imaginaire “vredesvisie” geëist met de vrijlating van terroristen eigen fundamentele veiligheidsbelangen te overtreden.

Maar het nieuwe record voor dubbelhartigheid is voor Washingtons ondersteuning aan de eisen van Abbas om Arabieren met een Israëlisch staatsburgerschap bij de gevangenenruil mee te rekenen. Zoals bekend weigert de Palestijnse leider Israël wegens diens “Arabische minderheden” als joodse staat te erkennen. Hij beweert dat zijn weigering de wil van deze minderheid vertegenwoordigt. Daarmee is deze Amerikaanse inmenging in deze zuivere interne Israëlische aangelegenheid schijnheiligheid en willekeur. Laten deze Arabieren met een Israëlisch staatsburgerschap maar eens schriftelijk verzekeren dat Abbas hun leider is en daarna dienen ze als trotse Palestijnen uit de gevangenis ontslagen en naar hun land teruggestuurd te worden.

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry reist heen en weer, terwijl de christelijke gemeenschappen in het Midden-Oosten langzamerhand worden uitgeroeid, terwijl hun kerken tot op de fundamenten worden platgebrand. Pollard, de Jood, wordt onder het teken van de heerschappij van de Romeinse adelaar gepijnigd – de adelaar werd door de Verenigde Staten als symbool voor hun grote zegel overgenomen. Wanneer de “wijze” politiek van het Westen ertoe leidt dat de situatie in het Midden-Oosten steeds slechter en slechter wordt, dan draait het er nog op uit dat de paus bij zijn bezoek de laatste christen in de regio is. Misschien zullen we dan in staat zijn ons meer op de Joden te concentreren.

door Dr. Reuven Berko

in een vertaling van E.J. Bron Blog

esther-pollardJeruzalem, 12 juli 2010.  De echtgenote van Jonathan Pollard, Esther Pollard (links in beeld) en activisten herdenken de 9.000ste dag van opsluiting van Jonathan Pollard in een Amerikaanse gevangenis. Voor die gelegenheid hadden zij een tent geposteerd onder de Calatrava Chords Brug in Jeruzalem.

drypollard

Op 1 september 2009 presenteerde ik hier op deze blog een ‘Golden Oldie‘ van Dry Bones van tien jaar eerder, 3 september 1999. Toen onderhandelde toenmalig premier Ehud Barak voor de Israëlische regering met de Palestijnen over de vrijlating van Jonathan Pollard in ruil voor de vrijlating van Palestijnse terroristen en werd een akkoord bereikt. Korte tijd later wandelden 750 Palestijnse moordenaars en terroristen de gevangenis uit als vrije mensen.

Echter, de situatie van de van spionage voor Israël verdachte Pollard, werd spoedig gelinkt aan het Midden-Oosten conflict en dus bleef Pollard achter de tralies. De Palestijnen lachten zich in een deuk om de teleurstelling van Israël, bedrogen door de Amerikanen toen geleid onder president Bill Clinton en zijn minister van Buitenlandse Zaken Madeleine Albright.

Intussen zijn er weer veertien jaren verstreken en anno 2014 laat Israël nog steeds gevangenen vrij zonder dat er iets tegenover staat. In het geval van soldaat-korporaal Gilad Shalit betaalde Israël met de vrijlating van 1027 Palestijnse gevangenen op 18 oktober 2011. En hoe zit het thans met Jonathan Pollard? Die zit nog altijd gevangen in een Amerikaanse gevangenis in Californië zonder enig uitzicht ooit weer op vrije voeten te komen…

Cartoon van Dry Bones van 15 augustus 2013:
pollard


Bronnen:

  1. Israel Hayom:
    ♦ The American hypocrisy – Whenever you try discussing the release of Jonathan Pollard with the Americans, you get unequivocal answers declaring that it is an internal American issue and that a U.S. citizen who spies for another country should be punished to the full extent of the law. They claim it was a mistake to have an operative whose actions compromised the image of the entire Jewish community, and that keeping Pollard in jail aims to deter other Jews who are employed by the establishment from doing the same; door Dr. Reuven Berko [lezen]
    ♦ In een vertaling uit het Engels door Renate voor E.J. Bron blog als: “De Amerikaanse hypocrisie” [lezen]
  2. The official Website authorized by Jonathan & Esther Pollard:
    ♦ Justice for Jonathan Pollard Write the U.S. President – Jonathan Pollard is completing his 29th year of an unprecedented life sentence – Jonathan Pollard: 10272 Days in Prison [lezen]

Een gedachte over “Voor de Amerikanen zijn niet alle gevangenen gelijk: Jonathan Pollard al 28 jaar opgesloten

Reacties zijn gesloten.