‘Het is al de schuld van die slechte Joden, ze verdiénen die boycot!’ [Jennifer Moses]

bad-jew10
“Het besluit van de Amerikaanse academische groep om uit alle landen van de wereld enkel en alleen Israël eruit te pikken en het voorwerp te maken van een academische boycot, maakt het tot antisemitisme.”
[David Lev, 17 december 2013 – bron]

Ik keerde recent terug van een korte reis naar Israël, waar ik enigszins verbouwereerd stond te kijken hoe openhartig iedereen wel is. En met iedereen bedoel ik dus werkelijk iedereen.

Een Arabische taxichauffeur noemde me een stomme ezel waarop hij mij, in gebroken Engels, de les spelde over de gebeurtenissen in de wereld. Maar dat is slechts het oppervlakkige: Men heeft het gevoel, dat wanneer je door zowat elke Israëlische straat loopt, dat mensen precies gaan zeggen wat ze bedoelen, wat aanleiding geeft tot de algemene overtuiging dat Israëliërs niet bepaald de best gemanierde mensen zijn van de wereld.

Maar wat kan het ons schelen?

kauft02Het hele land is een ware explosie, een vulkaan van creatief, onafhankelijk denken. Onlangs enkele Israëlische films gezien? Pro-Israël (of liever, pro-Israëlisch beleid) zijn ze niet.

Toch heeft de American Studies Association gestemd om de academische boycot van Israël te onderschrijven en schaarde zich hiermee aan de zijde van de Association for Asian American Studies in zijn veroordeling. Mazel Tov! Beide organisaties hebben hun pijlen gericht op wat wellicht ’s werelds meest open, democratische, eigenwijze, en jawel, luidruchtigste academische systeem – en land – in de wereld is.

Vrijheid van meningsuiting? Israël heeft niet slechts één, maar wel achttien dagbladen, en als je denkt dat dit niet veel is voor een heel land, moet je niet vergeten dat Israël ongeveer de grootte en de bevolking heeft van New Jersey. Drie kranten zijn in het Arabisch, vier in het Russisch en een in het Duits.

Er zijn ook lokale kranten, religieuze kranten en tijdschriften en niet te vergeten de constante stroom van informatie die on-line beschikbaar is. Meer to the point, onder deze enorme uitbarsting van nieuws, kunst en opinie, zijn de stemgeluiden ver naar links van de linkse American Studies Association zelf, met name wat betreft de bezette gebieden, Gaza en de Arabische Israëliërs.

Ondertussen blijven Israël ’s acht universiteiten en tientallen hogescholen niet enkel voortdurend een buitenmaats deel produceren van medische, wetenschappelijke en technologische doorbraken waar de hele wereld volop van meegeniet, maar gaan – meer in het bijzonder – Joden en Arabieren door met elkaar te blijven opvoeden. Dat is een berg argumenten in het klaslokaal, felle strijd, academische machtsstrijd en wetenschappelijke beoordelingen.

Maar om terug te keren naar de boycot, laten we die gewoon noemen zoals het is: Niets anders dan ouderwetse Jodenhaat aangekleed met mooie woorden, een overblijfsel van de overtuiging die sommige mensen hebben dat Joden inherent slecht zijn.

Het doet me denken aan een dispuut dat ik enkele jaren geleden had met een Britse jurist, die in een chique Brits accent verklaarde dat de toenmalige recente inval van het Israëlische leger in de Palestijnse stad Jenin ‘een andere Holocaust’ was. Behalve dat in het geval van Jenin, 37 bekende terroristen werden gedood in man-tot-man gevechten, terwijl tijdens de Holocaust zes miljoen burgers werden vermoord. Toen ik hem vroeg waarom hij niet even verontwaardigd was over bv. het niet-burgerschap van oude Koreaanse families in Japan, of de zogenaamde Gujarat pogrom waarbij honderden Indiase moslims werden afgeslacht, of het Tiananmen-plein, of de onderdrukking en martelingen in Korea, keerde hij terug naar zijn oorspronkelijke thesis.

In mijn eigen visie is het beleid van Israël – net zoals overigens dat van het Verenigd Koninkrijk, de VS, Frankrijk en andere leden van het democratische westen – zeer lamentabel, soms zelfs immoreel. Maar om het er apart uit te halen voor veroordeling zoals de American Studies professoren dat hebben gedaan, is niet alleen beschamend maar levert tevens het bewijs – alsof de wereld dat nog nodig heeft – dat het bestaan van Israël als een natie waarin Joden weigeren geslachtofferd te worden, voorheen nog nooit voordien zo noodzakelijk geweest.

door Jennifer Moses


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

Bronnen:

  1. Ynet News:
    ♦ The bad Jews who deserve a boycott – Op-ed: Academic boycott of Israel is remnant of some people’s conviction that Jews are inherently bad; door Jennifer Moses [lezen]

Gerelateerd op Brabosh.com:

  • Amerikaanse docentenvereniging spreekt zich uit voor een academische boycot van Israël [lezen]
  • Uitbuiting van de Holocaust door de Nederlandse anti-Israël BDS beweging in Amsterdam [lezen]
  • Waarom behandelt Europese Unie de Israëlische ‘bezetting’ anders dan andere bezettingen? [lezen]
  • Michael Oren in het Amerikaans Congres: ‘Boycot de Israëlboycotters. Neem de overheidscenten af’ [lezen]

Een gedachte over “‘Het is al de schuld van die slechte Joden, ze verdiénen die boycot!’ [Jennifer Moses]

  1. Met andere woorden: één grote middelvinger naar alle Jodenhaters!

    Blijf er vooral in, leef in je brandende hel van de haat terwijl de mensen in Israel doorgaan met (luidruchtig) genieten v.h.leven, hardgrondig discussieren in de cafe & strand parlementen, het nachtleven 24/7 toegankelijk is, de start up nation van de wereld is, academici opleidt die de hele wereld graag wil hebben (behalve anti semieten natuurlijk), niet in elkaar gedonderd is tijdens de economische crisis, de nieuwste medicijnen op de markt brengt (alweer niet te gebruiken door anti semieten) etc.etc.etc.

    Dit alles is een doorn in het oog van de hatende wereld anti semiet. Joden die zich niet laten gebruiken & onderwerpen! Jammer dan. Ze zullen er maar aan moeten wennen!

    Na alle progroms, inquisities & Holocausts door de verschillende ‘beschavingen, is een boycot, pamfletten, schelwoorden, nazi saluten, ‘komieken of zangkoren van een stelletje jodenhaters (academici, ‘beschaafde politici, journalisten of ander gepeubel) ronduit meelijwekkend.

    Like

Reacties zijn gesloten.