‘Het is al de schuld van die slechte Joden, ze verdiénen die boycot!’ [Jennifer Moses]

bad-jew10
“Het besluit van de Amerikaanse academische groep om uit alle landen van de wereld enkel en alleen Israël eruit te pikken en het voorwerp te maken van een academische boycot, maakt het tot antisemitisme.”
[David Lev, 17 december 2013 – bron]

Ik keerde recent terug van een korte reis naar Israël, waar ik enigszins verbouwereerd stond te kijken hoe openhartig iedereen wel is. En met iedereen bedoel ik dus werkelijk iedereen.

Een Arabische taxichauffeur noemde me een stomme ezel waarop hij mij, in gebroken Engels, de les spelde over de gebeurtenissen in de wereld. Maar dat is slechts het oppervlakkige: Men heeft het gevoel, dat wanneer je door zowat elke Israëlische straat loopt, dat mensen precies gaan zeggen wat ze bedoelen, wat aanleiding geeft tot de algemene overtuiging dat Israëliërs niet bepaald de best gemanierde mensen zijn van de wereld.

Maar wat kan het ons schelen?

kauft02Het hele land is een ware explosie, een vulkaan van creatief, onafhankelijk denken. Onlangs enkele Israëlische films gezien? Pro-Israël (of liever, pro-Israëlisch beleid) zijn ze niet.

Toch heeft de American Studies Association gestemd om de academische boycot van Israël te onderschrijven en schaarde zich hiermee aan de zijde van de Association for Asian American Studies in zijn veroordeling. Mazel Tov! Beide organisaties hebben hun pijlen gericht op wat wellicht ’s werelds meest open, democratische, eigenwijze, en jawel, luidruchtigste academische systeem – en land – in de wereld is.

Vrijheid van meningsuiting? Israël heeft niet slechts één, maar wel achttien dagbladen, en als je denkt dat dit niet veel is voor een heel land, moet je niet vergeten dat Israël ongeveer de grootte en de bevolking heeft van New Jersey. Drie kranten zijn in het Arabisch, vier in het Russisch en een in het Duits.

Lees verder “‘Het is al de schuld van die slechte Joden, ze verdiénen die boycot!’ [Jennifer Moses]”

Noorse nazi-collaborateurs vervolgden de Joden tijdens de Holocaust [Manfred Gerstenfeld]

eirik-veum2
Manfred Gerstenfeld interviewt Eirik Veum

“Mijn drie boeken over de Noorse collaboratie met de Duitse bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben geleid tot nieuwe informatie over hoe Noren betrokken waren bij de vervolging van joden. Mannelijke en vrouwelijke Noren dienden in diverse Duitse SS en legereenheden. Van de ongeveer 5500 Noorse vrijwilligers werden er 852 gedood.

“In The Fallen – Norwegians killed in German War Service gepubliceerd in 2009, onthul ik namen, leeftijden en waar de gevallenen zijn omgekomen. Sommige Noren in Duitse eenheden van de Waffen-SS en later in de Sonderkommando ’s (speciale commando’s) in Oost-Europa, stonden toe te kijken toen Oekraïners en Duitsers Joden ombrachten. Noren waren ook betrokken bij het opsporen van Joden. Ik ontdekte een geval waarin Noren een Jood in een huis ontdekten en hem op straat brachten. Daarna werd hij neergeschoten, maar we weten niet door wie. Vanwege mijn boek, zal Dr. Efraim Zuroff, directeur van het Simon Wiesenthal Centrum in Israël, proberen na te gaan of Noren hebben deelgenomen aan het feitelijke moorden.”

Eirik VeumEirik Veum (plaatje rechts) is een Noorse journalist die werkt voor de Noorse Openbare Omroep (Norwegian Broadcasting Corporation/ NRK.)

“Dit boek en de volgende twee werden goed verkocht. De reacties waren echter gemengd. Verschillende historici beweerden dat mijn onderwerpen moeten worden behandeld door historici en niet door een journalist. Men kan zich dan afvragen waarom geen enkele historicus in bijna zeventig jaar deze kwestie ooit had onderzocht. Sommige familieleden van de Noorse vrijwilligers hadden geen probleem met het feit dat ik de namen van hun familieleden vermeldde. Ze geloofden dat de waarheid openbaar moest worden gemaakt, ook al was die hard.

Lees verder “Noorse nazi-collaborateurs vervolgden de Joden tijdens de Holocaust [Manfred Gerstenfeld]”

Uit op vernietiging van Israël: Top tien 2013 van Iraanse uitspraken [Daniel Rubenstein]

down-with-israelTeheran, 10 mei 2013. Tienduizenden Iraniërs stappen op in een anti-Israëlbetoging na het traditionele vrijdaggebed. Op de borden staat te lezen: “Dood aan de Verenigde Staten”; “Dood aan Israël”; “Dood aan de Salafisten en Wahhabieten”. De gele vlag links op het plaatje is die van Hezbollah, de door Iran gesponsorde Libanese terreurgroep die aan de zijde van het Syrische regime tegen de rebellen vecht. [foto: AP Photo/Ebrahim Noroozi via farsnews.com]

Iraanse leiders zijn consistent in hun anti-Israël retoriek; ze zijn duidelijk over hun vijandige bedoelingen, en sommige ook in hun apocalyptische overtuigingen. Hier zijn hun top anti-Israëlische verklaringen van 2013. Deze Iraanse leiders ontwikkelen nucleaire wapens leggen voorraden raketten voor lange afstand aan.

In 2013 werd een nieuwe Iraanse president beëdigd. Hoewel hij alom beschreven wordt als “gematigd”, heeft Rouhani niettemin verwezen naar “het zionistische regime” als een vijandige natie en beloofd om een manier te vinden om Khomeini’s plan te realiseren: dat Israël ophoudt te bestaan​​.

Het doelwit van Iran: Israël vernietigen
Wat Iran wil: Israël vernietigen

De borden op de vrachtwagens van hun Shahab-3 raketten die oproepen tot van de kaart vegen van Israel laten wat dat betreft ook weinig twijfel bestaan over hun missie.

Het Genocide Verdrag van 1948 bevat het aanzetten tot genocide als oorlogsmisdaad. Een groot deel van de Iraanse uitspraken met betrekking tot Israël kan juridisch als zodanig aangemerkt worden.

Een veel voorkomende motief van het aanzetten tot genocide is de ontmenselijking van de doelgroep. Het nazi- weekblad Der Stürmer schilderde Joden af als parasieten en sprinkhanen. In de vroege jaren 1990 beschreef de Hutu propaganda de Tutsi’s als “kakkerlakken.”

Lees verder “Uit op vernietiging van Israël: Top tien 2013 van Iraanse uitspraken [Daniel Rubenstein]”

‘De antisemiet neemt de Joden in principe alles kwalijk, ook het tegendeel’ [Martin Kloke]

Rechtsstreit um jüdisches Begegnungszentrum Leipzig

“De antisemiet neemt de Joden in principe alles kwalijk, ook het tegendeel.”
Henryk M. Broder

Een eerste intellectueel protest tegen de linkse Israël-vijandigheid van Duitse oorsprong.

“Wat opvalt aan veel argumentaties tegen Israël is een karakteristieke blindheid voor de realiteit met betrekking tot de bestaande oorlogstoestand. […] De van Arabische zijde steeds opnieuw geuite bedreigingen Israël volledig te vernietigen worden net zomin serieus genomen als hoe de pacifistische wereld van 1933 de onomwonden verklaarde oorlogsbedoelingen van Hitler serieus nam.

In werkelijkheid berust een groot deel van datgene waarvan men Israël beschuldigt uitsluitend op de oorlogstoestand en op deze bedreigingen, die met een gemakkelijk gebaar opzij te schuiven nalatige onverantwoordelijkheid is. Bijvoorbeeld de veel veroordeelde “eenzijdige binding aan het Westen”, de militaire bewapening, het bezet houden van de veroverde gebieden tot een vredesakkoord […]. Om deze verschillende feiten uit hun context te halen, hun oorzaken te verzwijgen en vanwege hen Israël eenzijdig te veroordelen, is demagogie.”

Michael LandmannBij het lezen van deze zinnen van de filosoof Michael Landmann (plaatje rechts) kun je denken dat het om een afrekening gaat met die “Israëlkritiek” die in onze dagen met notoire zelfverzekerdheid de joodse staat in de pariarol van de landengemeenschap dringt. In werkelijkheid heeft de uit Zwitserland afkomstige en in zijn tijd aan de Freie Universität Berlin docerende joodse socialist Landmann deze zinnen al meer dan 40 jaar geleden geformuleerd.

In 1969/70 werd de West-Duitse Bondsrepubliek met een tot dan toe ondenkbare antizionistische “rel- en terreurgolf” geconfronteerd. De daders waren echter geen aartsconservatieve rechts-radicalen, maar waren afkomstig van de zogenaamde Nieuwe Linksen – die studentikoos gevormde activisten, die in 1967 hun kortdurend pro-Israëlisch sentiment in nog kortere tijd hadden ingeruild tegen een achterbaks antizionisme.

Lees verder “‘De antisemiet neemt de Joden in principe alles kwalijk, ook het tegendeel’ [Martin Kloke]”