Wat de Palestijnen en Arabieren vinden van de nieuwe ideeën van John Kerry [Khaled Abu Toameh]

kerry kotel toonOok de Klaagmuur (of Westelijke Muur) ligt in Oost-Jeruzalem en dus de facto voorbij de Groene Lijn (pre-1967 lijn). Volgens John Kerry is dat dus eveneens een vermaledijde “illegale Joodse nederzetting” die de Israëliërs zo snel mogelijk dienen te ontruimen. In ruil voor hun Klaagmuur (plus de hele Oude Stad en al wat er duizenden jaren rond ligt) krijgen de Joden dan echte duurzame vrede en mogen zij eindelijk de Arabieren van ‘Palestina’ aan het hart drukken. Wel opletten dat ze dan zelf niet doodgeknepen worden.

De Palestijnse Autoriteit houdt niet van de nieuwste ideeën van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry omtrent vrede tussen de Palestijnen en Israëliërs. De Palestijnen vinden vooral niet leuk aan Kerry’s voorstellen dat Israël een militaire aanwezigheid mag onderhouden in de Jordaanvallei of en wanneer een Palestijnse staat wordt opgericht naast Israël.

Kerry, echter, lijkt niet onder de indruk van de Palestijnse afwijzing van zijn ideeën. Hij lijkt ervan overtuigd dat immense druk op de Palestijnen hen uiteindelijk zal dwingen om te bezwijken.

Ambtenaren van de Palestijnse Autoriteit klaagden deze week erover dat Kerry hen duidelijk niet serieus neemt. “Hoewel het leiderschap van de Palestijnse Autoriteit zijn ideeën heeft afgewezen, blijft Kerry zware druk op ons uitoefenen, omdat hij denkt dat hij zijn wil aan ons kan opleggen,” merkte een hoge Palestijnse ambtenaar in Ramallah op. “Natuurlijk leeft Kerry in een illusie als hij denkt dat we onze positie zouden veranderen.”

De president van de Palestijnse Autoirteit Mahmoud Abbas, die de Arabische ministers van Buitenlandse Zaken in Caïro inlichtte op 21 december, herhaalde zijn verzet tegen Kerry’s ideeën. Daarvoor Abbas een brief gestuurd naar president Barack Obama waarin hij voorbehoud maakt bij de voorstellen van Kerry.

Lees verder “Wat de Palestijnen en Arabieren vinden van de nieuwe ideeën van John Kerry [Khaled Abu Toameh]”

Het boosaardige antisemitisme van de Franse trotskisten [Manfred Gerstenfeld]

as-a-jew

De Joodse bolsjevist Léon Trotski, geboren als Lev Davidovich Bronstein, was een hevige tegenstander van het Zionisme. Hij noemde ooit Theodor Herzl (de vader van het Zionisme) een “schaamteloze avonturier” die een “des duivels verraderlijk” plan had ontwikkeld om de Joden terug te brengen naar het land van hun voorouders.  “As a Jew…(“Joods zijnde…”) beginnen sommigen Joden hun zin, telkens wanneer ze Israël naar de verdoemmenis willen wensen. Waarschijnlijk menen ze dat zij hun anti-Israëlkritiek meer gewicht kunnen geven door te benadrukken dat ze Joods van geboorte zijn. En “…als het van een Jood komt, moèt het wel waar zijn,” redeneert de anti-Israëlmeute met een gemene grijns.
Helaas is die “As-a-Jew” houding een frequent voorkomend verschijnsel onder zelfhatende progressieve Joden, zowel in de Diaspora als in Israël zèlf. Dat uit zich in het openlijk napraten van Israëlkritiek die continu door pro-Palestijnse individuën en organisaties wordt verspreid, tot het openlijk verbranden door Joden van een Israëlische vlag. Cineast Nicky Larkin zei er ooit dit over: “Ik denk soms, dat de slechtste vijanden van Israël de Joden zèlf zijn. Ze zouden naar Israël moeten gaan, om de werkelijkheid van het leven van dag tot dag in Israël te leren kennen, en niet wat ze denken dat het is of enkel afgaan wat er op het nieuws wordt getoond.”

Manfred Gerstenfeld interviewt Simon Epstein

“Gedurende vele decennia na de Tweede Wereldoorlog, waren de communisten de belangrijkste initiatiefnemers van het anti-Zionisme in Frankrijk. Hun neergang in de afgelopen 20 jaar liep parallel met de beduidende electorale groei van een andere belangrijke anti-Zionistische kracht, de Trotskisten. Vandaag, ondanks onderlinge verdeeldheid, zijn zij de belangrijkste component van de Franse extreme linkerzijde.

“Franse trotskisten bevorderen een anti-Zionisme dat ontstaan is in de jaren 1920. Het werd nooit getemperd door een pro-Israël fase vergelijkbaar met degene die de communisten ondergingen in 1947 en 1948 en ze hebben nooit het bestaan van Israël aanvaard.”

“Om dezelfde redenen als de communisten proberen zij – met alle middelen – de Arabische en islamitische sectoren van de Franse samenleving te verleiden. Hun doel is duidelijk. Ze willen dat deze sectoren de traditionele Franse arbeidersklasse vervangen, die snel verdwijnt vanwege sociologische en andere oorzaken, als hun belangrijkste electorale en politieke basis. Deze strategie uit zich in een vicieus anti-Zionisme dat vaak dat van de communisten overtreft.”

Lees verder “Het boosaardige antisemitisme van de Franse trotskisten [Manfred Gerstenfeld]”

Mahmoud Abbas, de valse vredespartner [Phlip Brodie]

abbasvnMahmoud Abbas en zijn persoonlijke ‘adviseurs’ op weg naar de onderhandelingstafel…

In december 2012, noemde de Israëlische president Shimon Peres de president van de Palestijnse Autoriteit (PA) Mahmoud Abbas een ‘vredespartner’ voor Israël. Drie maanden later herhaalde de Amerikaanse president Barack Obama deze woorden toen hij Abbas beschreef als een echte partner voor vrede met Israël. Daarna, in augustus 2013, noemde de anti-Israël-krant Haaretz Abbas een bewezen partner voor vrede met Israël.

Echter, (op 25 oktober 2013 in Commentary Magazine) bedierf Evelyn Gordon het liefdesroes omtrent Abbas en etiketteerde de Palestijnse leider als ‘de anti-Israël vredespartner’.

Wie heeft gelijk?

Gordon stelt dat Mahmoud Abbas een man is die uitblinkt in wat hij doet – oorlog voeren tegen Israël. Zo zegt ze dat Abbas de bezorgdheid van Israël omtrent het terrorisme ontkent.

Als bewijs, citeert ze uit een toespraak van Abbas van 26 september 2013 in de Verenigde Naties waarin hij zegt dat Israël zich steunt op ‘overdreven beveiliging voorwendsels en obsessies.’ Om die bewering tegen te spreken citeert ze de 1200 Israëliërs die werden gedood in terroristische aanslagen na de 1993 Oslo vredesakkoorden en de bijna dagelijkse raketaanvallen vanuit Gaza nadat Israël zich terugtrok uit de Gazastrook in 2005. Deze aanvallen, zegt ze, bewijzen Israël’s legitieme veiligheidsbelangen.

Lees verder “Mahmoud Abbas, de valse vredespartner [Phlip Brodie]”