Antisemitisme en Jodenhaat nemen onrustbarend toe in Nederland en België [Barry Rubin]

Anne-Frank-01Amsterdam, 3 januari 2011, net om de hoek van de Portugese synagoge. De nagedachtenis aan Anne Frank door de islamistische drek gesleurd door anti-Joodse boycot-Israël groupies

De meest populaire handleiding over hoe je je kinderen moet opvoeden als goede moslims die in Nederland werd uitgegeven, in het Nederlands, bevat fel antisemitische passages, gebaseerd op islamitische heilige teksten. Nadat de Joodse gemeenschap bezwaar maakte tegen de bekendmaking ervan, dwongen de autoriteiten de uitgever om witte kleefband over de gewraakte passages te zetten. De band echter kon er door de kopers gemakkelijk worden afgepeld zodat deze woorden konden gelezen worden.

In een ander incident, publiceerde een Turks-Nederlandse onderzoeker systematisch antisemitisme onder andere moslims in Nederland, waaronder een dramatische video, waarin tienerjongens zijn te zien die oproepen tot genocide en Hitler loven. De onderzoeker, Mehmet Sahin, moest onderduiken nadat hij door anderen beschuldigd werd als zijnde een Jood en Zionist. Dit is het patroon van groeiend antisemitisme in West-Europa. De Europese Unie, de regeringen en de media kleven een witte tape over het probleem om het te verbergen of doen alsof er iets aan te doen, maar als men pelt de tape eraf, de groeiende haat wordt geopenbaard en wordt doorgegeven aan de volgende generatie.

Antwerpen 26.12.2008: vandalen vernielen Menorah op Chanoeka

Bovendien concludeerde een andere studie in het Vlaanderen van België – geïnitieerd door de regering van dat land – dat, terwijl slechts 10 procent van de jonge niet-moslims antisemitisch zijn, dat onder de moslims 45 tot 50 procent beloopt. In feite wordt dat laatste cijfer geïnterpreteerd op minder dan 70 procent. [1]

Hoewel men het toenemd antisemitisme in Europa niet wil overdrijven – voornamelijk onder islamitische immigranten en hun kinderen, maar vergemakkelijkt en zelfs in toenemende mate tot uiting komt aan de intellectuele hegemonische linkerzijde – is de groei van anti-Joodse haat enorm.

Sommige mensen zien dit als angst zaaien, wijzend op andere ontwikkelingen die moeten laten zien dat het glas half vol is. Inderdaad, de vijandigheid van Europese regeringen tegenover Israël wordt vaak overdreven. De situatie is zelfs beter dan het 20 of 30 jaar geleden was.


Rest van de vertaling door Wim Jongman…

Toch is de bredere vraag er een van maatschappelijke ontwikkelingen en het gedrag van instellingen, met name de massamedia en universiteiten, die over het algemeen niet alleen kritisch zijn, maar venijnig naar Israël en soms naar Joden in het algemeen.

Neem nu Nederland, een zachtaardige land dat prat gaat op een matiging in alle dingen. Traditioneel was Nederland vriendelijk naar Israël en hoewel het altijd zijn antisemieten had en zelfs, historisch, de fascisten, maar veel vriendelijker in verhouding tot de andere Europese landen gedurende de laatste halve eeuw. Met andere woorden, als de dingen slecht zijn in Nederland, ze zijn echt slecht.

Vorig jaar heeft de opperrabbijn van Nederland in een gepubliceerd interview uitvoerig gesproken over zijn liefde voor het land, de goede behandeling van Joden, en andere dergelijke punten. Gevraagd aan het eind of er een toekomst was voor Joden in het land zei hij: “Nee”, en adviseerde de gemeenschap om te verhuizen naar Israël.

Dat betekent niet dat Nederland een maalstroom van antisemitisme is. Dat is niet zo. Maar er is een groeiende antisemitische sector die bestaat uit twee delen: Moslimimmigranten en hun nakomelingen, en uiterst links, dat zo vaak dominant is in Nederland – net als in andere westerse landen.

De Nederlandse overheid heeft, in tegenstelling tot de anderen in Europa, Hezbollah gedefinieerd als een terroristische groepering en hoewel minder gunstig voor Israël dan haar voorganger, blijft ze op goede voet met Israël. Toch verschijnt er schokkende laster over Israël in de mainstream Nederlandse media.

Om slechts een voorbeeld te noemen, op 17 maart 2010, het NRC Handelsblad, de meest prestigieuze krant van Nederland, publiceerde een voorpagina-artikel en claimde daarin dat de “Israël-lobby” het gezondheidsplan van president Barack Obama dreigde te verslaan om hem te chanteren over zijn Israël-beleid. Terwijl uitspraken over andere zaken door de overheid van Israël op een cynische manier werden beoordeeld. En schrijver voor dit verhaal was een linkse blogger.

Een waarnemer die wil voorkomen dat het probleem groter wordt, waarschuwt: “Een groeiende stroom van antisemitisme, dat het hoogste niveau nog niet wil bereiken, uit angst om bestempeld te worden als een racistisch of uit angst voor verlies van de zo belangrijke islamitische stemmen, wat van vitaal belang is voor de linkerzijde bij de verkiezingen. Er is geen effectieve oppositie in de politieke sfeer. Het centrum is weifelend, sommigen aan de rechterkant spreken zich uit, maar doen niets wat effect heeft.

Een Nederlander die betrokken is bij het werk tussen de gemeenschappen voegt eraan toe: “Ik weet dat veel opgroeiende jonge moslims geschokt zijn door het antisemitisme”, en die stemmen moeten niet worden vergeten. Ook moet worden bedacht dat zijn er aanslagen zijn geweest op moskeeën in de loop der jaren. Daar tegenover staat echter een gematigd linkse politicus, die in detail heeft beschreven hoe haar familie gedwongen werd om hun buurt te verlaten vanwege de verbale, en soms gewelddadige intimidatie van de moslimjongeren daar.

De vraag komt dus niet alleen vanuit de Midden-Oosten politiek, maar ook de spanningen in de Nederlandse samenleving, en de manier waarop islamitische immigranten en hun kinderen invulling geven aan hun problemen. Door eindeloos te vertellen dat de Joden hun vijand is, en dat ze de maatschappij op een bepaalde manier controleren, is het gemakkelijk om te concluderen dat de Joden ook achter de pesterijen of discriminatie van moslims zitten, hoewel dit niet aannemelijk is op feitelijke niveau en in landen waar de Joodse populatie erg klein is.

Dit is hoe een waarnemer vertelde over dit onderwerp: “Als journalist zwierf ik door de straten rond de middelbare scholen in Amsterdam de dag na 9/11. Ik was totaal niet voorbereid op alle antisemitische opmerkingen geuit door [moslim] jongens van 11 tot 16 jaar. Later sprak ik met leraren die me vertelden dat dit een voortdurend iets was.

“Ook interviewde ik een Marokkaan in een hoge positie. Hij zei twee dingen die mij opvielen: “Sinds het begin van televisie-uitzendingen in Marokko start het nieuws met nieuws over Palestina. Je zult in Nederland nooit begrijpen de mate waarin Marokkanen zich nu identificeren met Palestina.”

“Mijn Marokkaanse vrienden [in Nederland] onder leraren en intellectuelen zijn van mening dat Israël het recht heeft om te bestaan, maar we kunnen dat nooit dat in het openbaar zeggen, omdat we de steun van onze Marokkaanse gemeenschap zouden verliezen.”

Elma Drayer is een liberale Nederlandse columnist en voormalig redacteur van het prestigieuze dagblad Trouw; zij schrijft op die site. Ze is ook Joods. In een artikel “Het taboe op antisemitisme is verdwenen” zegt ze geschokt te zijn dat niemand anders lijkt te worden opgeschrikt door dat recente tv-programma, op de Nederland 2 zender, waarin een groep jonge moslims, waarvan de wortels in Turkije liggen, werden geïnterviewd door een onderzoeker. (Overigens worden in Nederland de Turken beschouwd als de relatief gematigden in vergelijking met de zogenaamd meer radicale immigranten uit Marokko.)

Alleen het CIDI, de joodse gemeenschap lobbygroep, merkte het programma op, en vroeg in een open brief aan de minister van onderwijs om een landelijk onderzoek te starten over de antisemitische vooroordelen onder middelbare scholieren.

Drayer concludeerde: “Precies 80 jaar nadat de grootste Jodenhater aller tijden begon, is het taboe verdwenen.”

Er is veel bewijs hiervoor, variërend van de conclusie van de opperrabbijn, dat er geen toekomst is voor Joden in Nederland, tot de ontvangst met wilde ovaties van een anti-Israël en antisemitische film onder het Turkse immigranten-publiek in Nederland.

Dan is er in 2012 ook nog een onderzoek door Lisa Nederveen in haar academische scriptie.

Op de video probeerde de goedbedoelende interviewer de kritiek van de jonge mensen in toom te houden, een tactiek die op zichzelf het probleem toont. Hij stelt vragend of het goed is om gewoon Joodse mensen te doden. De jongelui zijn het niet met hem eens. Later zegt hij dat veel Joden het niet eens zijn met Israël, wat impliceert dat het goed is om Israëli’s en pro-Israël Joden te doden. Maar dat was nog te bescheiden voor hen.

Wat mij in het bijzonder fascineerde was het citaat van Hitler door de jongen. Waar heeft hij het gehoord? Ik weet niet het precies, maar ik heb het herhaaldelijk gelezen in islamitische propaganda. Ik durf te wedden dat het daar vandaan kwam en niet uit de neo-nazi-literatuur.

Door iets te weten over zigeuners en mensen met een handicap laat de jongen duidelijk zien dat hij geenszins onwetend is over het nazi-tijdperk, misschien het resultaat van les op school.

En, natuurlijk, helemaal los van de Shoah, had Nederland zelf veel last van het nazisme. Als genocide tegen de Joden voor deze jonge mensen onvoldoende was om een hekel te hebben aan Hitler, zou je verwachten dat enig gevoel van Nederlands patriottisme dat zou doen. Natuurlijk, dat gebeurt niet.

Hier is de conclusie: Gezien het feit dat deze haat behoort bij de Nederlandse moslims, en gezien het feit dat hun aandeel en invloed in het land toeneemt, en gezien het feit dat er letterlijk geen tegenwicht biedende krachten zijn… zal dit standpunt toenemen of verminderen? Uiteraard het eerste.

Zelfs in de Nederlandse massamedia worden op regelmatige basis schokkende dingen geschreven over Joden en Israël. Als men er niet op kan rekenen dat Nederland deze trend verijdelen, dan is er niemand die het beter zal gaan doen.

door Barry Rubin

Voetnoten:

[1] Bart Schut, “Antisemitisme onder jonge moslims is fundamenteel en diepgeworteld,” Volkskrant, March 18, 2013, http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3411050/2013/03/18/Antisemitisme-onder-jonge-moslims-is-fundamenteel-en-diepgeworteld-probleem.dhtml.

[2] Bart Olmer, “Razendsnelle radicalisatie moslimjongeren,” Telegraaf, March 25, 2013, http://www.telegraaf.nl/binnenland/21420531/___Razendsnelle_radicalisatie___.html.

[3] “CIDI roept minister op tot onderzoek antisemitische vooroordelen onder scholieren,” CIDI, February 26, 2013, http://www.cidi.nl/Nieuwsberichten/CIDI-roept-minister-op-tot-landelijk-onderzoek-antisemitische-vooroordelen-onder-scholieren.html.

[4] Elma Drayer, “Het taboe op Jodenhaat is verdwenen,” Trouw, February 28, 2013, http://www.trouw.nl/tr/nl/6847/Elma-Drayer/article/detail/3401388/2013/02/28/Het-taboe-op-Jodenhaat-is-verdwenen.dhtml. Translation provided for author.

[5] For more on this issue, see: Antisemitism Worldwide (2009), http://www.tau.ac.il/Anti-Semitism/asw2009/netherlands.html. See also Dina Porat and Roni Stauber (eds.), Antisemitism Worldwide 2009: General Analysis, (Tel Aviv: Tel Aviv University, 2009), http://humanities.tau.ac.il/roth/images/general-analysis-09_NEW.pdf. For more recent years, see: http://humanities.tau.ac.il/roth/2012-09-10-07-07-36/general-analyses; Benjamin Weinthal, “Dutch Anti-Semitism Reaches Record High,” Jerusalem Post, September 19, 2010, http://www.jpost.com/Jewish-World/Jewish-News/Dutch-anti-Semitism-reaches-record-high.

[6] Dumpert, http://www.dumpert.nl/embed/6529612/8361d1f0/. Transcript translated for author.

Bronnen:

  1. IDC Herzlya/Gloria Center:
    ♦ Growing antisemitism an anti-Jewish hate in the Netherlands; door Barry Rubin [lezen]
  2. The Rubin Report:
    ♦ If Holland is Becoming Antisemitic Where Else is it Safe?; door Barry Rubin [lezen]
    ♦ in een vertaling door Wim Jongman als “Als Holland antisemitisch wordt, waar is het dan nog veilig?”[lezen]

2 gedachtes over “Antisemitisme en Jodenhaat nemen onrustbarend toe in Nederland en België [Barry Rubin]

  1. Antisemitisme is al zo oud als de mensheid maar het heeft zo’n tweeduizend jaar geleden extreme vormen aangenomen. Aan het begin van onze jaartelling ontstond tussen het gevestigde establishment (rabbijnen) en leiders van een nieuwe stroming binnen de Joodse religie en volk theologische en sociale meningsverschillen. Volgens de leiders van de nieuwe stroming waren de Joden die zich niet bij hun aansloten blind, omdat zij Jezus (ook een rabbijn) niet als de Messias wilden erkennen. Deze Jezus werd later door de Romeinen aan het kruis opgehangen, het begin van alle ellende.
    Toen de nieuwe stroming, o.l.v. Petrus zich vestigde in het grote Rome begon door verzonnen bewering (de grootste leugen(s) van het christendom) het antisemitisme en ellende pas goed.
    Onze voorouders werden uitgemaakt voor godsmoordenaars. Zij zouden Jezus gekruisigd en dus God vermoord hebben.
    Door de invloed van de nieuwe stroming en hun verzonnen beweringen brachten de Romeinen er toe tussen het jaar 60 en 140 nagenoeg alle Joden uit te moorden. De enkele die deze slachting overleefde vluchten en verspreiden zich in alle toen bekende landen en zochten een ‘veilig’ heenkomen.
    Door de heersende opvatting binnen de Christelijke religie dat wij godsmoordenaars zijn (let wel deze opvatting wordt tot aan de dag van vandaag nog steeds verkondigd) hebben diverse moordpartijen op het restdeel van het Joodse volk in Europa, al dan niet in naam van de Christelijke god, plaatsgevonden.
    En hoe wij het ook draaien of keren, de huidige toename van het antisemitisme is een direct gevolg van deze tweeduizend jaar oude leugen. En om dan toch maar in christelijke termen te blijven vind ik hun volharden in deze leugens des duivels.

    Like

  2. Veel christenen moeten zich kapot schamen vanwege de opvatting dat Joden godsmoordenaars zijn. Ze vergeten blijkbaar dat ze hun religie te danken hebben aan de Joodse religie. Ooit zei mijn rooms-katholieke oma, toen ze over een steen struikelde: daar ligt een Jood. Ik wist niet wat ik hoorde. Ik zei: Pardon? Wat bedoel jij daarmee? Ben je vergeten dat jouw Heilige Maria ook een Jodin was? Of zeg ik nu iets voor het eerst? Het geeft maar aan hoe diep dit soort opvattingen zit. Daarentegen draag ik een davidsster, koop Israelische producten waar ik maar kan, kruip in de bus naar Den Haag als er pro-Israel-activiteiten zijn. Kortom, ik als niet trouwe kerkganger, noem mij spiritueel, heb wel degelijk respect voor Israel, haar volk en haar God.

    Like

Reacties zijn gesloten.