Lawfare, misbruik van de internationale wetten om Israël te beschadigen [Manfred Gerstenfeld]

unjustice2“Op de nagel blijven slaan tot hij er diep in zit”

Dr. Manfred Gerstenfeld interviewt Anne Herzberg

“‘Lawfare‘ is een term die het misbruik of exploitatie van de wet, rechterlijke en quasi-juridische kaders beschrijft teneinde militaire doelstellingen te verwezenlijken  die niet kunnen worden bereikt via de conventionele militaire middelen. Deze uitdrukking werd bedacht in het begin van de jaren 2000 door Amerikaanse militaire functionarissen. Het betrof het misbruik van het recht in de anti-Amerikaanse tactiek door Al-Qaeda en andere terroristische organisaties.

“Terroristische organisaties en Palestijnse activisten gebruiken gelijkaardige methodes tegen Israëlische ambtenaren en bedrijven. Het is een van de manieren waarop ze proberen om Israël onwettig te verklaren en haar vermogen te belemmeren om het terrorisme te bestrijden. NGO’s die beweren dat zij de mensenrechten bevorderen, helpen ze direct en indirect. Naar aanleiding van de intensivering van de Palestijnse terreurcampagne in 2000, werden NGO’s zoals Human Rights Watch (HRW) en Amnesty International de primaire actoren die lawfare gebruikten tegen Israël.”

anne-herzbergAnne Herzberg (plaatje rechts) is juridisch adviseur van NGO Monitor. Voorafgaand aan haar verhuizing naar Israël, was ze een strafpleiter in New York. NGO Monitor was de eerste organisatie om lawfare tegen Israël te identificeren en te bestrijden.

“Lawfare zaken hebben betrekking op gebieden van het internationale recht, waaronder het internationale humanitaire recht, recht inzake gewapende conflicten, wetten van de staat, grenzen, soevereiniteit en verdragsrecht. Lawfare tegen Israël neemt vele vormen aan.

Ten eerste gaat het om de verdraaing van het internationaal recht en het gebruik van juridische retoriek, Israël beschuldigend van ‘oorlogsmisdaden’, ‘etnische zuivering’, ‘misdaden tegen de menselijkheid’, ‘collectieve bestraffing’, ‘apartheid’ en ga zo maar door.

“Ten tweede, verwijst lawfare naar coöptatie en misbruik van de Verenigde Naties en andere internationale kaders zoals de Mensenrechtenraad van de VN en de mensenrechten verdrag organen die sui generis veroordelingen tegen Israël uitgeven. Het gaat ook om het doordrukken van quasi-gerechtelijke onderzoeken en internationale ‘fact-finding’ missies zoals die van Goldstone.

“Ten derde, betreft lawfare het exploiteren van internationale hoven exploiteren, zoals het Internationaal Gerechtshof en het Internationaal Strafhof, alsmede misbruik te maken van universele jurisdictie statuten in buitenlandse – vooral Europese – rechtbanken om de civiele en strafrechtelijke zaken inzake ‘oorlogsmisdaden’ in te brengen tegen Israëlische functionarissen of diegenen die handel drijven met Israel.

“Alle drie de methoden wissen de geschiedenis en de context uit van terroristische aanslagen op Israëlische burgers. Het gaat vaak om valse feitelijke en juridische claims, en is gericht op het creëren van een immorele equivalentie tussen grootschalige wreedheden en contra-terreur operaties.

“De Palestijnse Autoriteit, Arabische staten, terroristische groeperingen en niet-gouvernementele organisaties misbruiken deze wettelijke kaders uit om het vermogen van het Israëlische Leger (IDF) om zich te verdedigen tegen terroristische aanslagen te beperken. Ze willen directe onderhandelingen met Israël omzeilen, om te voorkomen dat de Palestijnen de moeilijke compromissen aangaan die nodig zijn om het Arabisch-Israëlische conflict te beëindigen. Veel van hen beoefenen lawfare tegen Israël in een poging om te trachten Joodse zelfbeschikking en Israël te elimineren als de nationale staat van het Joodse volk.

“Een belangrijk deel van de lawfare strategie werd ontwikkeld tijdens de Wereldconferentie Tegen Racisme in 2000 in Durban, Zuid-Afrika. Deze ‘Durban Strategie’ werkt als volgt: Palestijnen lanceren massieve terroristische aanslagen op Israëlische burgers, zoals golven van zelfmoordaanslagen in maart 2002, of raketaanvallen vanuit Gaza. Zodra de aanvallen escaleren en Israël steeds feller wordende contra-terreur maatregelen treft om die aanvallen te voorkomen, beginnen NGO’s aan een public relations blitzkrieg door de uitgifte van talloze persberichten en verslagen. Onder het mom van onderzoek veroordelen zij Israël voor vermeende ‘oorlogsmisdaden’ en andere schendingen van het internationaal recht.

“Deze beweringen worden vervolgens opgepikt in de media, zonder onafhankelijke verificatie. In combinatie met de Arabische Liga, lobbyen deze NGO’s dan bij verschillende VN-organen om veroordelingen uit te geven, om ‘fact-finding’ commissies op te richten en processen voor ‘oorlogsmisdaden’ te houden. Deze groepen lobbyen ook bij de Europese Unie en andere overheden, voornamelijk Europese, om sancties op te leggen aan Israël. Ze spannen ook rechtszaken in tegen Israëlische functionarissen die in het buitenland werden gearresteerd of het opleggen van hoge strafrechtelijke en financiële sancties aan bedrijven voor hulp aan het Israëlische leger.

“Lawfare is enkel mogelijk vanwege de grote hoeveelheden fondsen die jaarlijks verstrekt worden door de Europese Unie, de Europese regeringen, kerkelijke groeperingen, de George Soros’ Open Society Foundation, en in mindere mate het New Israel Fund. In een bijzonder flagrant geval, kende de Europese Unie een bedrag van 300.000 euro toe aan de Nederlandse NGO Oxfam Novib om het gebruik van de doodstraf in de Palestijnse Autoriteit te stoppen.

“Echter, in plaats daarvan heeft Oxfam Novib het geld overgemaakt aan het Palestijnse Centrum voor Mensenrechten (PCHR), die het gebruikte om lawfare strategie conferenties te financieren in Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Cairo. PCHR gebruikt deze gebeurtenissen om rechtszaken tegen Israëlische functionarissen voor te bereiden. De Israëlische NGO Adalah, woonde een van deze conferenties bij en bereidde een affidavit (beëdigde verklaring) voor om het Israëlische rechtssysteem aan te vallen, die vervolgens door de PCHR bij een rechtbank in Spanje werd ingediend.

“De conferentie van Caïro van de PCHR werd uitgezonden op Al Jazeera onder het spandoek waarop prominent het EU logo werd weergegeven als de financier van de conferentie. Toen door de EU een onafhankelijk evaluatieteam werd ingehuurd om het project te evalueren, bleken ze niet in staat daaraan te voldoen omdat elke inhoudelijke documentatie met betrekking tot de subsidie in de EU bestanden ontbrak.”

Interview door Dr. Manfred Gerstenfeld

Dr. Manfred Gerstenfeld is lid van de Raad van Bestuur van het Jerusalem Centrum voor Openbare Kwesties (JCPA), die hij 12 jaar heeft voorgezeten. Hij heeft meer dan 20 boeken gepubliceerd. Velen behandelen het anti-Israëlisme en het antisemitisme.


Bronnen:

  1. Arutz Sheva:
    ♦ Lawfare – The Abuse of the Law to Harm Israel – Interview with Anne Herzberg, NGO Monitor: “Lawfare is only possible because of the large amounts of funding by the European Union, European governments, church groups, George Soros’ Open Society Foundation…and… the New Israel Fund; Dr. Manfred Gerstenfeld interviewt Anne Herzberg [lezen]

Een gedachte over “Lawfare, misbruik van de internationale wetten om Israël te beschadigen [Manfred Gerstenfeld]

  1. Israël is wat betreft haar gas en olie behoefte altijd afhankelijk geweest van leveranties uit het buitenland. Zo is Egypte, tot dusver Israëls hoofdleverancier van aardgas en bepaalt geen vertrouwenwekkende partner gezien de regelmatig terugkerende anti-Israël retoriek in dit land. Daarnaast is de gasleiding na de val van dictator Hosni Moebarak, al een paar keer opgeblazen. Gedurende de oorlog van Israël tegen Hezbollah in 2005, werd Egypte al onder druk gezet de gastoevoer naar Israël stop te zetten. Daarnaast importeert Israël 98% van de benodigde olie. De leveranciers zijn onder meer Mexico, Noorwegen, Rusland, Kazachstan en Turkmenistan.

    Like

Reacties zijn gesloten.