Documentaire: 1920 – het jaar dat de Arabieren ‘Palestina’ ontdekten +video


1920 – Het jaar dat de Arabieren Palestina ontdekten (deel 1)

De Palestijnse identiteit gaat terug, niét naar de oudheid, maar juist tot 1920. Geen ‘Palestijns Arabische volk’ bestond in het begin van 1920, maar in december kreeg het gestalte in een vorm die vergelijkbaar is met vandaag.

Deze anomalie werd bevestigd in april 1920, toen de Britse bezettingsmacht uit een landkaart van het gebied ‘Palestina’ sneed. Moslims reageerden zeer argwanend en zagen er terecht een aanwijzing in van een overwinning voor het Zionisme. Minder nauwkeurig, maakten ze zich zorgen om wat gesignaleerd werd als een opleving van de impuls van de Kruisvaarders. Geen prominente moslimleiders stemden in met de afbakening van Palestina in 1920; allen protesteerden zij hiertegen.

In plaats daarvan, richtten moslims ten westen van de Jordaan hun trouw aan Damascus, waar de over-groot-oom van de Jordaanse koning Abdullah II toen regeerde, en ze identificeerden zich als Zuid-Syriërs. Interessant is dat niemand deze aansluiting nadrukkelijker bepleitte dan een jonge man genaamd Amin el-Husseini.

Echter, in juli 1920 verwierpen de Fransen verwierpen deze Hasjemitische koning, in het proces om de notie van een Zuid-Syrië te vernietigen. Geïsoleerd door de gebeurtenissen van april en juli, maakten de moslims van Palestina het beste van een slechte situatie. Een prominente Jeruzalemiet zei hierover, slechts enkele dagen na de val van het Hasjemitisch koninkrijk: “Na de recente gebeurtenissen in Damascus, moeten we onze plannen [voor dit gebied] volledig wijzigen. Het Zuiden van Syrië bestaat niet meer. We moeten [vanaf nu] Palestina verdedigen.”

Naar aanleiding van dit advies, nam het leiderschap in december 1920 de doelstelling aan van de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat. Binnen een paar jaar werd deze inspanning geleid door Amin el-Husseini.

groter-syrie02De Sultan van Turkije veroverde in 1517 Palestina voor zijn Ottomaanse Rijk. Voor de komende vier honderd jaar zal Palestina door de Turken worden geregeerd als onderdeel van een administratief gebied, Groter Syrië genoemd (plaatje rechts), dat het gebied Palestina en de landen Syrië en Libanon in de twintigste eeuw omvatte.

Hoewel Palestina tot die tijd geen nauwkeurig omschreven geografisch gebied was, gebruikten de inwoners van Jeruzalem, Jaffa, Haifa, Gaza en de boeren in het omliggende platteland rondom Nabloes, de term Filastin of Palestina om hun land te beschrijven.

Op 2 juli 1919 veroordeeld het Algemene Syrische Congres, dat in Damascus bijeen kwam, unaniem het Sykes-Picot-akkoord, de Balfour-verklaring en de plannen van de Zionisten. Ze formuleerden aan de Grootmachten een scherpe eisen. Het congres hekelde het mandaat systeem. Zij eisten dat Groot-Syrië zou uitgroeien tot een verenigd en onafhankelijk volk. Van zodra de resoluties bekend raakten, demonstreerden mensen in heel Syrië, Palestina en Libanon ter ondersteuning van het Congres.

Intussen was de King-Crane Commissie in Jaffa aangekomen. Die bestond uit slechts twee Amerikaanse vertegenwoordigers; Frankrijk, Groot-Brittannië en Italië hadden zich teruggetrokken. De Commissie bracht zes weken door in Syrië en Palestina, met het interviewen van delegaties en het lezen van petities. Henry Churchill King en Charles R. Crane bevolen een Amerikaans mandaat aan met twee belangrijke bepalingen. Ten eerste moet de eenheid van Syrië (Palestina, Syrië en Libanon) bewaard worden in overeenstemming met de ernstige petitie van de grote meerderheid van de bevolking van Syrië.

Een hoofdartikel in een Palestijnse krant uit 1920 voorspelde een bloedig tijdperk onder het Britse mandaat. Het zei: Palestina is Arabisch – de moslims zijn Araboscg – de christenen zijn Arabisch – en de Joodse burgers zijn ook Arabisch. Palestina zal nooit stilzwijgend toekijken wanneer het wordt gescheiden van Syrië en plaats moet maken voor een nationaal tehuis voor het Zionisme.

De Arabieren noemen 1920 Am Al Nakba, het Jaar van de Catastrofe. Groot-Syrië werd kunstmatig opgesplitst in Syrië, Libanon en Palestina en onder de Franse of Britse bezetting geplaatst. De bezettingstroepen ontmoetten sterke weerstand. Franse troepen werden neergemaaid door Syriërs die Damascus verdedigden en legde een harde militaire dictatuur op over Syrië. In Irak daagde de gewapende opstand het Britse mandaat uit.


1920 – Het jaar dat de Arabieren Palestina ontdekten (deel 2)


Met dank aan Zeev voor de hint.

Bronnen:

  1. The Muslim Issue Worldwide:
    ♦ (Documentary) 1920 – The year the Arabs discovered Palestine [lezen]
  2. Eretz Yisroel.org:
    ♦ Britain’s role in bringing in illegal Arabs and keeping out Jews, trying to create an artificial Arab majority in Palestine 1920-1948 [lezen]

Gerelateerd op Brabosh.com:

  • Hoe de Britten tussen 1920-1948 in Palestina kunstmatig Arabische meerderheid trachten te creëren [lezen]
  • Documentaire: 1920 – het jaar dat de Arabieren ‘Palestina’ ontdekten +video [lezen]
  • Arabische projecties ten aanzien van de Joden en de Jodenstaat Israël; door Likoed.nl [lezen]

2 gedachtes over “Documentaire: 1920 – het jaar dat de Arabieren ‘Palestina’ ontdekten +video

  1. Dit artikel is ‘parels voor de zwijnen werpen’ voor de gemiddelde Israel basher & antisemiet. Hij/zij wil dit helemaal niet horen of zien. Hij/zij houdt niet van artikelen die met de simpele waarheid zijn hele, mooi opgebouwde theorie kunnen opblazen!

    Nee, “de Joden hebben historisch Palestijns land van het eeuwenoude Palestijnse volk gestolen om er een apartheitsstaat te stichten voor de Zionisten”

    Dat was het en dat blijft het.

    Like

Reacties zijn gesloten.