Iraanse ‘gematigde’ president Hassan Rouhani houdt iedereen voor de gek [Leon de Winter]

rouhani-moderateWashington, 28 september 2013. Iraanse Amerikanen demonstreren voor het Witte Huis tegen een telefonische conversatie van 27 sep. tussen de Amerikaanse president Barack Obama en de nieuwe Iraanse president Hassan Rouhani, het eerste contact op dergelijk hoog niveau in 30 jaar tijd [bron].

Precies 10 jaar geleden, op 21 oktober 2003, gaven de zogeheten Trojka van de Europese Unie (de ministers van Buitenlandse Zaken van het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland: Jack Straw, Dominique de Villepin en Joschka Fischer) samen met de leiders van Iran, de ‘Verklaring van Teheran‘ uit. Teheran beloofde om de poorten van zijn nucleaire installaties te openen en de Europeanen beloofden om Iran te helpen bij de ontwikkeling van het vreedzaam gebruik van kernenergie. Het was een doorbraak van historische dimensies, zeiden commentatoren.

iran4De verklaring werd verwelkomd als een overwinning van de ‘zachte macht’, een Europese specialiteit bereid in de keukens van de pacifistische gedachte, eerder dan Amerika’s ‘harde macht’ zoals werd opgediend door George W. Bush. Het was duidelijk dat met verfijnde en zachte stem, diplomaten konden bereiken waar ruwe Amerikaanse dreigementen dat niet konden: redeneren met de mullahs en hun zorgen verminderen over westerse hegemonie.

De Trojka begon pas met Teheran te praten in augustus 2003 en The New York Times schreef op 22 oktober: “Het akkoord van dinsdag kwam vrij vlot tot stand, blijkbaar de steun genietend van de conservatieven evenals van de hervormers binnen het verdeelde leiderschap in Iran.”

Het Franse persagenstchap AFP citeerde de zelfbewuste leden van de Trojka: “De Britse, Franse en Duitse ministers van Buitenlandse Zaken prezen hier op dinsdag het akkoord van Iran om haar verdachte nucleaire programma open te stellen, met de Duitse Joschka Fischer die zei dat het akkoord ‘de regio zou stabiliseren. […] Dit is een belangrijke dag. […] We kunnen voortgang maken met een serieuze dialoog.”

De Britse minister van Buitenlandse Zaken Jack Straw zei dat het akkoord “een belangrijke stap voorwaarts” was, en de Franse Dominique de Villepin zei dat “het een belangrijke stap was van Iran zich in te zetten voor de strijd tegen proliferatie.” ‘De Verklaring van Teheran was een groot document.

Paragraaf 2 (a) was een bijzonder fraai stukje werk: “De Iraanse regering heeft besloten om zich te engageren voor een volledige samenwerking met de IAEA om aan te pakken en op te lossen, door volledige transparantie, alle eisen en openstaande kwesties van het agentschap, en om eventuele mogelijke storingen en gebreken binnen de IAEA te verduidelijken en te corrigeren.”

Wat had Iran in ruil voor zijn medewerking met de IAEA gekregen? Het volgende: “De drie regeringen zijn van mening dat dit de weg zal openen voor een dialoog op basis van een samenwerking op langere termijn, waarin alle partijen zullen voorzien van voldoende waarborgen met betrekking tot het programma van Iran voor de opwekking van kernenergie. Eens de internationale bekommernissen, waaronder die van de drie regeringen, volledig zijn opgelost, zou Iran gemakkelijker toegang kunnen verwachten tot moderne technologie en voorzien op een aantal gebieden.”

En er was meer dat de Trojka de mullahs beloofde: “Ze zullen samenwerken met Iran om de veiligheid en stabiliteit in de regio, waaronder de instelling van een gebied in het Midden-Oosten vrij van massavernietigingswapens in overeenstemming met de doelstellingen van de Verenigde Naties.”

Anders gezegd, de Trojka zou wel voor de Israëliërs zorgen.

Wat een document. Daar stond het dan, zwart op wit.

Probleem opgelost.

Echter, de werkelijke waarde [van het akkoord met Iran] was het stuk papier waarop het werd gedrukt. De Trojka – drie verstandige mannen met enorme politieke ervaring – wisten dat.

Toch gingen zij door alsof het voldoende was een illusie te hebben gecreëerd. Zij schoven alles opzij wat ze wisten en speelden het spelletje van de mullahs mee.

Het was misleidend, doelbewust. Ze wisten dat het enige wat de mullahs wilden was om tijd te kopen, geen overeenkomst. De mullahs wisten dat de Trojka wist dat de verklaring nep was, maar met westerse leiders zoals deze, konden de mullahs makkelijk blijven spelen vanuit dit theater van het absurde. Veinzen, liegen, bedriegen, lachen, terugtrekken, raadplegen, veinzen, liegen en bedriegen – enzovoort. Geen enkel woord van de verklaring werd uitgevoerd.

De Trojka jongens wisten dat het doen-geloven was, maar het kon ze niks schelen. Integendeel, ze waren ervan overtuigd dat het samenspel met de mullahs in hun eigen belang is. Ze waren carrière politici en geen staatslieden die gaven om de waarden van vrijheid en integriteit, laat staan die in te zetten tegen de criminele plannen van islamistische extremisten. Voor zover het de mullahs betrof, zorgden de Trojka jongens voor extra tijd.

Bij hun terugkeer naar hun respectievelijke hoofdsteden, werden ze door de media verwelkomd als ware helden.

Wat schreef de Britse krant The Guardian precies 10 jaar geleden? “Drie Europese ministers van Buitenlandse Zaken beweerden gisteren “een diplomatieke coup” te hebben gepleegd, door zich te verzekeren van een akkoord met Iran omtrent zijn nucleair programma, dat een broeierige crisis met de VS kon bezweren.”

rouhani-moderate2
‘Onnozelaars!’

Maar de mullahs hadden gelogen, de Trojka loog en de media logen.

De leider van de Iraanse delegatie met wie de Trojka beweerde “een diplomatieke coup te hebben gepleegd” (George Bush was een neus gezet), was “hard maar eerlijk om mee om te gaan,” zei Jack Straw onlangs.

De naam van die onderhandelaar? Hassan Rouhani.

door Leon de Winter


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

Bronnen:

  1. The Jerusalem Post:
    ♦ Iran redux – Exactly ten years ago, Tehran promised to open the gates of its nuclear installations and the Europeans promised to assist Iran in developing the peaceful use of nuclear power; door Leon de Winter [lezen]
  2. International Atomic Energy Agency (IAEA):
    ♦ IAEA and Iran – Statement by the Iranian Government and Visiting EU Foreign Ministers [lezen]
  3. De Dagelijkse Standaard:
    ♦ Iran houdt iedereen aan het lijntje; door Leon de Winter [lezen]
  4. Likoed Nederland:
    ♦ Iraanse president trots op hoe hij het Westen bedriegt [lezen]
    ♦ Het Iraanse bedrog; door dr. Mordechai Kedar, docent Arabisch en islam aan de Bar-Ilan Universiteit [lezen]

Gerelateerd op Brabosh.com:

  • De laatste waarschuwing van Israël aan het adres van Iran; door Yaakov Lappin [lezen]
  • Incident in het Italiaanse parlement onthult het ware gezicht van Iran dat niet veranderd is [lezen]
  • Kan het nieuwe aanbod van Iran vertrouwd worden? Israël denkt van niet + video [lezen]
  • Obama offert Israël op terwille van een akkoord van de VS met Iran; door Giulio Meotti [lezen]
  • De zwarte gaten in het charmeoffensief van de Iraanse president Rouhani; door Dore Gold [lezen]
  • Nieuwe Iraanse president Rouhani: ‘Israël is een wonde die moet verwijderd worden’ [lezen]
  • Ondanks nieuwe president blijft Iran hard doorwerken aan atoomwapenprogramma [lezen]
  • Ook nieuwe Iraanse president Hassan Rouhani wil kernwapens; door Ryan Jones [lezen]
  • Nieuwe Iraanse president Rouhani was betrokken bij massamoord op Joden in Argentinië [lezen]
  • Nieuwe president zelfde retoriek als de oude: alle problemen in Iran zijn ‘de schuld van Israël’ [lezen]
  • Nieuwe president Rouhani moet Iran’s atoomwapenprogramma verteerbaar maken in het Westen [lezen]

Een gedachte over “Iraanse ‘gematigde’ president Hassan Rouhani houdt iedereen voor de gek [Leon de Winter]

  1. Als één ding duidelijk wordt uit het ontluisterende artikel van Leon de Winter, dan is het wel dat het Westen ten onder zal gaan aan haar eigen onnozelheid, goedgelovigheid, schijnheiligheid, politieke correctheid, bedriegerij en huichelarij.

    Kon ik ook maar alija maken …!

    Like

Reacties zijn gesloten.