Vredeproces tussen Israël en Palestijnen gedoemd te falen omdat Palestijnen geen vrede willen

vredesduif2De Palestijnen hebben hun mooiste vredesduif ‹slik› naar de onderhandelingstafel gezonden…

Laatst bijgewerkt en voltooid: heden, donderdag, 31 oktober ’13 om 9u43′

Israël en de door Mahmoud Abbas’ partij Al Fatah gecontroleerde Palestijnse Autoriteit (PA), zijn betrokken bij vredesonderhandelingen waaraan de PA jarenlang weigerde deel te nemen.

En toch, amper enkele weken geleden, stak de PA minister van Religieuze Zaken, Mahmoud Al-Habbasch, een lofzang ter ere van sjeik Ahmed Yassin af, de stichter en leider van Hamas, de terreurorganisatie die honderden Israëli’s heeft vermoord in talloze zelfmoordaanslagen, en noemde hem een Palestijns ‘icoon.’ Hoe zijn in de Palestijnse Autoriteit vredesgesprekken te rijmen met het verheerlijken van een terroristische leider?

Al-Habbasch gaf ons deze zomer het antwoord, toen hij deze terugkeer naar de diplomatie rechtvaardigde door te verwijzen naar iets dat goed bekend is bij zijn moskee publiek, met name het Verdrag van Hudabiyyah van maart 628 na Chr. Hudabiyyah was een overeenkomst tussen Mohammed en de stam van de Quraish in Mekka, waarin Mohammed een decennium van vrede beloofde.

Morton A. KleinMaar in minder dan twee jaar, beging een aan de Qureishi geallieerde stam een overtreding door een aanslag te plegen op een aan Mohammed geallieerde stam. Mohammed, die inmiddels een groot leger op de been had gebracht, gebruikte dit als voorwendsel om de Qureishis aan te vallen. Compleet geïsoleerd en onvoorbereid, gaven de Qureishis zich over.

Deze aanpak, zegt Al-Habbasch, “heeft ons gebracht waar we nu staan. We hebben een [Palestijnse] Autoriteit en de wereld erkent de [Palestijnse] staat. Dit zou allemaal nooit kunnen gebeurd zijn… enkel maar door de wijsheid van de leiders… precies zoals de Profeet [Mohammed] dat deed in het Verdrag van Hudabiyyah… Dit is het voorbeeld, dit is het model,” zei hij.

Kortom, de Hudabiyyah strategie – werken aan de verzwakking en uiteindelijke algehele opheffing van Israël door middel van onderhandelingen – is de operatieve Palestijnse strategie sinds de Oslo-akkoorden 20 jaar geleden werden ondertekend. Arafat heeft dit met zoveel woorden duidelijk gemaakt in een toespraak in mei 1994 in een moskee in Johannesburg. (Israël eiste een terugtrekking en een einde aan het terrorisme, kreeg geen van beide – maar bleef niettegenstaande toch onderhandelen en toegevingen doen.)

Toen Arafat op een vertrouwelijke bijeenkomst van Arabische ambassadeurs in Stockholm in januari 1996, vertelde dat het doel van Oslo “het psychologisch splitsen was van Israël” en “de Staat Israël elimineren[de] en vestigen[de] een puur Palestijnse staat” die “het leven ondraaglijk zou maken voor Joden,” werd de onthulling genegeerd, zelfs door Israël, dat er voor koos om de uitspraken van Abbas evenals hun politieke gevolgen te negeren.

arafatxx“Binnen vijf jaar zullen we zes tot zeven miljoen Arabieren hebben die wonen op de Westelijke Jordaanoever en in Jeruzalem. Alle Palestijnse Arabieren zullen door ons worden verwelkomd. Als de Joden allerlei Ethiopiërs, Russen, Oesbekistanen en zelfs Oekraïeners als Joden mogen importeren, kunnen wij alle soorten Arabieren importeren.

We plannen de eliminatie van de staat Israël en de oprichting van een Palestijnse staat. We zullen het leven voor de Joden ondraaglijk maken door psychologische oorlogvoering en door een bevolkingsexplosie. Joden willen niet wonen tussen Arabieren …. Zij zullen zich ontdoen van hun woningen en naar de Verenigde Staten vertrekken. Wij, de Palestijnen, zullen alles overnemen, inclusief geheel Jeruzalem.”
[Yasser Arafat, Stockholm, 30 januari 1996 – bron]

Sinds de dood van Arafat, heeft zijn opvolger, Mahmoud Abbas, het overduidelijk gemaakt dat niet het recht van Israël heeft geaccepteerd om te bestaan als Joodse staat (‘Ik aanvaard geen Joodse staat, noem die zoals je wilt’), maar hij is ook van plan om een Jodenvrije staat op te zetten (‘wanneer een Palestijnse staat wordt opgericht, zal er geen enkele Israëlische aanwezigheid mogen zijn.’)

Ondervraagd in een interview omtrent de noodzaak van de erkenning van Israël, antwoordde Abbas dat, terwijl een officiële erkenning onvermijdelijk nodig was tot het verkrijgen van vitale Israëlische concessies, “Het niet eist van Hamas of van Al Fatah of van het Volksfront, om Israël te erkennen.” En inderdaad, Abbas’ Al Fatah beweging heeft nooit haar Stichtingsacte aangepast waarin wordt opgeroepen tot de vernietiging van Israël en het gebruik van terreur om dat doel te verwezenlijken. De voormalige sterke man van Al Fatah in Gaza, Mohammed Dahlan, maakte dit duidelijk toen hij zei: “De Fatah-beweging erkent Israël niet, zelfs niet vandaag.”

freepales02aWoorden en bommen zijn dus de Al Fatah / PA-strategie, een strategie die alleen mogelijk wordt gemaakt door dubbelzinnigheid. Dat is de reden waarom wijlen de voormalige Palestijnse leider Feisal Husseini het de strategie noemde van het ‘Paard van Troje’, waarin het Palestijnse regime vertrok vanuit onderhandelingen die ons uiteindelijke doel zouden dienen: de bevrijding van heel historisch Palestina, van de rivier tot aan de zee.”

Vandaar dat een topfiguur binnen de Palestijnse Autoriteit zoals Abbas Zaki aan een Arabisch publiek vertelde: “Als ik zeg dat ik [Israël] wil verwijderen uit het bestaan, zal dit geweldig zijn, geweldig, [maar] het is moeilijk. Dit is niet een [officieel verklaard] beleid. Je kunt dat niet [zo] zeggen aan de wereld. Je kunt dat tegen jezelf zeggen. Dat is de reden waarom de PA beweert geïnteresseerd te zijn in een onderhandelde vrede, zelfs terwijl het herhaaldelijk aan zijn mensen vertelt dat de Joden hebben geen historische band of rechten hebben in Jeruzalem of ergens anders.

Kortom, de PA heeft een lang gevestigd beleid van dubbelzinnigheid over zijn anti-vrede bedoelingen. In deze omstandigheden zijn niet alleen de onderhandelingen, omtrent het Israëlisch-Palestijnse bijeengeroepen onder Amerikaanse auspiciën, gedoemd om te mislukken, maar in het nastreven daarvan, is de regering-Obama begonnen aan een hopeloze tocht. Bovendien, door het onder druk zetten van Israël om verdere concessies te doen – zoals de vrijlating van gevangen Palestijnse terroristen, enkel en alleen bedoeld om de PA weer aan de onderhandelingstafel te krijgen – brengt het een bondgenoot in gevaar.

Dit is een moment voor het Congres om te handelen. Het kan een gedetailleerde lijst produceren van Palestijnse verkalringen ter kwader trouw (waarvan we hier slechts een fractie van hebben opgesomd) en van het leiderschap van de Palestijnse Autoriteit eisen dat het elke uitspraak tegenover eigen publiek expliciet intrekt. Het kan ook verdere steun aan de PA afhankelijk maken van controleerbare Palestijnse hervormingen, zoals een verbod op terreurgroepen, het arresteren van terroristen en het beëindigen van het aanzetten tot haat en moord die het conflict voeden. En het zou de steun kunnen inhouden totdat aan al deze voorwaarden voor een echte vrede zijn voldaan.

door Morton A. Klein

Morton A. Klein is National President of the Zionist Organization of America (ZOA). Dr. Daniel Mandel is Director of the ZOA’s Center for Middle East Policy and author of H.V. Evatt & the Establishment of Israel (London, 2004).


Bronnen:

  1. Joint Media News Service – JNS.org:
    ♦ Israeli-Palestinian conflict negotiations will fail because Palestinians don’t want peace; door Morton A. Klein en Daniel Mandel [lezen]

Gerelateerd op Brabosh.com:

  • Waarom de Palestijnen elk vredesakkoord met Israël afwijzen [lezen]
  • De blunder van Arafat: de afwijzing van het Barak-Clinton vredesvoorstel [lezen]
  • Israël heeft van niemand lessen nodig in het stichten van vrede [lezen]
  • De Palestijnse Autoriteit heeft de Vredesakkoorden van Oslo verbroken door Likoed Nederland [lezen]
  • De tweestatenoplossing is al een tijdje dood, laten we ze nu ook in alle vrede begraven door Dan Calic [lezen]
  • Hoe de Palestijnen hun laatste bruggen met Israël verbranden door Jonathan S. Tobin [lezen]
  • Ex-premier Ehud Olmert: Abbas heeft nooit gereageerd op mijn vredesvoorstel [lezen]
  • Olmert’s plan voor vrede met de Palestijnen [lezen]
  • De 3 x NEEN van Khartoem uit 1967: geen erkenning, geen onderhandelingen en nooit vrede met Israël [lezen]

Een gedachte over “Vredeproces tussen Israël en Palestijnen gedoemd te falen omdat Palestijnen geen vrede willen

Reacties zijn gesloten.