De vuile legale handen van de Europese Unie [Dr. Manfred Gerstenfeld]

europeanunion3Brussel, woensdag 23 oktober 2013. President van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas wordt hartelijk verwelkomd door de Belg Herman Van Rompuy, voorzitter van de Europese Raad. Abbas maakte de reden van zijn bezoek aan Brussel meteen duidelijk: “Ik roep de Europese bedrijven en buitenlandse bedrijven op om een einde te maken aan hun handelsrelaties met bedrijven in de nederzettingen,” en onderstreepte de noodzaak van een economische boycot van delen van Israël die Abbas beschouwt als zijnde Palestijns grondgebied (alles wat zich dus bevindt voorbij de pre-1967 lijn of Groene Lijn.)

Dr. Manfred Gerstenfeld interviewt ambassadeur Alan Baker

“De Europese Unie heeft dit jaar een richtlijn uitgevaardigd, die haar lidstaten oproept om alle transacties met Israëlische onderzoeksinstellingen, bedrijven en andere organisaties, stil te leggen in wat de EU beschouwt als “bezette gebieden” en in het bijzonder in de Israëlische nederzettingen, dewelke de EU illegaal acht.

Deze richtlijn illustreert een inherente bevooroordeelheid van de EU jegens Israël en veroordeelt als zodanig elke aspiratie van de EU dat het, met schone handen, haar betrokkenheid bij de Israëlisch-Palestijnse vredesonderhandelingen kan voortzetten.

Dus, dacht ik dat het dringend werd om een breed gedragen juridisch advies uit te geven om uit te leggen waarom deze richtlijn moet worden ingetrokken, omdat die onjuist is, verkeerd gebaseerd is en in strijd met de status van de EU in het vredesproces.

Mijn doel was om een grote groep advocaten en prominente publieke figuren samen te brengen om een ernstig, goed opgemaakt en met redenen omklede juridische brief aan de EU te ondertekenen zonder diplomatieke ‘subtiliteiten.’ Dit zou een meer inhoudelijk en overtuigend effect hebben dan de routineuze politieke benadering door overheidsbronnen.”

ambassadeur Alan BakerAmbassadeur Alan Baker (plaatje rechts), een toonaangevend internationaal deskundige inzake rechten, diende als Legal Counsel en plaatsvervangend directeur-generaal van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Israël. Hij was ambassadeur in Canada en is momenteel de directeur van het Instituut voor Hedendaagse Kwesties in het Jerusalem Center for Public Affairs (JCPA) en het hoofd van de internationale actieve afdeling van het Legal Forum for Israel.

“Ik leidde het idee van deze brief in het kader van de Legal Forum for Israël. Dit is een groep van advocaten uit Israël en het buitenland die rechten binnen Israël verdedigen. Het verdedigt ook de rechten van Israël en het Joodse volk ten opzichte van de internationale gemeenschap.

“Wij verspreidden de ontwerpbrief aan ongeveer 500 advocaten in Israël en in het buitenland die lid zijn van het Legal Forum. Echter, aan een breed scala van voornamelijk juridische, Joodse organisaties over de hele wereld werd gevraagd om hun leden ook de mogelijkheid te worden geboden om te tekenen. Binnen twee weken, hadden we meer dan 1.000 handtekeningen totdat we de lijst afsloten. De brief werd verzonden aan mevrouw Catherine Ashton, de Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken van de EU. Afschriften ging naar de ministers van Buitenlandse Zaken van alle E.U. landen en topambtenaren van de EU.

“De brief benadrukt een aantal basis punten. Het uitgangspunt van de E.U. richtlijn dat de Wapenstilstand Lijnen van 1967 de grenzen van Israël vormen, totaal verkeerd is zowel feitelijk als rechtens. We schreven: ‘De conclusie met betrekking tot de grenzen van Israël zoals erkend door de EU … Is ondoordacht en historisch en juridisch verkeerd. De pre-1967 Wapenstilstand lijnen (de zogenaamde ‘groene’ lijn) werden nooit beschouwd om grenzen te zijn. Resolutie 242 uit 1967 van de VN-Veiligheidsraad (1967), die werd goedgekeurd door de Europese leden van de Raad, riep op tot ‘veilige en erkende grenzen’ om de pre-1967 Wapenstilstand lijnen te vervangen. De Europese leiders onderschreven verder dit principe in hun Verklaring van Venetië van 1980. Door gedurig te blijven verwijzen naar de pre-1967 lijnen, ondermijnt de EU de toekomstige onderhandelingen over dit onderwerp door vooraf de uitkomst vast te leggen.’

“Een ander belangrijk punt was dat het grondgebied van Judea en Samaria nooit in een overeenkomst of formeel document werd vastgelegd om Palestijns gebied te zijn. De E.U. zelf is als getuige mede-ondertekenaar van het Israëlisch-Palestijnse interim-akkoord (1995). In die tekst, zijn de partijen overeengekomen om over het lot van de gebieden te onderhandelen. Vandaar dat de aanname van de E.U. dit onderhandelingsproces ondermijnt.

“Zoals de brief stipuleert: ‘Het herhaaldelijk gebruik van de EU van de term ‘bezette Arabische’ of’ ‘Palestijnse gebieden’ om te verwijzen naar het gebied van Judea en Samaria, heeft geen basis in de wet of feit. Dit gebied is als zodanig nooit vastgesteld en daarmee is het voortdurende gebruik van de term door de EU in strijd met het concept van de onderhandelingen om het geschil met betrekking tot deze gebieden zoals dat wordt ondersteund door de EU om hun permanente status te bepalen, op te lossen.’

“We hebben ook verklaard dat de verwerping van Israël’s aanspraak op soevereiniteit op het grondgebied, de juridische en historische rechten van Israël en het Joodse volk ontkent, dat de Europese landen hebben erkend door de jaren heen en die geldig blijven. Als zodanig, ondermijnt de E.U. haar eigen status en verplichtingen door posities in te nemen tegen Israël.

“Met betrekking tot de onwettigheid van de Israëlische nederzettingen, heeft de EU thans al vele jaren de internationale wet foutief geïnterpreteerd, met inbegrip van artikel 49 van de Vierde Conventie van Genève. De herkomst van dit artikel was, “de noodzaak om deportaties aan te pakken, de gedwongen migratie, evacuatie, verplaatsing en verwijdering van meer dan 40 miljoen mensen door de nazi’s tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dit heeft geen relevantie voor Israëls nederzettingen in Judea en Samaria.

“We hebben ook geschreven dat, ‘De wettigheid van Israël’s aanwezigheid in het gebied voortkomt uit de historische, inheemse en wettelijke rechten van het Joodse volk om zich te vestigen in het gebied, zoals verleend in geldige en bindende internationale rechtsinstrumenten die door de internationale gemeenschap werden erkend en aanvaard. Deze rechten kunnen niet worden ontkend of in vraag worden gesteld. Dit omvat de San Remo Verklaring van 1920 die unaniem door de Volkenbond werd aangenomen, waarin de oprichting wordt bevestigd van een nationaal tehuis voor het Joodse volk in het historische gedeelte van het Land van Israël (inclusief de gebieden van Judea en Samaria en Jeruzalem), alsmede dichte Joodse nederzetting gespreid over het hele gebied.’ Het instrment van de Volkenbond om in 1922 aan Groot-Brittannië een Mandaat te verlenen, bevestigde dit. Het werd verder bevestigd door artikel 80 van het VN-Handvest.

“Onze brief oogstte veel publiciteit en brede steun van vele Joodse organisaties. Van de E.U. echter hebben we, afgezien van een ontvangstbevestiging van ambtenaar op laag niveau, niets gehoord.”

door Dr. Manfred Gerstenfeld


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

Bronnen:

  1. Arutz Sheva:
    ♦ The Dirty Legal Hands of the European Union – Manfred Gerstenfeld interviews Ambassador Alan Baker: “”By its persistence in referring to the pre-1967 lines, the E.U. is undermining future negotiation on this issue…” [lezen]
  2. Jerusalem Center for Public Affairs (JCPA):
    ♦ The European Union – Hypocrisy, Hostility and Blatant Prejudice; door ambassadeur Alan Baker [lezen]
    ♦ Biased, Prejudiced, and Unprofessional: The UN Human Rights Council Fact-Finding Mission Report on Israeli Settlements; door ambassadeur Alan Baker [lezen]
    ♦ The Legal Basis of Israel’s Rights in the Disputed Territories; door ambassadeur Alan Baker [lezen]
  3. The Legal Forum for the Land of Israel:
    ♦ Legal Forum International Action Division Defends the State of Israel Regarding the New EU Directive Banning Cooperation with entities in Judea and Samaria [lezen]
    ♦ Legal Forum’s Letter to UN [lezen]

2 gedachtes over “De vuile legale handen van de Europese Unie [Dr. Manfred Gerstenfeld]

  1. Na het bezoek van Abbas worden heel veel leden van het Europees Parlement veel rijker dan dat ze nu zijn. Samen met het bezoek van Abbas (of kort daarna) worden in leuke dure restaurantjes deals gesloten tussen EP leden, hoge functionarissen van islamitische organisaties en vertegenwoordigers van rijke islamitische OPEC landen. Een ‘JA!-druk’ op de knop levert aan iedere onbeduidende B-klasse politicus, die de ‘EP Walhalla’ wist te betreden, een aardig bedrag op zijn geheime bankrekening buiten de EU. Tezamen met de exorbitante salaris en torenhoge vergoeding kan zo’n EP-lid in paar jaar tijd tijd zelfs miljonair worden. Het klinkt als een boek van John Grisham over advocaten in groot gerenommeerde Amerikaanse advocatenkantoor. Het verschil is echter in; dat een advocaat bij Grisham moet de naad uit zijn broek werken en extreem lange (gedeclareerde) uren maken. Men ziet het in de boeken: ‘The Firm’, ‘The Street Lawyer’ enz. En wat doet een stuk EU-stront voor zijn pecunia? Zo goed als niets ; behalve zijn kaart klokken op vrijdag (zie: http://www.youtube.com/watch?v=ZVfwuFrJ-5E) en vier keer per maand vergaderen (http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=iK8ue7-Shpc).
    Goed voorbeeld voor rijk worden, door niets doen, is de wachtgeldregeling van Catherine Ashton (zie: http://www.dagelijksestandaard.nl/2013/04/ashton-krijgt-470000-euro-wachtgeld-van-eu). Dus! Het drukken op de juiste knop, bij het tellen van stemmen, is een gouden business. Dat zijn onze vertegenwoordigers waar wij straks voor gaan stemmen. Abbas kan zeker zijn van gunstige resultaten. Het hangt uitsluitend af hoeveel zijn ‘patronen’ in Saudi Arabië en de Emiraten zijn van plan te betalen. Voor niets gaat de zon op. Voor de rest : VISA Card, Master Card en Bahnhofstrasse kaart.

    Like

  2. Bovenstaand schrijven van M. Gerstenfeld is helemaal juist, het toont eveneens aan dat Europa achterloopt inzake de juridische kennis en omwille van ideologische redenen bewust de kaart trekt van een bende Palestijnse leidinggevende idioten, moordenaars en antisemieten.
    Ben

    Like

Reacties zijn gesloten.