Voor Paus Franciscus staat het land dat hij wil bezoeken niet eens op de Vatikaanse map

Francis-Peres30 april 2013 in het Vatikaan, Italië. Israël’s president Shimon Peres op visite bij de Argentijnse Paus Franciscus de Eerste. President Peres fronst bedenkelijk de wenkbrauwen wanneer hij het geschenk bekijkt dat hij zonet van de Paus heeft gekregen en gromt binnensmonds: “Wat kan ik nu verd**** beginnen met een Koran? Dat is weer ’s een echte Vatikaanse gotspe!” (grapje ;))

Voor Paus Franciscus, die naar verluidt van plan is om volgend jaar Jeruzalem te bezoeken, bestaat de staat Israël niet eens. Dit is hoe de paus de gelovigen begroette aan het einde van de Algemene Audientie in Rome: “Ik vraag u te bidden voor de vrede in het Midden-Oosten: in Syrië, in Irak, in Egypte, in Libanon en in het Heilig Land, waar de Prins van de Vrede is geboren ‘. Waar wordt Israël genoemd in de verklaring van de paus?

Een paar dagen eerder had de paus het graf van de heilige Franciscus in Assisi bezocht. Daar zei Papa Bergoglio: “Laat ons luisteren naar het geweeklaag van allen die huilen, die lijden en die sterven als gevolg van geweld, terrorisme of oorlog, in het Heilig Land, zo dierbaar aan Sint Franciscus, in Syrië, doorheen het hele Midden-Oosten en overal in de wereld.”

Geen melding weer van de Joodse Staat of van de twee Israëlische soldaten die eerder deze maand werden vermoord door islamitische terroristen. “Terra Sancta”, heilig land, is de boosaardige uitdrukking die wordt gebruikt door het Vatikaan en door de katholieke geestelijkheid in het Midden-Oosten om het bestaan van de Joodse staat en zijn volk te ontkennen. Als het hùn heilig land is, kan het ook nooit Eretz Yisrael zijn.

Een paar dagen geleden bracht Asia News, één van de belangrijkste buitenlandse uitgaven van de Rooms-Katholieke Kerk, een artikel uit getiteld “De kosten van de Israëlische bezetting en de Judaïsering van Jeruzalem”.

De twee landen die zich tijdens de Tweede Wereldoorlog trots op de borst klopten als zijnde waarachtige katholieke staten, waren Slowakije en Kroatië. Daar, meer dan waar dan ook, kon toch een sterke veroordeling van de anti-joodse maatregelen worden verwacht.

Maar in mei 1943, terwijl de gaskamers van Auschwitz en Treblinka de Europese Joden vermaalden tot stof en as, noemde de staats-secretaris van het Vatikaan, Luigi Maglione, in een document een aantal argumenten op om de weigering van Paus Pius XII, alias van Eugenio Pacelli bijgenaamd Hitlers Zwarte Paus, te staven om 2000 Joodse kinderen afkomstig uit Slowakije te helpen en te redden.

Onder deze, vermeldde Maglione het verzet van het Vatikaan tegen de Balfour Verklaring en het plan om voor de Joden een thuisland te vestigen [in het Britse Mandaat voor Palestina.] Verschillende redenen werden opgenoemd om de weigering te verklaren van de katholieke Kerk om Israël te erkennen, decennialang na het einde van de oorlog. Onder deze waren dat Israël nog geen ‘erkende grenzen’ had, terwijl het Vatikaan wel diplomatieke banden onderhoudt met andere landen zonder ‘erkende grenzen’, zoals bv. ‘democratische’ landen als Iran, Saoedi-Arabië en Syrië.

Maar de ontkenning [van het bestaan van Israël door] het Vatikaan zou ook hebben bestaan, zelfs indien Israël zijn grens zou hebben getrokken in Herzliya. Het is Israëls feitelijke bestaan, dat de hiërarchie in het Vatikaan nerveus maakt. Ze kunnen en willen niet eens de naam van ‘Israël’ uitspreken.

David Ben Goerion zag het juist toen hij zei: “De Katholieke Kerk heeft een 2000 jaar oude afrekening met de Joden. Het Vatikaan wil niet dat Israël regeert. Er is een dogma (vervangingstheologie), die al 1800 jaren bestaat en we gaven dit de genadeslag door de oprichting van de staat Israël.”

Van 1943 tot 2013 is er werkelijk niets veranderd in de afwijzing door het Vatikaan van Israëls territoriale en religieuze soevereiniteit over het ‘heilig land’. Gisteren was het onverschilligheid over een Slowaaks Joods kind. Vandaag is dat jegens een klein Israëlisch meisje uit Psagot.

door Giulio Meotti

De auteur, een vaste columnist van Arutz Sheva, is een deskundige omtrent het Vatikaan. Zijn nieuwe boek “The Vatican Against Israel,” wordt eind deze maand uitgebracht.


Bronnen:

  1. Arutz Sheva:
    ♦ For the Pope, Israel Does Not Really Exist; door Giulio Meotti [lezen]

4 gedachtes over “Voor Paus Franciscus staat het land dat hij wil bezoeken niet eens op de Vatikaanse map

  1. Als jonge snuiter van 20 ben ik ooit uit nieuwsgierigheid de Bijbel gaan lezen en toen kwam ik er achter dat het R.K. geloof, waarin ik opgevoed was, mijlenver verwijderd is van het oorspronkelijke Bijbelse christendom. Alles wat God heeft verboden kom je in de Roomse traditie tegen: Beeldenverering, het aanroepen van dode ‘heiligen’, vagevuur en nog vele honderden dwalingen meer.
    Dat een Paus zich een ‘Plaatsbekleder van Christus op aarde’ noemt en zich laat aanbidden is ook te zot voor woorden en in Gods ogen een gruwel. Deze ‘plaatsbekleder’ weet donders goed dat, als Israël eenmaal een natie geworden is, de komst van de Ware Christus niet lang meer op zich zal laten wachten.
    Dan ontken je als Paus toch gewoon het bestaan er van?

    Like

    1. Dat klopt bijna, in feite gebeurde dat op 15 juni 1994. Maar net zoals bv. ‘Palestina’ dat impliciet Israël erkende tijdens het ondertekenen van de Oslo Akkoorden in 1993, erkent het Vaticaan Israël niet als staat van het Joodse volk. En daar wringt het schoentje natuurlijk en daar gaat deze tekst over.

      Een voorbeeld van hoe gespannen de relaties zijn tussen het Vatikaan en Israël:

      Bericht van heden 21 oktober 2013:
      Pope Rejects Meeting with Bibi in Rome
      http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/173033

      Daarentegen was Mahmoud Abbas wel in Rome op bezoek bij de Paus, met name afgelopen donderdag 17 oktober 2013.

      Abbas wel, maar premier Benjamin ‘Bibi’ Netanjahoe niet. Zo gaat dat dus en dat al sinds 1948. De mix van politiek en religie verpesten een normale relatie.

      Het Vatikaan erkent wel officieel Israël (zij het vrij laat in de geschiedenis van de Joodse staat) maar wel als de staat van het christendom. De Joden die er wonen vindt het Vatikaan natuurlijk minder leuk.

      En zeker als Israël stelt dat Jeruzalem (al 3000 jaren) de hoofdstad is van het Joodse volk. Dat de sympathie voor ‘Palestina’ in het Vatikaan veel groter is dan die voor Israël is dan ook geen toeval.

      De kern van de zaak is het moderne Zionisme dat zegt dat Israël de staat is van het Joodse volk. “Der Judenstaat” zoals Theodor Herzl, één van de grondleggers van het Zionisme, het letterlijk formuleerde. Wie dat principe verwerpt, verwerpt èn het Zionisme èn het bestaansrecht van de staat Israël. Want zonder het Zionisme zou Israël nooit zijn gesticht.

      Volgens het Zionisme is Israël in de eerste plaats de staat van een volk en niet van een bepaalde religie, met name de staat van het Joodse volk. En dat alles heeft veel minder te maken met religie an sich, maar veel meer met het recht op zelfbeschikking van elk volk zoals dat ook internationaal werd vastgelegd.

      Like

Reacties zijn gesloten.