Wat EU en Nato betreft zou Georgië beter sporen naar het voorbeeld van Israël [Avigdor Eskin]

synagogeTBGrote Synagoge van Tbilisi, hoofdstad van Georgië, gebouwd in rode baksteen door Joden uit Akhaltsikhe in 1904-1911. Op de voorgrond enkele wit-blauwe vlaggen van Israël en de wit-rode vlaggen van Georgië.

hugo2013De kleine republiek Georgië in de Kaukasus, geprangd tussen Oekraïne, Turkije, Armenië en Azerbeidjan, lonkt al jaren naar het lidmaatschap van de Europese Unie en van de Nato. Dit alles tot grote ergernis van zijn voormalige bezetter Rusland, dat in augustus 2008 een grote domper zette op die ambities door Georgië binnen te vallen en twee van zijn provincies te annexeren, met name Abchazië en Zuid-Ossetië.

Dit leidde tot grote frustratie van huidig president Michael Saakashvili die hoopte dat de Europese Unie en de Verenigde Staten zijn semi-democratische staat wel ter hulp zou snellen en hem zou helpen ‘Rusland van de kaart te vegen‘. Niet dus. Behalve wat verbale verontwaardiging en overvloedige politieke commentaar stak de Europese Unie geen vinger uit naar Georgië, net zomin de V.S. dat deden. Dat was even een harde noot om kraken.

In het algemeen zijn de relaties tussen Georgië en Israël vrij hecht. Israël heeft een ambassade in de hoofdstad Tbilisi, geleid door Yuval Fuchs en Georgië een ambassade in Tel Aviv geleid door Archil Kekelia. Tijdens zijn eerste ambtstermijn werd premier Benjamin Netanjahoe tijdens zijn bezoek aan Georgië in september 1998 door oud-president Edouard Shevardnadze tot ereburger benoemd van de hoofdstad Tbilisi. Meer recent, juni 2013, heette premier Netanjahoe de huidige Georgische premier en miljardair Bidzina Ivanishvili hartelijk welkom tijdens diens bezoek aan Jeruzalem en noemde hem een “ware vriend van Israël.”

In de lente van 2014 zal Georgië een Association Agreement ondertekenen met de Europese Unie (net zoals Israël dat eerder deed.) Op 27 oktober aanstaande zijn het presidentsverkiezingen in Georgië. Maar liefst 52 kandidaten dingen mee om de hoofdprijs. Redacteur van Georgian Journal, Ketevan Charkhalashvili, ging te rade bij de Israëlische journalist en politiek wetenschapper Avigdor Eskin om te kijken hoe Israël aankijkt tegen de Europese Unie en de Nato. Hopelijk kan Georgië er nog wat van opsteken.

“Different way for Georgia”

Avigdor Eskin:

Avigdor Eskin“Er bestaat een speciale houding ten opzichte van Georgië in Israël. Een dispuut lijkt een nationale sport in Israël, maar als het gaat om Georgië is er altijd een speciale houding ten opzichte van dat land. Israëli’s kunnen een kritisch standpunt hebben over deze of een andere politieke kwestie in Georgië, maar ze praten altijd met grote liefde voor dat land en volk.

Ik moet zeggen dat we ons kapot voelden toen Georgië de erkenning van ‘Palestina’ in de VN had gesteund. Ik begrijp niet waarom Georgië zo nodig separatisme en terrorisme erkent; het zal groen licht geven voor separatisme in Abchazië. Het zou Georgië ook pijn pijn doen indien Israël de onafhankelijkheid van Abchazië zou steunen maar Israël steunt de territoriale integriteit van Georgië. Ik moet zeggen dat de betrekkingen tussen onze landen verslechterden na de beruchte arrestatie van Israëlische zakenlieden.

Hoewel dat we zien dat er thans een tendens is om de relaties te verbeteren. Het potentieel van de samenwerking is zo hoog dat één boek niet zou volstaan om die te beschrijven. De vraag die zich thans stelt voor Georgië is om een eigen manier van nationale identiteit te vinden. Jullie Georgiërs zijn dragers van een diepere en oudere beschaving dan Amerika en Rusland.

Jullie beleid moet gebaseerd zijn op uw historische en religieuze ervaring en niét op de vraag over wat beter is voor u, de Nato en Rusland. Ik zie dat de Georgische politici Georgië beschouwen als een jonge staat. Naar mijn mening moeten jullie eerst en vooral spreken in de naam van het volk dat meer dan 5000 jaar op aarde leeft, in plaats van over de laatste 20 jaar te praten. Dat is een absoluut verschillende psychologische en geestelijke conditie.

De eerste doelstelling van Georgië is om de eigenschappen van een zeer goed opgeleide, oude en unieke natie te mobiliseren. Kijk naar de Europese beschavingen: met hun inquisitie, kruistochten, en gaskamers. Zij schreven hun geschiedenis met bloed. Maar spiritueel is Georgië altijd de drager geweest van unieke filosofische, muzikale en andere tradities. Uw volk gebruikte die niet om nieuwe vreemde landen te overwinnen, maar om een hoger spiritueel welzijn te bereiken.

Uw leiders moeten meer rechtstreekse banden voelen met de grote figuren van uw land over alle tijden. Als we kijken naar de geopolitieke situatie, leefde uw land altijd onder de dreiging van de islamitische wereld en de banden met Rusland werden bepaald door Turkije en Iran.

Echter, laten we de werkelijkheid even in ogenschouw nemen: jullie soldaten sterven in plaatselijke lokale gevechten in Nato verband (Afghanistan), maar omwille van de gekende redenen is Georgië geen lid van de Nato. Maar dat betekent niet dat jullie in plaats van voor Rusland moeten kiezen.

Wij zijn op vele terreinen bondgenoten van de Nato en de VS. Hoewel dat wij [Israëliërs] nooit wilden toetreden tot de Nato. Ons voorbeeld is actueel voor u. Als we praten over defensie, de geheime dienst en de wapenleveringen, kan Israël een perfecte partner zijn van Georgië.

Wij kunnen voldoen aan de belangrijkste behoeften van Georgië. Een sterker Georgië heeft de kans om niet enkel de vluchtelingen te laten terugkeren maar tevens ook weer de verloren gebieden terug te krijgen. Georgië kan de koers van vriendschap volgen met Rusland of de VS, maar onze vriendschap is onveranderlijk.

Persoonlijk denk ik dat uw hart meer in Jeruzalem ligt dan in Moskou of Washington. Uw oude liturgische muziek stamt oorspronkelijk uit de tempel van Jeruzalem. Het is dan ook geen toeval dat Sjota Rustaveli (*) werd begraven in Jeruzalem.”

(*) Sjota Rustaveli (Georgisch: შოთა რუსთაველი) (Roestavi, ca. 1172 – Jeruzalem, 1216) was een Georgische dichter uit de 12e eeuw. Zijn werken behoren tot de klassiekers van de Georgische literatuur. Hij is onder andere de auteur van “De ridder in het pantervel” (“Vepchistqaosani” in Georgisch), een Georgisch nationaal epos [bron].

georgianAfghanistan, juni 2013. Zeven Georgische soldaten werden gedood en negen raakten gewond tijdens een zelfmoordaanslag van de Taliban op hun militaire basis. Georgië houdt momenteel 1.570 soldaten onder het commando van generaal Irakli Dzneladze gelegerd in de Afghaanse Helmand provincie. Hiermede levert het kleine landje van de Kaukasus met amper 4,5 miljoen inwoners als niet-Natoland het grootste contingent soldaten aan de International Security Assistance Force (ISAF-Nato). [bron]


Bronnen:

  1. Georgian Journal [nr.31, 12-18 september 2013]:
    ♦ Different Way for Georgia; door Ketevan Charkhalashvili – Avigdor Eskin [lezen]

Gerelateerd op Brabosh.com:

  • Netanjahoe verwelkomt Georgische premier Ivanishvili als ‘echte vriend van Israël’ +video [lezen]

6 gedachtes over “Wat EU en Nato betreft zou Georgië beter sporen naar het voorbeeld van Israël [Avigdor Eskin]

    1. Je noemt daar meteen de twee grootste schurken van Georgische origine op van de wereld. En inderdaad, Georgië wordt nog steeds uitgebuit en geknecht door zijn eigen leiders en niets dat wijst op enige verbetering in de toekomst.

      Politici, rijke zakenlui en de almachtige Georgisch-Orthodoxe Kerk houden het volk van Georgië tot op vandaag in een wurggreep. Het feit dat de huidige premier en miljardair Ivanishvili in Tbilisi een reusachtige kerk heeft gebouwd – Kathedraal van de Heilige Drievuldigheid kortweg Sameba genoemd (plaatjes hieronder) – die ik ruwweg schat op ruim 1 miljard bouwkosten en die hij voor 80 procent uit eigen zak heeft gefinancierd, zegt meer dan voldoende over hoe het er in het huidige Georgië momenteel aan toegaat.

      Ik zou ettelijke artikels kunnen besteden aan het fenomeen Georgië, maar vermits deze blog over Israël gaat, kan ik er hier helaas niet dieper op ingaan.

      sameba

      sameba

      Like

  1. Georgiers worden dan nog wel steeds geknecht en uitgebuit, maar in 2008 had het niet veel gescheeld of dit land was weer bij Rusland ingelijfd door Poetin dat zijn begerige oog op dat land had laten vallen en om Saakashvilli ervan af te houden NAVO-lid te worden. Daarbij was de Russen niks te gek. Ze pleegden op grote schaal oorlogsmisdaden dat door de VN (met Russische vetorecht) in de doofpot wordt gehouden. En nog houden ze grote delen van Georgie nu voorgoed bezet.

    Like

  2. Georgie is volgens mij een schitterend land om te bezoeken. een Georgies volk met een rijke cultuur moet de toerist toch tot vole tevredenheid stellen. Wat Rusland daar nog te zoeken heeft is een politiek raadsel. Ook hier in Letland probeerd Putin de Russische minderheden financieel te steunen en te sturen op instabilliteit. De Russische vergrote invloedssfeer is hem schijnbaar als dictator naar aan zijn hart gelegen.

    Like

Reacties zijn gesloten.