Resultaten vredesproces reeds gekend: ‘veel geblaat en helemaal geen wol’, net zoals altijd

Abu Mazen (Abbas) reinigt zijn brilglazen... Abu Mazen (Abbas) reinigt zijn brilglazen… er zat waarschijnlijk een Israëlische vlieg op 😦

Er is geen behoefte om te beklemtonen dat ik absoluut vóór het vernieuwen van onderhandelingen ben met de Palestijnen, omdat wij nu eenmaal – en telkens weer opnieuw – moeten bewijzen dat wij de welwillendheid hebben om een oplossing voor dit eeuwige conflict te vinden.

Maar toch is het belangrijk om realistisch te blijven. Sta me toe om een vers uit het Nieuwe Testament te citeren: “Ik hoor de boodschap goed, maar ik  ontbeer geloof.” Met andere woorden, ik vind het moeilijk om te geloven dat de besprekingen die op ons afkomen definitief zullen leiden naar een vredesakkoord. Waarom? Omdat het nog steeds een lange en winderige weg is.

Olmert's 2-statenoplossing
Olmert’s 2-statenoplossing

Decennialang zijn wij bij herhaling de Palestijnen een groot stuk tegemoet gekomen – met het overdragen van meer dan 90 procent van de gebieden die het hart van het conflict zijn. Niet alleen dat – wij hebben reeds ingestemd om Jeruzalem te verdelen.

Wat gebeurde er dan? Niets. De “partners” verwierpen alles. Waarom? Dat deden ze gewoon. Zodoende, wat kan hen thans overtuigen om een compromis aan te gaan, nu zij de wind van achteren hebben gekregen dankzij die vreemde en schandalige boycot van de Europese Unie?

Het is zo helder als pompwater dat ook deze keer – zelfs meer dan in het verleden – de Palestijnen niet uit die hoge boom zullen komen waarin ze geklommen zijn, en dat kan reeds afgelezen worden van hun eisen om een reeks afschuwelijke moordenaars vrij te laten en een luchthaven te bouwen.

Wel ja, laat ons eens veronderstellen (alleen theoretisch, natuurlijk) dat er wat beweging gaat komen in de houding van onze Palestijnse “partner.” Wat moeten wij dan aanvangen met dat andere deel van de Palestijnen?

Tenslotte heeft Hamas in Gaza toch al verklaard dat het niets te maken wil hebben met die gesprekken met Israël. “Zij vertegenwoordigen ons niet,” oordeelden de bazen in het tweede Palestina. Dus, welke welwillendheid doet wat aan de besprekingen?

Bovendien, sta mij toe om u eraan te herinneren dat de besprekingen over de grenzen van 1967 niets meer dan fictie zijn. In 1967 hadden de Palestijnen niet eens gebieden en dus hadden zij ook helemaal geen grenzen. De Gazastrook behoorde tot Egypte en de West Bank bij Jordanië. Nu eisen zij gebieden op die hen in 1949 door hun broeders werden afgenomen.

Maar goed, we zullen weer onderhandelen. Echter, wat over de resultaten? Net hetzelfde als al die vorige keren.

door Noah Klieger


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

Bronnen:

  1. Ynet News: Back to square one – Renewed peace negotiations with Palestinians will end in nothing, just like they did before; door Noah Klieger [lezen]

Een gedachte over “Resultaten vredesproces reeds gekend: ‘veel geblaat en helemaal geen wol’, net zoals altijd

  1. Wat mij betreft hoeft er geen enkele concessie meer aan de ‘Palestijnen’ gedaan te worden. In het verleden heeft Israël grootmoedige aanbiedingen gedaan, die allen verworpen werden. Maar ze denken nu omdat ze nu wat de EU betreft de wind in de zeilen hebben alles maar te kunnen eisen, niets meer of minder dan al het land, inclusief Israël. En de EU moet zich schamen achter een volk te staan dat maar op één ding uit is, de genocide op een ander volk.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.