De hele leugens van het Nederlands Katholiek Nieuwsblad over Israël

media-lies

Het is niet mijn gewoonte om in te gaan op artikelen die in Nederlandse tijdschriften of dagbladen verschijnen, simpelweg wegens gebrek aan tijd en motivatie om me daar in te verdiepen. Maar mijn aandacht werd getrokken op twee artikelen die kort na elkaar in het Katholiek Nieuwsblad verschenen en mekaar over de hele lijn tegenspreken. Simpelweg een opsomming van de klassieke leugens over het Palestijns-Israëlisch conflict zoals ze al jaren op het Internet en de media in het algemeen de ronde doen. Wie heeft nu de waarheid in pacht?

Ik zal me hier beperken tot enkele uitspraken die auteur Ton van Eck (KN) maakte als weerlegging van het artikel van Likoedlid Tom Struick van Bemmelen, die zo’n flagrante leugens bevatten, dat ik er zowaar hoofdpijn van kreeg. Vermits ik me niet tot in de details heb verdiept in de actuele situatie van de Palestijnse Christenen in Gaza, West Bank en in de Golan, ga ik me daar niet over uitlaten.

Wat me wel opvalt is dat Ton van Eck christen Israëlische Arabieren eveneens “Palestijnse” christenen noemt. Ik ken persoonlijk veel christen Arabieren in Israël die dat niet graag zullen horen en met veel trots hun Israëlische nationaliteit verdedigen. Maar goed, los van dat, enkele leugens van Ton van Eck op een rijtje uit zijn bewuste repliek “De halve waarheden van Likoed Nederland” aan Likoed.nl met mijn “Hele leugens van het Nederlands Katholiek Nieuwsblad“.

Leugen 1: “Struick van Bemmelen vergeet verder te vermelden dat Israël zich in 1948 78% van het voormalige Britse Palestijnse mandaatgebied heeft toegeëigend, terwijl door de VN 55% van dat gebied aan de toekomstige Joodse staat was toebedeeld en slechts 42% aan de Palestijnen.”

britishmandatea) Ton van Eck lijkt hier de indruk te willen geven dat het Britse Mandaat voor Palestina net voor 1948 werd gesticht, maar dat klopt natuurlijk niet. Engeland bezette het gebied in 1917 en vestigde het Mandaat in 1920. Dat Brits Mandaat was heel wat groter toen het werd gesticht dan wat er kort voor 1948 overbleef en door de VN met resolutie 181 werd verdeeld tussen Joden en Arabieren.

Herinner u de geschiedenis na de Eerste Wereldoorlog, toen de grondgebieden die tegenwoordig Israël en Jordanië zijn, in hun geheel aangewezen werden als het “Britse Mandaat,” (kaartje hiernaast)- en dat door Engeland werd gecontroleerd. Engeland besliste oorspronkelijk – de Balfour Verklaring van 1917 – dat dit hele grondgebied zou gegeven worden aan het Joodse volk om er een Joodse staat op te richten en het geboorteland voor de Joden te restaureren. Die verklaring werd later gelegaliseerd tijdens de Conferentie van San Remo, 25 april 1920.

Maar dan veranderde Engeland opeens zijn plannen en besliste in april 1921 om al het grondgebied dat ten oosten van de Jordaan rivier lag, aan de Arabieren te schenken en slechts éénvierde (en dus geen 55% volgens Ton van Eck) van het aan de Joden toegezegde land ten westen van de rivier aan het Volk van Israël te geven. Vervolgens spraken op de een of andere manier de Saoedi-Arabieren met Engeland af om het oostelijk gelegen deel te laten controleren door de Saoedische Arabieren, en installeerden zij een Hasjemitische koning. Zij gaven het land de naam van Trans-Jordanië, maar veranderden het later in Jordanië.

Tegenwoordig controleren de Saoedische Hasjemieten en hun koning Jordanië, maar zij vormen slechts een klein deel van de bevolking. De grootste etnische groep van het land zijn de zogenaamde Palestijnse Arabieren, die ook de originele bewoners van het land zijn. Koning Abdullah beweert dat de Palestijnen slechts 43 procent van de bevolking uitmaken, maar een rapport uit 2007 van de Verenigde Naties noteerde dat minstens tweederden van het volk in Jordanië van Palestijnse oorsprong stamt. “Het enige wat in Jordanië niét Palestijns is, dat is koning Abdullah II,“ zei Michael Coren een tijd geleden in een discussie met de Palestijnse Mudar Zahran.

b) Ton van Eck spreekt over het zich [onrechtmatig] toe eigenen door Israël van Palestijnse gebieden. Hij vergeet er wel bij te vermelden dat het Verdeelplan van de VN (Res. 181) door Israël (weliswaar met tegenzin) werd aanvaard, maar verworpen werd door de Arabieren die prompt een vernietigingsoorlog lanceerden tegen de kersverse Joodse staat. Wie een aanvalsoorlog begint tegenover een wettig erkende natie (Israël), speelt hoog spel waarvoor het risico reëel is dat daar bij verlies van die oorlog een prijs voor moet worden betaald, door onder meer verlies van land.

Kijk naar Polen, Duitsland enz. Ook België bezet nog steeds en dat tot op vandaag sinds het einde van die Eerste Wereldoorlog een deel van Duitsland, om maar een één voorbeeld te geven. Verloren land kan soms terug gegeven worden na onderhandelingen die tot een vredesakkoord leiden. Dat gebeurde in 1967 toen Israël de Sinaïwoestijn veroverde op Egypte en na de ondertekening van een vredesakkoord in 1979 Egypte later het hele grondgebied terugkreeg. Syrië bv. dat de strategisch gelegen Golan Hoogtes verloor nadat het een zoveelste aanvalsoorlog tegen Israël had verloren, weigert tot op heden een vredesakkoord te onderhandelen met Israël en lijkt als direct gevolg zijn ‘betwiste’ rechten op de Golan Hoogtes volledig verbeurd te hebben verklaard.

Leugen 2: “Jeruzalem zou volgens de VN onder internationaal toezicht moeten komen.”

Dat was inderdaad het opzet zoals dat werd vastgelegd in Resolutie 181 (het Verdeelplan) van de Verenigde Naties, zoals dat ook aanvaard werd door Israël maar verworpen werd door de Arabieren en ten oorlog trokken tegen Israël. Voor Jeruzalem voorzagen de Verenigde Naties het zogenaamde ‘Corpus Separatum’ dat onder beheer zou komen van de Verenigde Naties. Het doel was om het religieuze bassin waarin de drie wereldgodsdiensten (Judaïsme, christendom en Islam) hun heiligdommen aanbidden, te beschermen.

De Arabieren verwierpen ook dat voorstel van gedeelde verantwoordelijkheid over de stad en slaagden er in na hun aanvalsoorlog in 1948-49 Jeruzalem te veroveren op de Joden, die het uiteindelijk 19 jaar lang enkel moesten stellen met wat buitenwijken ten Westen van de hoofdstad, later eufemistisch “West”-Jeruzalem genoemd.

De gevolgen van de Arabisch islamitische bezetting van Jeruzalem (de historische Oude Stad) voor de Joden en hun heiligdommen waren verschrikkelijk. Niet alleen werden de Joden verdreven uit Jeruzalem (en de West Bank) maar meer dan 50 synagogen werden vernield en afgebrand tot aan de grond, onder meer de Tifferet en de Hurva Synagogen, het Joodse Kwartier in de Oude Stad werd afgebrand tot in de kelders, de 3000 jaar oude Joodse begraafplaats werd voortdurend het mikpunt van vandalisme, grafzerken werden verpulverd om wegen aan te leggen of dienden als pissijn voor de Jordaanse soldaten, pal doorheen de heilige Olijfberg werd een weg aangelegd, en negentien jaar lang werden Joodse burgers in ‘West-Jeruzalem’ door Arabische sluipschutters beschoten vanaf de oude muren van de Oude Stad met vele doden en gewonden als resultaat.

Niet alleen hadden de Arabieren het ‘Corpus Separatum’ van de VN verworpen, ze hebben er alles aan gedaan om Joodse sporen te wissen in de Oude Stad en hun erfgoed te vernietigen. Nadat Israël in 1967 de stad heroverde op de Arabieren wordt sindsdien het ‘Corpus Separatum’ en de bescherming van het religieus bassin (Holly Bassin) in woord en daad uitgevoerd en worden de wereldgodsdiensten en hun heiligdommen daadwerkelijk beschermd, iets wat zowel door Arabieren als de moslimwereld wordt verworpen.

Leugen 3: “De ‘bezetting’ door Jordanië tussen 1948 en 1967 zorgde er in elk geval voor dat de Palestijnen nog op een deel van het grondgebied konden wonen dat hun volgens internationaal recht toekwam, ook al kwamen ze onder Jordaans bestuur. Zij konden in elk geval vrij de heilige plaatsen in de oude stad van Jeruzalem bezoeken.”

De West Bank werd door Jordanië (met de hulp van andere Arabische landen) veroverd in 1948 en twee jaar later geannexeerd. Annexatie die werd verworpen door de Arabische Liga en enkel de goedkeuring kreeg  van de voormalige (verdreven) bezetter Groot-Brittannië en zijn toenmalige kolonie Pakistan. De Gazastrook werd bezet (maar niet geannexeerd) door Egypte die er negentien jaar lang een waar terreurbewind hield en terreurbolwerken opzette om vanuit Gaza aanslagen uit te voeren tegen Israël.

Op 28 juli 1988 schonk Jordanië zijn zelfbeweerde eigendomsrechten op de West Bank weg aan Yasser Arafat, de toenmalige leider van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (in 2004 opgevolgd door Mahmoud Abbas). Pas in 1993, na het ondertekenen van de Oslo Akkoorden, werd de aanzet gegeven tot een Palestijnse soevereine staat in de vorm van de oprichting van een Palestijns bestuursorgaan, met name de Palestijnse (Nationale) Autoriteit (PA), en de Palestijnen kregen aldus zeggenschap in de Arabische gebieden op de West Bank. In augustus 2007 scheurde de Gazastrook, bestuurd door Hamas, zich los van de Palestijnse Autoriteit en verdreef het leiderschap van Mahmoud Abbas en Al Fatah volledig uit naar de West Bank. Sindsdien wordt Gaza autonoom bestuurd en wordt bv. ook niet (meer) in vredesonderhandelingen met Israël betrokken.

In tegenstelling tot de Arabieren (Palestijnen) die zich tijdens de Jordaanse bezetting zich vrij konden bewegen in Jeruzalem, werden de Joden in 1948-1949 verdreven uit de Jeruzalem evenals uit de West Bank. Het door Jordanië bezette gebied werd als het ware volkomen ‘Judenrein’ gemaakt. In april 1949 werd een voorlopig staakt-het-vuren bereikt tussen de betrokken partijen in afwachting van onderhandelingen die moesten leiden naar vrede en belangrijk ook de vastlegging van de grenzen van de Joodse en de Arabische gebieden. De Arabieren hebben van meet af aan al deze onderhandelingen geboycot, precies wat ze tot op heden nog doen, waardoor de Groene Lijn (pre-1967 lijn of grens), nog steeds betwist wordt door beide partijen.

Leugen 4: “Sindsdien vindt er sluipend de ‘Grootste Schoonmaak’ plaats. Deze etnische zuivering verhevigt sinds kolonisten, aangemoedigd door het Israëlische bestuur, steeds meer Palestijns gebied illegaal bezetten. [..] Voor wie de ogen opent, is Israëls opzet duidelijk: het heeft Jeruzalem sinds 1967 geheel bezet en is bezig de oude stad en zoveel mogelijk omringende Palestijnse gebieden etnisch te zuiveren, zodat die kunnen worden geannexeerd.”

Jeruzalem2011b“Etnische zuivering” van Arabieren in Israël en in de gebieden die het zou “bezetten” (‘Oost’-Jeruzalem, West Bank, Gaza, Golan…) is wat bij herhaling terugkeert in de anti-Israëlische retoriek maar is volslagen onzin. In Israël zelf is de Arabische bevolking van zowat 150.000 Arabieren in 1948 (die overbleven na de vlucht van een half miljoen broeders) anno 2013 inmiddels meer dan vertienvoudigd en telt thans meer dan 1,6 miljoen inwoners ofte 20 procent van de bevolking van Israël.

Wat Jeruzalem betreft, waar volgens Ton van Eck de grootste zuivering plaatsvindt, vertellen statistieken een heel ander verhaal. Tellingen uit 2011 vertellen ons dat de bevolking van Jeruzalem werd geschat op 801.000, waarvan 65 procent Joden en andere niet-Arabieren waren en 36 procent Arabieren waren. In 2011 waren er 497.000 Joden in Jeruzalem, 281.000 Moslims, 14.000 christenen en 9.000 zonder religieuze specificatie.

In totaal nam sinds 1967 en tot einde 2011 de bevolking van de stad toe met meer dan 200 procent. De Joodse bevolking steeg met 157 procent en de Arabische bevolking steeg met 327 procent in Jeruzalem! Wie daarin een etnische zuivering van de Arabische bevolking van Jeruzalem wil zien en tegelijk een ver-Joodsing van de hoofdstad, zal toch veel (boosaardige) fantasie moeten hebben want de cijfers bewijzen het tegendeel.

De gegevens tonen ook aan dat in 2010, 474.000 mensen (Joden en Arabieren) in die gebieden leefden die in 1967 aan Jeruzalem werden toegevoegd. Deze 474.000 inwoners vertegenwoordigen 60 percent van de bevolking van Jeruzalem. 192.000 Joden en andere niet-Arabieren leefden in wijken die in 1967 aan Jeruzalem werden toegevoegd of 41 procent van de bevolking in die gebieden. 280.900 de Arabieren, die 59 percent van de bevolking vormden, leefden in deze buurten. Hoe Ton van Eck hierin een etnische zuivering van Arabieren wil bewijzen, zal hij heel wat fantasie moeten aanwenden.

Leugen 5: “In tegenstelling tot Israël beschikken de Palestijnen niet over een geoliede publiciteitsmachine die onwaarheden en halve waarheden kan verspreiden. Daardoor zijn we nauwelijks op de hoogte van de wreedheden die Israël begaat.”

Ton van Eck vergeet uiteraard de goed geoliede Palestijnse propagandamachine te vermelden, bij ons voornamelijk bekend onder de spotnaam “Pallywood“, de geïndustrialiseerde mediamachine van Hamas en co die aan de lopende band gemanipuleerd beeldmateriaal en tekst verspreid over het Internet en de wereld. Bovendien krijgen zij de hulp van de westerse en de reguliere media in het algemeen over de hele wereld aan hun kant, die uitsluitend voor Israël nadelige informatie verspreid en de oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid gepleegd door Hamas, Islamitische Jihad, Al Fatah en het dozijn andere Palestijnse terreurgroepen eenduidig en systematisch onder de mat veegt.

Ik nodig Ton van Eck uit om een zoekopdracht in de gekende zoekmachine van Google in te voeren bv. als zoekopdracht in het opvragen van beeldmateriaal “Gaza” of “Palestina” of “West Bank” en zelfs “Israël” of “Occupied Territories”. Het scherm wordt letterlijk overspoeld met enkel en alleen Palestijnse doden, massa’s bloederige beelden, verwoeste gebouwen, schietende Israëlische soldaten, gevangenissen enz. Ton van Eck zou ook moeten proberen om via Google plaatjes te vinden over Israëlische slachtoffers, hij zal tevergeefs zoeken en niet vinden (op een handvol na die ik ook in mijn beeldbib heb opgeslagen en zelf online heb gezet en werden overgenomen door derden). Met andere woorden: op het Internet is de teneur overduidelijk zichtbaar: bloed en geweld in Palestina (veroorzaakt door Israël) domineert alles en Israël is de pineut, de satan, de verschrikkelijke bezetter. Daar heeft de Palestijnse beeldvorming voor gezorgd die overigens klakkeloos werd overgenomen door westerse berichtgevers. Meer op “Mediaoorlog tegen Israël“.

In Vlaanderen op het Internet moet deze blog (Vlaamse Vrienden van Israël) héél alleen opboksen tegen honderden Nederlandstalige (Vlaamse en Nederlandse) blogs en websites opboksen afkomstig van NGO’s, de reguliere media, de openbare en commerciële omroepen, de kranten en dagbladenwereld enz. die eenduidig pro-Palestijns en anti-Israël berichten.  Vandaar dat die foutieve beeldvorming over Gaza en de West Bank nooit op het Internet weerlegd kan worden wegens de visuele overmacht van de anti-Israëlische organisaties en bewegingen die actief zijn op het Net. Om plaatjes uit de bekende reeksen ‘West Bank Unplugged‘ en ‘Gaza Unplugged‘ (waarin de verborgen welvaart van de Palestijnen in Gaza en West Bank wordt aangetoond via beelden) vooraan in Google te krijgen, zouden ze minstens door duizend anderen moeten worden overgenomen en gepubliceerd. Met andere woorden: de beeldvorming over het Israëlisch-Palestijns conflict ligt al jaren vast op het Internet en Israël of pro-Israëlactivisten kunnen die achterstand tegenover de Palestijnen ooit meer goed maken. Dat is een verloren strijd voor de zaak van Israël.


Bronnen:

  1. Katholiek Nederland:
    – De halve waarheden van Likoed Nederland; door Ton van Eck [lezen]
    – Kroniek van een bijzondere band; door Tom Struick van Bemmelen (Likoed.nl)[lezen]

7 gedachtes over “De hele leugens van het Nederlands Katholiek Nieuwsblad over Israël

  1. Dhr. T.van Eck is gewoon een banale leugenaar die een platform krijgt in een Katholieke krant.

    Ik dacht altijd dat kranten neutraal behoren te te zijn en hun context moeten controleren op leugens, maar die tijden zijn allang vervlogen. Vandaag nemen veel kranten het ‘Der Stürmer’ model als voorbeeld.

    Verder laat de hele ‘media oorlog tussen Pro Palestijn & Anti Israel precies zien waar het NIET om zou moeten gaan.

    Het zou om vrede & coexistentie moeten gaan en niet om ‘punten scoren via internet of facebook door luie stoel strategen.

    Daar wordt geen Palestijn mee geholpen en geen Israeli door beinvloedt……integendeel!

    Like

  2. Goede vriend Volgens mij wisten in 1917 de geallieerden dat zij de oorlog zouden winnen. Toen al is het Ottomaanse mandaat door de Engelsen overgenomen. Dit natuurlijk gedaan samen met de ge-allieerden. In 1922 heeft Churchill,de toenmalige minister van BuZa, vanwege de geweldige steun tijdens de 1ste wereld-oorlog een gebied als dank overhandigd aan de Hashemitische koning. Dat werd dus Transjordanie Laten we overigens nooit en te nimmer vergeten dat ook Engeland nooit en te nimmer zich pro Joods (lees Israel ) heeft gedragen. Niet voor,tijdens en na de 2e wereld oorlog. Groet Harry Nihom Netanya ( voorheen Nederland. )

    Like

  3. Laat hij eerlijk toegeven dat een notoire antisemiet is,met als enig doel de Joden de zee in drijven.
    gelukkig lukt dat NOOIT.

    Like

  4. Wat een steengoed artikel is dit weer. Dank je Brabosh.com voor dit soort achtergrondartikelen en voor je rake commentaren dagelijks op de eenzijdige, Palestijns-gekleurde berichten in de media. Heel veel dank daarvoor. Ga daar vooral mee door!!!!!!!!

    Like

Reacties zijn gesloten.