Palestijnse paspoorten zijn internationaal compleet waardeloos [Diana Atallah]

paspoort2Onderdaan worden van een bepaald land gaat gewoonlijk samen met het verwerven van een paspoort. Zoals bekend hebben de Verenigde Naties vorig jaar “Palestina” erkend als een waarnemende niet-lidstaat, maar veel van zijn onderdanen zeggen dat dit het reizen allerminst vergemakkelijkt heeft, integendeel.

Het Palestijnse paspoort, dat voor het eerst werd uitgegeven in 1995 en dat gebaseerd was op de Oslo Akkoorden die aangegaan werden tussen de Israëlische regering en de Palestijnse Bevrijding Organisatie (PLO), is in essentie een reisdocument en betekent niet dat de eigenaar ervan ook een inwoner is van “Palestine”. Op de omslag van het paspoort staat “The Palestinian Authority” gedrukt en niet “Palestine”.

Abbas in de VNTerwijl de Palestijnen hun formele briefhoofd en op vele andere van hun officiële documenten het “The Palestinian Authorithy” hebben gewijzigd naar “Palestine” (of The State of Palestina), blijven ze doorgaan met het uitgeven van Palestinian Authority (PA) passpoorten, omdat Israël de naam “Palestine” niet erkent.

Het PA paspoort is beschikbaar voor om het even welk individu die een geboorteakte kan voorleggen waarmee kan worden aangetoond dat hij of zij geboren is in Palestina; hij/zij moet tevens een recente Palestijnse identiteitskaart bezitten.

Alle Palestijnen die hun woonplaats hebben in de gebieden die worden bestuurd door de Palestijnse Autoriteit, kunnen in principe een Palestinian Authority paspoort verkrijgen. Echter, die Palestijnen die wonen in Oost-Jeruzalem, dat door Israël in 1967 werd geannexeerd, krijgen slechts een laissez-passer, het reisdocument dat hen wordt uitgereikt door Israël. Indien zij wensen te reizen naar de Arabische landen die Israël niet erkennen, vragen zij gewoonlijk een tijdelijk Jordaans paspoort aan. Sommige Palestijnen gebruiken simpelweg een Jordaans paspoort op al hun reizen.

Qasam Hamayel, een 25-jarige regeringsambtenaar met een Palestijns paspoort, trachtte drie jaar geleden een visum te bemachtigen om naar Nederland te reizen, maar faalde. Hij zei dat hij alle documenten bezat waarom de ambtenaren hadden verzocht. “Nadat ik werd uitgenodigd door de Nederlandse regering werd mij gevraagd om documenten voor te leggen dat ik een student was. Ik had een bankrekening, gezondheidsverzekering en een terugkeerticket, maar een maand later verwierpen zij mijn aanvraag.”

Een brief die de afwijzing van het visum moest rechtvaardigen, baseerde zich op het gegeven dat Hamayel geen bewijs had geleverd dat hij nadien terug zou keren naar de Palestijnse gebieden. “Ze zeiden dat de Palestijnen waren erkend als een “Authority”, maar niet als een land zodat zij mij niet konden uitwijzen als ik illegaal zou willen blijven,” voegde hij eraan toe. Slechts twee maanden geleden werd Ahmed Omar, een vriend van Hamayel, eveneens een visum voor Nederland geweigerd, wat in feite neerkomt dat de nieuwe Palestijnse status als staat, zich tot dusverre nog niet heeft vertaald in verminderde beperkingen op Palestijnse bewegingsvrijheid.

In het algemeen heeft de erkenning vorig jaar door de Verenigde Naties van Palestina als een niet-lidstaat, niet geleid tot grote veranderingen van het dagelijks leven van Palestijnen. Niettegenstaande dat sommige landen stappen hebben ondernomen om de nieuwe status te erkennen door het openen van ambassades en andere landen zoals bv. Brazilië, hebben ze zelfs de naam op de stempels veranderd van “Palestinian Territories” naar “Palestine.” Koeweit heeft recent zijn eerste Palestijnse Ambassade geopend en staat Palestijnen toe om Koeweit binnen te gaan met gebruik van hun eigen Palestijnse paspoorten.

Het artikel vervolgt hier verder in het Engels…

door Diana Atallah


Met dank aan Tiki S. voor de hint: “De pels verkopen voor de beer geschoten is.”

Bronnen:

  1. Ynet News: Palestinian passports rejected by citizens; door The Media Line; Diana Atallah [lezen]