In het Midden-Oosten worden homoseksuelen alléén in Israël geaccepteerd

Gay Parade

De Arabische wereld heeft het er moeilijk mee om homoseksuelen en lesbiennes als gelijkberechtigd te erkennen. In veel landen moeten homoseksuelen rekenen op draconische straffen.

Homoseksualiteit is in de Arabische wereld een groot taboe. Homo´s zijn vogelvrij verklaard, de wettelijke straffen reiken van zweepslagen tot levenslange gevangenisstraf – in extreme gevallen zelfs tot de doodstraf. En zo leven homoseksuele mannen in de voortdurende angst, lesbische vrouwen houden zich verborgen.

In Irak folterden sjiitische milities enkele jaren geleden in een tot nu toe unieke golf van geweld meer dan zevenhonderd homo´s dood – opgestookt door fatwa´s van hun ayatollahs. Deze moorddadige handelwijze van deze morele doodseskaders werd later door “Human Rights Watch in het rapport “Ze willen ons uitroeien” aan de kaak gesteld.

Veroorzaker van de moorden, verkrachtingen en ontvoeringen was de video van een party in Bagdad, waar mannen met elkaar dansten. De video werd duizenden keren d.m.v. mobiele telefoons en op het internet verspreid. Islamistische predikers stookten daarna op tegen het zich uitbreidende gevaar van een “derde geslacht”, dat door Amerikaanse soldaten binnen was gebracht.

In de Egyptische hoofdstad Caïro daarentegen bestaat sinds lang een gevestigde homoseksuele scene, waarvan de leden zich desondanks voorzichtig en conspiratief gedragen. “Je kunt alleen maar fluisteren over homoseksualiteit”, zegt een van hen. “Misschien wordt dat in de toekomst ooit nog beter, maar de meeste Egyptenaren keuren homo´s nog steeds af.” En zo bestaan er langs de Nijl, net zoals in andere Arabische landen, wel degelijk politici, acteurs, schrijvers of beeldende kunstenaars, van wie hun homoseksualiteit geen geheim is. Maar ze kunnen zich niet “outen” zonder lastig gevallen of strafrechtelijke vervolg te worden.

Veel van hen zijn officieel getrouwd en hebben kinderen om niet sociaal gestigmatiseerd te worden. Alleen in Libanon bekent zich een handvol homo´s en lesbo´s zich openlijk tot hun seksuele oriëntering, hoewel ook in deze naar de wereld gerichte Middellandse Zeestaat liefde tussen gelijke sekses met een jaat gevangenisstraf wordt bedreigd. Met “Helem” bestaat in Beiroet het tot nu toe enige initiatief van lesbiennes en homoseksuelen in de Arabische wereld. Het initiatief wil voorlichten en vooroordelen afbouwen om homoseksualiteit “maatschappelijk zichtbaarder te maken”.

Gevraagd naar de redenen van hun afkeer tegenover homoseksuelen, noemen Arabieren meestal religieuze overtuigingen en spreken van “abnormaal gedrag”, dat schande over de mensheid brengt en de eigen cultuur verontreinigt. Aan deze wijdverbreide opvatting heeft ook de “Arabische Lente” niets veranderd. “Onze strijd gaat door – hij wordt steeds moeilijker”, klaagt de Tunesische activist Hassen Hanini, die zich inzet voor de rechten van homoseksuelen en een betere voorlichting over AIDS. Volgens hem hebben de homoseksuelen van Tunesië ook in de postdictatoriale samenleving nog geen plek gevonden.

Datzelfde geldt voor Egypte, oordeelt Heba Morayef, vertegenwoordigster van “Human Rights Watch”in Cairo. “In dit onderwerp zit sinds de revolutie geen beweging. En het ziet er niet naar uit dat dit binnen afzienbare tijd ten goede verandert.” De Moslimbroederschap en de Salafisten met hun conservatieve morele code krijgen het steeds meer voor het zeggen. De populaire Egyptische televisieprediker Yussuf al-Qaradawi uit Qatar, de ideologische mentor van de Moslimbroederschap, verduivelt homoseksuelen vaak als pervers. Onlangs organiseerde de politie in de Verenigde Arabische Emiraten zelfs een politiecampagne tegen homoseksualiteit onder het motto “Laat ons de traditionele waarden van onze samenleving beschermen”.

“Je zou vreselijke dingen over de mensen moeten schrijven en ervoor zorgen dat men ze met schoenen een afranseling geeft”, schold een moeder, toen Mostafa Fathi in 2009 tegen haar zei dat hij werkt aan een boek over homoseksualiteit. “De wereld van de jonge mannen”is de titel van de roman, die als eerste literaire werk in Egypte een jonge homoseksueel als positief figuur in het middelpunt plaatst. Alle grote uitgeverijen wezen het manuscript af, totdat de jonge uitgeefster Amani al Tunsi, die een internet radiozender speciaal voor vrouwelijke teenagers bedrijft, zich over de zaak ontfermde. Onvermoeibaar ging ze met haar auto langs alle boekhandelaren in Caïro – met succes. Enkele maanden later waren alle 5000 exemplaren uitverkocht.

door Martin Gehlen


Bronnen:

  1. Der Tagesspiegel: Arabische Welt: Homosexuelle müssen sich verstecken; von Martin Gehlen [lezen]
    – vertaald uit het Duits door E.J. Bron als “Arabische wereld: homoseksuelen moeten zich verbergen”; door Martin Gehlen [lezen]

Een gedachte over “In het Midden-Oosten worden homoseksuelen alléén in Israël geaccepteerd

  1. Het is allemaal héél vervelend, die intollerantie tegen Homo’s & lesbiennes, de afslachtingen van burgers in de hele Arabische wereld, de niet aanwezige vrouwen rechten, de Christenen die massaal verdreven of vermoord worden, de mond dood gemaakte media …….maar tóch worden de Joden/Israel het meest gehaat door onze ‘beschaafde’ Europeanen.

    Like

Reacties zijn gesloten.