Joden uit de islamitische landen: De vergeten vluchtelingen van 1948 [Noah Beck]

Israël heeft tot plicht recht te doen gelden voor het ca. miljoen Joden die tussen 1948 en 1973 gedwongen werden uit de Arabische landen weg te vluchten. De Joods-Arabische vluchtelingen kunnen minstens evenveel rechten laten gelden als de Palestijnse vluchtelingen en werden door de wereldorganisaties nooit als zodanig erkend en hebben nooit of te nimmer restitutie gehad voor hun verloren en/of door de Arabieren gestolen bezittingen, gronden en banktegoeden.

Op 20 juni 2013 was het Werelddag van de Vluchteling, gewijd aan de bijna 60 miljoen mensen die wereldwijd met geweld door conflict of vervolging werden ontheemd. Eén groep vluchtelingen die maar zelden als dusdanig werden erkend, zijn de Joden die eigen waren aan de moslimlanden maar die omstreeks de tijd dat de Staat Israël werd opgericht gedwongen werden te vluchten.

Een zoekopdracht via Google naar “vluchtelingen van 1948” resulteert in ongeveer 6 miljoen gevonden resultaten. Allen, op enkele na (ergens voorbij pagina zes) handelen over de Palestijnse Arabische vluchtelingen, alsof zij de enige vluchtelingen van 1948 waren. Maar men schat dat van bij het begin van de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948 tot in de vroege jaren ’70, tot 1.000.000 Joden waren gevlucht of verdreven uit hun voorouderlijke huizen in de moslimlanden. 260.000 van die vluchtelingen bereikten Israël tussen 1948 en 1951 en maakten ca. 56 procent uit van de hele immigratie naar de nieuwe staat. Tegen 1972 bereikte hun aantal meer dan 600.000.

In 1948, kenden de landen van Noord-Afrika en van het Midden-Oosten een aanzienlijke Joodse bevolking: Marokko (250.000), Algerije (140.000), Irak (140.000), Iran (120.000), Egypte (75.000), Tunesië (50.000), Jemen (50.000), Libië (35.000) en Syrië (20.000). Vandaag, zijn de inheemse Joden van die landen vrijwel verdwenen (hoewel Marokko en Iran elk nog minder dan 10.000 Joden hebben). In de meeste gevallen, had de Joodse bevolking daar voor millennia geleefd.

Weinigen kennen deze geschiedenis omdat de Joodse vluchtelingen van 1948 in die landen van waaruit zij waren gevlucht, in vele andere landen het burgerschap werden verleend met inbegrip van Israël. In contrast, weigerden vele moslimlanden om de Palestijnse vluchtelingen te integreren, die verkozen om hen als tweederangs burgers te behandelen om een binnenlands demografisch evenwicht te bewaren en/of het ams een politiek wapen tegen Israël te handhaven.

Het hanteren van twee standaarden door de reguliere media verklaart ook waarom zo weinig mensen op de hoogte zijn van de Joodse vluchtelingen uit de moslimlanden van 1948. Een zoektocht naar de “1948 vluchtelingen” op de nieuwssite van de BBC produceert 41 artikelen (die teruggaan tot 1999), 40 bespreken de Palestijnse Arabische vluchtelingen van 1948. Slechts drie van die 40 (gedateerd 22.09.’11, 2.09.’10 en 15.04’04) vermelden zelfs de Joodse vluchtelingen uit moslimlanden en twee doen dat slechts enkel op oppervlakkige wijze die de kwestie voorstellen als een eis eerder dan als een historisch feit.

Een zoektocht naar “1948 vluchtelingen Joden uit Arabische landen” in The New York Times, produceert 497 resultaten (“Arabisch’ vervangen door ‘moslims’ halveert de resultaten), terwijl “1948 Palestijnse vluchtelingen” levert 1.050 resultaten op.

Neem ter vergelijking bv. Sri Lanka, een ander door oorlog verscheurd, multi-etnisch land dat in 1948 onafhankelijkheid bereikte van Groot-Brittannië. De bijna 26 jaren dat het etnisch duurde en dat begon in 1983, eiste tussen de 80.000 en 100.000 mensenlevens, vele veelvouden van het totaal aantal slachtoffers van het 100-jaar durende Israëlisch-Palestijnse conflict. Het conflict in Sri Lanka veroorzaakte ook honderdduizenden vluchtelingen, waaronder minstens 200.000 Tamil vluchtelingen alleen al in West-Europa. Maar toch produceert een speurtocht op het Internet naar “Tamil vluchtelingen” slechts 531 artikelen – minder dan 5 procent van de 11.300 resultaten voor “Palestijnse Arabische vluchtelingen.”

Het geïnstitutionaliseerde favoritisme binnen de Verenigde Naties heeft ook de Palestijnen toegelaten om de vluchtelingenkwestie te monopoliseren, die ongetwijfeld het favoritisme binnen de media heeft versterkt. Alle niet-Palestijnse vluchtelingen rond de wereld (bijna 55 miljoen) worden verzorgd door de UNHCR (U.N. High Commission for Refugees), die werkt conform de richtlijnen van de Conventie omtrent Vluchtelingen uit 1951. Echter, de Palestijnse vluchtelingen (van wie de oorspronkelijke bevolking minder dan één miljoen bedroeg), kregen een agentschap van de Verenigde Naties dat uitsluitend aan hen gewijd is (de UNRWA).

De unieke definitie van de UNRWA voor “vluchteling” omvat iedereen “wiens normale verblijfplaats Palestina was tussen juni 1946 en mei 1948, die zowel hun huizen als bestaansmiddelen verloren als gevolg van het Arabisch-Israëlische conflict van 1948.” Bovendien werden, naast de families die in het gebied generaties lang leefden, in de definitie van UNRWA vervat de vele migranten die waren toegekomen [uit andere Arabische landen] tot aan 1946, en die toen ontheemd raakten.

En omdat de definitie “nakomelingen van vaders” omvatte, kon de vluchtelingbevolking van de UNRWA van 750.000 in 1950 uitbreiden tot 5.300.000 vandaag (die een oplossing van de Palestijnse vluchtelingenkwestie nog meer bemoeilijkt.) Ondanks deze problemen, blijven de Verenigde Staten de UNRWA steunen (met meer dan 4.1 miljard dollars sinds 1950.)

De rest vluchtelingen van de wereld wordt bijgestaan door de Hoge Commissie (UNHCR), die bevoegd is om de vluchtelingen zo snel mogelijk te helpen om de draad van hun dagelijks leven weer op te nemen, gewoonlijk buiten de landen waaruit zij gevlucht zijn. De Joodse vluchtelingen uit de moslimlanden deden dat eveneens: zij bouwden een nieuw leven op in Israël en elders. Maar het feit dat zij zich in alle stilte aanpasten en Israël hen volledig burgerschap verleende, vermindert geenszins de schade die hen werd toegebracht door hun landen van herkomst.

Deze Joodse vluchtelingen uit de moslimlanden leden vaak aan wettelijke en gewelddadige vervolging die resulteerde in onmetelijk emotioneel en fysiek verlies. Zij verloren miljarden aan bezit en verdroegen reusachtige sociaal-economische nadelen toen zij gedwongen werden om hun leven drastisch om te gooien en herop te bouwen. Israël werd oneerlijk belast met de kolossale sociale en economische gevolgen en kosten om zo vele vluchtelingen plotseling te absorberen. Aldus is om het even welke suggestie, dat de Joodse vluchtelingen uit de moslimlanden geen compensatie verdienen, onmiskenbaar compleet verkeerd.

Shimon OhayonOp de recente Werelddag van de Vluchteling, deed het Israëlische parlementslid Shimon Ohayon (plaatje rechts), van wie zijn familie in 1956 uit Marokko vluchtte, een oproep aan de Arabische Liga om “hun verantwoordelijkheid op te nemen voor het uitdrijven van bijna één miljoen Joden uit die landen waar zij duizenden jaren hadden geleefd.”

Ohayon verklaarde dat “in 1947, het Politieke Comité van de Arabische Liga een wet opstelde die… het bevriezen van bankrekeningen van Joden beval, om hun internering verzocht en [de inbeslagneming van hun activa]. Verschillende andere discriminerende maatregelen werden getroffen door Arabische naties en tijdens volgende vergaderingen verzochten zij naar verluidt om de uitwijzing van de Joden uit de lidstaten van de Arabische Liga.”

Ohayon daagde de Liga uit om verantwoordelijkheid op te nemen voor “het etnisch zuiveren van de Joodse bevolking van het grootste deel het Midden-Oosten en Noord-Afrika… [en] om herstel aan de Joodse vluchtelingen te verstrekken.”

Een correcte en allesomvattende vrede in het Midden-Oosten is enkel mogelijk wanneer de islamitische staten hun rol erkennen in twee historische fouten: 1) de ontheming van één miljoen inheemse mensen enkel omdat zij Joden waren, en 2) de bestendiging van de benarde toestand waarin de Palestijnse vluchtelingen leven door hen het burgerschap te ontzeggen.

De eerste fout vereist financiële compensatie aan de families van Joodse vluchtelingen uit moslimlanden, waarvan de herstelling door de staten kan worden beheerd die hen absorbeerden. De tweede fout zou moeten verholpen worden door volledig burgerschap te verlenen aan de Palestijnse vluchtelingen (en hun nakomelingen) die zich in een moslimland opnieuw hebben gevestigd.

Beide fouten hebben te veel schade veroorzaakt verspreid over teveel decennia.

door Noah Beck

last2Noah Beck is de auteur van The Last Israelis, een apocalyptische thriller over Iraanse kernbommen waarin onder meer ook de kwestie van de verdrijving van de Joden uit de moslimlanden ter sprake komt. Lees hier een beknopte inhoud van het boek en hoe en waar het boek te verkrijgen is.


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

Bronnen:

  1. The Commentator: Jews from Muslim lands: The forgotten refugees of 1948; door Noah Beck [lezen]

Gerelateerd:

  • Nooit vergeten: de etnische zuivering in de Arabische landen van 800.000 Joden [lezen]
  • 850.000 Joodse vluchtelingen verdreven uit Arabische landen thans op 11 nieuwe websites +video [lezen]
  • Alles over de Arabisch-Joodse vluchtelingen op Brabosh.com in rubriek ‘Joodse Nakba’ (26 artikelen) [lezen]
  • Joodse M-O vluchtelingen hebben veel meer verloren dan Palestijnse vluchtelingen; door Manfred Gerstenfeld [lezen]
  • Minister Ayalon eist in de Verenigde Naties restitutie voor Arabisch-Joodse vluchtelingen +video [lezen]
  • Opmerkelijk: kwestie Arabisch-Joodse vluchtelingen op agenda in Verenigde Naties door Yitzhak Benhorin [lezen]
  • Israël eist gerechtigheid voor Joodse vluchtelingen door Michael Selutin [lezen]
  • De verdrijving van de Joden uit de moslimwereld 1920-1970 door Shmuel Trigano [lezen]arabjews

2 gedachtes over “Joden uit de islamitische landen: De vergeten vluchtelingen van 1948 [Noah Beck]

  1. Mijn ouders hebben in de oorlog altijd Joodse mensen verborgen
    en aan het eind van de oorlog zijn ze verraden en hebben de duitsers
    de Joodse mensen meegenomen.
    Mijn vader en moeder konden vluchten anders waren zij ook gedood.
    Ze konden mij 8 jarige niet mee nemen, ik heb gezien hoe de duitsers
    met het geweer voor hen stonden en ze op een vrachtwagen weggevoerd,
    en een hebben ze gefuseerd bij ons voor de deur,
    en mij hebben ze LATEN STAAN.

    IK BEN TROTS OP ZULKE OUDERS!

    Like

  2. Israël heeft tot plicht recht te doen gelden voor het ca. miljoen Joden die tussen 1948 en 1973 gedwongen werden uit de Arabische landen weg te vluchten. De Joods-Arabische vluchtelingen kunnen minstens evenveel rechten laten gelden als de Palestijnse vluchtelingen en werden door de wereldorganisaties nooit als zodanig erkend en hebben nooit of te nimmer restitutie gehad voor hun verloren en/of door de Arabieren gestolen bezittingen, gronden en banktegoeden.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.