Minister John Kerry ’s vredesmissie in het Midden-Oosten dreigt op de klippen te lopen [Barry Rubin]

John-Kerry2De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry heeft zijn geplande trip naar Israël afgezegd vanwege de situatie in Syrië. Hij wil eerst in Washington topoverleg plegen over het al dan niet bewapenen van de rebellen, die zichtbaar terrein verliezen op de troepen van president Bashar al-Assad. Zijn disproportionele fixatie om – koste wat het kosten moet – het vredesproces tussen Palestijnen en Israël weer op gang te trekken, krijgt hierdoor een flinke knauw.

John Kerry lijkt wat in de problemen te geraken met zijn zienswijze [op het M-O conflict.] Wat opmerkelijk is, is niét hoe Kerry zichzelf zichtbaar in een hoek laat drukken, niét omwille van zijn streven om zijn ambtstermijn wat extra glans te willen geven als de minister van Buitenlandse Zaken die de Israël-Palestijnse vrede bewerkstelligde, maar hoe hij het in deze kwestie de voorbije weken van heeft afgebracht.

“Als wij niet nu slagen, zullen wij misschien nooit nog een andere kans krijgen,” vertelde Kerry tegenover het Amerikaanse Joodse Comité. “Ik heb alle argumenten aanhoord waarom het zo moeilijk is om dit conflict te beëindigen,” voegde hij eraan toe. “Cynisme heeft nooit om het even wat opgelost. Het heeft nooit een staat voortgebracht en het zal dat ook nooit doen.”

Wel, niet echt. Het probleem is geen cynisme maar naïviteit. Het cynisme is gebaseerd op lange ervaring en een zorgvuldige evaluatie van de politieke, economische en strategische factoren in kwestie.

Ten tweede is Kerry blijkbaar niet geïnformeerd dat de laatste kans op vrede 13 jaar geleden verspeeld werd tijdens de vergaderingen in 2000 in Camp David. Geen enkele hoeveelheid wensvolle gedachten kan dat nog terugdraaien. In feite brengt het negeren hiervan volkeren in gevaar.

Een korte terugblik:

• De PLO, de Palestijnse Autoriteit en Al-Fatahleider Yasser Arafat hebben een onafhankelijke Palestijnse staat afgeslagen met zijn hoofdstad in Jeruzalem en hulp geweigerd in de vorm van 20 miljard dollars als begin voor verdere gesprekken.

• Hij lanceerde een vijf-jaar-lange oorlog van terreur tegen Israël waarin ongeveer 2.000 Israëliërs werden gedood.

• Wanneer hem nog een betere overeenkomst werd aangeboden door president Bill Clinton, wees Arafat het af.

• Zelfs wanneer belegerd in zijn hoofdkwartier – hij slechts gered werd van een totale, vernederende nederlaag dankzij de interventie van de V.S. – weigerde Arafat nog steeds compromissen aan te gaan.

• In de 13 jaar die zijn verstreken sinds de vergaderingen in Camp David, hebben de Palestijnen nooit om het even ernstige onderhandelingen nagestreefd.

• Ongeveer de helft van het grondgebied en volk waarvoor de Palestijnse Autoriteit beweert te onderhandelen, staan niet eens onder zijn controle maar wordt bestuurd door Hamas die volkerenmoord pleit tegen de Joden en die totaal gekant is tegen vrede met Israël om het even onder welke voorwaarden ook. Hamas zal al het mogelijke blijven doen om om het even welk akkoord te verhinderen dat door de Palestijnse Autoriteit wordt aangegaan en geniet de steun van ca. 20 tot 30 procent van de Palestijnen op de West Bank.

• In het huidige klimaat van islamistisch triomfalisme, heeft Hamas meer staatssteun dan de Palestijnse Autoriteit en de Palestijnse Autoriteit wordt angst aangejaagd omwille van zijn “verraderlijke gematigdheid.”

• De strategie van de Palestijnse Autoriteit is duidelijk om een maximale erkenning van een staat te verkrijgen zonder dat het daarvoor een akkoord moet aangaan met Israël.

Het recente aanbod van Kerry van 4 miljard dollars (om de ontwikkeling van de toeristische sector te bevorderen! Hoeveel zal de Amerikaanse regering bereid zijn om te betalen aan de Palestijnse Autoriteit om te doen alsof het zal onderhandelen?) – werd binnen de 24 uren afgewezen door de Palestijnse Autoriteit.

Zouden sommige van deze feiten relevant kunnen zijn? Kerry blijft de typische stelling herhalen dat tenzij Israël de tweestatenoplossing krijgt, het anders zal moeten kiezen tussen zijn Joodse en zijn democratische natuur.

Belachelijk natuurlijk. Als dat niet gebeurde toen Israël de gehele gebieden bezette die het in 1967 heroverde en daar de Arabieren op dagelijkse basis bestuurde – een periode van 27 jaar op de West Bank en ongeveer 35 jaren in de Gazastrook – zal dat ook niet nu gebeuren. Er was een tijd toen Israëliërs de annexatie van deze gebieden bepleitten, maar dat is vele jaren niet het geval geweest. Natuurlijk, zal Israël niet moeten kiezen.

Wie maalt erom hoeveel Palestijnen er zijn; zij worden niet bestuurd door Israël en zij zijn geen Israëlische onderdanen. Zoals steeds ontbreken in de analyses van Kerry de risico’s die Israël moet nemen als het een Palestijnse staat zou accepteren in de huidige omstandigheden. Beschouw deze verklaringen van Kerry als: Het geloof dat een veiligheidshekken en het status quo Israël de veiligheid zou kunnen brengen als “zichzelf lullend in een waangedachte…. Het ontbreken van vrede is het conflict eeuwig verderzetten….Wij zullen onszelf in een negatieve spiraal van reacties en tegen-reacties bevinden…”

Het probleem, echter, is de onuitgesproken premise dat als het status quo veranderde en er een onafhankelijke Palestijnse staat was, het conflict zou weggaan. In feite is dat wat dan zou gebeuren, dat het conflict zou verder duren in slechtere strategische omstandigheden voor Israël.

“Ik ben vol vertrouwen dat beide partijen de keuzen die zij voor zich hebben, zeer, zeer ernstig zouden moeten overwegen.” Nee, dat zijn zij niet. Beide partijen beweren om de keuzen te overwegen om te vermijden dat ze Kerry zouden beledigen. Een ernstige analyse van de factoren in kwestie tonen aan dat er niets gaat gebeuren. Een nauwkeurige analyse van de werkelijkheid zou de basis moeten zijn van beleidsvorming.

Het pleit voor Kerry dat hij zich toont als hardwerkende voor de zaak van de vrede om enig mogelijk effect te ontmijnen die elders in het gebied plaatsvinden. Maar door te hard te werken, teveel van zijn tijd aan de kwestie te besteden en absurde beweringen makende dat hij zal slagen, zet Kerry zich klaar voor een pijnlijke afgang.

En ook door snelle resultaten te beloven, vernietigt hij de kans van de Amerikanen met zich voor te doen alsof hij rond de klok werkt om (wat?) het stoppen van de burgeroorlog in Syrië, het kernprogramma van Iran, het regime van de Moslim Broederschap in Egypte, enz.

door Barry Rubin

The author is the director of the Global Research in International Affairs (GLORIA) Center and editor of the Middle East Review of International Affairs (MERIA) journal. His forthcoming book, Nazis, Islamists, and the Making of the Modern Middle East is to be published by Yale University Press.


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

Bronnen:

  1. The Jerusalem Post: US Secretary of State John Kerry seems to have a bit of a problem in this regard – There’s an old saying: it’s better to keep one’s mouth shut and be thought a fool than to speak and prove it. US Secretary of State; door Barry Rubin [lezen]