Pleidooi voor het Palestijnse ‘recht op terugkeer’ naar hun Arabische landen van herkomst

ottoman-arab02aDe havenstad Jaffa omstreeks 1890 toen het Heilig Land vier eeuwen lang bezet werd door de Turken ten tijde van de Ottomaanse heerschappij over ‘Palestina’ (1516-1918)

We horen het de Palestijnen en hun westerse aanhangers wel alle dagen herhalen, dat de Palestijnen de oorspronkelijke inwoners waren van Israël en dat de Joodse kolonisten hen etnisch wegzuiverden en dat die arme Palestijnen tijdens de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog (1947-1949) door de Zionistische kolonisten uit  hun heimat werden verdreven. Die mythe moet het “recht op terugkeer” van de ca. 5 miljoen nakomelingen van Palestijnse vluchtelingen rechtvaardigen en staat al decennialang bovenaan de agenda van Palestijnen, Arabieren en hun hele westerse aanhang.

Het klopt natuurlijk dat de Joodse immigratie naar het Heilig Land in de tweede helft van de 19de eeuw goed op gang is gekomen en nadien enkele keren accelereerde (de zogeheten Aliyahs), maar wat in dit verhaal van immigraties systematisch wordt ‘vergeten’, dat is dat dit ook het geval was met die ‘Palestijnen’ die als gelukszoekers naar ‘Palestina’ kwamen afgezakt om hun deel op te eisen van de welvaart die nagenoeg enkel en alleen door die eerste Joodse generaties kolonisten werd gegenereerd.

survey2Als een zoveelste bewijs voor die massale immigratie naar de Joodse staat van Arabieren, die zich sinds de Zesdaagse Oorlog opeens ‘Palestijnen’ zijn gaan heten, heeft de bekende Amerikaanse blogger Elder of Ziyon enkele uittreksels opgedolven uit The survey of western Palestine, een onderzoek geschreven in 1878 [!] door Sir Charles Warren en Claude Reignier Conder namens het Committee of the Palestine Exploration Fund.

Dat bijzondere fonds (PEF) werd in 1865 opgericht onder de bescherming van de Britse koningin Victoria door een groep van vooraanstaande academici en kerkelijke leiders, waaronder de Deken van de Abdij van Westminster, Arthur Stanley, en Sir George Grove. De oorspronkelijke missie van de Palestine Exploration Fund (PEF) was om het archeologisch en historisch onderzoek te bevorderen in het Bijbelse Palestina en in de Levant, alsmede de gebruiken en tradities, cultuur, topografie, geologie en natuurwetenschappen te onderzoeken.

Merk eerst en vooral de connotatie “Western Palestina” (West-Palestina) op in de titel. Eind 19de eeuw werd met ‘West-Palestina’ het gebied aangeduid dat zich ten Westen van de Jordaan bevond. En waar er zich toen een ‘West Palestina’ bestond was er logischerwijze ook een ‘Oost-Palestina’ (Eastern Palestine) dat van diezelfde auteurs een apart onderzoeksrapport kreeg: “The survey of eastern Palestine“. In dat Eastern Palestine zal in 1921 door de Britten ‘Transjordanië’ worden gesticht en in 1946 het Hasjemitische koninkrijk Jordanië met als eerste koning, emir Abdullah geboren in Mekka, Saoedi-Arabië [!]

U zal veel moeite hebben om ook maar één Palestijnse Arabier te vinden die bereid is om  te verklaren dat Jordanië (Eastern Palestine) een deel is van de oorspronkelijke heimat van het land van Palestina. Net zomin geen enkele van die ‘Palestijnen’ vóór 1967 zal beweren dat de gebieden op de West Bank en in de Gazastrook hun heimat was. Dat zal pas het geval zijn nadat de Arabieren de Zesdaagse Oorlog verloren en ‘Western Palestine’ in handen viel van Israël dat tot op heden foutief de West Bank wordt genoemd.

Elder of Ziyon haalt hier twee Engelstalige uittreksels aan uit The survey of western Palestine en zoals we in 1878 kunnen lezen, was de immigratie van de Joden naar het Heilig Land reeds goed op gang gekomen:

pal-arab01

Maar ook de Arabieren emigreerden en mass vanuit hun oorspronkelijke landen naar het Heilig Land. In het volgende uittreksel lezen we een beschrijving van nieuwe woningbouw in de overwegende Arabische dorpjes waarbij meteen wordt verteld waar een bepaalde groep expliciet vandaan kwam “mostly by settlers from Egypt” (voor het grootste deel kolonisten uit Egypte):

pal-arab02

Dit alles zou eventueel kunnen verklaren waarom zoveel Arabische inwoners van Jaffa in 1948 besloten om te vluchten naar Egypte, in plaats van bv. naar het oosten of naar het noorden. Omdat ze natuurlijk vanuit Egypte vandaan kwamen!! Niet dat dit een groot geheim is onder Arabieren; alleen jammer dat ze dat in het Engels nooit willen toegeven als ze tegen westerlingen hun zaak van het “recht op terugkeer” verdedigen….

ottoman-arab01aPalestina omstreeks 1890 ten tijde van het Ottomaanse Rijk


Bronnen:

  1. Elder of Ziyon: Another group of “Palestinians” who arrived in the 1800s [lezen]