Schoolvoorbeeld van ouderwets antisemitisme in Engeland zwaar afgestraft

Cavendish Press - ManchesterAdvocate Danielle Morris: “Ik kan de Joden niet uitstaan!”

Echte Jodenhaters en virulente antisemieten, laten zich meestal erg moeilijk ontmaskeren. Ze vertonen zich in allerhande gedaantes, gebruiken de meest verhullende termen, stereotypen en spreken maar zelden rechtuit wat ze precies bedoelen.

Meestal beginnen ze hun zin “Ik ben geen antisemiet maar….,” waarop dan een reeks volzinnen volgen waarin ze omstandig trachten uit te leggen waarom zij vinden “dat er toch iets vreselijks mis is met al die Joden.” Vervolgens krijg je dan met van woede en haat vertrokken gezichten, alle vooroordelen, leugens en misvattingen die al eeuwenlang over Joden over onze aardbol circuleren, zomaar gratuite over je hele aangezicht dik uitgesmeerd.

Maar zo heel af en toe duikt er toch eens iemand op die gewoon zegt wat er bedoeld wordt, waarbij niet eens meer de moeite wordt gedaan om uit te leggen hoe en waarom dat wel zo zou zijn. Dat gebeurde onlangs in Groot-Brittannië, maar het had zich evengoed in Nederland of Vlaanderen kunnen voordoen. Een Britse vrouwelijke advocaat barstte in haar advocatenkantoor tijdens een dispuut met een collega spontaan uit: “I cannot stand Jewish people!” [Ik verdraag de Joden niet.] En daar bleef het niet eens bij.

Echter, een en ander kreeg een staartje. Een collega klaagde haar aan en het kostte haar bijna haar carrière met als extraatje een zwaar gepeperde boete, dit maar om het zeker nooit meer te vergeten. The Daily Mail berichtte op 8 mei jongstleden het hele verhaal, dat ik hieronder in een notendop vertaal.

Danielle Morris, 34 jr, was drie-en-a-half jaar lang het voorwerp van een onderzoek voor twee rechtbanken en verloor bijna haar carrière nadat zij een opmerking maakte tijdens een discussie op kantoor. De moeder van twee beklaagde zich over een Joodse man die haar voorbij een rij wachtenden sprong, toen zij in een medisch centrum met één van haar kinderen stond aan te schuiven voor consultatie bij een arts.

Later sprak zij over dat incident in aanwezigheid van een Joodse kassier op haar advocatenkantoor in Rossendale, Lancashire (G-B). Na het uiten van haar ongenoegen, zei de naamloze kassier: “Asjeblieft, zeg toch zoiets niet,” maar mevrouw Morris voegde er boos aan toe “‘I don’t care, I cannot stand them.” [Het kan me niet schelen, ik kan ze [de Joden] niet uitstaan.] Drie maanden na het incident in december 2009, verliet de kassier het advocatenkantoor, waarna hij vervolgens bij een rechtbank een klacht neerlegde tegen mevrouw Morris en haar wetspraktijk, gebaseerd op raciale en religieuze argumenten. Hij haalde zijn gelijk en kreeg een niet nader genoemde som schadevergoeding uitgekeerd.

Mevr. Morris moest zich nadien persoonlijk verantwoorden voor de Regulerende Autoriteit inzake Sollicaties, na een verdere klacht voor discriminatie door de Joodse kassier. De zaak kreeg een sneeuwbaleffect en, ondanks het feit dat de advocate zich tot drie maal toe trachtte te verontschuldigen, weigerde de kassier om haar te ontmoeten. Op 7 mei, in een uitspraak die voor het eerst openbaar werd gemaakt, bleek dat mevrouw Morris – die tegenwoordig twee dagen per week werkt bij een ander advocatenkantoor – dat zij na een hoorzitting in Londen werd veroordeeld tot een boete van 2.500 Britse ponden [ca. € 3.000] plus het betalen van de gerechtskosten ten belope van 5.250 Britse ponden [= € 6.210.]

Moraal van het verhaal
Volwassen antisemieten kunnen maar zelden genezen worden van hun Jodenhaat. In tegenstelling tot kinderen, die via het onderwijs en aangepaste leerprogramma’s meestal kunnen gered worden van die vreselijke besmettelijke geestesziekte die antisemitisme wel is. Want niemand wordt als antisemiet geboren. Daar wordt je altijd toe opgevoed, thuis, je omgeving, het onderwijs, de maatschappij en de media.

Ik heb persoonlijk ‘het geluk’ gehad toen ik – nauwelijks 8 jaar oud – in het 3de leerjaar van het lager onderwijs in het Atheneum van Brasschaat – een Joodse jongen als eerste en uiteindelijk beste schoolkameraad meekreeg, een vriendschap die zeker zeven jaar heeft standgehouden. Ik ben hem nadien uit het oog verloren, maar ik wil bij deze mijn ouwe schoolmakker Dominique C. graag bedanken dat hij, doorheen zijn loyale vriendschap en warmte, mij toen op het juiste pad heeft gezet èn gehouden.

Ruim een halve eeuw later kan ik me dat nog altijd haarscherp herinneren, wat andermaal onderstreept hoe belangrijk sommige jeugdervaringen wel kunnen zijn en op latere leeftijd op bepaalde momenten in je leven kunnen doorwegen en je keuzes kunnen beïnvloeden. In het andere geval was ik bijna zeker een doorsnee antisemitische flapdrol geworden zoals die Britse advocate Danielle Morris.

Helaas, voor volwassen antisemieten past maar één remedie voor hun geestesziekte: zware straffen en monsterachtige boetes, eventueel aangevuld door x-aantal uren/dagen gemeenschapsarbeid uit te voeren in één of andere Joodse instelling. Ook daarna zullen het nog immer antisemieten blijven, maar dan houden ze tenminste hun kop en blijft de schade voor hun omgeving beperkt.

Brabosh.com


Bronnen:

  1. The Daily Mail: ‘I cannot stand Jewish people’: Lawyer almost loses her career over office rant about queue-jumping man at medical centre [lezen]
  2. Israellycool: Some Good Old Fashioned Antisemitism From Britain [lezen]

3 gedachtes over “Schoolvoorbeeld van ouderwets antisemitisme in Engeland zwaar afgestraft

  1. Zij is tenminste eerlijk.

    Daar heb je meer aan dan al die hypocrite losers met hun ‘heb niks tegen Joden, alléén…..blablbla.
    Je vijand kennen is altijd beter dan je door de een of andere anti semitische kwezel op het verkeerde been te laten zetten.

    Verder is het prima dat die jongen aanklacht heeft ingediend en zij goed gestraft is.
    Het is haar recht om ongenuanceerd iets tegen “de Joden” te hebben, maar zijn recht om haar hiervoor aan te klagen. Chapeau!

    Like

  2. Klasse dat die kassier de moed had om deze Nazi aan te klagen en daarmee zijn gelijk te halen. Jammer helaas dat ze weer een baan heeft gekregen. Voor juristen gelden kennelijk geen bewijzen van goed gedrag. Jammerlijk staat ze helaas niet alleen. De hele Britse politiek is antisemitisch van aard.

    Like

  3. In tegenstelling tot de dame hierboven, heeft zowat de slechtste Europese commissaris voor handel Karel De Gucht, geen enkele klacht aan zijn been gehad omwille van zijn anti-Joodse uitspraak ivm de joodse lobby. Je moet het maar durven hé.
    Sinds enkele dagen heeft Kareltje een medestander erbij, ene Agnes Jonckheere uit de oer tjeven hoek. Notoir anti abortusmilitante gelinkt aan die gasten die in de USA abortusklinieken opblazen en homo’s probeert te overtuigen geen fysiek contact te hebben met elkander. Haar woorden? Joden regeren de wereld bancair, economisch.
    Op haar weblog schrijft ze dan ook dat deze samenleving joods-christelijk geïnspireerd is.
    Niks van waar overigens. Zo dom als de achterdeur dat wel.
    Ben

    Like

Reacties zijn gesloten.