Amerikaanse BuZa minister John Kerry gokt op de verkeerde paarden [Khaled Abu Toameh]

kerry_abbas2VS-minister John Kerry en PA-president zonder land Mahmoud Abbas

De ministers van Buitenlandse Zaken van de Arabische Liga, die vorige week in Washington een ontmoeting hadden met de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry, waren overtuigd dat zij van de Palestijnen een mandaat hadden gekregen om te praten over een mogelijke landruil tussen Israël en een toekomstige Palestijnse staat.

Voor hun vertrek naar de Verenigde Staten hadden de ministers nog een ontmoeting met Mahmoud Abbas, de president van de Palestijnse Autoriteit, in Doha (Qatar) en bespraken met hem over het idee van een landruil.

Op die vergadering, besliste de Arabische Liga om een delegatie van hoog niveau naar Washington te zenden om de Amerikaanse regering te informeren omtrent de Arabische positie betreffende het hervatten van vredesbesprekingen met Israël. Geleid door Hamad bin Jasim al-Thani van Qatar, bestond de delegatie die Kerry ontmoette tevens uit de Minister van Buitenlandse Zaken Riyad Malki van de Palestijnse Autoriteit.

Toch leken de Palestijnen verrast, volgend op de ontmoeting met Kerry, om te vernemen dat de afgevaardigde van Qatar praatte over een mogelijke landruil tussen Israël en de Palestijnen.

De aanvankelijke reactie van de Palestijnse Autoriteit was om een verklaring uit te geven in het Engels – niét in het Arabisch – waarin de steun werd uitgesproken voor het voorstel van de landruil. In de verklaring werd gesteld dat dit een oud idee was dat in het verleden tussen Israëlische en Palestijnse onderhandelaars was besproken.

Maar volgend op sterke veroordelingen van vele Palestijnen, zette de leiding van de Palestijnse Autoriteit een stap terug. Eerst zei de Palestijnse Autoriteit dat het enkel bereid was om “minder” belangrijke aanpassingen aan de grens tussen Israël en een toekomstige Palestijnse staat te bespreken.

Later, naarmate de protesten toenamen, zette de Palestijnse Autoriteit nog een stap verder achteruit, zeggende dat het zich kantte tegen om het even welke “aanbetalingen” aan Israël voorafgaande aan de hervatting van de vredesbesprekingen.

Met andere woorden, de Palestijnse Autoriteit is helemaal niet bereid om te praten over om het even welke territoriale concessies aan Israël vooraleer de Israëlische regering de pre-1967-lijnen accepteert als basis voor een tweestatenoplossing.

De Palestijnse reacties op het voorstel van het landruil lijken Qatar en andere Arabische landen te hebben geïrriteerd.

Met uitzondering van een paar ambtenaren van de Palestijnse Autoriteit, hebben alle Palestijnse facties zich krachtig tegen het voorstel verzet. De boosheid is vooral gericht tegen Qatar. “Wie heeft de leiders van Qatar het recht gegeven om Israël concessies aan te bieden namens de Palestijnen?” was het belangrijkste verwijt dat tegen de leiders in Doha werd geuit.

Andere Palestijnen, met inbegrip van topleden van de factie van Al Fatah van Abbas op de West Bank, hebben eveneens uitgehaald naar de Arabische ministers voor het “aanbieden van vrije concessies” aan Israël namens de Palestijnen.

Hoewel de leiding van de Palestijnse Autoriteit in het verleden had laten doorschemeren dat het bereid zou zijn om het idee van een landruil goed te keuren, moet het thans wel duidelijk zijn dat een dergelijk voorstel nooit moet rekenen op de steun van de Palestijnen.

Zoals leiders van Hamas en andere Palestijnse groepen de voorbije dagen reeds hebben onderstreept, heeft geen enkele Palestijnse leider een mandaat gekregen om om het even welke concessies aan Israël te maken.

Erger nog, het voorstel van de Arabische Liga wordt door vele Arabieren en de Palestijnen bekeken als deel van een “Amerikaans-Zionistische samenzwering” om de Palestijnen te dwingen om de Israëlische “dictaten” te accepteren.

Abbas en de leiding van de Palestijnse Autoriteit op de West Bank lijken de boodschap geabsorbeerd te hebben en zijn thans teruggekeerd naar het eisen van een volledige Israëlische terugtrekking achter de van pre-1967-lijnen, die nooit officiële grenzen zijn geweest.

Voor Kerry, die het op zich heeft genomen om te trachten het vredesproces nieuw leven in te blazen, is dit allemaal slecht nieuws.

Het is slecht nieuws dat de Palestijnse Autoriteit nog steeds de moed niet heeft om de Palestijnen te vertellen dat zonder één of andere vorm van compromis er nooit echte vrede met Israël zal zijn.

Het is slecht nieuws omdat het nogmaals duidelijk is geworden dat de Arabische landen, met inbegrip van de rijkste en de invloedrijkste, geen enkele invloed hebben op de Palestijnen.

Afgaande op hun reacties op het idee van een landruil, blijven vele Palestijnen de Arabische regimes verachten, her ervan beschuldigend dat zij slechts dienen als pionnen in de handen van de Verenigde Staten en Israël.

De Amerikaanse regering moet begrijpen dat de Arabische Liga een incompetent en onwerkbaar orgaan is dat lang door de meeste Arabieren werd geridiculiseerd. Dit is een orgaan dat nooit een instrumentele rol heeft gespeeld in het oplossen van Arabische crisissen zoals de Libanese Burgeroorlog, de Iraakse invasie van Koeweit of het aan de gang zijnde bloedbad in Syrië.

Het staat nu te bezien of het bij Kerry en President Barack Obama ooit zal doordringen dat zij op de verkeerde paarden wedden. Noch de Arabische Liga noch de leiding van de Palestijnse Autoriteit hebben een mandaat om om het even welke concessies aan Israël aan te bieden of zijn bestaansrecht te erkennen.

door Khaled Abu Toameh


Bronnen:

  1. The Gatestone Institute: Kerry Betting On The Wrong Horses door Khaled Abu Toameh [lezen]

Een gedachte over “Amerikaanse BuZa minister John Kerry gokt op de verkeerde paarden [Khaled Abu Toameh]

  1. Zowiezo is maar de vraag of de PA de autoriteit heeft om te kunnen beslissen over welke grenzen waar moeten lopen of zelfs of ze gerechtigd zijn als onderhandelingspartner. Zowel de PA zelf als de Hamas hebben niet de volledige steun van het zogn. Palestijnse volk zelf waarvan de status zelf hoogst twijfelachtig is. Dit blijkt dagelijks uit het niet naleven van vorige ‘accoorden’ door de PA zelf.
    Een regeling zal altijd moeten zijn met de Arabische wereld waarbij de Palestijnen een inbreng misschien kunnen hebben maar ook niet meer dan dat: vooral het zogn. Palestijnse vluchtelingen probleem zal daar moeten worden opgelost en geen mensen ‘importeren’ naar Israel en/of de zogn. gebieden.
    Verder zal zowel Jordanie als Egypte (Sinai) een flinke veer moeten laten.

    Like

Reacties zijn gesloten.