Waarom een Palestijnse staat Israël zo broodnodig heeft [Adam Mallerman]

refugee-camp2Palestijns vluchtelingenkamp Nahr Al-Bared in het noorden van Libanon. Er wonen naar schatting ca. 400.000 Palestijnse vluchtelingen in Libanon, waarvan de meesten leven in en om 12 kampen in het land. De kampen zijn grotendeels overbevolkt en hebben slechte voorzieningen uitgedrukt in termen van sanitair, water en elektriciteit.

De Palestijnen, die door de Arabische wereld slecht behandeld worden, moeten zich tot Israël richten om een duurzame toekomst op te bouwen. Als een volk hebben zij eenvoudigweg geen vrienden in de Arabische wereld. Voor sommigen staten zijn zij pionnnen [in een schaakspel], voor andere parasieten en zelfs de “onaanraakbaren” in sommige delen van de Arabische wereld.

Over heel het Midden-Oosten worden de zogenaamde “vluchtelingen” paspoorten geweigerd en het burgerschap ontzegd in de landen waar zij, hun vaders en hun grootvaders zijn geboren. Het doel daarvan, afgezien van racisme en een gebrek aan elementaire menselijkheid, is sinds 1948 steeds hetzelfde gebleven – de politisering van de Palestijnen:

“… de Arabische landen willen het Arabische vluchtelingenprobleem niet oplossen. Ze willen het bestendigen als een open zweer, als een belediging voor de Verenigde Naties en als een wapen tegen Israël. De Arabische leiders kan het geen barst schelen of deze Arabische vluchtelingen leven of sterven.” [Ralph Galloway in augustus 1958, toenmalig UNRWA chef, zoals hij geciteerd werd door Terence Prittie in The Palestinians: People, History, Politics, blz. 71 bron]

Arafat zelf zei er ooit dit over: “Wij weigeren te praten over de hervestiging van de vluchtelingen [waar zijn tegenwoordig wonen] omdat het een misdaad is…. Het is het recht van de Palestijnen om terug te keren naar hun thuisland.”

De wijze waarop de Arabische landen de Palestijnen behandelen die in deze landen geboren zijn – hùn landen – is ronduit verschrikkelijk. Het is door en door racistisch. In Libanon mogen de Palestijnen geen eigendom bezitten of geen enkel studie volgen aan het hoger onderwijs noch een of andere professionele kwalificatie behalen. Saoedi-Arabië bijvoorbeeld, dat tijdens de jaren ’70 en ’80 een tekort aan arbeidskrachten kende, koos er eerder voor om gastarbeiders aan te trekken dan hun eigen inwonende Palestijnen te werk te stellen.

Het heeft er vaak veel van weg dat de enige keer dat de Arabische staten lippendienst besteden aan de Palestijnse bekommernissen, dat enkel gebeurt  wanneer het verband houdt met Israël.

Intussen worden de Palestijnen, die zelf in armoede en staatloos in hun ‘vluchtelingenkampen’ worden vastgehouden (in hoofdzaak een beleid dat verwijst naar het tijdperk van de nazi’s van gettoïsering), geleerd dat al de miserie die hen overkomt de schuld is van de “Zionisten” die de Nakba (‘de ramp’) veroorzaakten.

Zij worden van in het kleuteronderwijs onderwezen om te haten. “Het Zionisme heeft al uw problemen veroorzaakt, het Zionisme is het kwade, op een dag zal het Zionisme ten val zal komen, vertellen hun Arabische ‘broeders’ en, en de Palestijnen kennen niet anders omdat ze niets anders horen.

Velen lopen in de val van het haten van de Zionisten, geloven in het volste vertrouwen al de leugens van Pallywood over apartheid, genocide en kindermoord. Zij zien Israël als dader van de verschrikkingen die in werkelijkheid vrijwel dagelijks voorkomen in haast elke ander staat in het Midden-Oosten behalve in Israël.

Zij zien de ironie niet in van het feit dat Israël het enige land is in het Midden-Oosten waarin al zijn onderdanen, met inbegrip van de 1,6 miljoen Arabieren rechten genieten, waarvan de ca. 330.000.000 andere Arabieren enkel maar van kunnen dromen; zij hebben waarschijnlijk nog nooit gehoord dat Israël een veilige haven is voor minderheden die vervolgd worden in de Palestijnse samenleving (homoseksuelen, Druzen, Bahai, christenen enz.)

De waarheid echter is dat als zij om het even welke toekomst betrachten, dit enkel bij Israël kan liggen. De Arabische staten hebben geen oplossingen voor het volk waartegen zij 65 jaar lang racistische misdaden hebben begaan en, als en wanneer ooit een Palestijnse staat wordt geboren, zij niet veel meer aan te bieden hebben dan enkel maar wat lippendienst. Meer dan waarschijnlijk zullen zij hun Palestijnse vluchtelingen uitdrijven, miljoenen mensen dwingen om naar de uiterst kleine Palestijnse staat te emigreren die hen niet zal kunnen opvangen.

Een toekomstige Palestijnse staat zal toegang tot een haven moeten krijgen; zal water, gas en olie nodig hebben; zelfs voedsel. Dat zal niet uit Libanon of Syrië komen en waarschijnlijk ook niet veel uit Jordanië. Enkel Israël kan hen die handelsakkoorden verstrekken die Palestina nodig zal hebben. Zonder Israël zullen zij verdoemd zijn; en inderdaad zoals ik al eerder zei, indien de Arabische staten hun vluchtelingen afladen in die staat, zal die sowieso verdoemd zijn en zal Israël zichzelf bevinden met een nog slechtere situatie in de handen dan waarmee het momenteel te maken heeft.

De realiteit is dat is dat de Palestijnse positie in de Arabische wereld nog verzwakt is sinds Israël onlangs een gasproducent is geworden. Binnenkort zal Israël de derde grootste gas- en olie exporteur van het Midden-Oosten zijn. De olieproducerende Arabische staten zijn zich daarvan bewust en signaleren reeds een verschuiving in hun verschanste posities ten aanzien van Israël, met sommige van hun kleinere bondgenoten en proxies die openlijk handel drijven met de Zionistische entiteit.

Iran (geen Arabisch land) maakt er een machtsspelletje van om de politieke controle en invloed binnen de Arabische wereld te winnen en heeft Israël als een middel gekozen om die macht te verwerven. Dit maakt het ook voor die Arabische staten lonend die zich tegen Iran kanten, om hun houding inzake Israël te wijzigen.

Elk van dit belooft niet veel goeds voor de Palestijnen, van wie het beleid – soms aangekondigd, soms niet – altijd geweest is van “alles of niets.” De Palestijnen hebben onderhandelingen geweigerd over definitieve akkoorden omtrent de nederzettingen toen ze die in handen hadden, omdat zij hun volk de leugen verkochten dat er in werkelijkheid slechts een éénstaatoplossing bestaat: Palestina. Zo begon Arafat een intifada eerder dan om een akkoord te ondertekenen en Abbas blijft maar draaien en keren en om het even welk reden of bezwaar aanbieden, dat hij kan vinden waarom hij niet kan onderhandelen.

Er is een glimp van hoop in dit alles voor zowel Israël als voor de Palestijnen: de mogelijkheid, die zelden wordt vernoemd, van een regionaal akkoord. Vermits de Arabische staten beginnen om Israël meer nodig te hebben dan dat zij het zien vertrekken, kunnen zij beter in staat worden om de Palestijnen terug naar de onderhandelingstafel te dwingen en meer bereid zijn om burgerschap aan te bieden aan tweede en derde generatie ‘vluchtelingen’ die in hun landen zijn geboren. Dat biedt Israël de veiligheidswaarborgen waarnaar het streeft en opent een gelegenheid om handel en goederen te laten reizen door om het even welke Palestijnse staat.

Het is een klein venster van hoop, en als dit niet zal uitkomen, zie ik geen toekomst voor het Palestijnse volk dat, in de woorden uitgedrukt van een groot Israëlisch staatsman, wijlen Aban Eban, “nooit een kans heeft laten liggen om een kans te missen.”

door Adam Mallerman

The author is an English-born, Jerusalem-based broadcaster. He is a regular contributor on the Israel News Talk Network and hosts a weekly program on Israel National Radio. Visit his blog and follow him on Twitter @IsraelradioGuy


Met dank aan Tiki S. voor the hint: “Misschien een les voor de EU, die geen idee heeft hoe de dingen werken in het MO?”

Bronnen:

  1. The Commentator: Why a Palestinian state needs Israel door Adam Mallerman [lezen]

Gerelateerd:

  • Het Palestijnse vluchtelingenprobleem werd gecreëerd en bestendigd door de Arabische wereld [lezen]
  • Laat ons de kwestie van de Palestijnse vluchtelingen eens en voor altijd van tafel vegen [lezen]
  • Irak schendt permanent de mensenrechten van de Palestijnse minderheid in eigen land [lezen]
  • Zeg NEE tegen de onderdrukking van de Palestijnen… door de Arabische landen! +video [lezen]
  • Voor altijd vluchteling? Een humanitaire benadering om de Palestijnse vluchtelingencrisis op te lossen [lezen]
  • De creatie van de ‘eeuwige Palestijnse vluchteling’ door de Verenigde Naties [lezen]
  • De brutale en genocidale bezetting van Gaza door… Egypte [1948-1967] [lezen]
Advertenties