Twee nieuwe Palestijnse mythes bemoeilijken hervatting vredesproces met Israël [David Singer]

kerry_abbas2Amerikaans minister John Kerry op bezoek bij PA-president Mahmoud Abbas in Ramallah

Twee nieuwe Arabische mythen zijn de voorbije week opgedoken die de pogingen van de Amerikaanse minister voor Buitenlandse Zaken John Kerry verder compliceren om de reeds lang geparkeerde vredesonderhandelingen tussen Israël en de PLO te hervatten.

Mythe 1: Mustafa Barghouti
De eerste mythe kan direct aan Mustafa Barghouti worden toegeschreven – een presidentiële kandidaat voor de thans achterhaalde Palestijnse Nationale Autoriteit – die tijdens de laatste presidentiële verkiezingen van januari 2005 nipt tweede eindigde achter Mahmoud Abbas en zich tevreden moest stellen met 19 procent van de stemmen. Barghouti werd in 1954 geboren in Jeruzalem.

Mustafa BarghoutiGeïnterviewd door Arabisch Amerikaans Nieuws (AAN), werd aan Mustafa Barghouti de volgende vraag gesteld:

“Wat vindt u van de situatie in de Verenigde Naties met een Palestina dat de status van waarnemend niet-lidstaat werd verleend tijdens de afgelopen herfst? Zijn er nog nieuwe ontwikkelingen geweest?”

Mustafa Barghouti gaf dit opmerkelijke antwoord:

“Niet nieuw, maar vanuit een symbolisch standpunt was deze realisatie zeer belangrijk omdat dit eveneens elke Israëlische bewering elimineert dat de West Bank en Jeruzalem betwist gebied zijn. Thans vormen zij deel van een bezette Palestijnse staat…”

Dit is natuurlijk klinkklare onzin.

Volgens Musatafa. Barghouti bestaat er blijkbaar geen behoefte meer aan verdere onderhandelingen om de soevereiniteit van deze gebieden te bepalen – slechts een tijdschema voor Israël is nog nodig om hen de Staat van Palestina te overhandigen en het weldra oprotten te regelen van alle 500.000 Joden die daar leven.

Wanneer u deze mythe gelooft dan accepteert u tevens dat:

1. Resoluties 242 en 338 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties geen enkele relevantie meer hebben;

2. De staakt-het-vurenlijn van april 1949 [pre-1967 lijnen] wordt van de kaart geveegd en onderhandelingen om veilige en erkende grenzen voor de Staat Israël te vestigen kunnen worden verscheurd;

3. Artikel 80 van het Handvest van de Verenigde Naties is slechts een voetnoot in de geschiedenis geworden;

4. De Joodse eis om het Joodse Nationale Huis in Palestina opnieuw herop te richten – met inbegrip van de West Bank en Jeruzalem – zoals overeen gekomen door de Liga van het Mandaat van de Naties voor Palestina, is een anachronisme;

5. Het geëiste recht van terugkeer voor miljoenen Arabieren in de Staat Israël blijft onopgelost;

6. Het besluit van de Verenigde Naties heeft zonder enige beperkingen het zelfverklaarde beleid van de PLO onderschreven van etnische zuivering en apartheid in het ontzeggen van de Joden van om het even welke rechten van vestiging of burgerschap in de Staat Palestina;

7. De Resoluties van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties leiden tot bindende verplichtingen conform de internationale wet.

De geplande veertiendaagse trip van John Kerry vanuit Amerika aan Jeruzalem en Ramallah lijken een grote verspilling van tijd en energie te zijn, tenzij deze mythe onmiddellijk in de kiem wordt gesmoord.

President Abbas moet onmiddellijk de verklaringen van Mustafa Barghouti verwerpen. Indien Abbas dat weigert, zou Kerry beter beginnen te pendelen tussen ’s wereld hoofdsteden om op zoek te gaan naar verklaringen die ondubbelzinnig elke steun aan de mythe van Barghouti ontkennen.


Promotionele videoclip voor Het Palestijnse Museum

Mythe 2: Het Palestijnse Museum
Gelijktijdig met de Barghouti mythe komt het nieuws van een “hoeksteen” voor opnieuw een andere mythe: een nieuw museum over “Palestijnse cultuur, geschiedenis en samenleving” waarvoor onlangs de eerste steen werd gelegd in Bir Zeit dichtbij Ramallah.

Dit zal geen gewoon museum zijn, zoals projectleider Omar al-Qattan naar verluidt verklaarde:

“Het zal meer zijn dan een traditioneel gebouw met enkel archeologische relikwieën en artefacten. Wij kijken naar een instelling die grensoverschrijdend is, zowel geografisch als politiek.”

De Palestijnse minister van Cultuur Siham Barghuti vertelde tegenover het persagentschap AFP dat het initiatief was:

“Een grote verwezenlijking voor het Palestijnse volk… Het verband tussen geheugen en alles wat daarmee betrekking heeft, tot de Palestijnse geschiedenis en tot het overal contact hebben met Palestijnen, vormt een belangrijke stap.”

Het “museum” lijkt blijkbaar opgezet te worden om te dienen als een nieuwe schatkamer om de fictie te bestendigen van het zogenaamd bestaan van een inheems “Palestijns volk” of van de “Palestijnen”, die minstens 3000 jaar terug gaat in de geschiedenis naar het tijdperk van de Kanaänieten.

Onder de tentoongestelde voorwerpen in het museum zullen zeer zeker niét de volgende items te vinden zijn:

• Het Mandaat voor Palestina van 1922, dat geen melding maakt van “Palestijnen” of van een “Palestijns Volk” maar nadrukkelijk enkel sprak van de toenmalige Arabische bevolking van Palestina onder de “bestaande niet-Joodse gemeenschappen in Palestina” en een oproep deed tot “het beschermen van de burgerlijke en religieuze rechten van alle inwoners van Palestina, ongeacht ras en godsdienst.”

• Het rapport van de Peel Commissie van 1937, waarin opnieuw elke verwijzing naar een “Palestijns Volk” ontbreekt, maar wel een verklaring bevatte die aanvaard werd door de Joden maar door de Arabieren werd verworpen:

“Het probleem kan niet worden opgelost door of de Arabieren of de Joden alles te geven wat zij wensen. Het antwoord op de vraag wie van hen uiteindelijk Palestina zal regeren, moet zijn: geen van beiden. Geen eerlijk gezinde staatsman kan denken dat eerder 400.000 Joden, van wie de toegang tot Palestina werd mogelijk gemaakt door de Britse Regering en door de Volkerenbond werd goedgekeurd, zich zou moeten onderwerpen aan een Arabisch bestuur, of in het geval de Joden een meerderheid zouden worden, een miljoen Arabieren hun bestuur zouden moeten afstaan [aan de Joden.] Maar terwijl geen van beide rassen billijk heel Palestina zou kunnen besturen, zou elk ras een deel daarvan correct kunnen besturen.”

Resolutie 181 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties gedateerd op 29 november 1947 die eveneens zwijgzaam bleef over het erkennen van het bestaan van een Palestijns volk, stelde echter de volgende aanbeveling voor, die opnieuw door de Arabische bevolking van Palestina werd verworpen:

“Onafhankelijke Arabische en Joodse Staten en het Speciale Internationale Regime voor de Stad Jeruzalem, zoals in Deel III van dit Plan wordt uitgevaardigd, zullen tot stand komen in Palestina twee maanden nadat de evacuatie van de strijdkrachten van de gemandateerde Macht werd voltooid maar zal in elk geval niet later gebeuren dan 1 oktober 1948. De grenzen van de Arabische Staat, de Joodse Staat en van de Stad Jeruzalem zullen zijn zoals die hieronder in Delen II en III zijn beschreven.”

Jezus zal de Jood zal zonder twijfel [in het Palestijns Museum] worden gepresenteerd als Jezus de Palestijn. Archeologische relieken zullen opvallend afwezig zijn.

Net zolang de Arabische fictie en zelfbegoocheling niet worden vervangen door de feiten, zal het conflict tussen Joden en Arabieren ongetwijfeld verder blijven duren.

door David Singer

error404


Met dank aan Yaakov S. voor de hint.

Bronnen:

  1. American Thinker: Two New Palestinian Myths door David Singer [lezen]

Gerelateerd:

  • 15 miljoen € van uw belastinggeld naar Palestijns ‘historisch’ nepmuseum op West Bank +video [lezen]

2 gedachtes over “Twee nieuwe Palestijnse mythes bemoeilijken hervatting vredesproces met Israël [David Singer]

  1. duizenden jaren geleden werd al voorspeld dat er een bastaardvolk zou wonen in het land van de Joden en dat dit bastaardvolk het de Joden erg lastig zou maken. Het wordt de Joden sinds mei ’48 inderdaad wel erg lastig gemaakt. Wanneer gaan de VN en de regeringsleiders “ons” nu eens vertellen wat voor een fabeltjes er door Hamas en gelijksoortige partijen worden verkondigd. Onder anderen dat “palestijnen” feitelijk niets meer en minder zijn dan Trans Jordanezen , door Trans Jordanië dwz het Over Jordaanse gedeelte wat per decreet onlosmakelijk aan de nieuw op te richten staat Israel werd toegewezen ) per bovengenoemde datum na rooftocht op huidige Westbank veranderd in Jordanië cq Jordanezen. Wanneer wordt onder anderen door onze regering nu eens gemeld dat de +/- 1200000 arabische(islamitische) inwoners van de staat Israel meer welvaart kennen , meer vrijheid hebben dan moslims hebben in welk islamitisch land dan ook. Ook het feit dat deze moslims meer inkomen hebben ( ze werken in de enige democratie in het midden oosten ) , dat Israel hun islamitische scholen betaald , dat ze stemrecht hebben , dat ze vrij toegang hebben tot de universiteit en bv ziekenhuizen. Je mag van mij best van mening zijn dat er een staat naast Israel moet komen met een niet Joodse regering maar onderbouw dat dan wel met feiten. Oh , die staat is er al en wordt thans Jordanië genoemd.

    Moslims claimen bv Jeruzalem als “hun” heilige stad , beetje vreemd aangezien nergens in de Koran de stad Jeruzalem wordt genoemd, zelfs niet indirect , en dit terwijl Jeruzalem al duizenden jaren bestaat , in ieder geval al ruim voordat de voor moslims heilige profeet Mohammed werd geboren.

    Like

Reacties zijn gesloten.