Hou aub op met die verkeerde en valse term ‘tweestatenoplossing’ te gebruiken [Klein & Mandel]

staat427 april 2009. De tweestatenoplossing volgens Mahmoud Abbas en zijn toponderhandelaar voor vrede met Israël Saeb Erekat. Voor de camera’s van de internationale pers tonen zij een ingelijste kaart van ‘Palestina’. Bemerk bovenaan de benaming in het Engels ‘Palestine’. Oeps! Wat is dat nou? ‘Palestina’ veegt Israël van de kaart… is dat even brute pech voor de Joodse staat. Maar zeg nu zelf; hoe kan er ooit een tweestatenoplossing komen als het werkelijke doel van het Palestijnse leiderschap een éénstaatoplossing is? 😦

“Mijnheer Obama. Wanneer u in Jeruzalem bent, zeg dan niet dat de Joden niet in alle gebieden van Jeruzalem kunnen bouwen. Als de Joden overal in Amerika kunnen kiezen waar zij bouwen en leven, waarom dan niet in Israël? Nochtans, wanneer u in Jeruzalem bent, kunt u zelfs als niet-Jood bidden in Jeruzalem, Israël dat de vrijheid van godsdienst naar uw keuze waarborgt en die u in alle veiligheid kunt beleven. Net zoals in Amerika kunnen ook de mensen in Israël vrij gaan en staan waar ze willen en hun godsdienst vrij beleven. Dat is niét het geval voor Joden, Christenen of Mormonen in bijna om het even welk Arabisch land.” [Ronn Torossian – bron]

Voorafgaand aan de reis van president Barack Obama aan Israël, herhaalden de Amerikaanse minister John Kerry en anderen hun verplichting aan een “tweestatenoplossing”. Wij verzetten ons ten stelligste tegen het gebruik van die term, en doen dat niet omwille van politieke redenen.

Men zou moeten ophouden met deze term te gebruiken, zelfs indien iemand gelooft dat het oprichten van een Palestijnse staat noodzakelijk is om een definitieve oplossing en vrede te bewerkstelligen. Die uitdrukking zou men compleet moeten laten vallen als een groteske verkeerde benaming, omdat die onnauwkeurig en vals is.

Deze term “tweestatenoplossing” impliceert verkeerdelijk – beweert zelfs – dat Israël nog geen staat is, dat het niet soeverein, niet onafhankelijk is, door de Verenigde Naties gestraft werd, totdat en tenzij er een Palestijnse staat naast [de Israëlische] tot stand is gekomen. Als dit niet de implicatie was, waarom zou iedereen dan die term “tweestatenoplossing” promoten?

Het impliceert ook verkeerdelijk dat beide zijden hetzelfde ding willen. Maar toch is Israël reeds een staat en zijn legitimiteit staat helemaal los van welke politieke oplossing er ooit op een dag tevoorschijn zou kunnen komen.

Vóór 1948, het jaar van de stichting van de Israëlische staat, kon men redelijk en nauwkeurig spreken over een tweestatenoplossing, omdat dat toen was wat werd voorgesteld, namelijk een staat voor de Joden en een 23ste staat voor de Arabieren. Vandaag, is er enkel sprake van een Palestijnse staat en daarom zou men vandaag moeten pleiten voor een “Palestijnse staatsoplossing”. Maar ook die is beladen met problemen, vermits een Palestijnse staat in de heersende omstandigheden geen vrede zou brengen en daarom geen “oplossing” zou verstrekken.

Nog even geduld, de rest van de vertaling is onderweg…

Quite the contrary: Palestinians have rejected establishing a Palestinian state in the context of accepting a Jewish state on each and every occasion it has been proposed. In 1937 the Peel Commission offered the Palestinian Arabs 95% of the land between the Jordan River and the Mediterranean Sea – the other 5% would comprise a Jewish state. The Arabs said no. The UN offered to divide the land in 1947 into Jewish and Arab states. The Arab powers said no, and invaded Israel in an attempt to destroy the fledgling Jewish state. In 2000, Israel Prime Minister Ehud Barak and, again in 2008, Israeli Prime Minister Ehud Olmert offered over 90% of the West Bank, all of Gaza and substantial parts of Jerusalem. In both cases, the Palestinian leadership said no and made no counter-offer.

Furthermore, from 1948 to 1967, all of the West Bank and Gaza and half of Jerusalem were controlled by Jordan and Egypt, yet no Palestinian movement called for a Palestinian state in these territories. If the denial of such a state is the crux of the problem, Palestinians could have been expected to have waged diplomatic and terrorist warfare on Egypt and Jordan in a bid to pressure these powers to create one. It never happened.

To call the creation of a Palestinian state a “solution” where Israel would be accepted continues to be highly unlikely. A July 2011 PCP poll showed that only 34% of Palestinians accept the idea of a peaceful Palestinian state alongside Israel. Moreover, there is no map in the Palestinian Authority (PA) that identifies a country called ‘Israel’ – only the name ‘Palestine’ appears on the entire territory of Israel, the West Bank and Gaza. Even the new Fatah ruling party emblem recently commissioned by the PA depicts the entirety of Israel draped in Palestinian headgear and labeled ‘Palestine.’ Indeed, Abbas continuously and publicly states “I do not accept a Jewish state; call it what you will.” Their animus towards Jews is so strong that PA leaders – Abbas, Saeb Erakat, Ahmed Qurei to name three of the most senior – have insisted that no Jew will be permitted to live in a future Palestinian state.

Many PA leaders openly call for Israel’s destruction. In UN speeches, Abbas condemns Israel for “63 years of occupation” – meaning all of Israel is illegal so far as Palestinians are concerned. He calls Israel the “land of Mohammad and Jesus,” denying its Jewish connection. In a New York Times op-ed, Abbas even wrote that a Palestinian state will lead the PA, not to peace, but to “internationalize the conflict as a legal matter … paving the way for us to pursue claims against Israel at the UN, human rights treaty bodies, and the International Court of Justice.”

And how is a Palestinian state possible when rivals Fatah and Hamas control West Bank areas and Gaza respectively? All these facts, along with their refusal to negotiate are scarcely grounds for belief that a Palestinian state is a “solution” for a real peace.

Therefore, we must all stop using the inaccurate term “two-state solution.” Israel is already a sovereign state and a Palestinian state is not the solution to the lack of peace. Only when the Palestinian Arabs and the wider Arab world truly accept the Jewish people’s rights to the land as a Jewish state will a real peace finally emerge.

door Morton A. Klein en Dr. Daniel Mandel

Morton A. Klein is National President of the Zionist Organization of America (ZOA). Dr. Daniel Mandel is Director of the ZOA’s Center for Middle East Policy and author of H.V. Evatt & the Establishment of Israel (London, 2004).

staat6


Bronnen:

  1. The Algemeiner: Stop Using the Inaccurate Term “Two State Solution” door Morton A. Klein en Dr. Daniel Mandel [lezen]

Gerelateerd:

  • Palestijnse ambassadeur in Brits Parlement: ‘Er bestaat geen tweestatenoplossing’ [lezen]
  • Peiling: 66 procent Israëliërs gekant tegen soevereine Palestijnse staat naast Israël door Aviel Schneider [lezen]
  • Peiling: Meerderheid van de Israëlische bevolking kant zich tegen de tweestatenoplossing [lezen]
  • De tweestatenoplossing is al een tijdje dood, laten we ze nu ook in alle vrede begraven door Dan Calic [lezen]
  • Meerderheid van de Palestijnen kant zich tegen de tweestatenoplossing door Michael Schneider [lezen]
  • Palestijnen willen geen tweestatenoplossing en geen vrede door Sam Van Rooy [lezen]
  • 88 procent van Palestijnen gelooft dat enkel geweld en terreur Palestijnse onafhankelijkheid brengt [lezen]