Strategie van Palestijnse Autoriteit gebaseerd op verheerlijking ‘martelaren’ eerder dan op de levenden

jaradat2West Bank, 25 februari 2013. De ‘martelaar’ Arafat Jaradat (lid van de Al Aqsa Martelaren Brigades en opgepakt voor stenen gooien naar IDF soldaten) kreeg een heldenstatus annex militaire begrafenis toegemeten door te sterven in Israëlische gevangenschap aan de gevolgen van wat wellicht slechts een appelflauwte was.(foto: Ammar Awad/REUTERS)

hugo3De Palestijn Ayman Mohammed Sharif Samara die enkele dagen voordien onder verdachte omstandigheden stierf in een Palestijnse gevangenis in Jericho op de West Bank, zal wellicht op heel wat minder belangstelling mogen rekenen. Die wordt als een verloren hond wel ergens onder de grond gestopt, noch bloemen noch kransen. Omdat Arabieren die door andere Arabieren worden gedood nu eenmaal nulkommanul nieuwswaarde hebben  zolang er op dat ogenblik geen Jood of Israëliër in de buurt was.

Kijk bv. maar naar de al 2 jaar lopende genocide in Syrië: 100.000 vermoorde Arabieren. Wie ligt daar nog wakker van? Je zou bijna wensen dat het wèl de schuld van Israël was, want dan kwam er tenminste snel een einde aan die gruwelijke burgeroorlog. 😦 

De oorzaak van de dood van Arafat Jaradat is nog steeds dubieus. Tegenstrijdige berichten wijzen erop dat het wat tijd kan vergen wanneer om het even welke welomlijnde medische conclusie zal worden vrijgegeven betreffende de gebeurtenissen die plaatsvonden in een Israëlische gevangenis en wat de jonge man is overkomen.

Hoe dan ook en zonder de resultaten af te wachten van het onderzoek naar de ware doodsoorzaak van de man, hebben de Palestijnse Autoriteit en zijn veiligheidstroepen, van wie de kernfinanciers onder andere de Europese Unie en diverse agentschappen van de Verenigde Naties zijn, geen minuut gewacht om de dood van de heer Jaradat te vieren en hem de eer te gunnen van een militaire begrafenis.

Dergelijke realiteit is overdreven aanwezig geweest in de politieke strategie die door terreurgroepen en politieke netwerken in Judea en Samaria wordt uitgedragen. Sinds de jaren ’70 zijn er grote inspanningen gedaan om de doden publiek te verheerlijken eerder dan het welzijn van de levenden te bevorderen.

stenengooienHet feit dat Jaradat gearresteerd werd terwijl hij deelnam aan levensbedreigende acties tegen het Israëlische defensieleger, feiten waarvoor hij in om het even welke moderne maatschappij een misdadiger zou genoemd worden, doet zijn aura nog enkel toenemen voor Palestijnse regeringsambtenaren en onder de jongeren.

Om het even welke vredesboodschap die wordt gegeven aan Palestijnse verenigingen, pro-Palestijnse organisaties en de Palestijnse Autoriteit zèlf, schijnen steeds die ene werkelijkheid te negeren: deze netwerken’ filosofie is gebaseerd op de glorificatie van de doden terwijl het verheffen van gewelddadige en illegale acties die erop gericht zijn om onschuldige mensen in gevaar te brengen, de modus operandi is van het grootste deel van hun inspanningen.

Als de wereld gewoon is geraakt aan de martelaar-georiënteerde toespraken van Hamas en Hezbollah en aan hun gruwelijke parades van vrouwen en kinderen gewapend met aanvalswapens en zelfmoordvesten, dienen de internationale commentatoren en de beleidsmakers zich dringend te realiseren dat de Palestijnse Autoriteit, dankzij hun loyale fondsen, een doodscultus ondersteunen die door de Palestijnse Autoriteit al jarenlang wordt gesponsord en waar zij zelf actief is en het voortouw neemt.

Niet alleen is de Autoriteit, als verantwoordelijke voor het bestuur over Judea en Samaria, in het epicentrum van de ergste terreurcampagnes tegen de staat Israël, maar heeft in de loop van de voorbije decennia tevens een propagandamachine gepromoot die erop gericht is om de werkelijkheid aan de grond te vervormen en het creëren van een slachtoffercultuur die wortelt in de dood van jonge mensen.

Het ontvangen van miljarden dollars in directe buitenlandse hulp, verandert niets aan het feit dat de culturele en sociale drijfveren in Judea, Samaria en Gaza gebaseerd zijn op een pervers begrip van succes. De algemene aspiraties van vrede en de economische groei werden telkens opnieuw overschaduwd door de aanhoudende wil om excuses te bedenken om burgers te vermoorden door ingebeelde martelaren en het plegen van dramatische echte terreuraanslagen.

Vrede is geen prioriteit voor de Palestijnse Autoriteit
Tijdens het laatste decennium is bewezen hoeveel de Palestijnen en de pro-Palestijnse organisaties wanhopig zoeken naar een casus belli door de dood van hun eigen militanten. Met dit objectief, zijn de persoonlijke tragedies zoals die van de jonge Mohammed Al Durrah en Rachel Corrie disproportioneel opgeblazen geweest en de verhalen over de sterfgevallen van jonge mensen die anders konden gebloeid zouden hebben, werden met opzet vervormd om te passen in een macaber beleid dat door de Palestijnse Autoriteit wordt gesponsord en aangemoedigd.

In een periode waarin om het even welk signaal van vredesonderhandeling lijkt te worden overgelaten aan de wensgedachte van Europese denkclubs, zou de recentste poging om de dood van een stenen werpende jongere te idoliseren, een adequate berichtgeving moeten verdienen.

De opstanden die in Judea en Samaria plaatsvinden zouden een zeer eenvoudige werkelijkheid moeten benadrukken: Ongeacht om het even welke maatregel die door Israël wordt getroffen om zich terug te trekken en te werken aan de vrede, ongeacht welke stap door de internationale gemeenschap wordt gezet om te werken aan de oprichting van een Palestijnse staat en ongeacht om het even welke stap die wordt gezet door niet-gouvernementele organisaties om sociaal-economische ontwikkelingen in de gebieden te bevorderen, is de belangrijkste aspiratie van de PA en zijn satellietorganisaties nog steeds om een lange, onophoudelijke campagne van bloedvergieten aan te houden om Israël van zijn internationale legitimiteit te beroven.

Vrede is niet – en is dat ook nooit geweest – voor de Palestijnse leiding een prioriteit geweest, omdat dit intrinsiek verstoken zou zijn van een verzameling van organisaties en groepen, zowel in Judea als Samaria alsmede over de hele wereld, die de belangrijkste reden van hun bestaan vinden in het conflict met Israël en in het slachtofferen van de Palestijnen.

Golda Meir sprak ooit: “Vrede zal komen vanaf het ogenblik dat de Arabieren meer van hun kinderen zullen houden dan dat zij ons haten.” In 2013 zou dit idee als volgt moeten worden gewijzigd: “Vrede zal komen vanaf het ogenblik dat pro-Palestijnen meer van Palestijnen houden dan dat zij Israël haten.” De macabere dans die bij elke begrafenis wordt opgevoerd, is in feite slechts mogelijk omdat er zoveel belangstelling aan gehecht wordt door de internationale media en nieuws agentschappen enkel geïnteresseerd zijn in het beschadigen van het imago van Israël.

Als aan de PA en aan de Palestijnen een duidelijk boodschap zou worden gegeven door het feit te benadrukken dat de wereld hun propagandistisch gebruik van het leven niet langer door de vingers ziet en hun pogingen tot het creëren van een slachtofferbeeld van hun samenleving niet vergeeft, zou hun PR-campagne gebaseerd op een op de dood gecentreerde ideologie, de brandstof verliezen die het nodig heeft om hun terreuraanslagen en belastering van Israël doorlopend te sponsoren.

door Riccardo Dugulin

Riccardo Dugulin holds a master’s degree from the Paris School of International Affairs (Sciences Po) and is specialized in International Security. He is currently working in Paris for a Medical and Security Assistance company. He has worked for a number of leading think tanks in Washington DC, Dubai and Beirut. Personal website: www.riccardodugulin.com


Met dank aan Tiki S. voor de hint: “VREDE maakt veel Palestijnse (bende) leiders werk & naamloos.”

Bronnen:

  1. Ynet News: Macabre use of death door Riccardo Dugulin [lezen]

Een gedachte over “Strategie van Palestijnse Autoriteit gebaseerd op verheerlijking ‘martelaren’ eerder dan op de levenden

  1. Eén van de beste teksten die ik ooit heb toegekregen met betrekking tot het onderwerp van de Palestijns-Arabische doodscultus. Bedankt Tiki!

    De uitbuiting van de gewelddadige dood van Palestijnse jongeren primeert al jaar en dag op de zorg voor het leven en welzijn van de levenden.

    Al het geld en energie dat aan de Palestijnen wordt geschonken door westerse donoren dient maar één doel: de vernietiging van Israël.

    En voor dat doel moet desnoods de gehele bevolking worden opgeofferd in bloed en tranen.

    Pure waanzin.

    Like

Reacties zijn gesloten.