Arabieren en moslims genieten in Israël de meeste vrijheid van het hele Midden-Oosten [Likoed.nl]

Een recent onderzoek bevestigt, dat de meeste van de 1,6 miljoen Arabieren die binnen de grenzen van de Joodse staat wonen en de Israëlische nationaliteit bezitten, zich niet als ‘onderdrukt’ en ‘levend onder apartheid’ beschouwen. In feite zouden slechts weinigen ervoor kiezen om ergens anders te wonen. Ze hebben gelijk en de reden daartoe? Moslimvrouwen in de Joodse staat Israël genieten veel meer rechten en kansen dan hun geloofsgenoten in de omringende Arabische en Islamitische landen. In Israël wordt vrijheid van religie en beleving gewaarborgd door de staat; Arabisch is er officieel de tweede landstaal.

Er wordt wel eens beweerd dat dit niet zo is, en zelfs dat Israël ‘apartheid’ zou toepassen. Dit omdat Israël de Arabieren, die 20% van de bevolking in dat land uitmaken, zou discrimineren. Extreem-linkse actiegroepen vinden zelfs dat Israël daarom geboycot zou moeten worden, zie de vorige twee artikelen daarover.

Dat is echter onhoudbaar wie naar de feiten kijkt. Wettelijk hebben Arabieren de rechten die de Joodse inwoners van Israël ook hebben. Arabieren bekleden zeer hoge posities in de Israëlische maatschappij. Zo zit Ayoob Kara, een Arabisch sprekende moslim, thans voor Likoed in het Israëlische parlement en is de moslim Ishmael Khaldi op dit moment de politiek adviseur van de minister Buitenlandse Zaken Lieberman. De Arabische Rana Raslan won in 1999 de Miss Israël verkiezingen.

Gelijke rechten voor vrouwen en minderheden
Dat Israël een apartheidsstaat is, is dus een grote fabel. De Arabieren in Israël weten dit uit eigen ervaring. Zij weten hoe anders Israël is in vergelijking met de Arabische buurlanden van Israël en met Gaza, waar thans de radicaal-islamitische terreurbeweging Hamas aan de macht is.

Rana Raslan, Israëlisch-Arabisch fotomodel en Miss Israel 1999: ‘Ik verkies (een leven in vrijheid in) Israël boven Palestina’

Zo kent Israël wel vrijheid van meningsuiting, persvrijheid en godsdienstvrijheid. Anders dan in Zwitserland kent Israël geen minarettenverbod. En Frankrijk mag dan niet de Keltische taal van de Bretonse minderheid erkennen, Arabisch is in Israël gewoon een normaal erkende taal.

In tegenstelling tot de meeste Arabische landen krijgt iedereen een eerlijk proces van een onafhankelijke rechtbank, ook leden van minderheidsgroepen als christenen, Koerden en Druzen.

Vrouwen hebben in Israël veel meer rechten dan in de Arabische buurlanden. Anders dan in bijvoorbeeld Saoedi-Arabië mogen mannen in Israël niet met meisjes van 10 jaar oud trouwen, en mogen getrouwde vrouwen zonder begeleiding van hun mannelijke echtgenoot over straat. Ook mogen meisjes in Israël niet worden besneden, iets wat in buurland Egypte bij 95% van alle vrouwen plaatsvindt.

Ook Arabische homo’s worden in Israël vanzelfsprekend beschermd. Homo’s uit Gaza en de Westbank zijn daarom de afgelopen jaren massaal gevlucht naar het voor hen veilige Israël. Tel Aviv is vorig jaar uitgeroepen tot homo hoofdstad van de wereld, en laat hierin Amsterdam dus al lang achter zich.

De internationale mensenrechtenorganisatie Freedom House bevestigt het in haar jaarlijkse meting; Israël is het enige land in het Midden-Oosten waar de inwoners in volledige vrijheid, met alle burgerrechten leven.

Bovenstaande betekent niet dat er in Israël geen discriminatie voorkomt. Geen land is perfect, ook Israël niet, dus dit komt helaas ook in Israël voor. Maar de vraag is of discriminatie meer in Israël voorkomt dan in Nederland. Marokkanen komen anno 2013 bijvoorbeeld zeer moeilijk een Amsterdamse discotheek binnen, hoe netjes ze er ook uit zien.

Het welzijn van de Arabieren
Bijzonder indrukwekkend zijn de resultaten op het gebied van de levensverwachting, de beste indicator van het welzijn van een bevolkingsgroep. Het geeft namelijk aan of men er sociaal-economisch goed voor staat, over schoon water beschikt, de kwaliteit van de voeding, ziektebestrijding en goede toegang tot kwalitatieve medische voorzieningen.

De levensverwachting van de Arabieren in Israël bleef oorspronkelijk achter, als gevolg van sociaal-economische oorzaken. In 1980 was de levensverwachting 72 jaar, 2 jaar minder dan die van Amerikanen, die toen 74 jaar was. De levensverwachting van Amerikanen steeg in de afgelopen dertig jaar met vier jaar, dus tot 78 jaar.

Die van Arabieren in Israël steeg in diezelfde periode echter met maar liefst ruim 7 jaar, en is dus nu 79 jaar. U leest het goed, de gezondheid van de Arabieren in Israël – zoals blijkt uit de gemiddelde levensverwachting – is inmiddels dan die van de gemiddelde Amerikaan gepasseerd!

Ook is de levensverwachting van Arabieren in Israël hoger dan die van Arabieren in Europa. Is het dan niet heel erg hypocriet van sommige Europeanen om Israël een slechte behandeling van haar Arabische minderheid te verwijten?

Christenen in Israël
De vrijheid en goede leefomstandigheden blijken ook uit het aantal Arabische Israëlische christenen. Dat is sinds 1949 ruim verviervoudigd. In alle andere landen in het Midden-Oosten neemt hun aantal (snel) af. Zo zijn er sinds 2000 bijna 500.000 christenen uit Iraq vertrokken, op de vlucht voor sektarisch anti-christelijk geweld.

Ook Jordanië islamiseerde bijvoorbeeld de christelijke wijk in het oude stadsgedeelte van Jeruzalem tijdens de Jordaanse bezetting (1948-1967), met 60 procent emigratie als gevolg. Het aantal christenen in de Gazastrook is in de laatste vijf jaar gehalveerd.

Palestijnen willen liever Israëli blijven
In 2000 was er een opiniepeiling in een van de grootste Arabische steden in Israël, Umm al Fahm. Wat vonden ze er van als hun stad – als gevolg van een gebiedsuitruil – overgedragen zou worden aan een Palestijnse staat? Slechts 11% van de inwoners zou deel willen uitmaken van een Palestijnse staat. Maar liefst 83% wilde liever dat hun stad bij Israël zou blijven horen.

En bij een opiniepeiling in 2006 bleek dat 77% van de Arabische inwoners Israël beter vindt dan andere landen. Dit is wereldwijd gezien een zeer hoog percentage door een minderheidsgroep. Maar liefst 82% van de respondenten zei dat ze liever burger van Israël wilden zijn dan van welk ander land dan ook.

Ook een onderzoek in 2011 onder de Arabieren in ‘bezet’ Oost-Jeruzalem liet zien dat bijna de helft (42% ) liever Israëlisch staatsburger zou zijn dan Palestijns, en zelfs bereid was om daarvoor te verhuizen, mocht hun wijk bij een Palestijnse staat gevoegd worden.

Conclusie
Anno 2013 is het in sommige kringen in Nederland salonfähig aan het worden om Israël een apartheidsstaat te noemen. Nu is Israël niet perfect, maar bovenstaande feiten laten zien dat zowel de islamitische als de christelijke Arabieren in Israël een veel beter leven hebben dan in de Arabische buurlanden van Israël. Wat ze zelf bevestigen.

door Likoed Nederland


Bronnen:

  1. Likoed Nederland: Meest vrije Arabieren leven in Israël [lezen]

Gerelateerd:

  1. Israëlboycot is uitgedraaid op een totale mislukking door Likoed Nederland [lezen]
  2. Dillemma voor boycot-Israëlgroepen: nieuw Israëlisch medicijn voor diabetici ipv insuline injecties door Likoed Nederland [lezen]

Een gedachte over “Arabieren en moslims genieten in Israël de meeste vrijheid van het hele Midden-Oosten [Likoed.nl]

  1. Het is anno 2013 salonfähig om Israel een Apartheidsstaat te noemen.

    “Als wij, links sociale, voor mensenrechten & onbeperkte vrijheid van meningsuiting opkomende ‘intelligentia, zeggen dat het zo is, dan is het zo! Wat weten die domme Arabieren nu wat goed voor hen is”?

    “Bovendien gaat het ons niet om het welzijn van die Arabieren & Moslims (want dan hadden wij die bij ons wonen wel beter behandeld), maar om Israel, die Jodenstaat waar al die vréselijke irritante Joden wonen die niet luisteren wat wij betweterige Europeanen hen zeggen te doen”.

    “Daarbij zijn ze ook zo vréselijk succesvol, komen stééds weer met nieuwe uitvindingen, die economie loopt als een trein en al die high tech spullen (zonder welke wij jammer genoeg niet meer kunnen leven) zijn ons ook een doorn in ons oog en dan óók nog al die nieuwe maar goedkopere medicijnen, het is om dol van te worden!”

    “En al die Arabieren, Moslims, Christenen, Bahai e.a. van alle kleur & verschillende achtergrond willen in die bloeiende, bruisende apartheidstaat blijven leven….samen met al die (rot)Joden”?

    “En het érgste van alles is dat ze ons als homo hoofdstad van de wereld zijn voorbijgestreefd”!

    “Boycotten die Apartheidsstaat”! Tenslotte weten wij hoe Apartheid werkt!”
    *Je zorgt voor zwarte én witte scholen!
    *je laat Marrokanen/Turken niet in een witte disco!
    *je creëert getto’s!
    *wanneer Achmed belt voor een job zeg je gewoon dat die al volzet is!
    etc.etc.etc.

    “Die Israeli’s weten gewoon niet hoe het moet, willen ook niet van ons leren en dáár moeten ze voor boeten! Vandaar die roep om boycot! Niet omdat wij anti Semiet zijn, stel je voor, nee, wij zijn alléén tegen de politiek van de huidige Israelische regering”.

    Like

Reacties zijn gesloten.