Palestijnen hebben geen bepaald excuus nodig om keet te schoppen en Joden aan te vallen

riots2

“Zoals altijd is de waarde van een Arabieren-leven nauw proportioneel aan de mate waarin diens dood kan worden toegeschreven aan de Joden.” [Elder of Ziyon – bron]

Laat ons maar eerlijk zeggen zoals het is: de Palestijnen hebben geen bijzonder excuus nodig om rellen te schoppen en Joden aan te vallen.

De huidige golf rellen, die twee of drie geleden van start zijn gegaan, zijn niet begonnen ten gevolge van de hongerstaking die door vier gevangenen werd gelanceerd (terloops: twee van hen eten weer opnieuw.) Die staking is enkel weer een zoveelste excuus, aangezien het duidelijk is dat zelfs als de resterende hongerstakers opnieuw beginnen eten, hun broers in de gebieden toch zullen blijven doorgaan om boel te schoppen.

De waarheid is dat onze buren ons simpelweg niet willen. Met andere woorden, het is niet dat zij een land wensen naast Israël; zij willen een land in de plaats van Israël. Dit is een feit en dat is het verleden ontelbare malen bewezen.

Zowel Ehud Barak als Ehud Olmert hebben de Palestijnen een staat aangeboden bijna binnen de grenzen van 1967 – en zij hebben dat genereus aanbod niet aanvaard. De gedwongen evacuatie van duizenden kolonisten en dozijnen gemeenschappen van Gaza – die georkestreerd werd door premier Arik Sharon – heeft ons zelfs geen duimbreed dichter bij een vredesakkoord gebracht.

In tegendeel, die concessie was enkel olie op het vuur van de moordzucht van de Palestijnen, die begonnen met raketten te lanceren op Israëlische steden en gemeenschappen binnen Israël met het enige doel om zoveel mogelijk Joden te doden.

De leiders van Gaza hebben onlangs een paar keer verklaard dat het hun doel is om Joden te doden en “de Zionistische entiteit te vernietigen.” Gezien deze verklaringen, zelfs wanneer u straks alle gevangenen – de moordenaars en de terroristen – zou vrijlaten, zullen de pogingen om Joden te doden ook daarna niet ophouden.

Daarom, en dat is een feit, dat er geen enkele band bestaat tussen enerzijds het Israëlisch beleid of besluit en anderzijds de Palestijnse wens, of eerder moordlust, om Israël en zijn burgers aan te vallen. Diegenen die dit niet begrijpen, of dat niet wíllen begrijpen ondanks het feit dat dit al decennia lang wordt bewezen, zijn simpelweg of naïef of blind voor wat er ter plaatse gebeurt.

En vertel me niet dat het Israëlische beleid de Palestijnen ertoe heeft aangezet om op deze wijze te handelen. Mijn oom, Natan Klieger, werd in 1939 in Haïfa doodgeschoten door Arabische oproerkraaiers. Als ik me niet vergis, bestond er toen nog geen ‘bezetting’.

Golda Meir zei dat een akkoord met de Palestijnen slechts dan zal worden bereikt vanaf het ogenblik dat zij meer van hun eigen kinderen zullen houden dan dat zij de Joden haten. Zij had gelijk.

door Noah Klieger


Met dank aan Tiki S. voor de hint: “Duidelijker kan het niet!”

Bronnen:

  1. Ynet News: Palestinians don’t need an excuse door Noah Klieger [lezen]
  2. Arutz-7:
    – ‘Spontaneous’ Arab Riots a Message from PA to Obama door Maayana Miskin [lezen]
    – Two Terrorist Prisoners End Hunger Strike door Elad Benari [lezen]
  3. Israel Today Nederland: Derde Palestijnse Intifada een flop, voor dit moment [lezen]