Wat blokkeert in werkelijkheid het vredesproces? [Khaled Abu Toameh]

netan-abbas2

Het is duidelijk dat noch Hamas noch Fatah geïnteresseerd is in het bereiken van overeenstemming – elk om eigen redenen. Dan hebben we nog de radicalen in Arabische en islamitische landen – zoals de Moslimbroederschap en de Salafisten – die eveneens het bestaansrecht van Israël nooit zullen erkennen.

Hamas en Fatah bedriegen niet alleen hun eigen volk, ook de rest van de wereld – dit is een gegeven waar de internationale gemeenschap rekening mee zal zou moeten houden als ze van doen krijgt met deze twee partijen. Hamas houdt op dit moment de Amerikaanse president Barack Obama verantwoordelijk voor het mislukken van de laatste poging tot het bereiken van verzoening tussen de radicaalislamitische bewegingen Hamas en Fatah.

De beschuldiging van Hamas kwam kort na een vervolg gespreksronde met Fatah in Cairo afgelopen week, waarin het mislukte tot overeenstemming te komen betreffende de formatie van een nieuw Palestijnse eenheidsbestuur en het houden van presidents- en parlementsverkiezingen op de “West Bank” en in de Gazastrook.

De woordvoerder van Hamas beweerde dat Fatah bang was een akkoord te bereiken enkele weken voor het geplande bezoek van Obama aan de regio. Er is eind maart een bezoek van Obama aan het Midden-Oosten gepland.

Hamas beweert dat de regering van de VS druk heeft uitgeoefend op de president van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas, die ook aan het hoofd staat van Fatah, om af te zien van ondertekening van welk akkoord dan ook met Hamas.

”Obama’s geplande bezoek heeft een negatieve invloed op de Palestijnse verzoeningsgesprekken”, aldus Hamas-woordvoerder Sami Abu Zuhri.

Fatah, van zijn kant, heeft de aanklachten verworpen, volhoudend dat Obama’s gepland bezoek niets van doen had met het mislukken van de gesprekken met Hamas.

Nog voor de tegen Obama gerichte aantijging had Hamas ook Israël ervan beschuldigd een mislukking te willen veroorzaken van de ”Palestijnse Eenheid” door de arrestatie van Hamas- aanhangers en -vertegenwoordigers op de “West Bank”. Dit was niet de eerste keer dat Israël leden van Hamas had gearresteerd – de arrestaties maken in feite deel uit van de voortdurende inspanningen van de IDF om te voorkomen dat Hamas de controle overneemt op de “West Bank”. Deze laatste arrestaties worden door Hamas gebruikt als rechtvaardiging Israël schuldig te verklaren aan het mislukken van de eenwordingsgesprekken.

De aanklachten tegen de VS en Israël worden door veel Palestijnen gezien als weer een poging van Hamas om iedereen te beschuldigen behalve zichzelf voor het mislukken van de verzoeningsgesprekken.

Hamas heeft veel kansen gehad de onenigheid met Fatah te beëindigen – lang voordat Washington Obama’s plan bekend maakte om een bezoek te brengen aan de regio en de arrestatie van Hamas-leden door de IDF.

In plaats verantwoordelijkheid te nemen voor het mislukken van de verzoeningsgesprekken, geeft Hamas er de voorkeur aan de Amerikanen en Israël te beschuldigen. Hamas zou moeten toegeven dat het niet geïnteresseerd is in vrede met Fatah, grotendeels omdat ze er niet van beschuldigd wil worden steun te betuigen aan de Oslo-akkoorden en de twee-staten-oplossing.

Fatah heeft ook getracht verantwoordelijkheid te ontlopen voor het mislukken van de gesprekken door haar leiders te laten beweren dat ”krachten van buiten” druk uitgeoefend hebben op Hamas ter verhindering van een overeenkomst tussen de twee rivaliserende partijen.

Als Fatah-leiders spreken van “krachten van buiten”, dan refereren ze aan Iran, Qatar en de Moslimbroederschap, die Hamas-politiek financieel en militair steunen.

Najat Abu Bakr, een lid van de Palestijnse wetgevende raad, vertelde deze week dat zowel Hamas als Fatah leugens verkondigen aan de Palestijnse bevolking. Ze zei dat geen van de partijen geïnteresseerd was het lopende meningsverschil bij te leggen en eenheid te bereiken.

Veel Palestijnen schijnen Abu Bakrs kijk op de leugens van Hamas en Fatah te delen. Vandaag de dag is het duidelijker dan ooit dat noch Hamas noch Fatah geïnteresseerd is in het bereiken van overeenstemming – elk heeft zijn eigen redenen.

Het beëindigen van het meningsverschil zou voor deze beweging van radicale islamieten (Hamas) betekenen dat ze afstand zou moeten doen van haar exclusieve controle over de Gazastrook – een gebied dat in de afgelopen vijf jaar veranderd werd in een semi onafhankelijk emiraat.

Voor Fatah zou eenheid met Hamas inhouden de weg te plaveien voor de radicaalislamitische beweging Hamas om haar controle uit te breiden tot de “West Bank” – iets waarvoor Abbas en aanhangers bang zijn en zich niet kunnen permitteren.

Eenheid met Hamas betekent ook dat deze radicaalislamitische beweging nog meer wettelijkheid zou bereiken onder de Palestijnen en de internationale gemeenschap. Opnieuw een gegeven waarvan Fatah nooit kan toestaan dat het gebeurt.

Wat Obama en de rest van de internationale gemeenschap nodig moet begrijpen is dat de Palestijnen inmiddels twee gescheiden entiteiten hebben – met sociale, politieke en religieuze voorschriften en ideologieën die totaal tegenstrijdig aan elkaar zijn.

De ”gematigde” entiteit, geleid door Fatah, zegt dat zij 100% van al het land wil dat veroverd werd door Israël in 1967; Hamas en de radicalen blijven bij hun eis van 100% ”geheel Palestina”, van de Jordaan tot aan de Middellandse Zee. Waarom zou Hamas weggeven?

Overigens, Fatahs openlijke steunbetuiging aan de tweestatenoplossing betekent niet noodzakelijkerwijs dat het fasenplan verlaten is – namelijk, neem nu wat je krijgen kunt en vecht voor de rest in de toekomst.

Zelf als Mahmoud Abbas instemt terug te keren naar de onderhandelingstafel met Israël, is het vanzelfsprekend dat elke overeenstemming die hij bereikt automatisch verworpen zal worden door de radicalen.

De radicalen in dit geval zijn niet alleen Hamas en de Islamitische Jihad. Er zijn ook radicale elementen aanwezig in Abbas´ eigen Fatah-fractie – als toevoeging op niet islamitisch terreur groepen, zoals het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina en het Democratisch Front voor de Bevrijding van Palestina.

Dan zijn er de radicalen in Arabische en islamitische landen, zoals de Moslimbroederschap en de Salafisten, die nooit het recht van bestaan van Israël zullen accepteren.

Het beste waar Obama en Israël op kunnen hopen is een soort van tussenovereenkomst met Abbas, die overigens weet dat hij geen mandaat heeft van zijn volk om concessies te doen aan Israël: zijn termijn van benoeming is verlopen sinds 2009.

door Khaled Abu Toameh


Bronnen:

  1. The Gatestone Institute: What Is Really Blocking the Peace Process? door Khaled Abu Toameh [lezen]
    – vertaald uit het Engels door Guus voor E.J. Bron als “Wat blokkeert in werkelijkheid het vredesproces?” [lezen]

Gerelateerd:

  • Avigdor Lieberman: ‘Een duurzaam vredesakkoord met de Palestijnen is onmogelijk’ [lezen]
  • Geen Carthaagse Vrede voor Israël: Vraag en antwoord omtrent ‘Vrede’ door Steven Plaut [lezen]
  • Linkse Meretz partij eist van Netanjahoe dat hij het Saoedische vredesplan accepteert [lezen]
  • EU eist van Israël landruil voor vrede met de PA? Herinner u het Verraad van München in 1938 [lezen]
  • Palestijnen geven niet thuis voor het hervatten van vredesbesprekingen met Israël door Ryan Jones [lezen]
  • Witte Huis sommeert Netanjahoe vredesproces te hervatten en eist bouwstop in de nederzettingen [lezen]

Een gedachte over “Wat blokkeert in werkelijkheid het vredesproces? [Khaled Abu Toameh]

  1. Wat blokkeert in werkelijkheid het “vredesproces”?

    Het grondbeginsel dat berust op leugens!

    “De Palestijnen” met hun gefabriceerde historie & rechten”! Alle drie uit de hand gelopen fabels!

    Het “Vredesproces”! gaat totaal niet over Vrede maar over het Proces (Israel te ontmantelen)!

    “Gematigde Palestijnse leiders en/of leiders v.e. terreurbende! (verschillende bladzijden uit hetzelfde boek)!

    etc.etc.etc.

    Zolang het niet gaat over feiten, waarheid & het waarom zal dit probleem niet voorbij gaan!

    Wanneer de Europeanen (die sowieso niets van de hele regio snappen), UN (met hun automatische meerderheid), NGO’s (met hun eigenbelangen & false agenda) zullen ophouden zich met dit probleem bezig te houden (en andere échte problemen proberen op te lossen) en als de Arabische Palestijnen eindelijk gaan besluiten besluiten dat ze er genoeg van hebben en hun corrupte & hen uitbuitende leiders aan de kant zetten, aan tafel gaan zitten met hun énige vriend in de regio, nl Israel….dan pas zal er een oplossing komen.

    Like

Reacties zijn gesloten.