Wie geeft werkelijk om het lot van de Palestijnen? Niemand, behalve als er Joden in de buurt zijn

palst-syriaPalestijnen van Syrië op de vlucht voor het geweld

“De Arabische landen willen het vluchtelingenprobleem niet oplossen. Zij willen het behouden als een open wonde, als een affront voor de Verenigde Naties en als een wapen tegen Israël. Het kan de Arabische leiders geen donder schelen of de vluchtelingen nu leven dan wel sterven.”
[Ralph Garroway, voormalig directeur van de UNRWA in 1958 – bron]

“Zoals altijd is de waarde van een Arabieren-leven nauw proportioneel aan de mate waarin diens dood kan worden toegeschreven aan de Joden.”
[Elder of Ziyon – bron]

Al tientallen jaren klinkt er een internationaal tromgeroffel van bezorgdheid om de Palestijnen, hun slachtofferschap, hun welzijn en hun mensenrechten. Maar hoeveel geeft de wereld werkelijk om de Palestijnen? Wij leren nu dat hun helemaal niets kan schelen gezien het feit dat Assad hen in Syrië brutaal afslacht.

Waar zijn de krantenkoppen op de voorpagina’s gebleven? Waar blijven de veroordelingen van de Verenigde Naties? Waar is het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken? Waar zijn de sponsors van flotilla’s om hulp naar de vluchtelingen te brengen? Waar zijn de campusprotesten? Waar zijn de christen organisaties? Waar zijn de vredesgroepen? Waar zijn de pro-Palestijnse organisaties?

Het antwoord is een oorverdovende stilte.

Slechts twee maanden geleden, stemden 180 landen ten gunste van Palestijnse onafhankelijkheid in de Verenigde Naties, maar zij hebben geen resolutie goedgekeurd die de brutale slachting van Palestijnen door Syrië veroordeelt. Veronderstel eens dat Israël verantwoordelijk was voor wat thans de Palestijnen wordt aangedaan. De Verenigde Naties zouden onmiddellijk gehandeld hebben en alle hierboven vermelde groepen zouden in een opstand komen.

Hoe verklaren wij dat verschil?

Het antwoord ligt in een simpele maar ongemakkelijke waarheid — niemand geeft in werkelijkheid om de Palestijnen – behalve als er Joden in zijn betrokken.

Dit is niet nieuw; u kunt terugkeren naar de eerste Arabisch-Israëlische oorlog van 1948. De populaire misvatting is dat de Arabische staten toen Israël zijn binnengevallen om de Palestijnen te helpen. Eigenlijk hadden zij de bedoeling om Palestina onder zichzelf te verdelen, niet om een Palestijnse staat tot stand te brengen.

Vanaf 1949 tot 1967, kon Egypte de Gazastrook aan de Palestijnen hebben gegeven om er een eigen staat op te richten, net zoals ook de Jordaniërs de West Bank aan de Palestijnen konden laten om een staat te stichten. Geen van beiden deed dat, maar niemand in de wereld lag er toen wakker van omdat de Palestijnen niet in een staat geïnteresseerd waren en de bezetters Arabieren waren.

Het gebrek aan belangstelling voor de Palestijnen was ook duidelijk na de Oorlog van 1967 toen de Verenigde Naties Resolutie 242 goedkeurden, die de basis legde voor alle vredesonderhandelingen, maar waarin de Palestijnen niet vermeld worden.

Toen de PLO trachtte het regime van Koning Hoessein in Jordanië in september 1970 omver te werpen, toonde de wereld zich niet bezorgd om het lot van duizenden Palestijnen die door de strijdkrachten van de koning werden gedood. Het nauwkeurige cijfer is onbekend, maar het aantal kan groter zijn dan het totaal van alle conflicten met Israël samen.

Nog een ander voorbeeld van desinteresse voor de Palestijnen kwam aan het licht toen Koeweit in 1991 300.000 Palestijnen verdreef en de PLO uit Koeweit schopte voor het steunen van de invasie van Koeweit door Irak. Dit haalde geen krantenkoppen en produceerde ook geen V.N.- resoluties. Mahmoud Abbas zal zich daar vele jaren later voor excuseren maar de relaties werden er niet door verbeterd: Abbas zei in 2004: “We apologise to Kuwait and the Kuwaiti people for what we did.”

De wereld maakte zich enkel zorgen op de moord van Palestijnse vluchtelingen in de vluchtelingenkampen Sabra en Shatilla in Libanon omdat de Joden in de buurt waren. De moordenaars waren Libanese Christenen; niettemin, was het Israël dat werd beschuldigd.

Nadat meer dan 850 Palestijnen in Syrië werden gedood, vluchten de overlevenden het land uit. Heeft u ooit één van hen zich zorgen horen maken over hoe de Palestijnse vluchtelingen al decennialang worden behandeld in Libanon, Syrië, Irak en Jordanië?

Israël bood aan om enkele vluchtelingen van Syrië toe te laten om naar de West Bank te komen, maar President Mahmoud Abbas van de Palestijnse Autoriteit (PA) verwierp dat idee.

Natuurlijk hebben de Palestijnen al de vluchtelingenkampen op de West Bank en in de Gazastrook al bijna 20 jaar gecontroleerd en niets gedaan voor de mensen om hen onder te brengen in permanente huisvesting en de kampen te sluiten. Zij verkiezen de kampen als broedplaatsen voor terroristen en als voorbeeld van slachtofferschap te behouden.

De Arabische staten bulderen en tieren als het over de Palestijnse kwestie gaat, maar naast die hele retoriek, verstrekken de Arabische staten slechts symbolische minimale hoeveelheden geld zodat kunnen zij zeggen zij tot de zaak bijdragen. Zij hebben zich herhaaldelijk verbonden voor hulp aan de PA, maar de betalingen zijn tot op heden uitgebleven.

En, gezien de rijkdom van de Golfstaten, is het bedrag van deze beloften ronduit beschamend. Op 14 januari 2013, zei de Palestijnse premier Salam Fayyad dat zijn regering zijn verplichtingen aan zijn volk niet meer kan nakomen wegens het nalaten van de leden van de Arabische Liga om de 100 miljoen dollar te leveren die zij de PA hebben toegezegd.

Een andere ongemakkelijke waarheid is dat de wereld onverschillig blijft wanneer Arabieren andere Arabieren afslachten. Wij blijven dit zien gebeuren in Irak, Egypte, Libië, Jemen en in andere Arabische landen. De gebruikelijke verklaring is in hoofdzaak een racistische; namelijk dat dit van de Arabieren wordt verwacht dat ze zich zo gedragen, terwijl de Joden volgens een andere standaard tegen het licht worden gehouden en dat verklaart meteen waarom hun betrokkenheid wereldwijde aandacht oogst.

De ironie wil dat het volk dat het meeste zorgt voor de Palestijnen waarschijnlijk Amerikaanse en Israëlische Joden zijn. In de Verenigde Staten, zijn het Joden die het meeste kabaal maken en het opnemen voor de Palestijnen. De Joodse organisaties van het etablissement zijn eveneens pro-Palestijns, en bepleiten voortdurend de tweestatenoplossing die de Palestijnen op de West Bank en in de Gazastrook dezelfde rechten willen geven die de Israëliërs genieten, maar die hen door hun eigen leiders worden ontzegd.

In Israël zelf pleiten veel Joden voor de Palestijnen: Israëliërs vertegenwoordigen hen in de rechtbanken, sluiten zich bij hen aan in protesten en spreken uit hun naam in de pers en in de Knesset. De vele Arabisch-Joodse coëxistentieprojecten worden bijna altijd opgestart door Israëlische Joden.

Met de slachting in Syrië, kunnen de Palestijnen thans met eigen ogen vaststellen wie hun echte vrienden zijn en de meesten zijn niet degenen waarvan zij het hadden verwacht.

door Dr. Mitchell Bard


Bronnen:

  1. The Times of Israel: Who Really Cares About the Palestinians? door Dr. Mitchell Bard [lezen]

Gerelateerd:

  • Ca. 885 Palestijnen werden gedood in Syrische burgeroorlog en tienduizenden op de vlucht [lezen]
  • Palestijns-Arabische vluchtelingen worden geen burgers van Palestina, ook niet als ze daar wonen![lezen]
  • Abbas: Liever Palestijnse vluchtelingen in Syrië laten wegrotten dan verzaken aan recht op terugkeer naar Israël [lezen]
  • Hamas en Palestijnse Autoriteit weigeren Palestijnse vluchtelingen uit Syrië op te nemen door Aviel Schneider [lezen]
  • Jordanië sluit zijn grenzen voor Palestijnse vluchtelingen uit Syrië door Elhanan Miller [lezen]
  • Tienduizenden Palestijnse vluchtelingen uit Syrië ongewenst volk in buurland Jordanië [lezen]
  • Opmerkelijk: Israël in Jordanië om gewonde Syrische vluchtelingen en kinderen te helpen [lezen]
  • Door wie worden de Palestijnen opnieuw slecht behandeld? door Jonathan S. Tobin [lezen]
  • Irak schendt permanent de mensenrechten van de Palestijnse minderheid in eigen land [lezen]

Een gedachte over “Wie geeft werkelijk om het lot van de Palestijnen? Niemand, behalve als er Joden in de buurt zijn

  1. Kan je een ezel laten dansen?

    Netzomin kan men de Arabische Palestijnen ervan overtuigen dat zij maar één vriend op deze planeet hebben, namelijk Israel.

    Over hun ‘hulpverleners zullen we beter zwijgen. Dat zijn de ‘helers in het conflikt.

    Als de internationale ‘hulpverleners & geldschieters ophouden om dit probleem in stand te houden, door terreur te minimaliseren & terroristen te financieren, is morgen het (nood)lot van de Arabische Palestijnen opgelost.

    Niet voor niets zegt men dat de heler net zoveel blaam treft als de dief.

    Like

Reacties zijn gesloten.