Portret van de Palestijnse democratie anno 2013 [Rick Richman]

mahmoud-abbas_liegt

Vandaag begint de bijna 78-jarige Mahmoud Abbas aan zijn negende jaar van zijn vierjarige ambtstermijn, die hij oorspronkelijk aanvatte op 15 januari 2005, nadat hij zijn kantoor betrok via een korte verkiezing, die een paar weken werd gehouden nadat Yasser Arafat was overleden in eveneens het negende jaar van zijn vierjarige ambtstermijn. Of zoals Amos Daled opmerkte: “het is een mooie baan als je ze kan krijgen.”

De Palestijnse democratie is er een van teleurstellingen geweest: elk van de vredespartner presidenten kreeg een staat aangeboden over vrijwel geheel de West Bank en Gaza met Jeruzalem als hoofdstad, en elk van hen verwierp het aanbod en liep er telkens van weg.

Elke keer wanneer het Palestijnse publiek niet alleen niet protesteerde tegen de verwerping door hun president van de “lang verjaarde Palestijnse soevereine staat“; eisten zij niet eens nieuwe presidentiële verkiezingen toen de officiële ambtstermijn van hun president was verstreken. Net als zijn voorganger, zal Abbas eindigen als de president die langer in het zadel bleef zitten dan wanneer hij dat legaal had gekund.

Omdat het weinig waarschijnlijk is dat er weldra Palestijnse verkiezingen zullen worden gehouden, moeten wij betrouwen op de meest recente opiniepeiling die door het Palestinian Center for Policy and Survey Research [PCPSR] werd gehouden om een beeld te krijgen van de mening van de Palestijnse publieke opinie.

Die opiniepeiling toont aan dat Abbas zou worden verslaan door de kandidaat van Hamas, indien er nieuwe presidentiële verkiezingen zouden worden gehouden en dat 56 procent van de Palestijnen een definitief vredesakkoord zou verwerpen dat het volgende zou omvatten:

(1) Israëlische terugtrekking uit meer dan 97 procent van de West Bank en een landruil voor de resterende percenten;

(2) een Palestijnse staat met een “sterke veiligheidsmacht” (maar geen leger) en een multinationale strijdkracht;

(3) soevereiniteit over het land, de waterbronnen en het luchtruim, maar een Israëlisch recht om het luchtruim te gebruiken voor oefeningen en het behoud van twee waarschuwingsstations op de West Bank voor een periode van 15 jaren;

(4) een hoofdstad in Oost Jeruzalem, met inbegrip van al de Arabische wijken en het grootste deel van de Oude Stad;

(5) een “recht op terugkeer” voor vluchtelingen naar de nieuwe staat en compensatie voor het “vluchtelingenschap.”

De tragedie van Palestijnse democratie werd twee jaar geleden duidelijk; vorig jaar werd het portret van de Palestijnse democratie nog slechter; dit jaar is het steeds verder verslechterd, omdat het zo mogelijk nog duidelijker is gebleken dat verkozen worden als Palestijnse president betekent dat u nooit meer opnieuw moet kandideren; dat als een verkiezing wordt gehouden, de kandidaat van de belangrijkste Palestijnse terreurgroep de voorkeur zou krijgen; dat de Palestijnen nog steeds het “Alom Gekende” vredesplan verwerpen; en dat het probleem met de Palestijnse democratie veel verder reikt dan de specifieke individuen die werden verkozen in de twee Potemkin-achtige presidentiële verkiezingen die tot dusver werden gehouden.

door Rick Richman


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

Bronnen:

  1. Commentary Magazine: Portrait of Palestinian Democracy–2013 door Rick Richman [lezen]
  2. Commentary Magazine: Abbas: “Right of Return” Trumps Palestinian Lives door Evelyn Gordon [lezen]
  3. Palestinian Center for Policy and Survey Research [PCPSR]: Palestinian Public Opinion Poll No 46 (13-15 December 2012) [lezen]
  4. Middle East Forum : Abbas needs to be replaced door Efraim Inbar [lezen]

Gerelateerd:

  • Abbas: Liever Palestijnse vluchtelingen in Syrië laten wegrotten dan verzaken aan recht op terugkeer naar Israël door Evelyn Gordon [lezen]