EU sponsort NGO’s die varend onder de vlag van mensenrechten enkel Israël willen vernietigen


Zowel landen als vermeende mensenrechtenorganisaties financieren NGO’s die enkel en alleen bestaan om Israël te beschadigen; Israëlbashen onder het mom van het ijveren voor mensenrechten

Zouden niet-gouvernementele organisaties (NGOs) hun regeringen moeten bekritiseren wanneer de laatstgenoemden er niet in slagen om democratie hoog te houden en goed bestuur te handhaven? Zouden regeringen verantwoordelijk moeten worden gehouden voor [het lot van] hun onderdanen die door hun beleid worden beïnvloed? In democratische kaders, zou het antwoord op deze vragen “JA” moeten zijn.

Kritiek van overheden, hetzij door media of de burgermaatschappij, is fundamenteel mensenrecht en een essentieel element van de democratie en verhindert misbruik van macht. Eveneens zouden de democratieën transparanter moeten zijn in hun besluitvorming en handelingen, met zeldzame uitzonderingen met betrekking tot de nationale veiligheid en het beschermen van mensenlevens. In deze tijd van Wikileaks, argumenteren sommigen dat er absoluut geen grenzen zouden mogen bestaan aan “het publieke recht op informatie” omtrent interne regeringsprocessen.

Maar toch blijkt dat wanneer het gaat over de financiering van politieke NGO ’s in de context van het Arabisch-Israëlische conflict, de Europese Unie zichzelf niet gebonden beschouwt aan deze basisprincipes van de democratie.

Jarenlang heeft NGO Monitor, een in Jeruzalem gevestigd onderzoekinstituut, om inzage verzocht van uitermate belangrijke documenten met betrekking tot de financiering door de Europese Unie van een kleine groep politieke NGOs die beweren dat zij de mensenrechten verdedigen en die voor anti-Israël initiatieven worden geëxploiteerd.

Zo bijvoorbeeld ontving het in Gaza gevestigde “Palestinian Center for Human Rights” [PCHR] een 3-jaarlijkse toelage van 300.000 euro en de Israëlische NGO “Yesh Din” ontvangt 150.000 euro over 2 jaar gespreid die het gebruikt voor projecten die tot doel hebben om Israël en zijn veiligheidsdiensten voor te stellen als schuldig bevonden aan “oorlogsmisdaden” en die niet zouden passen in een rechtsstaat.

Een andere toelage die over de rand gaat is die aan de NGO “Israeli Committee Against House Demolitions” met een waarde van 170.000 euro, die gebruikt wordt om een gelijkaardige agenda van demonisering door te drukken in de bevooroordeelde structuren van de Verenigde Naties.

En jarenlang hebben de ambtenaren van de EU geweigerd om details te verstrekken over hoe NGO ’s worden gekozen en over het resultaat van projectevaluaties, onder het mom van niet gespecificeerde bekommernissen omtrent de “veiligheid.” In één bepaald geval zond de Europese Unie een computerschijf die een aantal documenten bevatte, maar die werd zwaar bewerkt werd en alle zinvolle details werden gewist.

Een recent besluit van het Europees Gerechtshof, dat een verzoek door NGO Monitor negeerde betreffende dit gebrek aan transparantie, bevestigde dat de EU de gevraagde documenten niet te zijner tijd wenste te verstrekken. Maar het hof weerhield echter het ondoorzichtige gedrag, dat de EU toelaat zijn besluit af te schermen voor een openbaar nauwkeurig onderzoek.

En inderdaad, toont het bewijsmateriaal aan dat de Europese Unie iets te verbergen heeft.

Geheimhouding vervangt verheven principes
Zoals hierboven reeds werd aangehaald, ontkenden de ambtenaren van de EU ofwel onze verzoeken om informatie, of waren zij verduisterd en geveinsd. In feite was de impuls om te verbergen binnen de EU dermate groot, dat NGO Monitor later ontdekte dat sommige van de bewerkte informatie reeds beschikbaar was in het openbare domein.

Het verdere bewijsmateriaal is een gelekt protocol van een vergadering van de EU uit 1999, één van de enige niet-gecensureerde documenten die te maken hebben met dit onderwerp, dat uit de kantoren van de EU te voorschijn is gekomen. Het protocol toont een expliciet en gezamenlijk plan om NGO ’s te steunen in een inspanning om de Israëlische kiezerspatronen te manipuleren.

Toen de stichter van de NGO Monitor, professor Gerald Steinberg, naar het protocol verwees tijdens een publiek evenement, probeerde een Europese diplomaat hem het zwijgen op te leggen, bewerende dat het document hoogst geheim was en niet het onderwerp van een openbaar debat zou mogen zijn.

Uiteindelijk bleek uit een onafhankelijke evaluatie van een globaal EU-programma omtrent de “Afschaffing van de Doodstraf”, de ontoereikendheid van beschikbare materialen omtrent een gefinancierd project dat door een Palestijnse NGO werd uitgevoerd. De beoordelaars besloten vervolgens “dat er enkele substantiële documenten zich (in Brussel ) in een dossier bevonden… Het is onmogelijk om het even welke wijze zinvolle commentaar te geven op dit project zonder over meer informatie te beschikken.” Met andere woorden, de geheimhouding verhinderde dat de EU beoordelaars effectief de financiering door de EU konden herzien en zou essentiële informatie uit de handen hebben gehouden van de ambtenaren van de EU in Brussel.

Het gebrek aan transparantie en openbare verantwoordingsplicht die de EU teistert aangaande de financiering van de NGO ’s is bijna ironisch te noemen. De democratie, goed bestuur en het versterken van de burgermaatschappij, de echte waarden die de EU in het ontkennen van de verzoeken van NGO Monitor heeft verworpen, zijn precies de ware en rechtvaardiging voor de financiële steun die door de EU aan Israëlische en Palestijnse NGO ’s wordt gegeven. De groepen ontvangen massieve financiering van de EU om het overheidsbeleid uit te dagen, de verhogingsverantwoordingsplicht voor zogenaamde schendingen van democratienormen te verhogen en gerechtshoven te petitioneren inzake kwesties van openbaar belang.

Maar wanneer het over de eigen activiteiten van de EU op aankomt, vervangt de institutionele geheimhouding deze verheven principes.

Onnodig te zeggen dat dit een directe schending is van de richtlijnen van de EU op transparantie, die burgers nochtans het recht geven om transparantie te eisen. Zij stellen ook het verplichten voor van “interactie” met NGO ’s “overeenkomstig met de wet evenals in een gepast respect voor ethische principes, onbehoorlijke druk vermijdende, onwettig of bevoorrechte toegang tot informatie of ten aanzien van de besluitvormers.”

In plaats daarvan, blijkt het dat de EU buiten de toegelaten diplomatieke normen werkt. In tegenstelling tot het bevorderen van de rechten van de mens en de democratie, manipuleert de EU Israëlische politieke processen door pleitgroepen te financieren om te lobbyen en zich te engageren in andere vormen van politieke interventie. In plaats van de traditionele diplomatieke paden te bewandelen met de Israëlische regering, gebruikt de EU de NGO ’s om hun politieke agenda’s te bevorderen.

Totdat de EU zijn gebrek aan transparantie verbetert, zullen de Europeanen en Israëliërs, die toch een duidelijk recht hebben om te weten hoe en waarom binnen de Europese Unie bepaalde besluiten om te financieren tot stand komen, vooralsnog in het duister blijven tasten.

door Naftali Balanson

De auteur is managing editor van NGO Monitor (www.ngo-monitor.org), en in Jeruzalem gevestigd onderzoeksinstituut.


Met dank aan Tiki S. voor de hint: “EU transparantie politiek: Eén voor Israel/Joden en één voor de rest van de wereld.”

Bronnen:

  1. Ynet News: Irony of EU funding door Naftali Balanson [lezen]

Gerelateerd:

  • Houding Europese Unie bevordert voortduren van het Palestijns-Israëlische conflict door Missing Peace [lezen]
  • Nederlandse overheid doneerde jaarlijks 124 miljoen euro aan antisemitische ngo [lezen]
  • België schenkt 850.000 euro belastinggeld aan anti-Israëlische organisaties [lezen]
  • België pompt achthonderdduizend euro in boycot Israel projecten [lezen]
  • NGO’s propageren het Palestijnse ‘Recht op Terugkeer’ [lezen]
  • Anti-Israëlische ngo’s worden bedreigd door intellectuele terroristen [lezen]
  • Walgelijk: linkse ngo’s houden solidariteitsactie voor moordenaars van Itamar! [lezen]
  • Human Rights Watch heeft alle geloofwaardigheid verloren door Gerald Steinberg [lezen]
  • Prof. Gerald Steinberg: Israëlboycotters door Israël geboycot! +video [lezen]
  • Israël beperkt buitenlandse invloed: macht NGO’s aan banden gelegd [lezen]
  • Palestijnen verslaafd aan financiële hulp – ngo’s houden probleem in stand [lezen]
  • België schenkt 850.000 euro belastinggeld aan anti-Israëlische organisaties [lezen]
  • Nieuwe antiboycotwet, een democratie onwaardig? [lezen]
  • Ngo en persreacties omtrent Anti-Boycot Wet sterk overtrokken en partijdig [lezen]