13 goede voornemens voor 2013 die wij de media graag zien maken mbt Israël/Palestina [Camera.org]

New-Years-Resolution2

Elk jaar opnieuw maken mensen over de hele wereld goede voornemens voor het nieuwe jaar, zichzelf confronterend met de fouten die ze het afgelopen jaar hebben gemaakt, trekken hun lessen daaruit en beloven zichzelf, hun naasten en derden plechtig om het het komende jaar anders en vooral beter aan te pakken.

De gekende ngo Camera.org suggereert met de volgende 13 tips voor het jaar 2013, dertien goede voornemens aan de internationale media, die zoals alle voorgaande jaren sterk subjectief bericht omtrent het Arabisch-Israëlische conflict. Camera vraagt hen om dit jaar niet meer in dezelfde fouten te hervallen en voortaan objectief te berichten: 13 goede voornemens voor 2013 aan de internationale media.

Opmerking: klikken op de blauw gekleurde woorden of zinnen, leidt u via de ‘link’ meteen naar verdere bron(nen) en of toelichting.

1. Stop met verkeerd te berichten over Gaza
Gaza wordt niet bezet, is geen “gevangenenkamp” en de mensen mogen vrij vissen op zee. De Palestijnen staan ver boven het gemiddelde gerangschikt in de Arabische wereld door alle indicatoren: gezondheidszorg, voeding, levensverwachting en laag kindersterftecijfer. Israël heeft tot de laatste soldaat, burger en interne organisatie in 2005 teruggetrokken uit Gaza, de Israëlische maritieme blokkade van Gaza is legaal en Israël controleert niet alle grenzen van Gaza – Gaza heeft een grens met Egypte die door Egypte wordt gecontroleerd. Hamas regeert over de Gazastrook en is verantwoordelijk voor om het even welk lijden aan de kant van de inwoners dat voornamelijk wordt bepaald door de terreurorganisatie.

2. Stop met Mahmoud Abbas “gematigd” te noemen
Sinds hij Yasser Arafat opgevolgd is als de president van de Palestijnse Autoriteit en als leider van Al Fatah, wordt Mahmoud Abbas bijna onveranderlijk beschreven als een “gematigde”. Dit ondanks het feit dat Abbas, Arafat en een handvol collega’s in 1959 samen Al Fatah hebben opgericht om Israël te “bevrijden”, niet de West Bank (toen bezet door Jordanië) en ook niet de Gazastrook (toen bezet door Egypte); dat Abbas voortgaat met aanzetten tot haat van zijn volk tegen Israël; dat hij weigert om zelfs te onderhandelen met Israël; en dat Abbas een doctorale thesis publiceerde en als boek uitgaf getiteld “The Other Side: The Secret Relationship between Nazism and the Zionist Movement,” (‘De Andere Kant: De Geheime Relatie tussen het Nazisme en de Zionistische Beweging’)  waarin hij de harde waarheid over de Holocaust ontkende en beweerde dat er “een geheim verbond heeft bestaan tussen het Nazisme en de Zionistische Beweging.” Zijn TV-omroepstation ‘PA TV’ en andere mediakanalen gaan onverminderd door met het verheerlijken van terroristische moordenaars als “helden” en beschrijft de Israëlische steden als deel van “Palestina”. Wat is daar zo “gematigd” aan dit alles?

3. Noem terroristen “terroristen” en niet “militanten”
Terrorisme, zoals gedefinieerd wordt in het Amerikaanse Wetboek, Titel 22, Chapiter 38, Paragraaf 2656 f(d) en gebruikt wordt in de jaarlijkse verslagen van het Congres met betrekking tot Buitenlandse Zaken, is “… vooropgezet, politiek gemotiveerd geweld gepleegd tegen niet-strijdende doelen door sub-nationale groepen of clandestiene agenten….” Het Departement van Defensie beschouwt terrorisme als een misdaad: “Het berekende en onwettelijke geweld of het dreigen met onwettig geweld om angst in te boezemen, bedoeld als dwang of intimidatie van regeringen of gemeenschappen om hun doelen te bereiken, die in het algemeen politiek, religieus of ideologisch zijn.” Daarentegen wordt “militant” niet gedefinieerd in de Amerikaanse wet en algemeen journalistiek gebruikt – bv. militant vakbondslid, militant milieugezind, militant vegetarisch – als een adjectief. Het suggereert hevige passie en volharding maar geen illegaal geweld. Landbouwers bewerken het land, advocaten beoefenen de wet en terroristen plegen terreur, zij pleiten niet voor een zaak maar kiezen enkel voor bruut geweld om hun doel te bereiken.

4. Bericht correct over het Veiligheidshekken
Het Veiligheidshekken is een geweldloze manier om het terrorisme te verminderen en het heeft bewezen extreem efficient te zijn in het redden van mensenlevens – zowel Joodse als niet-Joodse. Het werd gebouwd in antwoord op de tweede “intifada” en heeft beduidend de terreuraanslagen verminderd die werden uitgevoerd vanaf de West Bank. Het omringd niet “volledig Bethlehem”, en het is geen “muur” noch een “ijzeren gordijn.” Bovendien bestaan er over de hele wereld soortgelijke barrières en veiligheidsafscheidingen die niet de minste kritiek oogsten – of waarover zelden of nooit bericht word.

5. Bericht dat de Palestijnse Arabieren – en niet Israël – weigeren te onderhandelen over vrede
Terwijl Israël herhaaldelijk de Palestijnse leiders uitnodigd om terug plaat te nemen aan de onderhandelingstafel om te praten over vrede, blijven zij benadrukken dat zij dat niet zullen doen net zolang Israël niet eerst voldoet van hun voorafgaandelijke voorwaarden. Zelfs nadat Israël in 2009 een 10 maanden durende bouwstop afkondigde in de nederzettingen, bleef Mahmoud Abbas weigeren om deel te nemen aan onderhandelingsgesprekken tot enkele weken vooraleer het moratorium verstreken was. En toen het moratorium verstreken was wees hij opnieuw onderhandelingen van de hand.

6. Bericht over het constant aanzetten tot haat jegens Joden en Israël in de Palestijnse media, scholen en in het openbaar
Het overgrote deel van de media heeft vele jaren gefaald om accuraat en consistent te berichten en gaf de nodige bekendheid aan de alomtegenwoordige en genocidale retoriek tegen Israël en het Joodse volk. Het bloedsprookje, de kwakkel waarin de Joden valselijk beschuldigd worden van het vermoorden van kinderen, is een favoriet thema in de Arabische media, gebruikt als verhaallijn in komisch bedoelde sketches en in de programmatie van toneelstukken en drama’s. Palestinian Media Watch (PMW) heeft talloze incidenten gedocumenteerd over hoe de Palestijnse Autoriteit de Joden en Israëliërs ontmenselijkt en belasterd. En heeft dit voortdurend ophitsen tot haat dan enig effect? Volgens Abdelghani Merah, wiens broer vorig jaar een massamoord pleegde in Toulouse, deed hij dat omdat hij vanaf zeer jonge leeftijd werd blootgesteld aan “haat, racisme en antisemitisme….”

7. Bericht over de Joodse vluchtelingen afkomstig uit de Arabische landen
De media bericht regelmatig over de Palestijnse vluchtelingen, maar over de 850.000 Joden die in de Arabische landen woonden die beroofd werden van al hun bezittingen en met geweld uit hun thuislanden werden gezet tussen 1947 en 1972, wordt nagenoeg nooit over gesproken. Oude Joodse gemeenschappen gedijden duizenden jaren lang in de Arabische landen tot op het ogenblik dat de Arabische Liga in 1947 alle Joden kapittelde als staatsvijanden. Door de staat opgelegd gebruik van geweld, arbitraire arrestaties en gedwongen uitdrijving volgden. Arabische regeringen legden beslag op miljardendollars Joodse eigendom. Het totaal aantal grondbezit dat zij de Joden ontnamen beslaat vijf keer de oppervlakte van de staat Israël. Terwijl CAMERA uitvoerig en zeer gedetailleerd het verhaal van de Joodse vluchtelingen uit de Arabische landen heeft beschreven (zie hier, hier, hier en hier), hebben slechts een handvol media uitgaven over deze kwestie bericht.

8. Schrap het valse taalgebruik dat het Israëlisch-Palestijns conflict de kern is van alle problemen in het Midden-Oosten
De uitdrukkingen “het Midden-Oosten conflict” en “het vredesproces van het Midden-Oosten”, zoals wordt toegepast omtrent de Israëlisch-Palestijnse kwesties, zijn meer overdrijvingen geweest dan synoniemen. De Iran-Irak oorlog en de Algerijnse Burgeroorlog zijn slechts enkele voorbeelden van inter-Arabisch bloedvergieten waarbij het Israëlisch-Palestijns conflict verbleekt. Met inbegrip van anderen zoals daar waren de Libanese burgeroorlogen van 1975 tot 1990, met honderdduizenden slachtoffers en de uitroeiing door Syrië van de Moslim Broederschap in Hama in 1982, waarbij naar schatting 10.000 tot 40.000 doden vielen. Vandaag vindt opnieuw een burgeroorlog plaats in Syrië met meer dan 60.000 doden en tienduizenden gewonden. Natuurlijk toont de “Arabische Lente” overduidelijk aan dat de frequent voorkomende onrust in het Midden-Oosten helemaal niets te doen heeft met Israël.

9. Bericht over het echte lijden van vrouwen, homoseksuelen, religieuzen en etnische minderheden in de Arabische en in de moslimlanden
Vrouwenrechten worden grotendeels beperkt in de Arabische landen, waar zogenaamde “ere-moorden” nog steeds gewoon zijn en voor het grootste deel ongestraft blijven. Homoseksuele Iraniërs wachtten, als zij gevat worden, het executiepeloton. Homoseksuelen in Saoedi-Arabië worden, wanneer zij gearresteerd worden, in het beste geval gegeseld of belanden achter de tralies. In Gaza zijn homoseksuele daden illegaal en strafbaar tot tien jaar gevangenisstraf. Palestijnse Christenen, net zoals andere religieuze en etnische minderheden in het Midden-Oosten, zijn voortdurend het mikpunt van mishandeling, beledigingen e, laster en in sommige situaties slachtoffer van gewelddadige onderdrukking in de handen van hun moslimburen.

10. Bericht dat zowel het Hamas handvest als de stichtingsakte van Al Fatah oproepen tot de vernieting van Israël
Het Hamas charter roept op tegen Jihad tegen Israël en verwerpt elke politieke oplossing. “Israël bestaat en zal doorgaan met te blijven bestaan totdat de Islam het vernietigd,” leest een citaat in de introductie van het document. Het benadrukt tevens zijn genocidale intentie dat de strijd van Hamas tegen de Joden verder reikt dan Israël. De stichtingsakte van Al Fatah roept eveneens op tot de “volledige bevrijding van Palestina en het uitroeien van de Zionistische economie, zijn politiek, militair en cultureel bestaan” door middel van geweld en verwerpt simultaan politieke oplossingen.

11. Stop met te suggereren dat de democratie van Israël wordt bedreigd
Op dit eigenste ogenblik vermoordt het Syrische regime zijn eigen inwoners. Libanon wordt bestuurd door een terreurgroep, Hezbollah. Jordanië is een absolute monarchie die recent de Jordaanse nationaliteit introk van duizenden inwoners van Palestijnse oorsprong. Gaza wordt bestuurd door Hamas, een terreurgroep die in jaren geen verkiezingen meer heeft gehouden en de West Bank wordt bestuurd door een corrupte kleptocratie van wie de regeringstermijn jaren geleden is verstreken en doorgaat met op ongrondwettige wijze te besturen. Deze regeringen zitten voortdurend in moeilijkheden en hun bevolking lijdt, terwijl het beleid van Israël de volle laag krijgt van de meedogenloze media en de gebruikelijke kritiek.

12. Focus minder op Israël
Indien de media niet zo geobsedeerd waren met het bestoken van Israël, moet u zich eens trachten voor te stellen hoeveel kolommen en pagina’s en zendtijd zouden vrijkomen waarmee plaats zou kunnen geruimd worden voor berichtgeving over… de Chinese bezetting van Tibet, de voortdurende oplsuiting van Christenen in Iran, de dodelijke Turkse aanvallen op de Koerden, politie brutaliteiten doorheen het Arabische Midden-Oosten, de benarde toestand van de Liberiaanse, Angolese, Congolese, Ivorianen en andere vluchtelingen, niet te vergeten de wereld aanvoerende doorbraken op het gebied van geneeskunde, landbouw, communicatie, microtechnologie en andere terreinen waarin de Israëliërs en anderen in de wereld uitblinken.

13. Volg de Ethische Code van de Vereniging van Beroeps Journalisten
Uit de preambule: “De leden van de Sociëteit voor Professionale Journalisten geloven dat het informeren van het publiek de voorloper is van het recht en het cement van de democratie. De plicht van de journalist is deze besluiten te bevorderen door te zoeken naar de waarheid en het verstrekken van een eerlijk en allesomvattend verslag van de gebeurtenissen en kwesties.” Gewoon ter herinnering.

door CAMERA.org

Vertaald en aangepast voor het Vlaamse en Nederlandse publiek door Brabosh.com

Antwerpen, zondag 6 januari 2013.


Bronnen:

  1. Camera.org: 13 for ’13: New Year’s Resolutions We’d Like the Media to Make [lezen]
    – vertaald door Brabosh.com als “13 goede voornemens voor 2013 die wij de media graag zien maken mbt Israël/Palestina”