Mahmoud Abbas dreigt andermaal om de Palestijnse Autoriteit te ontbinden [Khaled Abu Toameh]

Obama US  Mideast TalksDe Lady en de vagebond

Mahmoud Abbas heeft nog maar eens gedreigd om de Palestijnse Autoriteit te ontmantelen die hij op de West Bank leidt. Deze keer heeft hij ervoor gekozen om zijn nieuwe oude dreigement te herhalen in een interview met de extreemlinkse Israëlische krant Haaretz:

“Als er geen vooruitgang komt [in het vredesproces] zelfs nà de verkiezingen [in Israël van 22 januari a.s.] zal ik de telefoon nemen en zal ik [premier Benjamin] Netanjahoe oproepen. Dan zal ik hem zeggen… Kom hier in mijn plaats in de stoel zitten, neem de sleutels en u zult [vanaf nu] verantwoordelijk zijn voor de Palestijnse Autoriteit,” aldus Abbas.

zehava2Abbas maakte zijn dreigement kort nadat hij in zijn kantoor in Ramallah een ontmoeting had met Zehava Gal-On (plaatje rechts), de voorzitster van de linkse Meretz partij, in aanloop naar de Israëlische verkiezingen van 22 januari a.s. Het dreigement om de Palestijnse Autoriteit te ontbinden zou gezien moeten worden als een zoveelste poging van Abbas om het stemgedrag van de Israëlische kiezers te beïnvloeden.

Abbas probeert de Israëlische kiezers te doen schrikken door hen te waarschuwen dat de herverkiezing van Netanjahoe een ramp voor het “vredesproces” zou zijn en zou resulteren in anarchie en chaos op de West Bank nadat de Palestijnse Autoriteit zou ontmanteld zijn. In privégesprekken hebben Abbas en zijn hoogste assistenten gesproken over de noodzaak om de linkerzijde in Israël te versterken. Zij hoopten erop dat de voormalige premier Ehud Olmert zou deelnemen aan de verkiezingen en de leiding zou nemen van het linkse blok dat Netanjahoe van de macht zou verdrijven.

Maar aangezien Olmert besloten heeft om niet deel te nemen in de aanstaande verkiezingen, hebben de Palestijnse leiders op de West Bank hun toevlucht tot een nieuwe tactiek genomen om de kiezers te trachten overtuigen om niet voor Netanjahoe en andere rechtse partijen te stemmen. Deze tactiek is gebaseerd op het zaaien van vrees en paniek onder de Israëliërs van wat er zou kunnen gebeuren als zij nogmaals voor Netanjahoe zouden stemmen.

Door te dreigen om de Palestijnse Autoriteit te ontbinden, laat Abbas de mogelijkheid doorschemeren dat Israël opnieuw zichzelf verantwoordelijk zal stellen voor de dagdagelijkse gang van de Palestijnen op de West Bank. Hij vertelt de Israëliërs dat een stem voor Netanjahoe een terugkeer zou zijn naar het pre-Oslo tijdperk, toen het Israëlische leger (IDF) de volledige verantwoordelijk droegen voor de Palestijnse systemen voor onderwijs en gezondheidszorg.

Tezelfdertijd probeert Abbas om het Israëlische publiek te overtuigen dat hij aan het “vredesproces” geëngageerd blijft en dat hij de enige Palestijnse leider is die bereid is om concessies te doen omwille van de vrede. Maar dit is dezelfde Abbas die in de afgelopen vier jaar pre-condities stelde voor het hervatten van de vredesbesprekingen met Israël en die ook de Oslo Akkoorden schond door op de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties eenzijdig om een opwaardering van de status van de Palestijnen te verhogen tot een status van waarnemend niet-lidstaat.

In nog een andere (niet erg succesvolle) poging om de Israëlische kiezers te beïnvloeden, gaf Abbas onlangs een interview weg aan de Israëlische TV zender Kanaal 2, waar hij zijn bereidheid signaleerde om “het recht op terugkeer” van de Palestijnen naar hun voormalige huizen in Israël op te geven. Echter, amper enkele uren later, citeerden de Palestijnse media en verscheidene van zijn adviseurs, een Abbas die hardnekkig ontkende dat hij had aangeboden om het “heilige recht van terugkeer” op te geven.

Wat Abbas echter niet aan het Israëlische publiek vertelt is dat hij eenvoudigweg geen mandaat heeft van het volk om eender welke concessies te maken tegenover Israël. Abbas lijkt zelf vergeten te zijn dat zijn presidentstermijn al vier jaar geleden verstreken was, namelijk in januari 2009. Hij negeert ook recente opinieonderzoeken die een toename van de macht van Hamas en diens populariteit onder de Palestijnen aantonen.

Dit is niet de eerste keer dat de leiding van de Palestijnse Autoriteit probeert om de Israëlische kiezers te beïnvloeden. In het verleden, dook de voorganger van Abbas, Yasser Arafat, aan de vooravond van de Israëlische verkiezingen op in de Israëlische media om te er te praten over zijn diepe engagement aan de vrede en hoe hij zijn uiterste best deed om Hamas en andere terreurgroepen te verhinderen aanslagen tegen Israël uit te voeren. Sommige linkse Israëlische journalisten die aanleunden bij Arafat, spaarden geen inspanningen om hem te helpen in zijn inspanning om zichzelf aan het Israëlische publiek aan te smeren als een ware vredespartner.

Terug naar de dreigementen van Abbas, die tot dusver weinig of geen indruk lijken te maken op de Israëliërs of de Palestijnen. Het Israëlische publiek geloofd al lang niet meer in Abbas en in het “vredes proces” en neemt niet langer zijn dreigementen ernstig. Net zoals de Palestijnen, vroegen velen zich af waarom Abbas de sleutels van de Palestijnse Autoriteit zou willen overhandigen aan de Israëlische premier.

Zou het niet beter zijn, vragen deze Palestijnen zich terecht af, of Abbas deze “sleutels” niet terug zou geven aan het volk en zou aftreden? Is er dan geen enkele Palestijn die Abbas kan vervangen? Waarom overweegt Abbas niet de mogelijkheid om de “sleutels” aan een andere Palestijn te overhandigen? Het antwoord is duidelijk: Abbas gelooft blijkbaar dat als hij niet de Palestijnen kan leiden, niemand anders dat zou mogen en, indien hij ten val zou komen, de hele Palestijnse Autoriteit met hem in elkaar zou storten.

Het ontbinden van de Palestijnse Autoriteit zal de Palestijnen op de West Bank veel meer schade berokkenen dan dat het Israël zal treffen. De eersten die de prijs zullen betalen voor een dergelijk manoeuver, zullen de 150.000 werknemers en hun families zijn van de Palestijnse Autoriteit. Dit zou ook een gevaarlijke stap blijken omdat het de overname van de West Bank door Hamas zou vereenvoudigen. De Palestijnse Autoriteit moet blijven, maar zijn veteranen leiders moeten de weg vrij maken voor nieuwe gezichten.

Een wijziging van de wacht in de Palestijnse Autoriteit is iets waarin de V.S. en de EU, de belangrijkste financiers van Abbas en zijn vennoten, een belangrijke rol in zouden kunnen spelen om die tot stand te brengen.

door Khaled Abu Toameh


Bronnen:

  1. The Gatestone Institute: What Do Abbas’s Latest Threats Really Mean? door Khaled Abu Toameh [lezen]