Simon & Garfunkel’s ‘The Boxer’; over een bokser die telkens weer opstond en heel zijn leven vocht als een kampioen

The Boxer van Simon & Garfunkel, Live in Central Park, New York, 1981.

I am just a poor boy
Though my story’s seldom told
I have squandered my resistance
For a pocket full of mumbles such are promises
All lies and jests
Still a man hears what he wants to hear
And disregards the rest
[meer]

“Dit lied herinnert mij altijd aan mijn grootvader. Hij liet zijn thuis en gezin achter in Ierland. In zijn jeugd was hij een bokser, die soms een gevecht won en soms verloor, maar tijdens zijn hele harde leven altijd bleef vechten als een kampioen. De vechter in hem typeerde zijn hele leven. Ik hoop dat ik mijn leven kan leiden zoals hij dat deed.” [The Blues Dixonary, 1 november 2012]

Net zoals PJM, moet ik ook dikwijls aan S & G’s The Boxer denken, telkens de wereld een uppercut uitdeelt aan de Joodse staat, zoals ook nu weer het geval is met de steun van de Verenigde Naties aan Mahmoud Abbas en zijn 40 rovers. Telkens opnieuw en opnieuw en opnieuw krabbelt Israël weer overeind en staat weer in de ring, de gebalde vuisten omhoog in zelfverweer. Ongelooflijk! Hoeveel rondes zal de Joodse staat nog moeten uitvechten vooraleer de strijd beslecht is? En wie zal uiteindelijk als winnaar tevoorschijn komen? Zal er uberhaupt ooit wel een winnaar zijn en integendeel enkel maar verliezers?


Met dank aan PJM E. voor de hint: “Het is tijd voor wat Joodse muziek!!”