Waarom Israël deze propagandaoorlog nooit of te nimmer kan winnen [Vincent Cooper]

Wat is het probleem van links met Israël?

Wapenstilstand of geen wapenstilstand, op geen enkele manier kan Israël deze oorlog winnen, met name de propagandaoorlog die loopt. Israël mag dan wel (tijdelijk) een einde hebben gemaakt aan het afvuren van raketten door Hamas op Israëlische vrouwen en kinderen, maar het zal nooit of te nimmer de morele steun winnen van het Westen. Waarom is dat zo? Voornamelijk omdat Israël – zijn volk en cultuur – door een machtige, invloedrijke links-liberale orthodoxie niét wordt gezien als een volk dat het recht heeft om te leven binnen veilige grenzen, maar als een vooruitgeschoven bastion (proxy) van westerse belangen.

Voor de linkse intellectueel, staat Israël symbool voor het Westerse imperialisme. U kunt vele varianten van die afgezaagde oude linkse stijlfiguur elke dag terugvinden in de kranten The Guardian en The Independent waarin de westerse belangen routinematig worden voorgesteld als vraatzuchtige verslinders van de zwaksten en meest kwetsbaren. De arbeidersklasse in de industriële steden was het klassieke voorwerp van deze linkse patroniseerders. Nu is dat de Derde Wereld, meer in het bijzonder de Palestijnen, met de Goliath van Israël die de kleine David van Hamas exploiteert en ontmenselijkt.

Afhankelijk van waar de linkse intellectueel zich bevindt in het anti-Israël spectrum, kan Israël gezien worden als een voorpost van het westerse imperialisme in het Midden-Oosten (ik hoorde Tony Benn dit al vele jaren geleden zeggen), of als een gebied waar ontwortelde Joden sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog werden gedumpt (de Palestijnen betalen de prijs voor de Holocaust). In beide gevallen zijn de Palestijnen enkel nog meer slachtoffers in de lange geschiedenis van de westerse imperialistische agressie.

En in hun verdediging van de slachtoffers van het ‘westerse imperialisme’, bezetten de linkse intelligentsia als vanzelfsprekend en altijd de hoge morele basis – dat machtige gevoel van de Rococo-achtige Marxistische morele verontwaardiging. Zoals de Amerikaanse satiricus Tom Wolfe het neerzette: “de intellectueel – was onafscheidelijk van zijn noodzakelijke verontwaardiging. Het was zijn verontwaardiging die hem optilde tot op een platform van morele superioriteit.” Morele superioriteit, die de sleutel is om de steun van de linkerzijde voor Hamas te begrijpen.

Hier, bijvoorbeeld, is de Britse morele filosoof Ted Honderich, in al zijn morele rechtschapenheid, het Palestijns terrorisme verdedigend:

“Ikzelf twijfel er niet in het minst aan dat de Palestijnen het morele recht hebben in hun uitoefening van terreur tegen de Israëliërs. Zij hebben een moreel recht op terreur net zoals de Afrikaanse inwoners van Zuid-Afrika het morele recht hadden om op te staan tegen hun blanke overweldigers en tegen de apartheidsstaat. Die Palestijnen die hun toevlucht hebben genomen tot noodzakelijke moord hebben het recht om te trachten hun volk te bevrijden.” (Ted Honderich in After the Terror.)

Dit is fascinerend materiaal. Het opblazen van vrouwen en de kinderen op een bus in Tel Aviv is een moreel noodzakelijke moord! Ik denk dat enkel een westerse morele filosoof zoiets durft te zeggen, in het bijzonder iemand die dat zegt vanuit de comfortabele en veilige bourgeoisie in Engeland, hoewel hij niet ‘het geluk’ had om op 7 juli 2005 in de Londense metro te zijn toen anti-Israëlische Islamitische terroristen één of andere “noodzakelijke moord” pleegden.

Natuurlijk brengt deze westerse linkse sympathie voor Hamas, de Palestijnen uiteindelijk geen stap verder. Wat ook de historische feiten mogen zijn omtrent de oprichting en de verdere geschiedenis van de Israëlische staat, en het leidt geen twijfel dat er aan beide zijden bloed aan de handen kleeft, gebieden de feiten van het huidige Israël dat een pragmatische oplossing, een die onvoorwaardelijk de veiligheid van Israël waarborgt, de enige gezonde reactie is voor om het even welke Palestijn.

En toch blijft Hamas, met de volledige ideologische steun van de westerse linkerzijden benadrukken dat enkel de gewapende strijd een einde kan maken aan de Israëlische staat. Geen compromis, geen duimbreed toegeven. Natuurlijk durft de boodschap om tactische redenen al eens verschillen. Soms eist Hamas eenvoudigweg dat Israël terug naar zijn oude grenzen zou komen. Maar Israël is daar al eerder geweest; het is aan die vroegere grenzen geweest en zijn doden liggen daarbinnen begraven.

De waarheid is dat de huidige grenzen van Israël het resultaat zijn, niét van het verwerven van land maar van militaire oplossingen tegen de gewapende agressie. De Palestijnen konden reeds jaren geleden, een goede overeenkomst voor zichzelf verzekerd hebben indien zij redelijk waren geweest. Zij konden thans een goed draaiende en economisch leefbare staat hebben; Israël is tenslotte toch een succesvolle, vrije ondernemingseconomie en heeft alle belang bij een duurzame regeling met de Palestijnen.

Maar anderzijds lijkt het er dikwijls naar de het feitelijke succes van Israël precies dat Hamas werkelijk haat. Het economische succes is namelijk één van de redenen waarom de linkerzijde hier in het Westen zo hartsgrondig Israël haat. Indien Israël nog steeds een socialistische kibboetsen nederzetting was geweest zou de linkerzijde een schizofrenisch probleem hebben.

Westerse linksen moeten niet leven met de gevolgen van hun steun voor het geweld in het Midden-Oosten. Maar de droevige waarheid is dat de Palestijnen een zware prijs betalen voor het falen om de realpolitik onder ogen te zien.


Met dank aan Tiki S. voor de hint: “Hoe banaal. De linkse pseudo intelligentia is gewoon stink jaloers!”

Bronnen:

  1. The Commentator: Why Israel can’t win this propaganda war door Vincent Cooper [lees]

Gerelateerd:

  • Waarom is de Joodse en de Israëlische linkerzijde zo extreemlinks geworden? door Ronn Torossian [lees]
  • De farce van JCall en de vlucht vooruit van een deel van de Europese Joden [lees]
  • De Europese linkerzijde heeft een probleem met Joden en met de Joodse staat door Colin Shindler [lees]
  • Moeten linkse media zich niet schamen? door Afshin Ellian [lees]
  • De Heilige Jihad van de Belgische PVDA+ (+Hamas?) jegens de Joodse staat Israël [lees]
  • Jan Roegiers (SP.a) wil subsidies voor samenwerkingsprogramma tussen Palestijnen en Joden stoppen [lees]
  • De vijand van de Joodse staat Israël komt van ultra links door Caroline B. Glick [lees]
  • Rachel Corrie, die zich in 2003 voor een bulldozer gooide, was geen vredesactiviste door Jonathan S. Tobin [lees]
  • Linkse extremisten vernietigen expositie over Joden in Derde Rijk en roepen op tot pogroms [lees]
  • Voor gesubsidieerde DeWereldmorgen.be zijn niet alle dode kinderen in touring autocars gelijk [lees]
  • Waarom Westerlingen niks begrijpen van het M-O? Omdat zij denken dat het daar hetzelfde gaat als hier [lees]
  • Geïslamiseerde westerlingen als nuttige idioten voor ‘Palestina’ door Pat Condell [lees]
  • Duitse linkse partij Die Linke stemt tegen de vrijlating van Gilad Shalit [lees]
  • De nieuwe vijand van links: “Macht” door Daniel Pipes [lees]
  • Links terrorisme en romantiek: Het Baader-Meinhof Complex [lees]
  • Antisemitisme, een oude bekende van links (gijzeling Entebbe 1976) [lees]