De blokkade van Gaza is mislukt; het wordt tijd dat Israël er een einde aanmaakt [Daniel Greenfield]

Toen terreur tot fatsoen werd verheven. Islamistische Hamasterroristen houden Gaza in een ijzeren greep. De nakende vernietiging van Israël en uitroeiing van de Joden wordt mede mogelijk gemaakt door de morele, materiële en financiële hulp van extreemlinkse ‘vredesactivisten’ van de wereld

Net zoals vrijwel elke politieke stap die Israël heeft gezet sinds 1991, was de terugtrekking uit Gaza en de blokkade van Hamas gedaan in de veronderstelling dat wanneer Israël de meest mogelijke gematigde weg zou kiezen (dichtbij een feitelijke nationale zelfmoord), de internationale gemeenschap tot rede zou komen en samenwerken om de “extremisten te isoleren” en de regio te stabiliseren. Die veronderstelling bleek herhaaldelijk vals te zijn. De wereld is niet geïnteresseerd in redelijk zijn. Er bestaat geen lakmoesproef waarin islamitische terroristen altijd mogen mislukken en geen enkele test die Israël ooit kan passeren.

De Israëlische Scheidingsmuur en de Blokkade van Gaza waren absolute minimale pogingen van Israël om zich af te zonderen van de terroristen en de terroristen te isoleren van hun wapenleveranciers in Iran en Syrië. Niet alleen gaf Israël vrij spel aan Hamas, een islamitische groep die als enige doel heeft het land van de aardbodem weg te vagen, maar het land bleef doorgaan met het toelaten van hulp en leverde zelfs medische hulp aan de bewoners van Gaza. Zowel de Muur als de Blokkade kregen aanvankelijk de steun van de Verenigde Staten en van een aantal Europese regeringen. Tenslotte zijn blokkades geen onbekende voor de Verenigde Staten en elk land begreep de legitimiteit van een afscheidingshekken om je eigen grenzen te beschermen.

Maar in plaats daarvan, werd de muur omgedoopt naar de Apartheidsmuur, ondanks het feit dat er ongeveer evenveel Arabieren aan de ene kant wonen als aan de andere kant en dat de Arabieren aan de andere kant van die muur beweren lid te zijn van een afzonderlijke Palestijnse natie. En de Blokkade werd geherdefinieerd als Israëlische piraterij en de onderdrukking van het nu niet bepaald van honger stervende “Volk van Gaza”. De regering Obama roept thans samen met Europa Israël op om een einde te maken aan de blokkade. En Israël heeft de keuze tussen ofwel een voortdurende oorlog uit te vechten tegen aanvallen over zee door Turkije en Iran met een links “menselijk schild” als dekmantel voor de terroristen, ofwel om te trachten de controle over Gaza te heroveren en Hamas te verdrijven.

De argumenten voor het herwinnen van Gaza zijn eenvoudig genoeg.

De situatie in haar huidige vorm kan niet worden opgelost door gelijk welke vorm van onderhandelingen, zoals Hamas duidelijk heeft gemaakt dat het onder geen beding eender welke definitieve vredesregeling zal accepteren maar slechts een tijdelijke wapenstilstand. De wereld eist niet langer van Israël dat het onderhandelt met terroristen, zoals het dat in het verleden deed met de PLO. In plaats daarvan eist het van Israël dat het zich niet langer zou bemoeien met de terroristen. Niet omdat dit vrede zal brengen door middel van onderhandelingen, maar omdat zij hebben ingestemd met de nationale eisen van Hamas, een genocidale islamitische terroristische organisatie. Dit is natuurlijk een onhoudbare en onaanvaardbare eis.

De Blokkade van Gaza heeft gefaald

Ondanks talrijke pogingen om “gematigden” te vinden die bereid zijn om te onderhandelen, blijft Hamas toegewijd om met Iran samen te werken aan de geplande volkerenmoord op de Joden. Het handvest bevat het citaat: “De Dag des Oordeels zal niet komen tot wanneer de moslims de Joden bekampen (de Joden doden), en zolang de Jood zich blijft verbergen achter stenen en bomen. Die stenen en bomen zullen zeggen: O moslims, O Abdoellah, er zit een Jood achter mij, kom hier en dood hem”, als zijn enige bestaansreden. En als de wereld niet langer bereid is de passieve houding te steunen van Israël ten aanzien van Hamas – dan blijft het land geen andere keuze over dan over te gaan naar actieve onderdrukking.

Sinds de pogingen van islamitische regimes in Iran en Turkije om Hamas te steunen thans de goedkeuring van de wereld hebben gekregen, zijn verdere pogingen om de Blokkade te handhaven daarom nutteloos geworden. De Blokkade van Gaza was gebaseerd op het idee dat Israël Hamas zou isoleren en zodoende de terreurgroep op een vredevolle wijze van de macht zou verwijderen. In plaats daarvan hebben islamitische regimes en linkse activisten Israël andermaal geïsoleerd. De fout die Israël opnieuw maakte is dat het zich inbeeldde dat redelijk gedrag alsnog samenwerking zou opleveren. In plaats daarvan beloonde de wereld opnieuw de islamitische terroristen en strafte het haar slachtoffers.

Bovendien, heeft Israël de Gazastrook ontruimd en met geweld de Joodse steden en dorpen in het gebied etnisch gezuiverd, als onderdeel van een akkoord met de Verenigde Staten over de status van andere Joodse steden en dorpen. De regering van Obama heeft er sindsdien voor gekozen om niet alleen dat akkoord te negeren, maar ook om haar definitie van “nederzettingen” uit te breiden naar Joden die wonen in Jeruzalem. De regering van Obama heeft dat akkoord eenzijdig herroepen, dat bereikt werd met Israël en dat de basis was voor de terugtrekking uit Gaza. Als zodanig heeft Israël het volste recht om haar eigen terugtrekking [uit Gaza] te herzien en om te keren.

Bij het verlaten van de Gazastrook en enkel nog de controle op haar grenzen en kusten te handhaven, heeft Israël bovenmenselijk geduld en tolerantie getoond jegens de terroristen. Maar als de wereld weigert de blokkade aan zeezijde te steunen, dan blijft Israël geen andere keuze over dan de controle over het terrein terug te krijgen. Als de regering Obama het akkoord weigert te aanvaarden waarop de terugtrekking [uit Gaza] van Israël was gebaseerd, dan wordt het tijd om die terugtrekking ongedaan te maken en om te keren. Het doorlopend in gevangenschap houden van Gilad Shalit, de eigen wreedheden van Hamas jegens mede-Arabieren en de aanwezigheid van Al Qaeda in Gaza – zijn allemaal bijkomende factoren die de druk om actie te ondernemen hebben doen toenemen.

Het is tijd om de Gazastrook te heroveren

De impliciete goedkeuring van de wereld van de territoriale rechten van Hamas laat Israël slechts twee keuzes, om Hamas te laten functioneren als een land, of om het gebied te heroveren en Hamas voorgoed uit te schakelen. Omdat Hamas niet bereid is om te onderhandelen over een permanente vrede en toegewijd blijft aan het terrorisme en oorlog, is de eerste optie volledig onwerkbaar. Vooral met Iran, Syrië en Turkije die al te gretig Hamas bewapenen en gebruiken als proxy om een oorlog met Israël te rechtvaardigen. De laatste optie is dan het enige dat nog op tafel ligt. Ofwel zal Israël nu de Gazastrook heroveren of het zal dat moeten heroveren als onderdeel van een regionale oorlog. Het nu heroveren zal voor beide zijden minder bloedvergieten betekenen en eventueel een regionaal conflict vermijden.

Op dit moment speelt Hamas de Volksdeutscher naar Iran’s Duitsland en Israël ‘s Tsjecho-Slowakije. Onterechte klachten over burgerrechten worden gebruikt om Israël te doorkerven ter voorbereiding op een volledige invasie. En elkaars gelijken Ahmadinejad en Erdogan discuteren nog over de vraag wie Der Führer zal spelen en wie in dit scenario Il Duce zal spelen. Een volledig ontplooide Hamasstaat in Gaza zal een Iraanse kazerne worden en een marinebasis binnen Israël. En zodra Israël de zee opgeeft, dan zal het ook het luchtruim moeten opgeven. Omdat dezelfde ‘activisten’ die met schepen varen ook in staat zullen zijn om vliegtuigen te huren. En Israël zal niet in staat zijn om in de lucht te onderscheppen. Het zal moeten kiezen tussen ze neer te halen en het creëren van nog meer ‘martelaren’ en de wereld verontwaardiging, en Iran toestaan om via het luchtruim rechtstreeks wapens te laten doorgaan naar haar grondgebied.

Zoals bekend wil Egypte de Gazastrook niet [terug] hebben [zoals de Gaza tussen 1949 en 1967 bezet werd door Nasser’s Egypte]. Fatah is niet bereid om de Gazastrook te heroveren. Hamas is absoluut niet bereid om een permanente vrede te onderhandelen. Het enige wat Israël nog overblijft is de Gazastrook te heroveren, Hamas verdrijven en de controle over het gebied herwinnen. Dit zal leiden tot een korte periode van geweld, maar uiteindelijk langdurige vrede brengen. In tegenstelling tot het huidige scenario zoals door de regering van Obama werd aangenomen, die leidt tot zowel een korte termijn van geweld en een langdurige catastrofale tijd als vooruitzicht.

De blokkade van Gaza is mislukt. Niet door de schuld van Israël, maar omdat de wereld niet de juiste keuze heeft kunnen maken tussen een democratische staat en een genocidale terroristische groepering die neven en nichten zijn van Al Qaeda. De Blokkade van Gaza was Israël ‘s concessie aan het terrorisme, een passieve handhaving van haar grenzen en een verbod op de wapensmokkel. Het passieve antwoord is opgeleefd. Het is tijd om de Gazastrook te heroveren of geconfronteerd worden met de gevolgen.

door Daniel Greenfield


Bronnen:

  1. Sultan Knish Blog: It’s Time to End the Blockade of Gaza door Daniel Greenfiel [lees]