Rudi Vranckx vanuit 5-sterrenhotel in Gaza: ‘Palestijnen hopen op een beter leven’

Toen ik gisteravond het VRT-journaal bekeek op televisie met de best betaalde Israëlbasher van België Rudi Vranckx in de hoofdrol, probeerde ik te gissen van waaruit hij zijn mening (en niét de feiten) ventileerde omtrent het zopas aangegane staakt-het-vuren tussen enerzijds Hamas en Co en anderzijds de Joodse staat Israël. En dan zag ik het op de achtergrond: Vranckx seinde door vanuit een befaamd vijf-sterren luxe hotel met name het Beach Hotel Gaza. Dat ken ik ook goed en heb er reeds een artikel over gebracht in de reeks Gaza Unplugged over de verborgen welvaart van Gaza. Ik hoor Vranckx … Lees verder Rudi Vranckx vanuit 5-sterrenhotel in Gaza: ‘Palestijnen hopen op een beter leven’

Waar blijft de ‘Arabische Lente’ bij de Palestijnen? [Afshin Ellian]

De Arabische Lente evolueerde snel in een Islamistische Nachtmerrie

Er is een dodelijk spel gaande in Gaza. De geschiedenis herhaalt zich. Hetzelfde spel. Enorme vermoeidheid maakt zich meester van mij en alle anderen die hierover willen schrijven. De westerse media en die in de islamitische landen zijn bezig om deze kleine confrontatie als wereldschokkend nieuws te brengen.

Hoe begon de gewelddadige strijd tussen de autoriteiten in Gaza en Israël? De Palestijnse strijders schoten raketten af op Israël en daarna begonnen de Israëliërs met hun zelfverdediging. Maar dit is niet het schokkendste nieuws uit het Midden-Oosten.

Heilige maand
Vorige week kwamen in Afghanistan door een aanslag tientallen burgers om het leven. Dit bericht haalde nooit de voorpagina’s. De komende weken zullen aanslagen worden gepleegd in Irak en Pakistan omdat de maand Moharam is begonnen. Dat is een bijna heilige maand voor de sjiieten: de dood van imam Hussein wordt herdacht.

En dan nog Syrië, waar wekelijks tientallen doden vallen. Zijn we hier aantallen doden in verschillende islamitische landen aan het vergelijken? Nee, ik wil alleen benadrukken dat de humanitaire ramp in Gaza en Israël minder ernstig is als je haar vergelijkt met andere brandhaarden in het Midden-Oosten. Maar voor de media en sommige moslims is wat in Gaza gebeurt, tragischer en indrukwekkender dan elders in het Midden-Oosten.

Lees verder “Waar blijft de ‘Arabische Lente’ bij de Palestijnen? [Afshin Ellian]”

De blokkade van Gaza is mislukt; het wordt tijd dat Israël er een einde aanmaakt [Daniel Greenfield]

Toen terreur tot fatsoen werd verheven. Islamistische Hamasterroristen houden Gaza in een ijzeren greep. De nakende vernietiging van Israël en uitroeiing van de Joden wordt mede mogelijk gemaakt door de morele, materiële en financiële hulp van extreemlinkse ‘vredesactivisten’ van de wereld

Net zoals vrijwel elke politieke stap die Israël heeft gezet sinds 1991, was de terugtrekking uit Gaza en de blokkade van Hamas gedaan in de veronderstelling dat wanneer Israël de meest mogelijke gematigde weg zou kiezen (dichtbij een feitelijke nationale zelfmoord), de internationale gemeenschap tot rede zou komen en samenwerken om de “extremisten te isoleren” en de regio te stabiliseren. Die veronderstelling bleek herhaaldelijk vals te zijn. De wereld is niet geïnteresseerd in redelijk zijn. Er bestaat geen lakmoesproef waarin islamitische terroristen altijd mogen mislukken en geen enkele test die Israël ooit kan passeren.

De Israëlische Scheidingsmuur en de Blokkade van Gaza waren absolute minimale pogingen van Israël om zich af te zonderen van de terroristen en de terroristen te isoleren van hun wapenleveranciers in Iran en Syrië. Niet alleen gaf Israël vrij spel aan Hamas, een islamitische groep die als enige doel heeft het land van de aardbodem weg te vagen, maar het land bleef doorgaan met het toelaten van hulp en leverde zelfs medische hulp aan de bewoners van Gaza. Zowel de Muur als de Blokkade kregen aanvankelijk de steun van de Verenigde Staten en van een aantal Europese regeringen. Tenslotte zijn blokkades geen onbekende voor de Verenigde Staten en elk land begreep de legitimiteit van een afscheidingshekken om je eigen grenzen te beschermen.

Lees verder “De blokkade van Gaza is mislukt; het wordt tijd dat Israël er een einde aanmaakt [Daniel Greenfield]”

Het verschil tussen terroristen en verzetsstrijders [Likoed Nederland]

Kindposter van de Palestijnse Islamitische Jihad (Saraya) in Gaza: Jong geleerd is oud gedaan

Zelfmoordaanslag in Netanja
Op 22 januari 1995 liep de Palestijnse twintiger Anwar Soukar in de Israëlische stad Netanja naar een winkel met mobiele telefoontjes. Daar zakte hij op zijn knieën, terwijl hij naar zijn buik greep. Het leek alsof Anwar een maagbloeding kreeg, of ernstige darmkrampen.

Israëliërs snelden toe om Anwar te helpen en om hem gerust te stellen. Maar de Palestijn Anwar – die kort daarvoor was gerekruteerd door de terreurorganisatie Islamitische Jihad – had helemaal geen darmproblemen. Anwar had niets, hij was een gezonde Palestijnse jongeman die nog een heel leven voor zich zou hebben, als hij dat had gewild.

Maar Anwar wachtte tot genoeg Israëliërs die hem wilden helpen om hem heen stonden en greep toen snel naar zijn tas, waar twee bommen in zaten. Anwar bad nog snel tot Allah – dat die hem tot een martelaar zou maken – en drukte toen op een knop. Er volgde een enorme explosie waarbij naast Anwar 22 onschuldige Israëliërs om het leven kwamen, meest tieners.

Lees verder “Het verschil tussen terroristen en verzetsstrijders [Likoed Nederland]”

Vrienden van tolerantie en democratie zijn vrienden van Israël [José María Aznar]

Hamas heeft dit conflict veroorzaakt, omdat men doorging met het bombarderen van het Israëlische volk. Zelfverdediging is een recht van mensen en naties dat is vastgelegd in artikel 51 van het Handvest van de VN. De oorlog met betrekking tot Gaza, waar we nu getuige van zijn, werd niet in gang gezet door Israël maar door Hamas, ruim voor de moord op haar militaire commandant, de bekende terrorist Ahmed al-Jaabari.

Na een rustige periode die volgde op Operatie Cast Lead aan het eind van 2008 zijn de raketaanvallen vanuit Gaza gestaag hervat, met een toenemend gebruik van geweld: 150 raketten troffen Israël in 2010; 680 vorig jaar en meer dan 800 werden dit jaar, voor de dood van al-Jaabari, gelanceerd. Hamas stuurde geen bloemen naar scholen en huizen in het zuiden van Israël, maar vernietiging en terreur.

Lees verder “Vrienden van tolerantie en democratie zijn vrienden van Israël [José María Aznar]”

Staakt-het-vuren houdt voorlopig stand, Israël maakt balans op na 8 dagen strijd tegen Hamas

Woensdagavond, 21 november in Gaza. De Palestijnen vieren uitbundig de “overwinning op de Zionistische sater”, terroristen en militanten schieten hun geweren en kalashnikovs leeg in de lucht. Het is niet bekend hoeveel Palestijnen in dat vreugdevuur werden gedood of gewond door andere Palestijnen. In Israël wordt bijzonder verdeeld gereageerd over het bereikte staakt-het-vuren en het laatste woord is hierover nog niet gevallen.

Opmerking: reageren weer mogelijk

Gisteren werd een staakt-het-vuren bereikt dat thans 8 uren standhoudt. In feite slechts een tahdia net zoals in januari 2009: elke partij verbindt er zich woordelijk toe afzijdig te blijven zolang zijn tegenstander hetzelfde doet. Iedereen weet ook dat dergelijke kalmere periodes nooit lang standhouden en wat de tahdia van 18 januari 2009 heeft opgeleverd is ook bekend: uitstel naar een volgende ronde strijd van bloed en tranen, familiedrama’s en trauma’s. De gewone burger verliest altijd en kan de rekening betalen.

Met Hamas is het nu eenmaal onmogelijk een vredesakkoord te bereiken. Want dat betekent dat zij de zin van hun eigen bestaan zouden moeten opgeven en hun Handvest moeten verscheuren. Denken dat je een krokodil kan leren sla en tomaat te eten ipv happen levend vlees te verscheuren is iets voor naïevelingen en andere idioten. Palestijnen willen geen vrede, zij willen Israël. Als een terrorist zijn geweer uit handen laat vallen, ga je dat dan voor hem oprapen en terug in zijn handen duwen? Geen goed idee me dunkt.

Lees verder “Staakt-het-vuren houdt voorlopig stand, Israël maakt balans op na 8 dagen strijd tegen Hamas”