Twaalf Franse imams naar Israël in poging om antisemitisch imago wat op te trekken [Ron Friedman]

De Grote Moskee in Parijs, bouwjaar 1926, is de eerste moskee die in Frankrijk werd gebouwd. De moskee bevindt zich in het 5de arrondissement van Parijs en is met een hoogte van 33 meter de grootste moskee van Frankrijk en de 3de grootste in Europa.

Een groep van 12 Franse imams komt wellicht vandaag zondag nog toe in Israël voor een vijfdaags bezoek aan de Joodse staat met het doel om de overtuiging te verjagen dat de moslimgemeenschap van Frankrijk antisemitisch is, berichtte de Israëlische krant Maariv. “Jammer genoeg worden Franse moslims aanzien als zijnde antisemitisch,” zei imam Hassan Shaljoumi, die een moskee leidt in Drancy, een voorstad van Parijs. DE imam is in het verleden reeds drie keer op bezoek geweest in Israël.

“Terwijl het waar is dat er imams zijn die antisemitisme verspreiden in de naam van Allah, vormen zij een minderheid… Wij zijn van plan om een verschillend facet voor te stellen, dat van moslims die in vrede wensen te willen leven met Joden en die de vrede willen promoten.” Volgens Shaljoumi, ontvangt hij herhaaldelijk bedreigingen over zijn interreligieuze werk en moest hij voorkomen dat het nieuws van het geplande bezoek voortijdig zou uitlekken, uit vrees dat extremisten zou proberen dit bezoek te verhinderen.

Lees verder “Twaalf Franse imams naar Israël in poging om antisemitisch imago wat op te trekken [Ron Friedman]”

Barack Obama en de consensus omtrent Jeruzalem [Jonathan S. Tobin]

Obama in juni 2009 tijdens zijn beruchte “I’m Sorry” toespraak in Kaïro, Egypte. Oproep van Obama aan premier Netanjahoe om de “nederzettingen” te slopen, zowel in Oost-Jeruzalem als op de Westbank in Judea & Samaria. Wat Obama betreft zijn de Joodse gebouwen, straten en wijken in Oost-Jeruzalem en al wat er  voorbij de Groene Lijn [de pre-1967 lijnen] werd opgetrokken, eveneens “nederzettingen”. Die “nederzettingen” zouden volgens het Obama dictaat opnieuw moeten worden afgebroken en de gronden “terug” gegeven aan de Arabieren in ruil voor vrede. Alsof één of meerdere Joodse wijken duurzame vrede in het Midden-Oosten in de weg zouden staan. Veiligheid is voor de Joodse staat nog altijd belangrijker dan “vrede” met de Arabieren. 😦

De linkerzijde in zowel Israël als in de Verenigde Staten zou willen dat President Obama tracht een vredesplan op te leggen aan Israël tijdens zijn tweede ambtstermijn. Maar de belangrijkste plank van om het even welk Amerikaans of internationaal dictaat dat de overgrote meerderheid van de Israëliërs nooit zal willen goedkeuren is: de splitsing van Jeruzalem.

Eerder vandaag, schreef Evelyn Gordon over hoe de vrouw die de Arbeidspartij terug naar de politieke relevantie leidt, gelijkaardige posities aan premier Benjamin Netanjahoe inneemt ten aanzien van het vredesproces. Echter, Shelly Yacimovich (afb. rechts) is niet de enige rijzende ster in de Israëlische politiek die geen boodschap heeft aan om het even welk Obama dictaat.

Haaretz bericht vandaag dat Yair Lapid, het hoofd van de nieuwe centrumpartij Yesh Atid, nog verder dan Yacimovich ging. Lapid zei gisteren dat hij zich uitdrukkelijk verzet tegen de splitsing van Jeruzalem en dat wat hem betreft het behoud van de herenigde stad door Israël geen hindernis is voor het ondertekenen van een vredesovereenkomst met de Palestijnen.

Lees verder “Barack Obama en de consensus omtrent Jeruzalem [Jonathan S. Tobin]”

Waarom is de Joodse en de Israëlische linkerzijde zo extreemlinks geworden? [Ronn Torossian]

Washington, in het Witte Huis in 1973. Van L naar R: De linkse Israëlische premier Golda Meir (1898-1978), de “grootmoeder van het Joodse volk” genoemd. Zij was premier van Israël van 17 maart 1969 tot 3 juni 1974. Tijdens haar ambtstermijn kreeg zij te maken met talloze Palestijnse aanslagen en vooral de Jom Kippoeroorlog van oktober 1973. Naast haar de toenmalige Amerikaanse president Richard Nixon.

Terwijl de Arabische naties die aan Israël grenzen geen vrouwen toelaten om te stemmen, was Israël de eerste natie in de wereld om een vrouwelijke premier te hebben: Golda Meir. Beschreven als “vastberaden, rechtuit sprekend, grijs-geworden grootmoeder van het Joodse volk,” leidde Meir de Joodse natie vele jaren.

Terwijl veel van de visies op het economische beleid van Golda Meir vandaag zouden verschillen met die van de huidige premier, omdat zij lid was van de linkse politieke partij Mapai [die in 1968 zal opgaan in de linkse Arbeidspartij; Brabosh.com], vallen haar meningen over veiligheid vandaag volledig samen met die van de leiders van de Israëlische regering.

Tegenwoordig, is de linkerzijde opgeschoven naar het extreme uiterst links, veel verder dan de Zionistische voorvaders van de Staat Israël (Golda Meir was één van 24 ondertekenaars, waarvan twee vrouwen waren, van de Israëlische Onafhankelijkheids Verklaring in 1948). Zij zijn ver buiten de perken van consensus getreden.

De ideeën van Golda Meir in haar eigen woorden:

Lees verder “Waarom is de Joodse en de Israëlische linkerzijde zo extreemlinks geworden? [Ronn Torossian]”

Manifestatie in Parijs tegen de opkomst van het islamiStisch fascisme [video]

“Le fascisme islamiste ne passera pas” “Stop het islamistisch fascisme” Zaterdag, 10 november 2012, werd ter hoogte van de Denfert-Rochereauplaats in Parijs een opvallende betoging gehouden tegen de snelle opkomst van het islamistisch fascisme in Frankrijk met alle gevolgen vandien voor de Joodse gemeenschappen van het land. Naast het extreemrechtse Front National (niet bepaald mijn vrienden…) namen ook verscheidene Joodse verenigingen aan de manifestatie deel onder meer Union Juifs de France en vele anderen. Vooraan een groot spandoek met het opschrift: “Le fascisme islamiste ne passera pas.” (Stop het islamistisch fascisme). Niet de Islam of de moslims op zich liggen … Lees verder Manifestatie in Parijs tegen de opkomst van het islamiStisch fascisme [video]

Terroristen vuren vanuit Gaza opnieuw ca. 30 raketten en granaten af op Israël; het IDF slaat terug

Ashkelon, Israël, zaterdagnacht 10 november 2012. Burgers, moeders en kinderen rennen in paniek voor hun leven om tijdig een veilige schuilplaats te bereiken wanneer Hamas en/of Islamitische Jihad een salvo raketten afvuurt op Israëlische dorpen en gemeenten in Zuid-Israël. [foto: AFP/David Buimovitch]

Zondag, 11 november 2012. Terwijl de halve wereldbol vandaag de 94ste verjaardag herdenkt van de Wapenstilstand van Wereldoorlog I (en een aantal tegelijk ook het einde van WO II in mei 1945 herdenkt) gaat de strijd in Gaza onverminderd verder.

De Israëlische luchtmacht (IAF) heeft een terreurcel uitgeschakeld die op het punt stond raketten af te vuren op het zuiden van Israël. In een mededeling zei de woordvoerder van het IDF dat de piloten hun doel hebben geraakt. Volgens Palestijnse bronnen kwam in die aanval één terrorist om het leven en een andere gewond.

Zaterdagavond werden meer dan 30 qassamraketten en mortiergranaten afgevuurd op Israël vanuit het noorden van Gaza. De escalatie van terreur en geweld vanuit Gaza is nu al verscheidene weken aan de gang en het einde is nog lang niet in zicht.

Lees verder “Terroristen vuren vanuit Gaza opnieuw ca. 30 raketten en granaten af op Israël; het IDF slaat terug”