Het wordt tijd dat Israël op eigen benen gaat staan, los van (Obama’s) Amerika [Caroline Glick]

De schaapachtige Obama doctrine: “De truc is om hen vooral niet boos te maken.”
[cartoon van de Israëlische tekenaar Ronny Gordon – bron]

De uitkomst van de Amerikaanse verkiezingen werd in Israël niet met vreugde ontvangen. Caroline Glick (afb. rechts) gaf in de Jerusalem Post een overzicht wat de hiervan voor Israël de betekenis is en wat er gedaan moet worden. In het eerste gedeelte van dit artikel beschouwt ze de redenen van het verlies van Mitt Romney en waar de Republikeinen voor staan. Vooral noemt ze het probleem van de Amerikaanse buitenlandse politiek waar de regie, verwacht zij, al binnen twee jaar de Amerikanen uit handen zal glijden. Natuurlijk heeft dat ook gevolgen voor Israël. Hier de vertaling van alleen dat gedeelte van het artikel dat ingaat op de veranderde positie van Israël.

Glick: Zoals de meeste mensen weten is Israël, als de vooruitgeschoven post van de vrijheid in de islamitische wereld, het eerste doel van de Obama-gesteunde, opkomende krachten van de jihad. Als gevolg daarvan zal Israël als eerste de gevolgen van Obama’s beleid van appeasement voelen en de toegenomen macht van Iran en de Moslim Broederschap.

Zeker, dit is een verschrikkelijke situatie. Maar net zoals demografie Amerika heeft veranderd, zo dezet het ook Israël. Opkomend antisemitisme en de economische neergang in Europa hebben dramatisch toenemende aantallen immigranten naar Israël tot gevolg en deze aantallen zullen alleen maar toenemen als de situatie op het continent verslechtert. In tegenstelling tot de rest van het Westen zijn de Israëli’s meer religieus geworden, eerder bereid om de vrije markt te omarmen en staan meer te popelen om te concurreren in talent en productiviteit. Terwijl de Amerikanen zich hebben aangesloten bij de in Europa afnemende vruchtbaarheid, gaan de Israëli’s gelijk op met de vruchtbaarheid van hun Arabische buren.

Lees verder “Het wordt tijd dat Israël op eigen benen gaat staan, los van (Obama’s) Amerika [Caroline Glick]”

Veel (krokodillen)tranen om Gaza, maar wie huilt er om het echte drama van Syrië? Niemand [in beeld]


S P R A K E L O O S

Syrië 10 november 2012

Homs, Aleppo… van de kaart geveegd!

Voorlopige balans:
ca 50.000 doden
408.000 vluchtelingen
2.500.000 mensen ontheemd

Met de complimenten van China, Rusland, Iran, de Europese Unie èn de Verenigde Naties!


Lees verder “Veel (krokodillen)tranen om Gaza, maar wie huilt er om het echte drama van Syrië? Niemand [in beeld]”

West Bank Unplugged afl.20: Terwijl Syrië in puin ligt bouwen de Palestijnen paleizen [in beeld]

Enkele maanden geleden publiceerde ik hier in de reeks West Bank Unplugged een reeks Palestijnse “krotwoningen” op de Westbank. Hier volgt een tweede korte reeks. En ja, we weten het zo onderhand wel: Israëlische kolonisten buiten de Pal-Arabieren op de West Bank meedogenloos uit. Palestino ‘s zijn allemaal straatarm, wonen in krotwoningen of in vreselijke vluchtelingenkampen in de door satanische Zionisten ‘Bezette Gebieden’ op de westelijke Jordaanoever. Ha ha! Onzin natuurlijk. De meeste hier getoonde plaatjes zijn gemaakt in de buitenwijken van Ramallah op de West  Bank, meer bepaald in het dorpje Mazraa al-Sharqiya. [bron: Luxurious homes pop up in the West Bank door Hossam Ezzedine; dd 9 november 2012]


Lees verder “West Bank Unplugged afl.20: Terwijl Syrië in puin ligt bouwen de Palestijnen paleizen [in beeld]”

Waarom anti-Zionisten in feite racisten zijn [Geoffrey Alderman]

Tel Aviv, 14 mei 1948. David Ben-Goerion leest in het Stadsmuseum van Tel Aviv de onafhankelijkheidsverklaring voor van de Joodse staat Israël. Achter hem hangt een portret van Theodor Herzl, die algemeen aanzien wordt als de grondlegger van het moderne Zionisme.

Verklaring van Balfour, 2 november 1917
Vorige week werd de 95ste verjaardag van de Verklaring van Balfour herdacht. Deze werd vastgelegd in briefvorm geschreven door graaf Arthur Balfour (afb. rechts) op 2 november 1917 gericht aan baron Walter Rothschild. Balfour was toen minister van Buitenlandse Zaken in het oorlogskabinet van de toenmalige Britse premier, graaf Lloyd George. Rothschild was een zonderlinge maar zeer gerespecteerd zoöloog die toevallig ook nog eens de rijkste Joodse man van het land was.

Gemachtigd door het regeringskabinet van Lloyd George, werd in de brief Rothschild verzocht om de Zionistische Federatie van Groot-Brittannië te informeren over het feit dat de Britse regering de oprichting van een “nationaal huis voor het Joodse volk” in Palestina “gunstig gezind” was en het zijn uiterste best zou doen om deze onderneming te vergemakkelijken op voorwaarde dat dit geen schade zou toebrengen aan “de burgerlijke en religieuze rechten van niet-Joodse gemeenschappen in Palestina of de rechten en politieke status die Joden genieten in om het even welk ander land.”

Lees verder “Waarom anti-Zionisten in feite racisten zijn [Geoffrey Alderman]”