Oorlog is vrede: Tekst ‘Recht op Vrede’ van de VN promoot het terrorisme [Hillel Neuer + video]

War is Peace: The U.N. “Right to Peace” Text Endorsing Terrorism

naar een artikel van UN Watch [blog.unwatch.org]

Tijdens de 20ste sessie van de VN Raad voor de Mensenrechten, introduceerde de politiestaat van het communistische Cuba, een belangrijke verdediger van het Assadregime in Syrië, succesvol een resolutie in voor ‘het Recht op Vrede’ [the Right to Peace].

Gesteund door zulke vredelievende staten zoals Soedan, Wit-Rusland, China, Sri Lanka, Iran, Noord-Korea en zelfs Syrië, biedt de resolutie, volgens journalist Joel Brinkley, u een bak gevuld met “zinloze kletspraat” aan zodat u niet de gaten heeft dat op pagina zes van de resolutie zij ook willen dat de Verenigde Naties het idee verbreiden dat “elk volk en om het even welk individu het recht heeft om zich te verzetten en oppositie te voeren tegen een onderdrukkende koloniale bezetting.

Ra ra, wie daarmee bedoeld wordt. In elk geval niét de indieners, die tot aan hun schouders in het bloed staan te grinniken en zichtbaar ontroerd hartstochtelijk pleiten voor de toepassing van de Mensenrechten, overal… behalve in hun eigen land en voor eigen volk.

Met andere woorden, de Verenigde Naties wettigen de terminologie die in het Midden-Oosten wordt gebezigd door terroristen die Amerikanen en Israëliërs vermoorden. Het is met de politieke cultuur in de Raad dermate slecht gesteld dat enkel de Verenigde Staten het enige land was van de 47 deelnemende naties die tegen de resolutie stemde.

UN Watch nam tijdens deze vergadering de gelegenheid te baat om de Orwelliaanse daden en taal van de VN-Raad aan de kaak te stellen.

“Orwell en de Raad voor de Rechten van de Mens van de V. N.”

UNHRC, 20ste sessie, 3 juli 2012
Getuigenis UN Watch door Hillel Neuer

Dank u, mijnheer de voorzitter.

Dit jaar herdenken wij de 64ste verjaardag van twee monumentale teksten.

De eerste is de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens.

Drie jaar na de Tweede Wereldoorlog, creëerden de stichters van deze Raad de Universele Verklaring, in reactie, zoals die in de inleiding wordt verklaard, op wreedheden die het geweten van de mensheid schokten. Zij bevestigden opnieuw dat elk menselijk wezen het recht op het leven heeft, het recht om vrij te zijn van marteling, vervolging en discriminatie.

De Verenigde Naties moeten die verklaring naleven.

Helaas, al te vaak worden wij in deze organisatie herinnerd aan een ander groot document van datzelfde jaar: George Orwell’s klassieker over het totalitarisme, “1984”.

De roman portretteert een dystopisch universum waarin de waarheid op zijn kop wordt gezet. ‘Oorlog is Vrede’ was het motto

We werden pijnlijk hard aan Orwell herinnerd toen de regering van de Libische kolonel Gaddafi werd gekozen tot voorzitter van de VN Commissie voor de Rechten van de Mens; en vervolgens opnieuw, amper twee jaar geleden, toen, ondanks onze oproep samen met de oproepen van de Libische slachtoffers, het regime van Gaddafi werd verkozen tot lid van deze Raad.

We werden gisteren aan Orwell herinnerd, in deze vergadering. In het boek 1984, moet iedereen dagelijks een programma ondergaan van Twee Minuten van Haat.

Gisteren, in strijd met de principes van universaliteit en gelijkheid, en tegengesteld aan het pleidooi van de Secretaris-generaal, werd één natie nogmaals uitgekozen voor een volledige dag vitriool.

En wij worden deze week herinnerd aan Orwell, in het voorstel dat voor ons ligt voor een verklaring van “recht op vrede”. De ontwerpresolutie zou willen erkennen een “recht op verzet en oppositie voeren tegen een koloniale vreemde bezetting.”

Dat is de taal die wordt gebruikt door groepen zoals Al Qaeda, Hamas en Hezbollah.

Mijnheer de voorzitter,

De opmerking Vrede is Oorlog, was een Orwelliaanse slogan. Het zou geen wet mogen zijn voor deze Raad noch voor de Verenigde Naties. De mensenrechten mogen niet op zijn kop worden gezet.

Dank u, mijnheer de voorzitter.