Ook in Londen kwamen de aanhangers van Hamas en Hezbollah op straat op Al Quds Dag [in beeld]

Al Quds Dag in Londen, 17 augustus 2012

Net zoals in Teheran, Iran, en in Sydney, Australië, werd er ook in Londen op vrijdag 17 augustus 2012 gemanifesteerd naar aanleiding van Al Quds Dag. Op de videobeelden worden vlaggen meegedragen van Hamas (groen), Hezbollah (geel) en slogans tegen het Zionisme geroepen alsook het klassieke “From the River to the Sea, Palestine will be Free” (Van de Jordaan rivier tot aan de Middellandse Zee zal het allemaal Palestina zijn).

Kort gezegd: Israël moet weg. Geen soeverein Palestina naast een soeverein Israël, maar een Palestina in de plaats van Israël. Wie daar een evenwichtig vredesakkoord uit wil distilleren zal heel wat van zijn fantasie moeten aanwenden. Hij kan misschien raad aan Amerikaans president Barack Obama of Catherine Ashton minister BuZa van de EU vragen. Dat zijn de enige twee leiders die hun subjectieve kijk op het conflict nooit hebben weggestoken.

Lees verder “Ook in Londen kwamen de aanhangers van Hamas en Hezbollah op straat op Al Quds Dag [in beeld]”

Zeven jaar na ‘disengagement’ Gush Katif Gaza: Was het juist om gras in zand te veranderen? [Giulio Meotti]

Gaza, 2005. Zicht op Neve Dekalim, één van de 21 Joodse gemeenten in de Gazastrook, samen het Blok van Gush Katif genoemd. In augustus 2005 verdween definitief al het groen, alle huizen, scholen en synagogen, serres, landbouwbedrijven, alles weg, platgegooid, geplunderd. Compleet verdord, alleen maar zand is wat rest van deze eens zo bloeiende Joodse kolonie. 3.500 Palestijnse arbeiders uit Gaza verdienden er hun dagelijks brood. Ook zij werden slachtoffers. Na de uitvoering van het ‘disengagement’ plan stonden ze allen op straat, werkloos en berooid…. tot op vandaag. Geen winnaars, alleen maar verliezers, aan beide zijden van het conflict. Enkel Hamas en het dozijn andere terreurgroepen in Gaza floriseerden. Vanaf de puinhopen van Gush Katif zal het vanaf dan jarenlang raketten en mortiergranaten regenen op Israël.

Gush Katif Remembered: Was it Right to Turn Grass Into Sand?

door Giulio Meotti [Arutz-7]

Zeven jaar geleden, vernietigde Israël de Joodse gemeenschappen in de Gazastrook, algemeen gekend als Gush Katif [het Katif Blok]… Gush Katif verdween met zijn mooie broeikassen, boomgaarden, bloemen, rode daken, straten, fabrieken, gewassen, scholen en synagogen.

De Joden verlaten Gush Katif

Het afschuwelijke ontwortelen van de Joodse ingezetenen is om “vrede” met de Arabieren te bereiken is één van de vreselijkste hoofdstukken in de korte geschiedenis van Israël geweest.

Dagelijks werkten er gemiddeld 3.500 Palestijnse handarbeiders werkte in Gush Katif voorafgaand aan de evacuatie. Allemaal verloren zij hun banen. Het gebied werd omgevormd in een ander Libanon, met Arabieren die andere Arabieren afslachtten en “Gush” gebruikten als een uitvalsbasis om aanslagen op Israël te plegen.

Vóór 1967 leefden daar niet eens Bedoeïenen. Dan kwam de Zesdaagse Oorlog en de Joodse pioniers, die het gebied in een landbouwparadijs veranderden.

Als iemand wil zien hoe de 8.000 pioniers er leefden, terwijl zij de woestijn deden opbloeien, kan hij het Gush Katif Museum bezoeken in Jeruzalem, dat door Rabijn Sholom Dov Wolpe werd opgericht, die tevens het Instituut van Rambam Hashalem Torah en S.O.S. organisatie leidt.

Het leven in Gush Katif onder dwang geruild voor een angstig leven in de bom schuilplaatsen van Nitzan, Z-Israël [bron]
Lees verder “Zeven jaar na ‘disengagement’ Gush Katif Gaza: Was het juist om gras in zand te veranderen? [Giulio Meotti]”

Het was eergisteren weer AL Jodenhaat op Al-Quds Dag in Teheran, Iran [beeldverslag]

The Spider House Blues. Groot volksfeest in Teheran. 75 miljoen Perzen kijken toe en genieten van het schouwspel. De vergelijking van Israël en de Joden met de “spin in het web” is weer terug van weggeweest… Van waar kennen we dat nog? Ook te zien is het cijfer ‘666’, het satansnummer en bovenaan lijkt er ook wat in brand te staan. “Steek er de fik in”, klinkt het, net zoals tijdens het Derde Rijk de verbrandingsovens in de kampen op volle kracht Joden verbrandden. Onder ‘Down with Israël’ (Weg met Israël).

Taferelen van Al Quds Dag, Teheran

Deze plaatjes had u nog te goed: Al Quds Dag (Jeruzalem Dag) in Teheran, Iran op vrijdag 17 augustus 2012.

Neen, niet de jaren 1930 in Duitsland, maar het lijkt er wel verdacht veel op. En dat is geen toeval. In Iran is Israelbashen en het verspreiden van Jodenhaat, negationisme en ontkenning van de Holocaust een staatsdoctrine. Niét van het een of ander obscuur neo-naziclubje maar van de staat. Waarin president Ahmadinejad in het openbaar, net zoals wijlen Führer Adolf Hitler en zijn kreupele knecht Joseph Goebbels, vanop de kansel het volk oproept tot de vernietiging van de Jodenstaat, eufemistisch de Zionistische Entiteit genoemd, omdat ze in Iran het woord ‘Israël’ niet eens over de lippen krijgen.

Demonstranten kwamen eergisteren vrijdag massaal op straat om Al Quds Dag te vieren, een anti-Zionistisch evenement waarin wordt opgeroepen tot de bevrijding van Palestina. “Vandaag keren Israël en de Zionistische Enititeit zich tegen het behoud van al de rechten van de mens en tegen de menselijke waardigheid,” zei Iraans president Ahmadinejad tijdens een toespraak in Teheran. Hij verwees naar Israël als een westers “instrument om het Midden-Oosten te domineren” en noemde de Zionistische Entiteit een “belediging voor de hele mensheid.” De hier bijgevoegde acht plaatjes scheppen een sfeerbeeld van de ‘feestelijkheden’ in Teheran.

Een bloedrode plakkaat met ‘The end of Israel’ (Het einde van Israël). Een zandloper met Davidsterren loopt leeg. Jodenhaat anno 2012, verscholen achter een zonnebril van Armani. Beschaving heeft maar een dunne schil…

Lees verder “Het was eergisteren weer AL Jodenhaat op Al-Quds Dag in Teheran, Iran [beeldverslag]”