UNESCO stuwt het luchtkasteel ‘Palestina’ de wereld van de virtuele realiteit binnen [Yonatan Silverman]

Ramallah, 20 september 2011. De Moslim Broederschap Palestijnen introduceren de ‘blauwe stoel’, symboliserend Palestina als de nieuwste lidstaat van de Verenigde Naties. Mahmoud Abbas wilde in september j.l. zijn terroristenbolwerk ‘Palestina’ eenzijdig laten erkennen door de voltallige vergadering van de VN, zonder verder nog te willen investeren in vredesonderhandelingen met de Joodse staat.

Echter, het slinkse manoevre struikelde op de rode loper naar de V.N. [en bloc uitgerold door de islamistische lidstaten], omwille van en dankzij het veto van de V.S. ‘Gelukkig’ voor Abbas en de zijnen zijn er nog genoeg andere VN-instellingen te over zoals bv. UNESCO en UNRWA, die geen gelegenheid laten voorbij gaan om de Joodse staat Israël te jennen door onder meer voortdurend verse lucht te blazen in het luchtkasteel Palestina.

Palestine’s virtual reality

door Yonatan Silverman [Ynet]

Na het recente besluit van de Unesco om de Geboortekerk van Christus in Bethlehem te erkennen als werelderfgoed van… ‘Palestina’, hebben de Palestijnen die gebeurtenis met veel pracht en praal gevierd. Eersteminister Salam Fayyad van de P.A. zei dat de opname “de opmerkelijkste gebeurtenis is op de weg van de opbouw van de Palestijnse staat sinds de oprichting van de Palestijnse Autoriteit.

Fayyad nodigde de instellingen van de Verengde Naties uit om het Palestijnse volk, zijn land en erfgoed in bescherming te nemen tegen de Israëlische ‘bezetting’ en tegen de ‘terreur’ van zijn kolonisten. Toch dienen zijn verklaringen, die druipen van extreme leugenachtigheid en schijnheiligheid, enkel om de mate te benadrukken waarin de Palestijnse kijk op vrede met Israël compleet vervalst en theatraal is en kenmerkend is voor de virtuele realiteit.

De virtuele werkelijkheid, zoals die in het algemeen wordt bepaald en begrepen, is in hoofdzaak een fenomeen met betrekking tot computerspelletjes, met talrijke fluitjes, toeters en bellen en gesofisticeerde visuele effecten, in een poging om een efficiënt beeld te geven van de realiteit. Deze elementen vatten in het algemeen de benadering samen hoe de Palestijnen staan tegenover onderhandelingen met Israël, alsmede hun houding tegenover de wereld in het algemeen.

Onderhand koken al deze relaties zowat over in een reeks theatrale of magische trucs die in werkelijkheid op niets gebaseerd zijn en helemaal nergens toe leiden.

De meest recente Palestijnse truc was de succesvolle aanvraag om de Geboortekerk van Christus in Bethlehem te laten erkennen door Unesco als zijnde gelokaliseerd in ‘Palestina’, een verklaring die totaal geen steek houdt en niets verandert aan de werkelijkheid. Eerder koos de Unesco er ook voor om Palestina als een volwaardige lidstaat te erkennen. Nochtans bestaat Palestina als staat enkel in het collectieve Palestijnse bewustzijn en nergens anders.

Het verhaal van de stoel
Het manoeuvreren om erkenning te verkrijgen in de Unesco was een virtuele, theatrale stap die geen basis vindt in de realiteit en geen echt effect heeft in de echte wereld. Inderdaad, werd er absoluut helemaal niets bereikt voor de Palestijnen. Nochtans, kostte deze stap de UNESCO een kwart van de bijdragen van zijn jaarlijkse begroting, minus 22 procent door de Verenigde Staten en nog eens 3% bijgedragen door Israël.

En last but not least, was het meest theatrale spektakel dat de Palestijnen moest leiden naar hun virtuele staat, wellicht de bijzondere blauwe stoel (plaatje hierboven) die een jaar geleden in elkaar werd getimmerd en verondersteld werd om Palestina als lidstaat van de V.N. te verbeelden en die de hele wereldbol afreisde ter ondersteuning van dat objectief.

Vijfendertig Palestijnse kunstenaars uit de West Bank, creëerden die stoel tot steun van Palestijnse bede om volwaardig lidmaatschap van de V.N. en zij zonden deze stoel naar verschillende landen rondom de wereld om steun te zoeken voor hun beweging. De stoel werd ook gemaakt in 48 uren, om de ‘Nakba’ of de Palestijnse catastrofe van 1948 te verbeelden.

Terwijl de stoel de wereld van de virtuele werkelijkheid heeft rond gereisd, hebben de Palestijnen in de echte wereld de deur dichtgeslagen voor bilaterale onderhandelingen met Israël. Jammer genoeg, doen de ambtenaren van de V.N. en andere wereldleiders niets om de valse, futiele Palestijnse manoeuvres ronduit te veroordelen.

In de definitieve analyse, hebben de Palestijnen duidelijk een speelterrein gekregen in de internationale arena. Nochtans, in plaats van het treffen van echte concrete maatregelen naar het oplossen van hun conflict met Israël, blijven zij de fantasie in stand houden dat zij met hun trucs van de virtuele werkelijkheid ooit iets zullen bereiken. Jammer genoeg, zullen deze trucs en illusies geen ding bereiken, geen vrede brengen, geen oplossing en ook geen werkelijke soevereiniteit.


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

Een gedachte over “UNESCO stuwt het luchtkasteel ‘Palestina’ de wereld van de virtuele realiteit binnen [Yonatan Silverman]

  1. Gelukkig is daar dan de zéér reele Wereldbank om met een plens koud water het “Palestina” vuur/avontuur te doven met de vaststelling dat de “Palestijnen” helemaal niet klaar zijn voor een eigen staat, omdat ze alleen maar kunnen bestaan via EUS belasting geld. (Arabische hulp is te verwaarlozen, die kijken wel uit).

    Dus, “Palestina bestaat” in de fantasie wereld van de wishfull thinkers zoals de UNESCO en al die landen & organisaties die “Palestina erkend” hebben. Het stelt allemaal geen bal voor. Het is een “Staat” zonder grenzen, zonder geld & zonder naam want de ‘Palestijnen/Arabieren’ bedoelen met ‘Palestina’ iets héél anders dan de EUS of de Israeliers.

    Like

Reacties zijn gesloten.