Mahmoud Abbas en de Palestijnse cultuur van leugen en bedrog


Wel ja, hoe betrouwbaar zijn de Palestijnse vredesonderhandelaars denkt u? Als ze zeggen dat ze vrede willen, waarom zeggen ze dat dan alleen tegen Westerse onderhandelaars en niet tegen hun eigen volk, de Arabieren in het Midden-Oosten en de Palestijnen in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever?

Een schoolvoorbeeld van het spreken met twee tongen is Mahmoud Abbas, de voorzitter van Al-Fatah en president van de Palestijnse Autoriteit (voorheen PLO), over de erkenning van het bestaansrecht van Israël. Abbas slaagt erin op nauwelijks één dag tijd, twee tegengestelde meningen af te kondigen. Dewelke is nu de ware Abbas?

Wanneer Abbas tot het westen in het Engels spreekt is hij een ordinaire doortrapte leugenaar. Enkel voor eigen volk laat hij in het Arabisch het achterste van zijn tong zien. Tegenover het westen spreekt hij over vrede, tegenover de Arabische wereld klinkt het: Jihad! Jihad! Jihad!

1) Mahmoud tegenover Condoleezza Rice (Jerusalem Post van 4 oktober 2006):
Abbas: “Hamas moet Israël erkennen

2) Mahmoud Abbas tegenover de Arabieren (Al-Arabiya [Doebai] en PA-TV op 3 oktober 2006):
Abbas: “Het is niet nodig dat Hamas en Fatah [het bestaansrecht] van Israël erkennen. Enkel het toekomstige Palestijnse parlement, dat dagelijkse contacten zal hebben met Israël, zal Israël moeten erkennen.”

Transcriptie:
Mahmoud Abbas: “Het is niet nodig dat Hamas, noch Al-Fatah, noch het Volksfront Israël moeten erkennen. Elke persoon heeft het recht om te zeggen, ‘Ik erken [het bestaansrecht] niet’, ok? Dat is uw recht. Dat is het recht van elke organisatie. Maar de [Palestijnse] regering die zal gevormd worden en die dagelijks tegenover de Israëli’s zal zitten – hoe kan deze regering of haar ministers de problemen van het volk oplossen als zij elkaar niet erkennen? De Palestijnse minister van financiën heeft met de Israëlische minister een overeenkomst afgesloten omtrent de overdracht van het geld. Dus, hoe kan hij met hem een akkoord afsluiten wanneer hij hem niet erkent? Alzo eis ik niet van Hamas en van niemand anders om Israël te erkennen. Enkel het toekomstige Palestijnse parlement, dat dagelijkse contacten zal hebben met Israël, zal Israël moeten erkennen.”

Bethlehem, 21 oktober 1996.

Yasser Arafat, drie jaar na het afsluiten van de Oslo-akkoorden en twee jaar nadat hij de Nobelprijs voor de Vrede [!?!!] in de wacht sleepte: El Jihad! El Jihad! El Jihad! El Jihad!

Yasser Arafat in een uitzending van Gaza Palestina Satelliet Televisie (het officiële tv-station van de Palestijnse Autoriteit), 26 januari 2002:

arafatxx“Broeders, geliefden: ik dank jullie uit de grond van mijn hart. Jullie in Hebron tonen heldhaftige en legendarische standvastigheid. (……) Zij zullen klaarstaan om dit land tot de Dag der Oordeels te verdedigen. Hun martelaar staat gelijk aan zeventig [gewone] martelaren. Dit is onze lotsbestemming, broeders. Dit is een gunst van Allah, dat wij dit land tot de Dag des Oordeels zullen verdedigen. (……) Ja broeders, wij houden vast aan dit land. Wij bevinden ons in het land der standvastigheid. Onze heldhaftige martelaars, verpersoonlijkt door Faris Awdah, die martelaar werd [applaus] terwijl hij een steen droeg om die naar een Israelische tank te werpen. [Spreekkoren: “Met onze ziel en bloed zullen wij jou verlossen, o Abu Ammar! (Arafat)]”

Arafat vraagt de menigte vervolgens het volgende te scanderen: “Met onze ziel en bloed zullen wij je verlossen, o Palestina!” en herhaalt dat driemaal. “Ja broeders, met onze ziel en ons bloed zullen wij jou verlossen, o Palestina. (…) Zij zeiden wel: Allah is groot! Glorie aan Allah en zijn profeet! Jihad, jihad, jihad, jihad, jihad!“

Een gedachte over “Mahmoud Abbas en de Palestijnse cultuur van leugen en bedrog

  1. “Palestina bestaat”!

    Als virtuele staat in hun eigen virtuele wereld! Met realiteit heeft dit niets te maken!

    Virtuele leiders proberen met leugens, verdraaide waarheden, schijneffecten, kunstgrepen & goochelen met woorden deze virtuele fantasie om te toveren in iets wat niet is, nooit is geweest en er nooit zal komen omdat het fantasie vanaf de tekentafel is. Mooi op papier & beeld, maar niet levensvatbaar.

    Like

Reacties zijn gesloten.