De UNRWA, de onovertroffen gezegende vluchtelingenmachine van de Verenigde Naties [Yoaz Hendel]


“Allah is groot maar voor de Palestijnen is de UNRWA de grootste”

The UN’s refugee machine

door Yoaz Hendel [Ynet]

De betrekkingen tussen Israël en de United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees (UNRWA) hebben zo hun voor- en tegenspoed gekend. Het is een verhaal over het gekende politieke beleid van de Verenigde Naties en bovenal, een overvloed aan geld.

Een paar weken geleden besloten de bureaucraten van de UNRWA om de door hen georganiseerde zomerkampen voor de kinderen in de Gazastrook op te schorten. De Israëlische ambtenaren fronsten de wenkbrauwen. Elk jaar lanceert de organisatie een luidruchtige campagne betreffende de noodzaak aan zomerkampen in Gaza, de onverschilligheid van Israël die de levering van “goederen voor de zomerkampen” verhindert met het risico dat de kinderen in radicale Islamitische kampen terecht komen. Toen brak de zomer aan en het bleef stil rondom de UNRWA. De zomerkampen verdampten, samen met de campagnes.

Onlangs zocht ik contact met het agentschap en vroeg wat er gebeurd was. Ze vertelden me dat het geld op was maar vroegen me wel om dit gesprek niet te vermelden en ook geen namen te noemen. En wie is dan volgens de UNRWA hiervoor schuldig? Iedereen. De bezetting, de blokkade, de donoren die hun hulp terug schroefden en vooral wij, de Israëliërs, die de UNRWA ertoe aanzetten om zoveel geld uit te geven tot aan het punt tot er niks meer over bleef van het jaarlijkse budget van één miljard dollar van het agentschap.

Het probleem is dat diezelfde organisatie die onlangs de zomerkampen van Gaza afgelastte, begonnen is met enorme bedragen geld te investeren in de controle van het veiligheidshekken, diezelfde omheining die op 9 juli 2004 door de Verenigde Naties illegaal werd verklaard, terwijl de zelfmoordbomaanslagers de boel op stelten zetten in Israël.

De erfzonde
Dus, wat heeft een vluchtelingsagentschap te maken met een omheining die door Oost-Jeruzalem en Area C loopt, en wat heeft dit veiligheidshekken te maken met het controleren van Bedoeienen, water en met de landbouw in Judea en Samaria? Dat is een goede vraag. De bureaucraten van de UNRWA maakten voor zichzelf uit dat dit hun job is en met relatief gemak besloot om, gezien de huidige problemen waarmee de organisatie te maken heeft, een bijzondere eenheid te financieren die belast werd met het toezicht houden over de omheining en de omgeving.

Om deze tegenstrijdigheid te begrijpen zou men terug naar het uitgangspunt moeten keren. Na de Onafhankelijkheids Oorlog van 1949, werd tijdelijk de organisatie opgericht om zowat 700.000 Palestijnen te hervestigen die gevlucht waren onder het voorwendsel van Arabische staten die bezworen hadden om Israël te vernietigen. Het was een stormachtige periode, miljoenen vluchtelingen zwierven de wereld rond in het spoor van de Tweede Wereldoorlog en de ambtenaren van de Verenigde Naties besloten om de situatie te rectificeren.

Eén hand richtte de UNHCR op, de United Nations High Commissioner for Refugees (de officiële vluchtelingenorganisatie van de V.N.) terwijl de andere hand de UNRWA oprichtten van wie het doel identiek was aan de eerste maar het doelpubliek exclusief Palestijns was. Daar is de erfzonde begonnen. Terwijl het hoofdagentschap [de UNHCR] erin slaagde om op relatief korte tijd meer dan 25 miljoen vluchtelingen te hervestigen in nieuwe landen, de lijsten inkortte en de kosten verminderden, faalde de [Palestijnse] UNRWA hierin in elk opzicht. De Arabische staten toonden hun beroemde solidariteit met de Palestijnen en weigerden om hen op te nemen in hun samenlevingen en de bureaucraten van de UNRWA werden verliefd op hun situatie.

Begin jaren 1950 bleken er geen voorwendsels meer te zijn. In plaats van het probleem op te lossen, besliste de UNRWA om ‘het probleem’ te bestendigen. In tegenstelling tot de natuurlijke wetten en het officiële beleid, werden de [Palestijnse] vluchtelingenlijsten steeds langer en recht evenredig bleef de begroting aanzwellen en het beleidsapparaat uitdijen. De status van vluchteling werd erfbaar gemaakt en vrij doorgegeven van de ene generatie op de andere, tot op het punt waarop bijna vijf miljoen tevreden klanten cliënten zich hadden aangesloten bij de UNRWA.

Het belangrijkste motief: geld
Het belangrijkste motief was geld en iedereen genoot van de regeling: de [33.000] werknemers van de UNRWA alsmede de vluchtelingen, die toelagen en vrije steun opstreken van hun rijke overzeese ooms en tantes. En wat over het mandaat van de organisatie? Dat werd heel wat vager: Zorgen voor de [Palestijnse] vluchtelingen waar zij zich ook maar bevinden.

Van daar uit werd de weg naar kwesties die omheiningen en politiek impliceren erg kort. Het mandaat veranderde om de drie jaren, de controle erover is moeilijk en wordt ook bemoeilijkt en kan op diverse manieren worden geïnterpreteerd. “Wij bepalen het mandaat niet”, vertelde een manager van de UNRWA tegenover mij, “De Algemene Vergadering [van de V.N.] bepaalt dat, terwijl wij handelen en ontwikkelen”.

Aldus kwam ik in een onderzoek terecht naar het bijgewerkte mandaat om te trachten de richting te begrijpen die de UNRWA volgt, ondanks het feit dat de website van de UNRWA nergens het mandaat toelicht, terwijl de website van de Verenigde Naties op zijn beurt weer naar de website van de UNRWA verwijst [..]. Wel ja…

Op zeker ogenblik werd mijn aandacht getrokken door een academisch document van Lans Bartholomeusz, chef van de Divisie voor Internationale Wet van het Departement voor Juridische Zaken van de UNRWA. Bij gebrek aan een andere bron, legt de auteur mij uit dat zijn organisatie de opdracht heeft om de kwestie van de Palestijnse vluchtelingen te behandelen. Maar daar blijft het niet bij. Ook de mensen die nà 1967 werden ontworteld, alsmede de lokale gemeenschappen die door de omheining worden afgesneden en de mensen die oorspronkelijk geen vluchtelingen waren, vallen onder dat mandaat.

Met andere woorden, de definitie werd dusdanig verruimd dat nagenoeg elke Palestijn in de wereld tegenwoordig in aanmerking komt voor hulp en steun. Gezien het feit dat de UNRWA onlangs gezinshereniging goedkeurde, waardoor de vluchtelingenstatus thans ook verleend wordt aan diegenen die huwen met een vrouwelijke nakomeling van een vluchteling, zullen wij spoedig de dag beleven dat alle Palestijnen in de wereld vluchtelingen zullen worden en dan zal eindelijk de banier van ‘het verzet’ officieel wapperen boven de kantoren van de UNRWA.


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

Een gedachte over “De UNRWA, de onovertroffen gezegende vluchtelingenmachine van de Verenigde Naties [Yoaz Hendel]

  1. De UNWRA, de Multinational met 5000000 tevreden klanten.

    Zolang de UNWRA blijft bestaan zal het “Palestijnse vluchtelingenprobleem’ blijven bestaan!

    Zolang de angst om de olie, de bevolkingsaanwas van nieuwe mede-landers, Jodenhaat en dús Israel haat, groter blijft dan de interesse voor de eigen bevolking, zal het Westen (met belastingcenten) de UNWRA ‘emmer met het gat’ blijven vullen.

    De Arabische landen zijn een stuk slimmer. Zij propageren & beloven, maar laten het goedglovige Westen betalen.

    Like

Reacties zijn gesloten.