Zionisme: de beweging voor zelfbeschikking van het Joodse volk [Elder of Ziyon]

Zionism the movement for self-determination of the Jewish people

Self-determination (zelfbeschikking): Het recht van een land of natie om onafhankelijk te zijn in plaats van te leven onder de controle van een vreemde mogendheid en het recht om zijn eigen vorm van zelfbestuur te kiezen

door Elder of Ziyon [http://elderofziyon.blogspot.co.il/]

Dat de Joden een volk zijn staat buiten kijf. De Joden worden beschouwd als een natie zowel door het Joodse volk zélf evenals door alle andere naties, los van het feit of die naties het Joodse volk al dan niet gunstig gezind zijn, en dat sinds de tijd van Koning David. In Kronieken I 17:21 stelt de Bijbel zelf de retorische vraag aan G’d: “En wie is als Uw volk Israël, een enig volk op de aarde?”

Zelfs alvorens de term Zionisme werd geslagen, keerden de Joden voor vele eeuwen terug naar hun voorouderlijke gronden in het Land van Israël. Soms individueel, vaak in groepen, hebben de Joden hun leven geriskeerd om naar hun Land terug te keren. Velen onder hen, in het bijzonder de gemeenschappen van Jeruzalem en Hebron, zijn in feite nooit weggegaan.

Deze terugkeer naar Zion kwam halverwege de achttiende eeuw in een versnelling toen de Joden beter georganiseerd werden in hun nationalisme. Vele Christenen steunden eveneens deze beweging, decennia vóór Theodor Herzl of het Eerste Zionistische Congres.

Een hoogtepunt voor deze nationalistische beweging kwam in 1917, toen Lord Balfour uit Groot-Brittannië verklaarde dat de Britse overheid het volgende goedkeurde: “favour[s] the establishment in Palestine of a national home for the Jewish people” [de oprichting in Palestina van een nationaal huis voor het Joodse volk]. In de volgende decennia, bouwden de Joden van Palestina letterlijk uit het niets alle instituten van een natie op.

Dit vond allemaal plaats vóór de verschrikkingen van de Holocaust.

Terwijl de Holocaust een aansporing voor de naties van de wereld kan zijn geweest om te begrijpen waarom een Joodse staat noodzakelijk was, was het dat niet wat tot de oprichting van staat Israël heeft geleid. Zelfs de V.N.-resolutie die om een tweede verdeling van Palestina verzocht (de eerste gebeurde toen Trans-Jordanië, het voormalige Oost-Palestina, werd afgescheiden van het land dat gelegen was op de westelijke oever van de Jordaan), was geen wettelijke basis voor [de stichting] van de staat Israël, net zomin het juridisch bindend was en de Arabische naties het niet accepteerden.

Israël bestaat vandaag zowel wegens het tweeduizend jaar oude verlangen van het Joodse volk om terug te keren naar Zion en omdat de Palestijnse Joden erin slaagden om zich met succes te verzetten tegen een vernietigingsoorlog die door elk van zijn Arabische buren werd gelanceerd. De Joodse staat werd niet gecreëerd; hij werd herboren.

Aldus is het zeer misleidend en inderdaad zelfs beledigend om het ontstaan van de Staat Israël te omschrijven [als een gevolg] van de afslachting van zes miljoen Joden; het begon allemaal meer dan drie duizend jaar geleden en de terugkeer naar het land van Israël is de focus geweest van elke Jood, de ene generatie na de andere.

De staat Israël is geen staat die gebouwd werd uit schuld of medelijden. Het is een staat die gebouwd is op eeuwen van dromen, duizenden levens en miljoenen tranen.


Met dank aan Love of the Land voor de hint.

2 gedachtes over “Zionisme: de beweging voor zelfbeschikking van het Joodse volk [Elder of Ziyon]

  1. Facto en dejure en zelfbeschikking was door GOD gegeven aan zijn eigen volk Israel, persoonlijk ook nog, er is geen land in de wereld zoals de staat Israel. En wie is Lord Balfour?, de Almachtige zelf? hij was een pion in de handen van GOD, mensen wikken, maar het is GOD die beschikt. GOD heeft Israel vrijgekocht en tot zijn volk gemaakt.

    Like

Reacties zijn gesloten.