De mythe van een onafhankelijke ‘gedemilitariseerde’ Palestijnse staat [Prof. Arieh Eldad]

De onafhankelijkheid van de islamistische dictatuur Hamastan in Gaza wordt voorlopig nog niet erkend door de Verenigde Staten en de Europese Unie (de EU zou wel willen maar mag niet van de VS)

Ook ik was ooit de mening toegedaan dat het conflict in het Midden-Oosten zou kunnen opgelost worden door het oprichten van een onafhankelijke [gedemilitariseerde] staat voor de Palestijnen naast Israël. Eén van de redenen waarom ik mijn mening heb herzien, en een overtuigd tegenstander ben geworden van de 2-statenoplossing, wordt perfect verwoord in het volgende opiniestuk van het Israëlische parlementslid professor dokter Arieh Eldad. De voormalige brigade-generaal Arieh Eldad (°Tel Aviv, 1 mei 1950) is een zogeheten Revisionistische Zionist en een aanhanger van de ideeën van de filosoof Zeev Jabotinsky. Hij zetelt in de Knesset voor de Nationale Eenheidspartij (Ichud Leumi) als hoofd voor de Hatikva factie.

Eldad is een verdediger van het recht dat de Joden hebben om gelijk waar te wonen in het Land van Israël en een tegenstander om ook maar iets van de Israëlische soevereiniteit over te dragen aan de PLO (de grootste factie in de Palestijnse Autoriteit). Eldad is een tegenstander van de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat op de Westelijke Jordaanoever en noemt die mogelijkheid een ‘ramp’ [voor Israël]. De oprichting van een Palestijnse staat in Judea en Samaria zou volgens Eldad, binnen de drie dagen nadat het werd overgedragen, veranderen in een centrum van terreur gerund door Hamas. Tevens is Eldad ervan overtuigd dat er tussen de staat Israël en de Arabieren nooit vrede kan komen. Ik kan dat alleen maar beamen.

Demilitarized Palestinian State?

Een gedemilitariseerde Palestijnse staat?

Lang geleden bestond er zo een staat

door Prof. Arieh Eldad [bron]

“Ik geloof niet dat een Palestijnse natie bestaat. Er bestaat een Arabische natie. Ik geloof niet dat een Palestijnse natie bestaat. Dat is een koloniale uitvinding. Sinds wanneer bestaan er Palestijnen? Ik denk dat er enkel een Arabische natie bestaat. Tot aan het einde van de 19de eeuw behoorde Palestina tot het zuidelijke deel van Groter Syrië.”

Prof. Arieh Eldad
Prof. Arieh Eldad

Als ik zoiets had gezegd, zou ik ongetwijfeld een Joodse nationalist worden genoemd, een racist en het ergste van al, een totaal gebrek aan zin voor realiteit worden verweten. Nochtans, en noteer dat goed, werden deze woorden enkele jaren geleden uitgesproken door voormalig parlementslid van de Knesset dokter Azmi Bishara in een interview met Yaron London. Bishara is een leider van de Israëlische Arabieren die zich openlijk vereenzelvigt met de vijand en die gedwongen werd om Israël te verlaten op de verdenking van het verlenen van hand- en spandiensten aan de terreurgroep Hezbollah in oorlogstijd.

Toen premier Benjamin Netanjahoe op 14 juni 2009 zijn Bar-Ilan rede afstak, had hij deze woorden uitgesproken kunnen hebben. Hij had het masker kunnen afrukken van het bedrog van de verschrikkelijke historische leugen die we ons hebben eigen gemaakt alsof ze werden gebeiteld op de 2 Tafels der Tien Geboden die Mozes gaf aan zijn volk in de Sinaïwoestijn. “Twee Staten voor Twee volkeren” is het heilige dogma geworden en ieder die de rechtsgeldigheid ervan durft te betwisten wordt verdacht van godslastering.

Maar zelfs als we mogen veronderstellen dat Netanjahoe Europa en de Verenigde Staten wilde toespreken in voor hen aanvaardbare termen, eerder dan een reeds bij voorbaat verloren strijd te willen voeren, dan nog zou het altijd beter zijn geweest moest hij zijn toehoorders niet de oneerlijke uitspraak had toegegooid gekend als ‘een gedemilitariseerde staat’.

Toen ik zijn toespraak beluisterde was mijn eerste reactie: “Er bestaat zo geen dier.” Natuurlijk bedoel ik niet de nano-staten zoals Andorra of het Vaticaan die voor zichzelf ooit hebben uitgemaakt om er geen leger op na te houden. Er bestaat geen enkele werkelijke staat die wordt aangeduid als een gedemilitariseerde staat. En Netanjahoe wilde ook niemand voor de gek houden met een generaliserende uitspraak en gaf details: de staat zal geen bommen en raketten en vliegtuigen hebben en zal geen [internationale] verdragen mogen ondertekenen.

Hoe langer ik hier naar luisterde zei ik tegen mezelf dat er zo geen ding bestaat. Ik herinnerde me zoiets gelijkaardigs. Heeft er ooit zo’n staat bestaan? Waarop één van mijn vrienden mij eraan herinnerde dat dit inderdaad het geval was.

“Het wordt Duitsland verboden om versterkingen te onderhouden of te bouwen.. in dit gebied (ten Westen van de Rijn)… Het is Duitsland verboden om een leger te hebben… het Duitse leger zal niet meer dan uit zeven infanterie divisies bestaan… Het is Duitsland verboden om militair materieel in- of uit te voeren… De Duitse zeemacht zal beperkt worden en geen duikboten bezitten. De gewapende strijdkrachten van Duitsland zullen geen luchtmacht bezitten.. In de huidige politieke realiteit is het Duitsland verboden om eender welk verdrag te sluiten met Oostenrijk.”

Aldus werd het neergeschreven en verzegeld in het Verdrag van Versailles. Dit Verdrag werd ondertekend op 28 juni 1919 als onderdeel van de vredesconferentie in Parijs na het einde van de Eerste Wereldoorlog. In essentie werd Duitsland aldus een gedemilitariseerde staat en werden tegelijk haar politieke perspectieven ingeperkt.

Wat is er dan gebeurd? Heeft deze ‘gemilitariseerde’ status de Tweede Wereldoorlog kunnen voorkomen en, nog het ergste van al, werd de vernietiging van het Europese Jodendom verhinderd?

Op 16 april 1922 ondertekenden Rusland en Duitsland in de Italiaanse stad Rapallo een overeenkomst. Het was een publieke overeenkomst en beantwoordde aan de vredesvoorwaarden van het Verdrag van Versailles, maar de conferentie die aan die overeenkomst vooraf ging was geheim en daar besloten Sovjet Rusland en Duitsland onderling tot een samenwerkingsakkoord over wapenfabrieken, gifgas en munitie. Duitse legerofficieren werden naar Rusland gezonden om opgeleid te worden in het gebruik van wapens waarvan de opslag en het bezit in Duitsland [door het Verdrag van Versailles] verboden waren. In Duitsland werd burgerlijke fabrieken omgebouwd naar wapenfabrieken die, zoals geweten is, werden opgericht door privé personen en niet door de staat.

Toen ik hoorde over de wijdverspreide activiteiten van Joden in de entourage van Obama en over hun anti-Israëlische standpunten vernam, en tevens over de grote woede van extreemlinks in Israël over de toespraak van Netanjahoe – rede waarin hij geen bereidheid toonde om Arabische vluchtelingen te laten terugkeren, noch Jeruzalem weigerde weg te schenken en de Joodse nederzettingen te ontmantelen, dat alles dat geëist wordt bij wijze als voorschot om vredesonderhandelingen op te starten met de vijanden van Israël – moest ik opnieuw denken aan het Verdrag van Rapallo.

Het was de Duits Joodse minister van Buitenlandse Zaken Walter Rathenau die achter het Verdrag [van Versailles] stond dat jaren later leidde tot de machtige Duitse oorlogsmachine. En het was Erhard Milch, de zoon van een Joodse vader, die het Verdrag van Versailles ondermijnde in de gedaante van burger luchtvaartmaatschappijen en pilotenclubs, Lufhansa oprichtte waaruit tijdens de Tweede Wereldoorlog de Luftwaffe ontstond, de Duitse luchtmacht die op enkele weken tijds Polen en Frankrijk overwon en Londen bombardeerde tijdens de Blitzkrieg. Het Joodse volk kan er op rekenen dat het wel zélf leden zal vooruit schuiven die maar wat graag die zogeheten ‘gedemilitariseerde’ Palestijnse staat willen bewapenen, als het ooit zover moest komen.

Tulkarm (Samaria/Westbank), 21 maart 2005: Israëlische soldaten controleren twee Arabieren aan een controlepost

De les die hieruit moeten worden getrokken is dat geen enkele politieke macht kan verhinderen dat een soevereine staat ooit zal doen wat het wil doen. Netanjahoe beseft heel goed dat – moge de hemel het verbieden – als er ooit een Palestijnse staat wordt opgericht, Israël niet in staat zal zijn om het de oorlog te verklaren als die [Palestijnse staat] bijvoorbeeld zou kiezen om een internationale toerismeakkoord af te sluiten met Cyprus of een uitwisselingsakkoord over technologie aangaat met Iran. Wanneer buizen die worden geproduceerd in het Arabische Tulkarm [op de Westelijke Jordaanoever], zal Israël geen oorlog meer kunnen starten – die het kan rechtvaardigen ten aanzien van de wereldopinie – wanneer achteraf zou blijken dat metaalarbeiders deze buizen ombouwen tot Qassamraketten. Sinds [de geschiedenis heeft bewezen dat] niets anders dan enkel het Israëlische leger de demilitarisering kan garanderen en bewaken, zit Netanjahoe het volk van Israël te misleiden door hen iets voor te houden dat nooit kan worden bereikt.

Maar alles wat hierboven werd gezegd is niet eens het belangrijkste. De hoofdzaak is dat Netanjahoe het recht heeft erkend dat de Arabieren een soevereine staat mogen oprichten in ons thuisland. Geen enkele van al deze voorwaarden en reserveringen kunnen deze gruwel verbergen. Ieder die het recht aan zijn vijand toekent om een staat op te richten in zijn thuisland, heeft het beginsel verlaten dat er altijd vooraf moet onderhandeld worden over de prijs die zal moeten betaald worden. Wie zijn geloof heeft verlaten en van geloof veranderde, kan nadien niet meer aandringen op de naleving van zijn geboden van het geloof dat niet langer het zijne meer is. Wie ooit afstand heeft gedaan van zijn patrimonium heeft geen enkele basis meer om nog verder te bouwen op zijn eigen land.